Tibetan
གས་པ་རྟོག་མེད་ཀྱི་ཤེས་པ་ཐམས་ཅད་སྣང་བ་གསུམ་གང་རུང་དུ་སྨྲ་སྟེ། འདི་ལྟར་ཤེས་པ་དེས་ཡུལ་དང་པོར་བཟུང་བ་ནི་སྣང་བ་དང༌། དེ་ནས་ཡུལ་གྱི་ཁྱད་པར་མཐོང་བ་གསལ་དུ་སོང་བ་མཆེད་པ་དང༌། མཐར་མི་གསལ་བ་འགག་པ་ལ་ཕྱོགས་པ་ཉེར་ཐོབ་ཏུ་འདོད་དོ། །འདི་ནི། རྩ་བ་དང་བཤད་པའི་རྒྱུད་དང༌། འཕགས་པ་ཡབ་སྲས་ཀྱི་གཞུང་གང་ནས་ཀྱང་མ་བཤད་ལ། སྤྱོད་བསྡུས་ལས། སྣང་བ་གསུམ་གྱི་མཚན་ཉིད་སྔར་བཞིན་བཤད་པ་དང་ཡང་འགལ་བར་སྣང་ངོ༌། །དེ་ལ་སྔར་སེམས་ཡིད་རྣམ་ཤེས་གསུམ་དང༌། མཚན་ཉིད་གསུམ་ལ་སོགས་པ་སྣང་བ་གསུམ་གྱི་རྣམ་གྲངས་སུ་གསུངས་པ་ནི། སྣང་བ་གསུམ་ལ་དེ་དག་གི་སྒྲ་འཇུག་པའི་རྒྱུ་མཚན་རེ་ཡོད་པའི་སྒོ་ནས་ཡིན་གྱི། དེ་རྣམས་ཐམས་ཅད་སྣང་བ་གསུམ་དུ་སྟོན་པ་མིན་ཏེ། ཡིན་ན་ནི། རང་བཞིན་བརྒྱད་ཅུ་ཡང་སྣང་བར་འགྱུར་བ་སོགས་ཀྱི་གནོད་པ་མང་ངོ༌། །འོ་ན། རིམ་ལྔ་ལས། མཚན་མོ་ཉིན་མོ་མཚམས་བདག་ཉིད། །སྣང་དང་སྣང་བ་མཆེད་པ་དང༌། །དེ་བཞིན་སྣང་བ་ཉེར་ཐོབ་པའོ། །སེམས་ནི་རྣམ་པ་གསུམ་བཤད་ནས། །དེ་ཡི་སྒྲུབ་པ་བརྗོད་པར་བྱ། །རླུང་རྣམས་ཕྲ་བའི་གཟུགས་ཀྱིས་ནི། །ཤེས་དང་ཡང་དག་འདྲེས་གྱུར་ནས། །དབང་པོའི་ལམ་ནས་བྱུང་ནས་ནི། །ཡུལ་རྣམས་ལ་ནི་དམིགས་པར་བྱེད། ཅེས་ཕྲ་མོའི་ རླུང་དང་འདྲེས་པའི་རྣམ་ཤེས་མིག་ལ་སོགས་པའི་དབང་པོའི་སྒོ་ནས་བྱུང་ནས། ཡུལ་ལ་དམིགས་པ་རྣམས་སྣང་བ་གསུམ་དུ་བཤད་པ་ཇི་ལྟར་ཡིན་སྙམ་ན། དེའི་དོན་ནི། སེམས་གསུམ་བཤད་ཟིན་ནས་གསུམ་པོ་དེའི་སྒྲུབ་པ་བརྗོད་ཅེས་པ་ལ། སྤྱོད་བསྡུས་ལོ་ཆེན་གྱིས་བསྒྱུར་བ་དང་ཆག་འགྱུར་ལས། དེའི་གཞི་ནི་ཞེས་འབྱུང་སྟེ། སེམས་གསུམ་གྱི་རྟེན་རླུང་བཤད་པར་བྱ་ཞེས་པའི་དོན་ནོ། །དེ་ཡང་སེམས་གསུམ་རླུང་དང་འདྲེས་གྱུར་ནས་ཏེ། འདྲེས་ཏེ་རླུང་གིས་གཡོས་པ་ལས་དབང་པོ་རྣམས་ཀྱི་སྒོ་ནས་ཡུལ་ལ་དམིགས་པའི་ཤེས་པ་དང༌། རང་བཞིན་རྣམས་སྐྱེད་ཅེས་པའི་དོན་ཡིན་ཏེ། ལུང་དེའི་མཇུག་ཉིད་ནས། གང་ཚེ་སྣང་བ་ལྡན་གྱུར་པ། །རླུང་གི་བཞོན་པར་གྱུར་པ་ཡིན། །དེ་ཚེ་རང་བཞིན་དེ་ཐམས་ཅད། །མ་ལུས་ལུས་པ་མེད་པར་འབྱུང༌། །རླུང་ནི་གང་དང་གར་གནས་པ། །རང་བཞིན་དེ་དང་དེ་རྗེས་སྤྱོད། ཅེས་འབྱུང་བ་སྔར་དྲངས་པ་དང་བཅས་པ་སྤྱོད་བསྡུས་སུ་དྲངས་ནས། དེ་དག་གི་དོན་བསྡུས་པ་ན། དེ་བས་ན་ཁམས་ཕྲ་བར་འཇུག་པ་ལས། སྐད་ཅིག་དང༌། ཐང་ཅིག་དང༌། ཡུད་ཙམ་དང༌། མིག་འཛུམས་དང༌། ཐལ་མོ་བརྡབས་པར་སྣང་བ་གཡོའོ། །དེ་ནས་སྐད
Chinese
所有无分别的智慧都说成是三种显现中的任何一种。像这样，智慧首先抓住对境是显现，然后看到对境的差别变得清晰是增盛，最后不清晰而趋向于止灭认为是近得。这在根本和解释的续部以及圣者父子的论典中都没有阐述过。而且，似乎也与《集学论》中如前所说的三种显现的体性相违背。对此，以前所说的心、意、识三种，以及三种体性等等，作为三种显现的异名，是因为对于三种显现，有各自的词语适用的理由。但并不是说它们全部都显示为三种显现，如果是那样的话，那么八十自性也会变成显现等等，会有很多的过失。那么，《五次第》中说：‘夜晚白天及中间，显现以及显现增，同样显现近得也。心有三种相宣说，彼之证成当述说，风以微细之形体，与识以及正混合，从诸根门中生出，于诸对境而缘取。’这样，与微细的风混合的识，从眼等诸根门中生出，缘取对境的那些，怎么说是三种显现呢？对此，其意思是，说完三种心之后，说这三种的证成，在《集学论》大译师的译本和却译本中，都说‘其基础是’，意思是说要阐述三种心的所依风。而且，三种心与风混合之后，混合之后由于风的摇动，从诸根的门中产生缘取对境的智慧和自性，是这个意思。因为，在那部经的结尾处说：‘何时与显现相合，成为风的乘骑时，那时所有诸自性，无余无遗皆生起。风在何处与何住，自性即随彼而行。’像这样，连同之前引用的，在《集学论》中引用之后，归纳那些意义时，因此从进入微细界开始，刹那、须臾、瞬间、眨眼、弹指之间，显现摇动。然后是声音。
English
