Tibetan
མས་སོ། །རབ་ཏུ་མགུ་བ་ནི་དེའི་རྣམ་པའི་སེམས་ཀྱིས་ཡང་དང་ཡང་དུ་མྱོང་བའོ། །ངོ་མཚར་ནི་གཏམ་སྣ་ཚོགས་པས་ཅི་འདི་ཡིན་ནམ་མིན་སྙམ་དུ་ཐེ་ཚོམ་ཟ་བ་ལ་དོན་གསལ་གྱིས་བཤད་ཀྱང༌། སྔ་མ་རྣམས་སྔར་མ་བྱུང་བའི་དོན་ལ་སེམས་ པ་མཐོང་བ་ལ་འཆད་པ་ལྟར་རོ། །རྒོད་པ་ནི་ཡིད་འོང་མཐོང་བས་སེམས་གཡེང་བའོ། །ཚིམ་པ་ནི་བདེ་བའི་རྣམ་པ་མྱོང་བ་ལ་དོན་གསལ་གྱིས་བཤད་ཀྱང༌། ཡུལ་དེས་ངོམས་པའི་རྟོག་པའོ། །འཁྱུད་པ་དང༌། འོ་བྱེད་པ་དང༌། འཇིབ་པ་ནི་དེ་རྣམས་བྱ་བར་འདོད་པའི་སེམས་སོ། །བརྟན་པ་ནི་རྒྱུད་མི་འགྱུར་བའི་སེམས་སོ། །བརྩོན་པ་ནི་དགེ་བ་ལ་གཞོལ་བའོ། །ང་རྒྱལ་ནི་མཐོ་བར་སེམས་པའོ། །བྱ་བའམ་ལས་ནི་རྟག་ཏུ་བྱེད་པའི་བྱ་བ་རྫོགས་པར་བྱེད་པའོ། །དབྲོག་པ་ནི་ནོར་འཕྲོག་པར་འདོད་པའོ། །སྟོབས་ནི་གཞན་གྱི་དཔུང་འཇོམས་པར་འདོད་པའོ། །སྤྲོ་བ་ནི་དགེ་བའི་ལམ་ལ་གོམས་པར་བྱེད་པའི་སེམས་སོ། །ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་ཞེས་པ་ལ། དེའི་སྐད་དོད་ས་ཧ་ཛ་ཞེས་པ་རྒྱ་དཔེ་ལ་མེད་ཅིང༌། ས་ཧ་ས་ཞེས་པ་ཡོད་དེ་བསྒྱུར་ན་ཚམ་ཚོམ་མམ་དགའ་བ་ལ་སྦྱོར་བ་ཞེས་པར་འགྱུར་ཞེས་སྔོན་གྱི་མཁས་པ་དག་གསུང་སྟེ། འགྲེལ་པ་དོན་གསལ་ལས་ཚམ་ཚོམ་མེད་ཅེས་འདོན་ཞིང༌། དེའི་དོན་དྲེགས་པའི་དབང་གིས་མི་དགེ་བ་སྤྱོད་པ་ལ་འཆད་དོ། །སྤྱོད་བསྡུས་འགྱུར་རྙིང་ལས་དཀའ་བ་ལ་སྦྱོར་བ་ཞེས་འབྱུང་ལ། ཆག་གིས་རིམ་ལྔར་ནུས་པ་དང༌། སྤྱོད་བསྡུས་སུ་ཚམ་ཚོམ་མེད་པར་བསྒྱུར་རོ། །སྔོན་གྱི་མཁས་པ་དག་ཡུལ་ལ་འབད་པས་སྦྱོར་བ་ཆུང་འབྲིང་ཆེ་གསུམ་ལ་འཆད་དོ། །དྲག་པ་ནི་རྒྱུ་མེད་པར་ཡང་དམ་པ་རྣམས་དང་རྩོད་འདོད་པའོ། །སྒེག་པ་ནི་ཡིད་འོང་མཐོང་བས་འགྱིང་བའམ་རྩེ་བར་འདོད་པའོ། །ཞེ་འགྲས་པ་ནི་འཁོན་དུ་འཛིན་པའི་སེམས་སོ། །དགེ་བ་ནི་དེའི་ལས་རྩོལ་བར་འདོད་ པ་དང༌། ཚིག་གསལ་བ་དང་བདེན་པ་ནི་གཞན་གྱིས་གོ་བར་དང༌། འདུ་ཤེས་མ་བསྒྱུར་བར་སྨྲ་འདོད་པའོ། །མི་བདེན་པ་ནི་འདུ་ཤེས་བསྒྱུར་ཏེ་སྨྲ་འདོད་པའོ། །ངེས་པ་ནི་ཡི་དམ་ཤིན་ཏུ་བརྟན་པའོ། །ཉེ་བར་མི་ལེན་པ་ནི་ཡུལ་ཡོངས་སུ་འཛིན་པར་མི་འདོད་པའོ། །སྦྱིན་པ་པོ་ནི་བདོག་པ་གཏོང་བར་འདོད་པའོ། །སྐུལ་བ་ནི་གཞན་ལེ་ལོ་ཅན་སྐུལ་བར་འདོད་པའོ། །དཔའ་བོ་ནི་ཉོན་མོངས་སོགས་ཀྱི་དགྲ་ལས་རྒྱལ་བར་འདོད་པའོ། །ངོ་ཚ་མེད་པ་ནི་བདག་གམ་ཆོས་ཀྱི་དབང་དུ་བྱས་ནས་མི་འཛེམ་པར་མི་དགེ་བ་ལ་འཇུག་པའོ། །སྒྱུ་ནི་བཅོས་མས་གཞན་སླུ་བའོ། །སྒྲིན་དང་ཞེས་འབྱུང་བ་ལྟར་ན་བག་རྣོ་བའི་སེམས་སོ་ཞེས་ཟེར་རོ། །གདུག་པ་ནི་ལྟ་བ་ངན་པ་ལ་བྱང་བའོ། །མི་སྲུན་པ་ནི་གཞན་ལ་མཐོ་འཚམ་པའོ། །གྱ་གྱུ་ནི་མི་དྲང་པའོ། །རྐང་པ་ཐ་མ་གཉིས་ལ་ཆག་འགྱུར་ལས། རང་བཞིན་བཞི་བཅུའི་སྐད་ཅིག་རྣམས། །ཤིན་ཏུ་སྟོང་པ་ལས་སྐྱེས་ཏེ། ཞེས་འབྱུང་ངོ༌། །རང་བཞིན་བདུན་ནི། རིམ་ལྔ་ལས། ཆགས་པ་བར་མའི་སྐད་ཅིག་དང༌། །བརྗེད་ངས་པ་དང་འཁྲུལ་པ་དང༌། །མི་སྨྲ་གྱུར་དང་སྐྱོ་བ་དང༌། །ལེ་ལོ་དེ་བཞིན་ཐེ་ཚོམ་སྟེ། ཞེས་གསུངས་སོ། །བརྗེད་ངས་ནི་དྲན་པ་ཉམས་པའོ། །འཁྲུལ་པ་ནི་སྨིག་རྒྱུ་ལ་ཆུར་འཛིན་སོགས་དང༌། མི་སྨྲ་བ་ནི་སྨྲ་སྙིང་མི་འདོད་པ་དང༌། སྐྱོ་བ་ནི་ཡིད་སུན་པ་དང༌། ལེ་ལོ་ནི་དགེ་བ་ལ་མི་སྤྲོ་བ་སྟེ། གཞན་གཉིས་ནི་གོ་བར་ཟད་དོ། །རྟོག་པ་ཚན་པ་གསུམ་པོ་འདི་ནི། ཡུལ་ཧ་ཅང་འདོད་པ་དང༌། ཧ་ཅང་མི་འདོད་པ་དང༌། བར་མ་གསུམ་གྱི་སྒོ་ ནས་འཇུག་པའི་རིགས་གསུམ་དུ་འདུ་བའི་སྒོ་ནས་བཤད་རྒྱུ་འདྲ་བ་ཞིག་སྣང་ནའང༌། འགྲེལ་པ་དོན་གསལ་དང༌། སྔ་མ་རྣམས་ཀྱིས་བཤད་པ་ལ་བརྟེན་ནས་སྔར་བཞིན་བཤད་དོ། །འགྲེལ་པ་ནོར་བུའི་འཕྲེང་བར་འདིའི་རྟོག་པ་རྣམས་སེམས་བྱུང་ང་གཅིག་གི་གང་གི་ནང་དུ་འདུ་བའི་ཚུལ་བཤད་སྣང་ནའང༌། ཡིད་ཆེས་མི་ཐོབ་པར་སྣང་བས་མ་བཀོད་དོ། །དེ་འདྲ་བའི་རྟོག་པ་ཚན་གསུམ་སྣང་བ་གསུམ་གྱི་རང་བཞིན་དུ་སྤྱོད་བསྡུས་ལས་གསུངས་པ་ལ། རང་བཞིན་གྱི་སྐད་དོད་སྭ་བྷཱ་བ་ནི་འབྱུང་བ་དང༌། རང་བཞིན་དང༌། དངོས་པོ་ལ་འཇུག་པས། འབྱུང་བའི་དོན་དུ་དྲང་དུ་ཡང་ཡོད་མོད་ཀྱང༌། སྤྱོད་བསྡུས་ལས་མདོར་བསྟན་དུ། རང་བཞིན་ནི། ཞེས་གསུངས་ཤིང༌། དོན་བསྡུར་མཚན་ཉིད་སོ་གསུམ་དང་བཞི་བཅུའོ་ཞེས་དང༌། དེའི་རང་བཞིན་གྱི་མཚན་ཉིད་བདུན་པོ་འདི་དག་གོ །ཞེས་སྣང་བ་གསུམ་གྱི་མཚན་ཉིད་དུ་ཡང་གསུངས་སོ། །ལག་སྨིས་རང་བཞིན་གྱི་དོན་དེའི་བདག་ཉིད་ཡིན་པ་དང༌། དོན་གསལ་ལས་དེའི་ཁོངས་སུ་གཏོགས་པ་ལ་འཆད་པ་མི་འཐད་དེ། འཕགས་པ་ལྷའི་བདག་བྱིན་བརླབས་ལས། ས་ཡི་ཁམས་ནི་ཆུ་ལ་ཐིམ། །ཆུ་ནི་མེ་ལ་ཐིམ་པར་འགྱུར། །མེ་ནི་ཕྲ་བའི་ཁམས་ལའོ། །རླུང་ནི་སེམས་ལ་ཐིམ་པར་འགྱུར། །སེམས་ནི་སེམས་ལས་བྱུང་ལ་ཐིམ། །སེམས་ལས་བྱུང་བ་མ་རིག་པར། །དེ་ཡང་འོད་གསལ་བར་འགྲོའོ། ཞེས་སེམས་སྣང་བ་སྐྱེས་པའི་སྔོན་དུ་རླུང་ཐིམ་པར་གསུངས་ལ། དེ་ནི་ཀུན་རྟོག་གཡོ་བྱེད་ཀྱི་རླུང་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དེའི་དུས་སུ་ཀུན་རྟོག་ཀྱང་ཐིམ་དགོས་པའི་ཕྱིར་དང༌། སྣང་བ
