Tibetan
ལ་མོས་པ་ལ་སྟོན་པས་རྣམ་ཤེས་ཚོགས་བརྒྱད་ལ་སོགས་པ་རྟོགས་པར་མཛད་པར་གསུངས་པ་ཡང༌། མདོ་སྡེ་ལས་གསུངས་པར་བསྟན་པ་ཙམ་ཡིན་གྱི། རང་ལུགས་ལ་ཚོགས་དྲུག་ལས་ངོ་བོ་ཐ་དད་པའི་ཀུན་གཞི་མི་བཞེད་དེ། གསང་འདུས་འཕགས་ལུགས་ལྟར་ན་འཆི་བའི་འོད་གསལ་ཐམས་ཅད་སྟོང་པའི་སེམས་འཆི་སེམས་དང༌། དེ་ལས་ལུགས་ལྡོག་ཏུ་ལངས་པའི་ཉེར་ཐོབ་ཀྱི་སེམས་སྐྱེ་སེམས་ཡིན་ལ། དེ་གཉིས་ཀུན་གཞི་ལ་མི་རུང་བ་དང༌། བྱང་ཆུབ་སེམས་འགྲེལ་ལས། ཀུན་གཞི་རྣམ་ཤེས་ཞེས་པའི་མིང་ཙམ་ཞིག་གསུངས་པ་ཡང༌། ཡིད་ཀྱི་རྣམ་ཤེས་ཀུན་བྱང་གི་ཆོས་ཀུན་གྱི་གཞི་དང་རྩ་བར་གསུངས་པའི་དོན་དུ། ཡེ་ཤེས་རྡོ་རྗེ་ཀུན་ལས་བཏུས་ཀྱི་རྣམ་བཤད་དུ་རྒྱས་པར་བཤད་ཟིན་ཏོ། །གལ་ཏེ་འདོད་ཡོན་ལ་ཆགས་པ་རྒྱུར་བྱས་པའི་ཕྱག་རྒྱ་ལ་བརྟེན་པའི་བདེ་བས། དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཀྱི་དོན་བསྒོམས་པ་དེས་ཉོན་མོངས་ཐམས་ཅད་ཟད་པར་བྱེད་དམ་མི་བྱེད། གཉིས་པ་ལྟར་ན་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་རྟོགས་པ་རབ་ཀྱི་མཐར་ཐུག་པར་འགྲོ་བ་དང༌། ཉོན་མོངས་འགའ་ཞིག་མི་ཟད་པ་ནི་འགལ་བ་ཡིན་ཏེ། དེས་ནི་བདེན་པར་འཛིན་པ་ཐམས་ཅད་ཟད་པར་བྱེད་པས། རྒྱུ་མ་རིག་པའི་བདེན་འཛིན་ཟད་ན་འབྲས་བུ་ཆགས་སོགས་མི་ལྡོག་པ་མི་རུང་བའི་ཕྱིར་དང༌། ཉོན་མོངས་ཐམས་ཅད་མ་ཟད་ན་ཐར་པ་ཐོབ་པ་འགལ་བའི་ཕྱིར་རོ། །དང་པོ་ལྟར་ན་འདོད་ཆགས་ཟད་བྱེད་ཀྱི་ལམ་གྱི་རྒྱུར་འདོད་ཆགས་དགོས་ན། སྣང་བ་ཡང་མུན་པའི་རྒྱུར་ཧ་ཅང་ཐལ་བའི་ཕྱིར་དང༌། ལམ་དེས་བདེན་འཛིན་གྱི་མ་རིག་པ་རྩད་ནས་སྤོང་བ་དང༌། དེའི་རྒྱུ་ཆགས་པས་བྱེད་པ་ཡང་འགལ་ཏེ། རྒྱུ་རྩ་བ་ནས་ཟད་པར་བྱེད་པའི་རྒྱུ་དེའི་འབྲས་བུས་བྱེད་པ་འགལ་བའི་ཕྱིར་དང༌། ཉོན་མོངས་གཞན་ཐམས་ཅད་ནི་བདེན་འཛིན་གྱི་མ་རིག་པས་སྐྱེད་པར་བྱེད་པའི་ ཕྱིར་རོ། །འདི་གཞན་དུ་རྒྱས་པར་བཤད་ཟིན་ཏོ། །གཞན་ཡང་ཆགས་པ་ལམ་དུ་བྱས་པར་འདོད་པའི་སྐབས་ཀྱི་ཆགས་པ་དེ། དགེ་བའི་ཆོས་གཞན་ཞིག་ལ་ཆགས་པའི་མིང་བཏགས་པ་ཙམ་ཡིན་ན་ནི། སྤྱོད་བསྡུས་ལས། ཉོན་མོངས་གཞིར་བྱས་ལ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་རྒྱུར་འགྱུར་མི་འགྱུར་གཉིས་ཤེས་བྱེད་དང་བཅས་པས་བསྒྲུབས་པ་དང་འགལ་ཞིང༌། གང་ཟག་གཞན་ལ་ཆགས་པ་དེས་ངན་འགྲོའི་རྒྱུ་བྱེད་པར་གསུངས་པ་ཡང་མི་རིགས་ལ། དགེ་བའི་ཆོས་ངན་འགྲོའི་རྒྱུར་མི་འགྲོ་བར་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་རྒྱུར་སྒྱུར་བ་ལ། ཐེག་པ་གཞན་ལས་ཁྱད་པར་དུ་འཕགས་པའི་ཐབས་མཁས་ཀྱང་ཅི་ཞིག་ཡོད། ཆགས་པ་དངོས་ཡིན་ན་ནི་དེ་ལམ་དུ་བྱས་བའི་ཚུལ་བརྗོད་དགོས
Chinese
