Tibetan
ང་ཆུབ་ཀྱི་རྒྱུར་འགྱུར་བར་གསུངས་པ་ནི། དེ་འདྲ་བ་ཞིག་ལ་ཉོན་མོངས་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་རྒྱུར་འགྱུར་བ་ཞིག་ཡོད་པར་སྟོན་པ་ཡིན་གྱི། དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཤེས་པ་གང་ཡིན་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་འདོད་ཡོན་བསྟེན་པའི་ཉོན་མོངས་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་རྒྱུར་འགྱུར་བར་སྟོན་པ་མིན་ཏེ། གཞན་དུ་ན་དེ་ལ་སྟོང་ཉིད་ཀྱི་ལྟ་བ་མིན་པའི་ཐབས་ཀྱི་ཆ་དུ་མ་ཞིག་དགོས་པར་གསུངས་པ་རྣམས་དོན་མེད་པར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ། །དཔལ་མཆོག་གི་ལུང་དྲངས་པས་ནི། ཉོན་མོངས་གསུམ་ལ་དུག་དང་བདུད་རྩིར་འགྱུར་བ་གཉིས་ཡོད་པར་སྟོན་པས། ཉོན་མོངས་གསུམ་མཐའ་གཅིག་ཏུ་སྤང་བྱའི་དུག་ཏུ་གསུངས་པ་གང་ཟག་ཁ་ཅིག་ལ་ཡིན་གྱི། ཐམས་ཅད་ལ་མིན་པར་སྟོན་ནོ། །དཀོན་བརྩེགས་ཀྱི་ལུང་སྔ་མས་བྱང་སེམས་ཀྱི་ཉོན་མོངས་འགའ་ཞིག་གིས་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཆོས་སྐྱེད་པར་བསྟན་པས། ཉོན་མོངས་གང་ཡིན་ གྱིས་སངས་རྒྱས་ཐོབ་པ་ལ་གེགས་མི་བྱེད་པར་བསྟན་ལ། ལུང་གཉིས་པས་ཐབས་ཤེས་ཁྱད་པར་ཅན་གྱིས་ཟིན་པའི་ཉོན་མོངས་ཀྱིས་ལོག་པར་ལྟུང་བ་ངན་འགྲོར་འཁྲིད་མི་ནུས་པར་བསྟན་པས། ཐབས་མི་མཁས་པ་ལ་མཐོ་རིས་ཀྱི་གེགས་བྱེད་པའི་ཉོན་མོངས་ཀྱིས། དེ་ལས་བཟློག་པ་ལ་གེགས་བྱེད་མི་ནུས་པར་བསྟན་ཏོ། །དཀོན་བརྩེགས་ཀྱི་ལུང་དོན་ནི། ཕར་ཕྱིན་གྱི་བྱང་སེམས་ཀྱིས་སྲིད་པར་སྐྱེ་བའི་རྒྱུའི་ཉོན་མོངས་སྲེད་པ་སྤོང་ནུས་བཞིན་དུ་ཆེད་དུ་མི་སྤོང་བར་འཇོག་པར་གསུངས་པའི་ཉོན་མོངས་ཀྱིས་བྱང་སེམས་ཀྱི་སྤྱོད་པ་རླབས་ཆེན་པོ་རྣམས་རྫོགས་ནུས་པའི་སྐྱེ་བ་ལེན་པས་འཚང་རྒྱ་བའི་རྒྱུར་གསུངས་ཤིང༌། ཡང་བྲམ་ཟེའི་ཁྱེའུ་སྐར་མ་ལྟ་བུའི་རྟེན་ཁྱད་པར་ཅན་ལ་འདོད་པ་དང་དུ་མ་བླངས་ན་ཡུལ་དེ་འཆི་བའི་དགག་བྱ་དང་ལྡན་པ་དང༌། དང་དུ་བླངས་ན་འདོད་པ་བཞིན་དགེ་བ་ལ་གཟུང་དུ་ཡོད་པའི་དོན་དུ་ལོག་གཡེམ་གནང་བའི་ཉོན་མོངས་ལ་གསུངས་པས། དེ་འདྲ་བའི་ཉོན་མོངས་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་རྒྱུར་བསྒྱུར་བ་དང༌། ལམ་འདིར་ཆགས་པ་ལམ་དུ་བྱེད་ལུགས་ནི་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་དུ་མི་འདྲའོ། །འོན་ཀྱང་ཐབས་མཁས་ཀྱིས་ཟིན་པའི་ཉོན་མོངས་འགའ་ཞིག་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་རྒྱུར་འགྱུར་བའི་ཁུངས་ཡིན་པས་འདོད་ཡོན་བསྟེན་པ་ལས་ཉོན་མོངས་སྐྱེ་ན་ངན་འགྲོར་འཁྲིད་པ་དང༌། བྱང་ཆུབ་ཀྱི་གེགས་སུ་འགྱུར་བ་དང༌། ལུང་ཕན་ཚུན་འགལ་བར་རྩོད་པའི་སྐྱོན་སྤོང་བར་ནུས་སོ། །ཁྱིམ་བདག་དྲག་ཤུལ་ཅན་གྱིས་ཞུས་པ་ལས། ཁྱིམ་གྱི་འདོད་པ་སྤོང་མ་ནུས་པ་ལ་བྱང་སེམས་ཁྱིམ་པའི་ཀུན་སྤྱོད་གསུངས་ མོད་ཀྱང༌། ཆགས་ཅན
Chinese
关于说成为菩提之因，是指某种情况下烦恼会转变为菩提之因，而不是指任何通达真如者，耽著欲妙的烦恼都会转变为菩提之因。否则，所说的需要诸多并非空性见之方便的部分，都将变得毫无意义。引用《胜乐》的教证，是为了说明三种烦恼有转变为毒药和甘露两种情况，因此，说三种烦恼完全是应断之毒，只是针对某些人而言，并非对所有人而言。 《宝积经》之前的教证表明，某些菩萨的烦恼能够产生佛法，因此表明，任何烦恼都不会妨碍获得佛果。第二个教证表明，以特殊方便智慧所摄持的烦恼，不能将人引向堕落恶趣，因此表明，对于不善巧方便者，会障碍增上生的烦恼，对于与此相反者，则不能造成障碍。《宝积经》的教证意义是，通达彼岸的菩萨，对于能成为轮回之因的烦恼——贪爱，虽然能够断除，但却特意不予断除而安住，所说的烦恼，是指能够圆满菩萨广大行持，从而受生，成为成佛之因。 此外，对于像婆罗门童子星宿那样的特殊所依，如果接受诸多欲望，则该处所具有死亡的遮止，如果接受，则可以如愿以偿地接受善法，为了这个目的而开许邪淫的烦恼。 像这样的烦恼转化为菩提之因，以及在此道上将贪著转为道用的方式，是完全不同的。 然而，以善巧方便所摄持的某些烦恼，是成为菩提之因的来源，因此，如果耽著欲妙而生起烦恼，则会引向恶趣，成为菩提的障碍，能够避免教证之间相互矛盾的过失。 在《在家者猛厉请问经》中，对于不能舍弃在家欲望者，宣说了在家菩萨的行为，然而，具有贪著者
English
Regarding the statement that it becomes a cause for enlightenment, it indicates that in certain situations, afflictions can transform into a cause for enlightenment, but it does not mean that for anyone who understands suchness, the afflictions of indulging in sensual pleasures will transform into a cause for enlightenment. Otherwise, the statements that require many aspects of means that are not the view of emptiness would become meaningless. Quoting the teachings of the Glorious Supreme One (Śrīparamādya), it is to show that the three afflictions can transform into both poison and nectar, so saying that the three afflictions are entirely poisons to be abandoned is only for certain individuals, not for everyone. The previous teaching of the *Ratnakūṭa Sūtra* shows that some afflictions of bodhisattvas can generate the Dharma of the Buddhas, thus showing that no affliction hinders the attainment of Buddhahood. The second teaching shows that afflictions seized by special skillful means and wisdom cannot lead one to fall into the lower realms, thus showing that for those unskilled in means, afflictions that hinder higher rebirths cannot cause hindrance to those who are the opposite. The meaning of the *Ratnakūṭa Sūtra*'s teaching is that bodhisattvas who have reached the other shore, although able to abandon the affliction of craving, which is the cause of rebirth in saṃsāra, intentionally do not abandon it but remain with it. The stated affliction refers to taking birth in order to perfect the vast conduct of bodhisattvas, thus becoming a cause for attaining enlightenment. Furthermore, regarding special supports like the Brahmin boy Star (Tāraka), if one accepts many desires, then that place has the prohibition of death, and if one accepts, then one can accept virtue as desired. The affliction of allowing sexual misconduct for this purpose is spoken of. Transforming such afflictions into a cause for enlightenment, and the way to transform attachment into the path on this path, are completely different. However, some afflictions seized by skillful means are a source for becoming a cause for enlightenment, so if afflictions arise from indulging in sensual pleasures, they will lead to lower realms and become an obstacle to enlightenment, and it is possible to avoid the fault of arguing that the teachings contradict each other. In the *Ugraparipṛcchā Sūtra*, the conduct of a bodhisattva householder is taught to those who cannot abandon household desires, however, those with attachment
