Tibetan
ཡོན་ཏན་མི་སྐྱེ་བས་བྱིང་བ་གཅོད་པ་གལ་ཆེའི། གཉིས་པ་ནི། དེ་ལྟར་རྡོར་བཟླས་བྱས་པ་ན་རེ་ཤིག་རླུང་གི་གདངས་ལ་སྔགས་སུ་མོས་པ་ཙམ་ལས་མི་འོང་ཡང༌། གོམས་པའི་མཐར་ཕར་ལ་མོས་པ་བྱས་པ་ཙམ་མིན་པར། ཚུར་ལ་རང་གི་གདངས་ཡི་གེ་གསུམ་གྱི་གདངས་སུ་འཆར་བའི་གསུང་གི་ང་རྒྱལ་འཕོས་པ་འབྱུང་སྟེ་བསྐྱེད་རིམ་དང་འདྲའོ། །འདི་ལ་ཡང་དང་པོར་སྣ་བུག་རེ་རེ་བར་རྒྱུ་བཞིན་པ་ན། རྡོར་བཟླས་བྱས་པའི་མཐུས་མྱུར་པོར་མཉམ་རྒྱུར་ངེས་ཅན་དུ་ཐེངས་ཀྱིན་འདུག་ན། རྡོར་བཟླས་ཀྱིས་རླུང་དྷཱུ་ཏཱིར་ཚུད་པ་ནི་ཡིན་ལ། མཚམས་དེ་ནས་འབད་པ་ཆེན་པོས་སྙིང་ཁའི་འབྱུང་འཇུག་ལ་དྲིལ་ན་སྐྱེད་ཆེའོ། །དེ་ཡང་དང་པོར་དྷཱུ་ཏཱིའི་ནང་ནས་འབྱུང་འཇུག་བྱེད་པར་མོས་པ་ཙམ་ཡིན་ཀྱང༌། གདམས་ངག་གི་གནད་ལེགས་པར་ཤེས་ནས་གོམས་པ་བསྲིངས་ན་རླུང་སེམས་འཇུག་པ་གཅིག་པའི་གནད་ཀྱིས་དྷཱུ་ཏཱིའི་ནང་ནས་དངོས་སུ་འབྱུང་འཇུག་བྱེད་པ་འོང་ངོ་། དེ་བྱུང་ན་སྨྱུག་མ་ལ་སོགས་པའི་སྦུབས་འགགས་པ་ཐུར་མས་དཀྲུགས་པས་དེ་སེལ་ནུས་པ་བཞིན་དུ། མདུད་པའི་ནང་གི་དྷཱུ་ཏཱིར་འབྱུང་འཇུག་གི་རྡོར་བཟླས་གོམས་པའི་མཐུས་དངོས་སུ་མདུད་པ་འགྲོལ་ནུས་ཏེ། སྤྱིར་དྷཱུ་ཏཱིའི་ནང་དུ་ཚུད་པས་མི་ཆོག་པར་སྙིང་ཁའི་མདུད་པའི་ནང་ནས་འགྲོ་འོང་གནས་གསུམ་བྱེད་པ་གནད་ཀྱི་དོན་དུ་གཟུང་བར་བྱའོ། །འབྱུང་འཇུག་གང་རུང་རེའི་ཡུན་ཚད་ཀྱི་གནས་པ་ནི་དང་པོར་ཆེད་དུ་བྱ་དགོས་ལ། དེ་གོམས་པ་ཡུན་བསྲིངས་པ་ན་མཚམས་གཅིག་ནས་ཆེད་དུ་བྱ་མི་དགོས་པར་རང་གི་ངང་གིས་གནས་པ་ཅིག་འོང་ངོ་། །དེ་བྱུང་བ་ན་སླར་ཡང་གོམས་པ་བསྲིངས་པས་གནས་པ་ཇེ་རིང་ཇེ་རིང་དུ་འགྲོ། དེའི་གནད་ཀྱིས་ལྡང་འཇུག་གཉིས་ཇེ་ཐུང་དུ་སོང་ནས། མཐར་རླུང་འབྱུང་འཇུག་གི་རྒྱུ་བ་ཕྲ་མོ་ཡང་ལོག་ནས་གནས་པ་འབའ་ཞིག་པར་འགྲོའོ། །དེ་ནས་གནས་པ་ཡང་རླུང་དྷཱུ་ཏཱིར་ཐིམ་ནས་སྟོང་པ་རྣམས་འཆར་བ་ཞིག་འོང་སྟེ། འདིར་ཡང་སྨིག་རྒྱུ་ལ་སོགས་པའི་རྟགས་རྣམས་འཆར་རོ། །དོན་གྱི་དབང་འདི་གཟིགས་ནས་འཕགས་པ་ཡབ་སྲས་ཀྱིས་རྫོགས་རིམ་གྱི་སྐབས་ཀྱི་རླུང་གི་རྣལ་འབྱོར་བཤད་པ་ན། སྟེང་འོག་གི་རླུང་ཁ་སྦྱོར་གིས་ནང་དུ་འཛིན་པ་མ་བཤད་པར་རྡོར་བཟླས་ཉིད་བཤད་པ་ཡིན་ཏེ། རྡོ་རྗེ་འཕྲེང་བ་ལས་ལན་དུ་མར་སྔགས་ཀྱི་དེ་ཉིད་གཅིག་བུས་འགྲུབ་ཅེས་གསུངས་པ་ཡང་དེ་ལ་དགོངས་སོ། །གཉིས་པ་ནི། རང་ལྷར་བསྐྱེད་པ་དང་གནད་གཞན་གསུམ་ནི་སྔར་དང་འདྲ། ཡན་ལག་གི་རླུང་གི་རྡོར་བ
Chinese
不生功德故，断除沉没极重要。第二，如是作金刚念诵时，暂时只会对风之音声生起是咒语之想，然修习至极，不仅是对外境生起是咒语之想，反过来，自之音声显现为三字之音声，生起语之慢，与生起次第相似。对此，初时气息于左右鼻孔中流动，然以金刚念诵之力，必定快速地于中脉中一同流动，故金刚念诵能使气入于中脉是确定的。从彼时起，若以极大精勤专注于心间之出入，则利益极大。彼亦是，初时仅是观想于中脉中出入，然若善知口诀之要点而勤修，则以风心入一之要点，能真实地于中脉中出入。若如是，则如以锥子搅动竹筒等之闭塞，能消除彼等一般。 于脉结中之中脉，以修习出入之金刚念诵之力，能真实解开脉结。总的来说，仅入于中脉中是不够的，要从心间脉结中作三处之来往，应执持为要点之义。于任何出入之时间内安住，初时必须特意而为，彼若修习长久，则从某一时刻起，不必特意而为，而会自然而然地安住。彼若生起，则再次勤修，安住便会越来越长。以彼之要点，出入二者便会越来越短，最终，气息出入之细微流动亦会消失，而唯有安住。彼时，安住亦融入于气中脉中，便会显现空性等，此处亦会显现阳焰等之征相。圣者父子即是观见此义，于圆满次第之时所说之气之瑜伽时，未说上下之气以交合而摄入，而是仅说金刚念诵，金刚鬘中多次所说之以咒语之自性唯一便能成办，亦是对此而说。第二，自生为本尊与其余三要点与前相同。支分气之金刚