All non-conceptual wisdom is said to be any of the three appearances. Like this, the wisdom first grasping the object is appearance, then seeing the difference of the object becoming clear is increase, and finally being unclear and tending towards cessation is considered near attainment. This is not explained in the root and explanatory tantras, nor in the treatises of the noble father and sons. Moreover, it seems to contradict the nature of the three appearances as previously explained in the Compendium of Trainings. Regarding this, the previously mentioned three minds, three consciousnesses, and three characteristics, etc., are said to be synonyms for the three appearances because there is a reason for each of those terms to apply to the three appearances. But it is not that all of them are shown as the three appearances, because if that were the case, then the eighty natures would also become appearances, etc., and there would be many faults. Then, in the Five Stages it says: 'Night, day, and intermediate, appearance and appearance increase, likewise appearance near attainment. Mind has three aspects explained, its proof should be stated, winds with subtle form, mixed with knowledge and correct, arising from the gates of the senses, fixate on objects.' Like this, how is it said that the consciousness mixed with the subtle wind, arising from the gates of the senses such as the eye, and fixating on objects, are the three appearances? The meaning of that is, after explaining the three minds, saying the proof of these three, in the translation of the great translator of the Compendium of Trainings and the Chag translation, it says 'its basis is,' meaning that the wind, the support of the three minds, should be explained. Moreover, after the three minds are mixed with the wind, after mixing, due to the movement of the wind, the wisdom and natures that arise from the gates of the senses fixating on objects, that is the meaning. Because, at the very end of that scripture it says: 'When combined with appearance, becomes the mount of wind, then all those natures, without remainder, all arise. Wherever the wind dwells, the nature follows it.' Like this, including what was previously quoted, after quoting in the Compendium of Trainings, when summarizing those meanings, therefore, from entering the subtle realm, the appearance moves in an instant, a moment, a flash, a blink, a snap of the fingers. Then comes the sound.