Chinese
是故。極喜是彼之相之心屢屢經驗也。奇妙者，以種種語是否此耶而生猶豫，雖以義明顯說，如前者等見未曾有之義而說也。掉舉者，見悅意而心散亂也。知足者，經驗安樂之相，雖以義明顯說，然是於彼境滿足之分別也。擁抱與接吻與吮吸者，是欲作彼等事業之心也。堅定者，是不變壞相續之心也。精進者，是勤於善也。慢者，是心高舉也。事業或業是常作之事業令究竟也。奪者，是欲奪財物也。力是欲摧伏他人之軍也。歡喜者，是令串習於善道之心也。俱生者，彼之梵語薩訶惹（藏文：ས་ཧ་ཛ་，梵文天城體：सहज，梵文羅馬擬音：sahaja，漢語字面意思：俱生）者，漢地之經本無，薩訶娑（藏文：ས་ཧ་ས་，梵文天城體：सहस्र，梵文羅馬擬音：sahasra，漢語字面意思：千）者有之，若譯則譯為猶豫或合於歡喜，昔之智者如是云，釋論義明中出無猶豫，彼義謂以驕慢之故而行不善也。行集新譯中出合於困難，且卻克於次第五能，於行集中譯為無猶豫也。昔之智者等於境勤勇故，說合為小中大三也。暴惡者，是無因而亦欲與具德者等諍論也。嬌媚者，是見悅意而欲搖曳或嬉戲也。懷恨者，是懷恨於心也。善者，是欲勤彼之業，語明了與諦實者，是欲令他人知，且不變異想而語也。不諦實者，是變異想而欲語也。決定者，是本尊極堅固也。不近取者，是不欲執取一切境也。施者，是欲捨財物也。勸發者，是欲勸發他人懈怠者也。勇者，是欲勝過煩惱等之怨敵也。無慚者，是以我或法之自在而不顧忌而入於不善也。幻者，是以虛假而誑惑他人也。黠慧等語
English
Therefore. Extreme joy is the mind of that aspect experiencing it again and again. Wonder is doubting whether it is this or not with various words, although explained clearly with meaning, like the former ones explaining upon seeing a meaning that has never occurred before. Distraction is the mind being distracted by seeing something pleasing. Contentment is experiencing the aspect of happiness, although explained clearly with meaning, it is the discrimination of being satisfied with that object. Embracing, kissing, and sucking are the minds desiring to do those actions. Steadfastness is the mind of unchanging continuity. Diligence is being devoted to virtue. Pride is thinking highly of oneself. Action or karma is completing the action that is constantly done. Plundering is desiring to steal wealth. Strength is desiring to