English
It is very important to cut off sinking because merits do not arise. Secondly, when the vajra recitation is done in this way, for a while, only the thought that the sound of the wind is a mantra will arise. However, at the end of the practice, not only will the thought that the external object is a mantra arise, but on the contrary, one's own sound will appear as the sound of the three syllables, and the pride of speech will arise, which is similar to the generation stage. In this regard, at first, the breath flows through each nostril, but by the power of vajra recitation, it is certain that it will quickly flow together in the central channel. Therefore, it is certain that vajra recitation can make the air enter the central channel. From that time on, if you focus on the entry and exit of the heart with great diligence, the benefit will be great. That is also, at first, it is only to visualize the entry and exit in the central channel, but if you know the key points of the oral instructions well and practice diligently, you can actually enter and exit in the central channel with the key point of the unity of wind and mind. If this happens, it is like stirring the blockage of bamboo tubes with a awl, which can eliminate them. In the central channel in the knot, the power of practicing the vajra recitation of entry and exit can actually untie the knot. In general, it is not enough to just enter the central channel, but to make three movements from the heart knot, it should be held as the meaning of the key point. Staying within the duration of any entry or exit must be done intentionally at first. If you practice it for a long time, from a certain moment on, you don't have to do it intentionally, and it will stay naturally. If that arises, then practice diligently again, and the stay will become longer and