Tibetan
་གྱི་ཐེག་པས་ལམ་བགྲོད་པ་ལ་མི་མོས་པས། འདོད་པ་བསྟེན་པ་ལ་ཉེས་དམིགས་ཀྱི་འདུ་ཤེས་ཀྱིས་འཇུག་པར་བྱ་བར་གསུངས་པས། བླ་མེད་ཀྱི་ལམ་གྱིས་འདུལ་བའི་ཆགས་ཅན་དང་མི་འདྲའོ། །རྣལ་འབྱོར་གྱི་རྒྱུད་དཔལ་མཆོག་གི་ལུང་གིས་ཀྱང༌། རང་ལུས་ཀྱི་བྱང་སེམས་འཕེལ་བའི་དོན་དང༌། གཞན་ལུས་ལ་བརྟེན་ནས་རང་གི་བྱང་སེམས་འཕེལ་བའི་ཐབས་སུ་ཐབས་མཁས་ཀྱིས་ཟིན་པའི་འདོད་ཡོན་བསྟེན་པའི་ཆགས་པ་ལམ་བྱེད་ལ་སྐྱོན་མེད་པར་མི་སྟོན་ཀྱང་སྤྱིར་ཉོན་མོངས་གསུམ་ལམ་དུ་བྱ་ནུས་པ་ཅིག་ཡོད་པར་སྟོན་པ་ཡིན་པས་དྲང་དུ་རུང་ངོ༌། །འོ་ན་འདོད་ཆགས་ལ་གནང་བ་ཡོད་དུ་ཆུག་ཀྱང་ཞེ་སྡང་དང་གཏི་མུག་ལ་གནང་བ་ཇི་ལྟར་ཡོད་སྙམ་ན། བསད་བསྐྲད་ལ་སོགས་པའི་དྲག་པོའི་ལས་རྣམས་བྱེད་པ་ན་རྒྱུའི་ཀུན་སློང་གི་དུས་སུ་ཞེ་སྡང་མེད་ཀྱང་དུས་ཀྱི་ཀུན་སློང་གི་སྐབས་སུ་རྩུབ་པའི་སེམས་བསྐྱེད་པར་གསུངས་པ་དང༌། ཐོག་མར་བསྲུང་འཁོར་སྒོམ་པ་སོགས་ཀྱི་སྐབས་སུ་ཡང་། རྒྱུའི་ཀུན་སློང་གི་སྐབས་སུ་སྙིང་རྗེ་བསྐྱེད་ཀྱང་དུས་ཀྱི་ཀུན་སློང་གི་སྐབས་སུ་བགེགས་ལ་གནོད་སེམས་བསྐྱེད་པ་སོགས་བཤད་པའི་ཞེ་སྡང་དང༌། དེའི་ཆར་གཏོགས་འགའ་ཞིག་གནང་བ་ཡོད་ལ། ཆགས་སྡང་གང་ཡིན་ཀྱང་ཉོན་མོངས་ཅན་གྱི་གཏི་མུག་དང་མཚུངས་ལྡན་དུ་འབྱུང་བས། ཉོན་མོངས་གཞན་གནང་བའི་ཞར་བྱུང་གི་སྒོ་ནས་གནང་གི །གཏི་མུག་ལ་སྒོས་སུ་གནང་བ་མིན་ནོ། །གང་གིས་ཞེས་པ་ནི་སྤྱིར་འདོད་ཡོན་ལ་ཆགས་པ་དང༌། ཁྱད་པར་དུ་དབང་པོ་གཉིས་སྦྱོར་གྱི་ཆགས་པ་གང་གིས་བླུན་པོ་སྟེ། དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཀྱི་དོན་ལ་རྨོངས་པ་འཁོར་བར་འཆིང་ཞིང༌། ངུ་འབོད་ལ་སོགས་པའི་དམྱལ་བར་འགྲོ་བའི་ཆགས་པ་དེ་ཉིད་ཀྱིས་ནི་ཐབས་ལ་མཁས་པ་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་རྟོགས་པའི་ཤེས་རབ་ཀྱི་སྟོབས་ཀྱིས་བདེ་བ་ཆེན་པོར་གྲོལ་བར་འགྱུར་བས་བདེ་སྟོང་གི་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་བསྒོམས་པ་ན་ཐབས་མི་མཁས་པ་ལ་འཆིང་རྒྱུར་འགྲོ་བ་ཐབས་མཁས་པ་ལ་གྲོལ་རྒྱུར་འགྲོའ། །ཀྱཻ་རྡོ་རྗེ་ལས་ཀྱང༌། ཆགས་པས་འཇིག་རྟེན་འཆིང་འགྱུར་བ། །འདོད་ཆགས་ཀྱིས་ནི་རྣམ་གྲོལ་འགྱུར། ཞེས་གསུངས་སོ། །དེས་ན་འདོད་ཡོན་ལ་ཆགས་པའི་ཉོན་མོངས་ཉིད་ལ་འཆིང་གྲོལ་གྱི་རྒྱུ་གཉིས་སུ་ཡོད་པས། རྡོ་རྗེ་འཕྲེང་བ་ལས། བྱ་དང་བྱ་མིན་རྣམ་སྤངས་ཏེ། །བཀག་པ་དག་ཀྱང་བྱེད་པས་ན། །པདྨ་ལ་ནི་འདམ་གྱིས་བཞིན། །ངོ་བོ་ཉིད་ཤེས་གོས་མི་འགྱུར། ཞེས་གསུངས་པ་ཡང་འདོད་ཡོན་ལ་ཆགས་པ་ཡོད་ཀྱང། དེའི་སྐྱོན་གྱིས་མི་རྫི
Chinese
的乘不赞同行道，说对于受用，要以过患的观念来进入，所以和无上道的调伏贪欲者不同。瑜伽续中吉祥胜尊的教证也说：为了自己身体的菩提心增长之义，以及依靠他身而使自己菩提心增长的方法，以善巧方便摄持的受用贪欲作为道用，虽然不显示没有过失，但总的来说，显示了能够将三种烦恼作为道用，所以可以算作是正直的。那么，即使允许贪欲，嗔恨和愚痴又如何允许呢？在做杀、逐等猛烈事业时，虽然在因的意乐之时没有嗔恨，但在时的意乐之时，说是要生起粗暴之心，以及最初修守护轮等之时，虽然在因的意乐之时生起慈悲心，但在时的意乐之时，说是要对魔障生起害心等，有些属于嗔恨，是允许的。无论贪嗔，都和烦恼性的愚痴相应而生，所以是通过允许其他烦恼的顺带方式来允许的。并不是特别允许愚痴。所谓“以何”是指，一般对欲妙的贪著，特别是两根交合的贪著，以何愚痴者，对于真如之义愚昧而束缚于轮回，去往哭喊等的地狱的贪著，而以那善巧方便者，以证悟真如的智慧之力，将解脱为大乐，所以在修习乐空菩提心时，对于不善巧方便者，会成为束缚之因，对于善巧方便者，会成为解脱之因。《嘿金刚》中也说：贪著使世间束缚，贪欲使获得解脱。因此，对于欲妙的贪著的烦恼本身，具有束缚和解脱的两种因，所以《金刚鬘》中说：舍弃应作和不应作，因为也做禁止之事，如莲花在污泥中，了知自性衣不染。所说的也是虽然有对欲妙的贪著，但不会被其过失所染。