defeat the armies of others. Joy is the mind that makes one accustomed to the path of virtue. The term "co-emergent," its Sanskrit equivalent is sahaja (藏文：ས་ཧ་ཛ་，梵文天城體：सहज，梵文羅馬擬音：sahaja，漢語字面意思：co-emergent), which is not found in Chinese sutras. Instead, sahasra (藏文：ས་ཧ་ས་，梵文天城體：सहस्र，梵文羅馬擬音：sahasra，漢語字面意思：thousand) is found, which, if translated, would be translated as hesitation or joining with joy. Thus spoke the ancient scholars. The commentary "Meaning Clear" extracts "without hesitation," and its meaning is explained as engaging in non-virtue due to arrogance. The new translation of "Compendium of Conduct" mentions "joining with difficulty," and Chak translates it as the five powers in order, while "Compendium of Conduct" translates it as "without hesitation." The ancient scholars explain "joining" as small, medium, and large due to diligence towards the object. Violence is wanting to argue with the virtuous ones without reason. Charm is wanting to sway or play upon seeing something pleasing. Resentment is holding grudges in the mind. Virtue is wanting to work on that action, and clear and truthful speech is wanting others to understand and to speak without altering perception. Untruthful speech is wanting to speak after altering perception. Determination is the commitment to the yidam being extremely firm. Non-attachment is not wanting to grasp all objects. Generosity is wanting to give away possessions. Encouragement is wanting to encourage others who are lazy. Courage is wanting to overcome enemies such as afflictions. Shamelessness is engaging in non-virtue without hesitation, having made oneself or the Dharma the master. Deceit is deceiving others with pretense. Cleverness and so on.