Tibetan
་ཅིག་དང༌། ཐང་ཅིག་དང༌། ཡུད་ཙམ་དང༌། མིག་འཛུམས་དང༌། ཐལ་མོ་བརྡབས་པ་ལས་རང་བཞིན་རྣམས་རྗེས་སུ་སྤྱོད་པར་འགྱུར་རོ། ཞེས་གསུངས་པའི་ཕྱིར་ཏེ། དེ་རྣམས་ཀྱང་སྐྱེ་བ་བླངས་པའི་དུས་སུ་ལུགས་ལྡོག་ཏུ་སྟོང་པ་གསུམ་ཤར་བ་ལས་རིམ་གྱིས་བརྒྱུད་ནས་སྐྱེས་པ་དང༌། གཉིད་ཀྱི་སྟོང་པ་རྣམས་ལས་ཡང་ཡང་བསྲེ་བའི་དོན་ཡིན་གྱི། འཇུག་ཤེས་རྣམས་དང་རང་བཞིན་གྱི་རྟོག་པ་རྣམས་ནམ་ སྐྱེ་རེས་ཀྱིས། སྟོང་པ་གསུམ་ལས་དངོས་སུ་སྐྱེ་བར་སྟོན་པ་མིན་ནོ། །ཤེས་པ་ལ་རྟོག་པ་ཡོད་མེད་གཉིས་སུ་ཁ་ཚོན་ཆོད་ཀྱང༌། སྣང་བ་དང་རང་བཞིན་གྱི་རྟོག་པ་གཉིས་སུ་ཁ་ཚོན་ཆོད་མི་དགོས་པས། དབང་ཤེས་རྣམས་སྣང་བ་མིན་ཡང་རང་བཞིན་ཡིན་མི་དགོས་སོ། །གཉིས་པ་ནི། སྣང་བ་རྣམས་དེ་ལྟར་ཡིན་ན། རང་བཞིན་བརྒྱད་ཅུའི་རྟོག་པ་རྣམས་སྣང་བའི་རང་བཞིན་དུ་འགྲོ་ཚུལ་དང༌། སྣང་བ་ལས་རང་བཞིན་རྣམས་སྐྱེ་ཚུལ་ཇི་ལྟར་ཡིན་ཞེ་ན། སྣང་བ་དང་པོའི་རང་བཞིན་སོ་གསུམ་ནི། རིམ་ལྔ་ལས། དེ་ཡི་རང་བཞིན་འཕྲོ་གསལ་བ། །ད་ནི་རབ་ཏུ་བཤད་པར་བྱ། །ཆགས་བྲལ་དང་ནི་བར་མ་ཉིད། །དེ་བཞིན་དུ་ནི་ཆེན་པོ་དག །ཡིད་ལ་འགྲོ་ཞིང་འོང་བ་དང༌། །མྱ་ངན་ལ་སོགས་གསུམ་དེ་བཞིན། །ཞི་དང་རྣམ་རྟོག་འཇིགས་པ་དང༌། །འཇིགས་པ་བར་མ་ཤིན་ཏུ་འཇིགས། །སྲེད་དང་སྲེད་པ་བར་མ་དང༌། །ཤིན་ཏུ་སྲེད་དང་ཉེར་ལེན་པ། །མི་དགེ་བཀྲེས་དང་སྐོམ་ཉིད་དང༌། །ཚོར་དང་ཚོར་བ་བར་མ་དང༌། །ཤིན་ཏུ་ཚོར་བའི་སྐད་ཅིག་དང༌། །རིག་པ་པོ་དང་རིག་འཛིན་བཞི། །སོ་སོར་རྟོག་དང་ངོ་ཚ་ཤེས། །སྙིང་རྗེ་དང་ནི་བརྩེ་བ་གསུམ། །དོགས་དང་བསགས་པ་ཉིད་དང་ནི། །ཕྲག་དོག་ཅེས་ནི་བྱ་བར་གྲགས། །རང་བཞིན་སུམ་ཅུ་རྩ་གསུམ་གང༌། །ལུས་ཅན་རྣམས་ཀྱིས་རང་རིག་སྟེ། ཞེས་གསུངས་སོ། །དེ་ལ་ཆགས་བྲལ་ནི་ཡུལ་མི་འདོད་པའི་རྣམ་པ་ཅན་ཡིན་ལ། དེ་ལ་ཤས་ཆེ་ཆུང་འབྲིང་གསུམ་མོ། །ཡིད་ལ་སྟེ་ཡིད་ཀྱི་འགྲོ་བ་ནི་ཕྱིའི་ཡུལ་ལ་ཕར་འགྲོ་བ་དང༌། འོང་བ་ནི་ནང་གི་ཡུལ་ལ་ཚུར་འཇུག་པའོ། །འདི་ཀུན་གྱི་སྤྱིར་སྦྱར་ ཞེས་འགོས་ལུགས་པ་རྣམས་བཞེད་དོ། །མྱ་ངན་ནི་ཡུལ་ཡིད་དུ་འོང་བ་དང་བྲལ་བའི་སེམས་ཀྱི་གདུང་བ་སྟེ་ཆེ་ཆུང་གསུམ་མོ། །ཞི་བ་ནི་སེམས་ཞི་བར་གནས་པ་ལ་དོན་གསལ་ལས་བཤད། སྔ་མ་རྣམས་སེམས་རྣལ་དུ་འདུག་པའི་དལ་བ་ལ་འཆད་དོ། །རྣམ་རྟོག་ནི་དོན་གསལ་ལས་རྒོད་པར་གནས་པ་དང༌། སྔ་མ་རྣམས་སེམས་རྩིང་བར་རྟོག་པ་ལ་འཆད་དོ། །འཇིགས་པ་ནི་ཡིད་དུ་མི་འོང་བ་དང་ཕྲ
Chinese
一下，一会儿，片刻，眨眼，拍手，自性就会随之而来。正如所说，这些也是在受生之时，以逆顺的方式显现三种空性，然后逐渐经历而生，并且是与睡眠的空性反复混合之意。而不是说，入定识和自性之分别念，以何种生次，从三种空性中真实产生。对于识，可以断定有分别念和无分别念两种，但不必断定为显现和自性两种分别念。因此，根识虽然不是显现，但不一定是自性。第二，如果显现是这样，那么八十自性分别念如何成为显现的自性，以及自性如何从显现中产生呢？最初显现的三十三种自性是：从五次第中，它的自性光明显耀，现在将详细解说。离贪和中间，同样还有大的。心中去来，以及悲伤等三者也是如此。寂静和分别念，恐惧，恐惧中间，极度恐惧。贪欲和贪欲中间，极度贪欲和执取。不善的饥饿和口渴，感受和感受中间，极度感受的瞬间。觉知者和持明者四种。个别思索和羞耻。慈悲和爱恋三种。怀疑和积聚，以及嫉妒，被称为行为。这三十三种自性，有情众生各自觉知。如是说。其中，离贪是不 желать (梵文羅馬擬音：a-niṣṭa，汉语字面意思：不欲)之相，分为大中小三种。心中，即心的去处，是向外境而去，来处是向内境而入。这些都普遍适用，这是俄氏派的观点。悲伤是与合意之境分离的心之痛苦，分为大中小三种。寂静是心安住于寂静，这是从《义明》中解释的。前者解释为心安住的闲暇。分别念是从《义明》中解释为安住于散乱，前者解释为心粗暴地分别。恐惧是与不悦意的事物相遇
English