English
The vehicle of does not approve of traveling the path, saying that one should enter into enjoyment with the concept of faults, so it is different from those who tame desire with the unsurpassed path. The words of the glorious supreme one in the Yoga Tantra also say: For the sake of increasing the Bodhicitta of one's own body, and as a method to increase one's own Bodhicitta by relying on another's body, although it does not show that there is no fault in using the desire of skillful means as a path, in general, it shows that there is something that can use the three afflictions as a path, so it can be considered upright. Then, even if lust is allowed, how are hatred and ignorance allowed? When doing violent actions such as killing and expelling, although there is no hatred at the time of the cause's intention, it is said that one should generate a rough mind at the time of the time's intention, and also at the time of initially meditating on the protective circle, etc., although compassion is generated at the time of the cause's intention, it is said that one should generate harmful thoughts towards obstacles at the time of the time's intention, etc., some of which belong to hatred, are allowed. Whether it is attachment or hatred, it arises in accordance with the affliction of ignorance, so it is allowed through the incidental way of allowing other afflictions. Ignorance is not specifically allowed. What is meant by "by what" is that, in general, attachment to desirable qualities, especially the attachment of the union of the two faculties, by what fools, being ignorant of the meaning of suchness, are bound in samsara, and the attachment that goes to the hells of weeping, etc., but by that skillful means, by the power of the wisdom that realizes suchness, will be liberated into great bliss, so when meditating on the mind of bliss and emptiness, for those who are not skillful means, it will become a cause of bondage, and for those who are skillful means, it will become a cause of liberation. The Hevajra also says: Attachment binds the world, desire liberates. Therefore, the affliction of attachment to desirable qualities itself has two causes of bondage and liberation, so the Vajra Garland says: Abandoning what should be done and what should not be done, because one also does forbidden things, like a lotus in the mud, knowing its own nature, the garment is not stained. What is said is also that although there is attachment to desirable qualities, it will not be stained by its faults.