關於對上師的敬信，經中說導師已證悟八識等，這僅僅是經部宗所說的觀點。自宗並不認可在六識之外，存在一個本質不同的阿賴耶識。 按照密集金剛的聖者派傳統，死亡時的所有光明都是空性的心，即死心；從那裡逆向生起的近得心則是生心。這兩者都不能是阿賴耶識。《菩提心釋》中僅僅提到了「阿賴耶識」這個名稱，那是因為意之識被視為所有清淨之法的基礎和根本。關於這一點，在《智慧金剛總集釋》中有詳細的闡述。 如果以對欲妙的貪著為因，依靠手印所帶來的快樂，以此來修習真如之義，那麼這樣是否能斷盡一切煩惱？如果認為不能，那麼證悟空性達到極致，而某些煩惱卻無法斷盡，這是矛盾的。因為空性可以斷盡一切對實有的執著。如果作為原因的無明的實執斷盡，那麼作為結果的貪著等就不可能不退轉。如果一切煩惱沒有斷盡，那麼獲得解脫也是矛盾的。如果認為能斷盡，那麼如果貪欲需要作為斷盡貪欲之道的因，那麼也太過分了，因為光明也會變成黑暗的因。而且，那個道會從根本上捨棄對實有的執著的無明，而貪著作為它的因也是矛盾的。因為作為從根本上斷盡原因的原因，卻由它的結果來產生，這是矛盾的。而且，其他所有的煩惱都是由對實有的執著的無明所產生的。 這些在其他地方已經詳細闡述過了。此外，如果認為貪著被用作道，那麼這裡所說的貪著，如果僅僅是對其他善法的貪著的命名，那麼這就與《集學論》中所說的「以煩惱為基礎，是否能成為菩提之因，這兩者需要通過能立和能破來證明」相矛盾。而且，對其他人產生貪著會成為墮惡趣之因的說法也不合理。如果將善法轉變為菩提之因，而不是墮惡趣之因，那麼這與其他乘相比，又有什麼特別殊勝的方便呢？如果貪著是真實的貪著，那麼就必須說明如何將其用作道。
English
Regarding devotion to the Lama, it is said in the scriptures that the teacher has realized the eight consciousnesses and so on. This is merely a view stated in the Sutra school. Our own system does not accept a basis of all (ālaya-vijñāna) that is different in essence from the six consciousnesses. According to the noble tradition of Guhyasamāja, all the clear light of death is the empty mind, the mind of death; and the mind of near attainment that arises in reverse order from that is the mind of birth. These two cannot be the basis of all. In the Bodhicitta Explanation, only the name "basis of all consciousness" is mentioned, because the mind consciousness is regarded as the basis and root of all pure dharmas. This has been extensively explained in the commentary on the Wisdom Vajra Compendium. If, by means of the pleasure based on the mudrā that is caused by attachment to desirable objects, one meditates on the meaning of suchness, will that exhaust all afflictions or not? If the second is the case, then it is contradictory that the realization of emptiness goes to the ultimate extreme, and yet some afflictions are not exhausted. Because that exhausts all grasping at truth. If the grasping at truth, which is the cause of ignorance, is exhausted, then it is impossible for the result, attachment, etc., not to revert. And if all afflictions are not exhausted, then it is contradictory to attain liberation. If the first is the case, then if attachment is needed as the cause of the path that exhausts attachment, then it would be too much