longer. With that key point, the two entries and exits will become shorter and shorter, and eventually, the subtle flow of the breath entry and exit will also disappear, and only the stay will remain. At that time, the stay will also dissolve into the air in the central channel, and emptiness and other things will appear. Here, mirages and other signs will also appear. The noble father and son saw this meaning, and when they explained the yoga of air in the context of the completion stage, they did not say that the upper and lower airs were taken in by union, but only said the vajra recitation. The Vajra Garland said many times that the accomplishment can be achieved by the unique nature of the mantra, which is also said for this. Secondly, generating oneself as the deity and the other three key points are the same as before. The vajra of the branch air
Tibetan
ཟླས་འདི་ལ་ངག་དབེན་གྱི་སྐབས་དང༌། མིག་གི་མངོན་ཤེས་སོགས་སྒྲུབ་པའི་སྐབས་གཉིས་ཡོད་པ་ལས། ངག་དབེན་གྱི་སྐབས་སུ་བྱེད་པ་ནི་སྒྲོན་གསལ་མ་གཏོགས་པ་ ཡབ་སྲས་ཀྱི་གཞུང་གཞན་ནས་གསལ་བར་མ་བཤད་ལ། སྒྲོན་གསལ་གྱི་དགོངས་པ་ནི་རྩ་བའི་རླུང་གི་རྡོར་བཟླས་ཀྱིས་མི་ཤིགས་པ་ལ་རླུང་ཐིམ་པར་བྱས་པའི་འོག་ཏུ་ལྡང་བ་ན་སྙིང་ཁའི་མི་ཤིགས་པ་ལ་བརྟེན་ནས་བྱེད་པ་ཡིན་ནོ། །འདི་བྱེད་པ་ལ་ཡུལ་གྱི་གནད་ནི་འབྱུང་བ་ན་སྙིང་ཁའི་མི་ཤིགས་པ་ལས་བྱུང་ནས། དབང་པོ་སོ་སོའི་སྒོར་འབྱུང་བ་དང་འཇུག་པ་ན་སྒོ་སོ་སོ་ནས་ནང་དུ་ཞུགས་ཏེ། མི་ཤིགས་པ་ལ་འཇུག་པ་དང༌། གནས་པ་ན་དེར་གནས་པ་དང༌། རླུང་སྔགས་སྦྱོར་ཚུལ་སོགས་ནི་སྔར་དང་འདྲའོ། །དབང་པོ་གཞན་གྱི་སྒོར་བྱེད་པ་ནི་ཤེས་པར་སླ་ལ། སྣའི་སྒོར་བྱེད་པ་ལ་སྣ་སྒོར་རྒྱུ་བའི་རྩ་བའི་རླུང་མིན་པའི་ཡན་ལག་གི་རླུང་གཅིག་ནི་ཡོད་དེ། གཉིད་དུ་སོང་ནས་དབང་ཤེས་ལྔ་ཐིམ་པའི་དུས་སུ་སྣ་བུག་གི་འབྱུང་འཇུག་ནི་ཡོད་ལ། སྣ་ཤེས་ཐིམ་ན་དེའི་བཞོན་པ་ཡང་དག་པར་རྒྱུ་བའི་རླུང་ལྡོག་དགོས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེས་ན་གཉིས་ཡོད་པའི་ཡང་དག་པར་རྒྱུ་བའི་རླུང་ལ་བསམས་ནས་བྱ་དགོས་སོ། །ངེས་པར་རྒྱུ་བའི་རླུང་གི་བཟླས་པ་བྱེད་པ་ན་ལུས་ཀྱི་བ་སྤུའི་སྒོ་ཐམས་ཅད་ནས་འབྱུང་འཇུག་བྱེད་པར་བསམ་ཞེས་རྗེ་དགོས་གསུང་ངོ་། །རྩ་བའི་རླུང་ལ་རྡོར་བཟླས་བྱས་པས་སྣ་བུག་གི་རླུང་རྒྱུ་བ་དྷཱུ་ཏཱིར་ཚུད་ནས་ཐིམ་ན་དབང་ཤེས་ལྔ་བཞོན་པ་དང་བཅས་པ་ལྡོག་དགོས་པ་བཞིན་དུ། ཡན་ལག་གི་རླུང་གི་རྡོར་བཟླས་བྱས་ནས་ཡན་ལག་གི་རླུང་དྷཱུ་ཏཱིར་ཐིམ་ནའང་རྩ་བའི་རླུང་རྣམས་དྷཱུ་ཏཱིར་ཐིམ་དགོས་སམ་སྙམ་ན། དབང་ཤེས་རླུང་གི་བཞོན་པ་དང་བཅས་པ་ཐིམ་པ་ཡིན་ལ། ཡིད་ཤེས་ཀྱི་རང་བཞིན་བརྒྱད་ཅུའི་ རྟོག་པ་རགས་པ་མ་ཐིམ་པ་གཞི་མཐུན་པ་འོང་ཞིང༌། རྩ་བའི་རླུང་བཞི་དྷཱུ་ཏཱིར་ཐིམ་ན་ཀུན་རྟོག་རགས་ཤོས་རྣམས་ངེས་པར་ཐིམ་དགོས་པས་སྤྱིར་ངེས་པ་མེད་མོད་ཀྱང་། ཡན་ལག་གི་རླུང་ཐིམ་པ་ནུས་པ་མཐུ་ཅན་དུ་སོང་བ་ན་རྩ་བའི་རླུང་རྣམས་ཀྱང་དྷཱུ་ཏཱིར་ཐིམ་པར་འགྱུར་རོ། །བྱང་སེམས་ཞུ་བ་སྙིང་གར་ཕབ་ནས། སྙིང་ག་ནས་ཡན་ལག་གི་རླུང་གི་རྡོར་བཟླས་བྱས་ཏེ་རླུང་གིས་ཡུལ་སྣང་ཁྱབ་པར་བྱས་ནས། ཡུལ་རྣམས་རང་གི་རླུང་སེམས་བདེ་སྟོང་དུ་མྱོང་བའི་རང་སྣང་དུ་གོམས་པར་བྱས་ན། ཡུལ་སྣང་རབ་འབྲིང་ཐ་མ་ཐམས་ཅད་བདེ་བ་ཆེན་པོ་འབའ་ཞིག་གི་རྐྱེན་དུ་འཆར་བར་འགྱུར་
Chinese
對於這個念誦，有兩種情況：一是語寂時，二是成就眼識等時。在語寂時進行，除了《燈明論》之外，父子（指龍樹父子）的其他論典中沒有明確闡述。而《燈明論》的觀點是，通過根本氣的金剛念誦，使氣融入不壞明點之後，再從心間的不壞明點生起。進行這個修法時，對境的要點是，從心間的不壞明點生起，在各個感官的門戶生起和進入時，從各個門戶進入內部，融入不壞明點，安住時，就安住在那里，氣和咒語結合的方式等同於之前。在其他感官的門戶進行比較容易理解，而在鼻子的門戶進行時，存在一個在鼻孔運行的，不是根本氣的分支氣。因為在入睡後，五種感官意識融入時，鼻孔的出入是存在的，如果鼻識融入，那麼它的坐騎，也就是真正運行的氣，也必須停止。因此，必須思考這兩種真正運行的氣來進行。嘉瓦仁波切說，在進行一定運行的氣的念誦時，要觀想身體的所有毛孔都在出入。如果對根本氣進行金剛念誦，鼻孔運行的氣進入中脈並融入，就像五種感官意識連同坐騎必須停止一樣。如果對分支氣進行金剛念誦，分支氣融入中脈，是否根本氣也必須融入中脈呢？感官意識是連同氣的坐騎一起融入的，而意意識的自性，八十種粗大的分別念沒有融入，會成為共同的基礎。如果四種根本氣融入中脈，那麼最粗大的分別念必定會融入，所以一般來說沒有一定的規定。但是，如果分支氣的融入變得具有力量和威力，那麼根本氣也會融入中脈。將菩提心融化後降到心間，從心間對分支氣進行金剛念誦，通過氣使對境顯現遍布，使所有對境習慣於成為自己氣和心體驗樂空的自顯現，那麼所有對境顯現，無論是上等、中等還是下等，都會轉變為僅僅是大樂的因緣。
English
Regarding this recitation, there are two occasions: one is during the time of speech silence, and the other is during the time of accomplishing eye consciousness, etc. To perform it during speech silence, it is not clearly explained in other texts of the Father and Sons (Nāgārjuna and Āryadeva) except for the Lamp Illuminating [the Five Stages]. The intention of the Lamp Illuminating [the Five Stages] is that through the vajra recitation of the root wind, after the wind has dissolved into the indestructible point, it arises from the indestructible point in the heart. When performing this, the key point of the object is that it arises from the indestructible point in the heart, and when arising and entering through the doors of each sense faculty, it enters inward from each door, merges into the indestructible point, and when abiding, it