Chinese
据说，敏锐的心就像小树苗。恶毒是指精通邪见。不驯服是指抬高自己。狡诈是指不正直。在最后两句中，由于破损的缘故，四十种自性的刹那，是从完全的空性中产生的。七种自性是：从五种次第中，中间贪恋的刹那，以及遗忘、错乱、不语、沮丧、懒惰以及疑惑。遗忘是指失去记忆。错乱是指将海市蜃楼执着为水等。不语是指不愿说话。沮丧是指心灰意冷。懒惰是指对善事不感兴趣。其他两个很容易理解。这三种分别念，似乎可以通过非常想要、非常不想要和中间三种方式进入的三种类型来解释。然而，根据《释论·义明》和前辈们的解释，仍然按照原来的方式解释。在《释论·宝鬘》中，似乎解释了这些分别念是如何包含在一种心所中，但由于感觉不可信，所以没有引用。像这样的三种分别念，在《行集》中被说成是三种显现的自性。自性的梵语是斯瓦巴瓦（藏文：རང་བཞིན་，梵文天城体：स्वभाव，梵文罗马拟音：svabhāva，汉语字面意思：自性），意思是生起、自性和事物。虽然也可以解释为生起的意思，但在《行集》的简要说明中说：“自性是”，并且在意义比较中说：“三十三种和四十种特征”，以及“这些是七种自性的特征”。因此，也被说成是三种显现的特征。用手掌来解释自性的意思是它是其本质，以及在《义明》中解释为属于它的范畴是不恰当的。如圣天菩萨的加持中所说：“地界融入水，水融入火，火融入微细界，风融入心，心融入心所，心所融入无明，无明也融入光明中。”因此，在心识显现之前，风已经融入。因为这是分别念的动摇之风，所以在那个时候，分别念也必须融入。
English
It is said that a sharp mind is like a sapling. Malice refers to being proficient in wrong views. Untamed refers to exalting oneself. Deceitfulness refers to being dishonest. In the last two lines, due to breakage, the moments of forty natures arise from utter emptiness. The seven natures are: from the five stages, the moment of intermediate attachment, as well as forgetfulness, confusion, non-speech, depression, laziness, and doubt. Forgetfulness is the loss of memory. Confusion is clinging to mirages as water, etc. Non-speech is the unwillingness to speak. Depression is discouragement. Laziness is disinterest in virtue. The other two are easily understood. These three conceptualizations seem to be explained as three types that enter through the three ways of very wanting, very not wanting, and intermediate. However, according to the commentary 'Meaningful Illumination' and the explanations of the predecessors, it is still explained as before. In the commentary 'Garland of Jewels', it seems to explain how these conceptualizations are included in one mental factor, but since it feels unreliable, it is not quoted. Such three conceptualizations are said in the 'Compendium of Activities' to be the nature of three appearances. The Sanskrit word for nature is Svabhava (Tibetan: རང་བཞིན་, Sanskrit Devanagari: स्वभाव, Sanskrit Roman transliteration: svabhāva, literal Chinese meaning: self-nature), which means arising, nature, and thing. Although it can also be interpreted as meaning arising, in the brief explanation of the 'Compendium of Activities' it says, "Nature is," and in the meaning comparison it says, "Thirty-three and forty characteristics," and "These are the seven characteristics of nature." Therefore, it is also said to be the characteristics of the three appearances. It is inappropriate to explain the meaning of nature with the palm as being its essence, and in 'Meaningful Illumination' to explain it as belonging to its category. As it is said in the blessing of the noble deity, "The earth element dissolves into water, water dissolves into fire, fire dissolves into the subtle realm, wind dissolves into mind, mind dissolves into mental factors, mental factors dissolve into ignorance, and ignorance also goes into luminosity." Therefore, before the appearance of mind, wind has already dissolved. Because this is the wind of the movement of conceptualization, at that time, conceptualization must also dissolve.