of an extreme for appearance to also be the cause of darkness. Moreover, it is contradictory that that path completely abandons the ignorance of grasping at truth, and that attachment is its cause. Because it is contradictory that the cause that completely exhausts the cause is produced by its result. Moreover, all other afflictions are produced by the ignorance of grasping at truth. This has been explained in detail elsewhere. Furthermore, if it is thought that attachment is used as the path, then if the attachment in that case is merely a name given to attachment to another virtuous dharma, then this contradicts what is said in the Compendium of Trainings: "Whether or not afflictions, when taken as a basis, become the cause of enlightenment, both must be proven with valid cognition." And it is also unreasonable that attachment to another person is said to be the cause of bad migrations. If virtuous dharma is transformed into the cause of enlightenment instead of going to the cause of bad migrations, then what special skillful means is there that is superior to other vehicles? If attachment is actual attachment, then the way in which it is used as the path must be explained.
Tibetan
་ཏེ། འདིས་ཉོན་མོངས་འདི་འདྲ་ཞིག་གི་གཉེན་པོ་བྱས་སོ་ཞེས་འཛིན་སྟངས་མི་མཐུན་པའི་སྒོ་ནས་གནོད་བྱ་དང་གནོད་བྱེད་དུ་སོང་བ་བརྗོད་མི་ནུས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེས་ན་བླ་མེད་ཀྱི་ཐེག་པའི་ཐབས་མཁས་ནི་དད་པར་བྱ་བ་ཙམ་དུ་ཟད་དོ་སྙམ་ན་བརྗོད་པར་བྱ་སྟེ། ཕྱོགས་གཉིས་པ་ནི་མི་འདོད་ལ། དང་པོ་ལྟར་འདོད་དོ། །འོན་ཀྱང་བརྗོད་པའི་སྐྱོན་མེད་ཚུལ་ནི། ཕྱག་རྒྱ་བསྟེན་བའི་བདེ་བས་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཀྱི་དོན་བསྒོམས་པས་ཉོན་མོངས་ཟད་པར་བྱེད་ཅེས་པ་ནི། ཉོན་མོངས་གཞན་ཐམས་ཅད་ཀྱི་རྒྱུ་མ་རིག་པ་ཟད་པར་བྱེད་ལ། དེ་ལོག་པ་ན་ཉོན་མོངས་ཐམས་ཅད་ལྡོག་པའི་དོན་ཡིན་གྱི། འདོད་ཡོན་ལ་ཆགས་པའི་འདོད་ཆགས་ཀྱི་འཛིན་སྟངས་དང་དངོས་སུ་འགལ་བའི་ལམ་ བསྒོམ་པའི་སྒོ་ནས་དེ་སྤོང་བ་མིན་པས་སྐྱོན་མེད་དོ། །རྒྱུ་བདེན་འཛིན་ཀྱང་སློབ་པའི་ཟུང་འཇུག་མ་ཐོབ་བར་དུ་མི་འཛད་པས། བདེན་འཛིན་དང་འཛིན་སྟངས་དངོས་སུ་འགལ་བའི་ལམ་སྒོམ་པ་དང༌། འདོད་ཡོན་ལ་ཆགས་པ་ལམ་བྱེད་གཉིས་རེ་ཞིག་གི་བར་དུ་རྒྱུད་གཅིག་ལ་འཇུག་པའང་མི་འགལ་ལོ། །འདོད་ཡོན་ལ་ཆགས་པ་དང་མ་བྲལ་བས་འདོད་བཞིན་དུ་འདོད་ཡོན་ཁྱད་པར་བ་བསྟེན་པ་ན། འདོད་པ་ལ་ཆགས་པ་དང་ཕྱག་རྒྱ་བསྟེན་པ་ལས་བྱུང་བའི་བདེ་བ་གཉིས་རྒྱུ་འབྲས་ཡིན་ཀྱང༌། གནས་སྐབས་པའི་རྒྱུ་འབྲས་ཡིན་པས་ཆགས་པ་དེ་སྔོན་དུ་མ་སོང་ན་དེ་འདྲ་བའི་བདེ་བ་དེ་ལྡོག་ཀྱང་། ཕྱག་རྒྱ་ལ་ལྟོས་པའི་བདེ་བ་ཙམ་མི་ལྡོག་སྟེ། དཔེར་ན་འོ་མར་སྦངས་པའི་སྐྱུ་རུ་ར་རོ་དངར་ཅན་ནི་འོ་མ་མེད་ན་མི་འབྱུང་ཡང་སྐྱུ་རུ་ར་ཙམ་མི་ལྡོག་པ་བཞིན་ནོ། །བླ་མེད་ཀྱི་ཐེག་པ་འདིར་ཉོན་མོངས་ཟད་པ་ལ་ཡང་དབང་པོ་གཉིས་སྦྱོར་གྱི་འདོད་ཡོན་ལོངས་སྤྱོད་པ་ཡོད་པར་ནི་སྔར་བསྒྲུབས་ཟིན་ཏོ། །སམ་བྷུ་ཊའི་རྒྱུད་ཕྱི་མ་ལས། འདོད་ཆགས་ནི་རང་དང་འཛིན་སྟངས་འགལ་བ་མི་སྡུག་པ་བསྒོམས་པས་ལྡོག་དགོས་ཞེས་པའི་ལམ་དུ། འདོད་ཆགས་ཀྱི་བདག་ཉིད་དུ་བྱེད་པ་ན་འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བ་ཡིན་ནོ། །དེ་བཞིན་དུ་གསུངས་པ། བཅོམ་ལྡན་འདས་རིགས་ཀྱི་བུ་ཨེ་མ་ཧོ་སངས་རྒྱས་ཀྱི་འདོད་ཆགས་ནི་རྙོག་པ་མེད་པ་སྟེ། འདོད་ཆགས་ཀྱིས་འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བ་བཅོམ་ནས། བདེ་བ་ཐམས་ཅད་སྦྱིན་པར་བྱེད་དོ། ཞེས་གསུངས་ཤིང༌། རྒྱུན་དུ་ཞུགས་པས་ ཀྱང་འདོད་པ་སྤྱོད་པས་རང་བཞིན་གྱི་ཁ་ན་མ་ཐོ་བ་མིན་པ་དང༌། ཀེ་ཏ་ཀའི་མེ་ཏོག་སྤོས་ཀྱི་གླང་པོས་ཟོས་པའི་བྲུན་གླ་རྩི་ལ་སོགས་པར་འགྱུར་ལ། གླང་པོ་ཕལ་པས་ཟོས་
Chinese
因此，由于无法用不同的执着方式来描述成为所害和能害，即“它已经成为这种烦恼的对治”。因此，如果认为无上瑜伽的方便只是为了信仰，那么就应该说：第二种观点是不希望的，而第一种观点是希望的。然而，没有描述过失的方式是：通过依靠手印（ཕྱག་རྒྱ།）的乐，观修真如之义，从而使烦恼止息，这意味着使所有其他烦恼的因——无明止息，当无明止息时，所有烦恼都会止息。但这并不是通过观修与贪欲的执着方式直接相违的道来断除它，所以没有过失。由于在获得有学的双运之前，实执不会止息，因此，观修与实执的执着方式直接相违的道，以及将贪欲作为道用，这两者在一段时间内于一个相续中并行不悖。如果不离贪欲，而如愿地享用特殊的欲妙，那么，对欲望的贪执和依靠手印（ཕྱག་རྒྱ།）所产生的乐，两者虽然是因果关系，但由于是暂时性的因果关系，如果贪执没有在前，那么这种乐就会消失，但仅仅是依赖手印（ཕྱག་རྒྱ།）的乐不会消失。例如，浸泡在牛奶中的余甘子味道很甜，如果没有牛奶就不会产生，但余甘子本身不会消失。在无上瑜伽中，为了使烦恼止息，也有通过双运的欲妙享受，这在之前已经证实了。《桑布扎续》的后文中说：“贪欲必须通过观修与自身和执着方式相违的不净来止息”，在作为贪欲的自性时，就是远离贪欲的。同样，经中也说：“世尊，善男子，唉玛吙！佛陀的贪欲是没有染污的，通过贪欲战胜了远离贪欲，从而施予一切安乐。”经中这样说道。即使是入流者，享用欲望也不是自性的罪过。就像羯吒迦花被香象吃掉的粪便会变成牛黄等物一样，而普通的象吃掉
English
Therefore, since it is impossible to describe becoming the harmed and the harmer with different modes of apprehension, i.e., "it has become the antidote to such afflictions." Therefore, if it is thought that the skillful means of the unsurpassable vehicle is only for faith, then it should be said: the second view is not desired, while the first view is desired. However, the way to be without the fault of description is: by