A moment, a while, an instant, a blink of an eye, a clap of hands, and the natures will follow. As it is said, these also, at the time of taking birth, manifest the three emptinesses in reverse order, and then gradually experience and are born, and it is the meaning of repeatedly mixing with the emptiness of sleep. It is not to say that the entering consciousnesses and the discriminations of self-nature, by what birth order, actually arise from the three emptinesses. For consciousness, it can be determined that there are two kinds, with and without discrimination, but it is not necessary to determine that there are two kinds of appearance and self-nature. Therefore, although the root consciousnesses are not appearances, they are not necessarily self-nature. Second, if appearances are like this, then how do the eighty self-nature discriminations become the self-nature of appearance, and how do the self-natures arise from appearance? The thirty-three self-natures of the first appearance are: From the five stages, its self-nature is radiant and clear, now I will explain it in detail. Detachment and the middle, likewise, there are also the great ones. Going and coming in the mind, and sorrow and the like are also three. Tranquility and discrimination, fear, fear in the middle, extreme fear. Desire and desire in the middle, extreme desire and grasping. Non-virtuous hunger and thirst, feeling and feeling in the middle, the moment of extreme feeling. Knower and vidyadhara are four. Individual reflection and shame. Compassion and affection are three. Doubt and accumulation, and jealousy, are called actions. These thirty-three self-natures are self-aware by sentient beings. So it is said. Among them, detachment is the aspect of not desiring objects, and it is divided into three types: large, medium, and small. In the mind, that is, the going of the mind, is going out to external objects, and the coming is entering into internal objects. These are all generally applicable, this is the view of the Gos lineage. Sorrow is the mental pain of being separated from a pleasing object, and it is divided into three types: large, medium, and small. Tranquility is the mind abiding in tranquility, this is explained from the Don gsal. The former explain it as the leisure of the mind abiding in peace. Discrimination is explained from the Don gsal as abiding in agitation, the former explain it as the mind discriminating coarsely. Fear is encountering unpleasant things.