abides there. The method of combining wind and mantra is the same as before. It is easy to understand performing it through the doors of other sense faculties, but when performing it through the door of the nose, there is one branch wind that travels through the nasal passage, which is not the root wind. Because when one falls asleep and the five sense consciousnesses dissolve, there is still the in-and-out breathing of the nostrils. If the nose consciousness dissolves, then its mount, the wind that truly travels, must also cease. Therefore, one must contemplate these two winds that truly travel and then perform it. Jowo Je (Atiśa) said that when performing the recitation of the wind that definitely travels, one should visualize that all the pores of the body are exhaling and inhaling. If one performs vajra recitation on the root wind, and the wind traveling through the nostrils enters and dissolves into the central channel, just as the five sense consciousnesses along with their mounts must cease, if one performs vajra recitation on the branch wind and the branch wind dissolves into the central channel, one might wonder whether the root winds must also dissolve into the central channel. The sense consciousnesses dissolve along with the wind's mount, and the nature of mind consciousness, the eighty coarse thoughts, do not dissolve, and they become a common basis. If the four root winds dissolve into the central channel, then the coarsest conceptualizations must definitely dissolve, so generally there is no definite rule. However, if the dissolution of the branch wind becomes powerful and potent, then the root winds will also dissolve into the central channel. After melting the bodhicitta and bringing it down to the heart, perform vajra recitation on the branch winds from the heart, and through the wind, pervade the appearance of objects. By familiarizing all objects with being the self-appearance of experiencing bliss and emptiness of one's own wind and mind, then all object appearances, whether superior, intermediate, or inferior, will transform into the cause of only great bliss.