meditating on the meaning of suchness with the bliss of relying on the mudrā (phyag rgya), afflictions are exhausted, which means that the cause of all other afflictions, ignorance, is exhausted, and when that ceases, all afflictions cease. But this is not abandoning it by cultivating a path that directly contradicts the mode of apprehension of attachment to desirable qualities, so there is no fault. Since grasping at truth does not cease until the attainment of the union of learning, cultivating a path that directly contradicts the mode of apprehension of grasping at truth, and using attachment to desirable qualities as the path, both of these do not contradict each other by entering into one continuum for a while. If one does not separate from attachment to desirable qualities and enjoys special desirable qualities as desired, then although the attachment to desire and the bliss arising from relying on the mudrā (phyag rgya) are cause and effect, since they are temporary cause and effect, if attachment does not precede, then such bliss will disappear, but only the bliss that depends on the mudrā (phyag rgya) will not disappear. For example, the taste of amla soaked in milk is sweet, and it will not arise without milk, but the amla itself will not disappear. In the unsurpassable vehicle, in order to exhaust afflictions, there is also enjoyment of desirable qualities through the union of the two faculties, which has already been proven. In the later text of the Sambhūṭa Tantra, it says: "Attachment must be stopped by cultivating impurity that contradicts itself and the mode of apprehension," and when it is the nature of attachment, it is being separated from attachment. Similarly, it is said: "Lord, son of good family, emaho! The Buddha's attachment is without defilement, and by attachment he conquers separation from attachment, thereby bestowing all happiness." Thus it is said in the sutra. Even for a stream-enterer, enjoying desires is not a natural fault. Just as the excrement of a Ketaka flower eaten by a fragrant elephant becomes bezoar and so on, while an ordinary elephant eats it