Tibetan
ཤོག་ལྷེབ་ ༤༠༡ ནས་ ༥༠༠ བར། ཤོག་ལྷེབ་ ༤༠༡ ནས་ ༥༠༠ བར། ཡིད་ཅེས་བྱ་སྟེ། ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པ་དང་རྣམ་པར་བྱང་བའི་བདག་ཉིད་ཅན་གྱི་ཆོས་ཐམས་ཅད་ནི་དེའི་རྩ་བ་ཅན་ཡིན་ནོ། ཞེས་དང༌། རྡོ་རྗེ་འཕྲེང་བ་ལས་ཀྱང༌། སྣང་བ་གསུམ་གྱི་མཚན་ཉིད་ཅན། །གང་འདིར་རྣམ་ཤེས་གསུམ་ཐོབ་པ། །སེམས་ཅན་ཁམས་ནི་མ་ལུས་པའི། །རང་བཞིན་རྩ་བ་འདི་ཡིན་ནོ། ཞེས་སོ། །སྣང་བ་གསུམ་ག་ལ་རྣམ་ཤེས་ཞེས་གསུངས་པ་ནི། སེམས་དང་ཡིད་ལའང་འདྲ་བས། སྣང་གསུམ་རེ་རེ་ལའང་དེ་གསུམ་གའི་ཐ་སྙད་འཐོབ་ལ། དེ་གསུམ་དང་སྣང་གསུམ་སོ་སོར་སྦྱར་བ་ནི་ཡིད་ཀྱི་ཤེས་པའི་རིགས་འདྲ་སྔ་ཕྱིར་འབྱུང་བ་གསུམ་ལ་བཞག་གོ །སྒྲའི་དོན་ནི། བསགས་པས་ན་སེམས་དང༌། རྟེན་དུ་གྱུར་པས་ན་ཡིད་དང༌། བརྟེན་པར་གྱུར་བས་ན་རྣམ་ཤེས་ཞེས་གསུངས་པ་ལྟར་ཡིན་ལ། དེ་ནི་སྣང་བ་གསུམ་པོའི་སེམས་རེ་རེ་ལའང་ཚང་ཞིང༌། ཤས་ཆེ་ཆུང་ཡང་མེད་པས། ངེས་ཚིག་དེའི་སྒོ་ནས་སོ་སོར་བྱ་བར་མི་ནུས་སོ། །རིམ་ལྔ་ལས། སྣང་བ་གཞན་དབང་དང༌། མཆེད་པ་ཀུན་བརྟགས་དང༌། ཉེར་ཐོབ་ལ་ཡོངས་གྲུབ་ཏུ་གསུངས་ལ། དེ་ལྟར་བཤད་པ་ནི་གཟུང་འཛིན་གཉིས་རྒྱངས་ཆད་དུ་སྣང་བའི་སྣང་གཞི་ནི་གཞན་དབང་དང༌། དེ་ལྟར་སྣང་བ་ལ་བརྟེན་ནས་གཟུང་འཛིན་རྫས་ཐ་དད་པར་སྒྲོ་བཏགས་པ་ཀུན་བརྟགས་དང༌། འགྱུར་བ་མེད་པའི་ཡོངས་གྲུབ་མངོན་དུ་བྱས་པའི་ངོར། ཀུན་བརྟགས་དང་གཉིས་སྣང་གཉིས་ཀས་དབེན་པ་བཞིན་དུ་སྟོང་པ་རྣམས་ཀྱི་ཐོག་མའི་གཞི་སྣང་བ་དང༌། དེ་ལ་བརྟེན་ནས་མཆེད་པ་འབྱུང་བ་དང༌། ཉེར་ཐོབ་ཀྱི་ཚེ་སྔ་མ་གཉིས་ཀ་ལོག་ནས་ཐབས་ཤེས་མཉམ་པར་འཇུག་པའི་ཆོས་མཐུན་ལ་བརྟེན་ནས་ཡིན་ནམ་སྙམ་སྟེ་དཔྱད་པར་བྱའོ། །སྣང་བ་ལ་ཞེ་སྡང་དང༌། མཆེད་པ་ལ་འདོད་ཆགས་དང༌། ཉེར་ཐོབ་ལ་གཏི་མུག་གི་མིང་གིས་གསུངས་པ་ནི། བདེ་བ་ཆུང་བ་དང༌། ཆེ་བ་དང༌། བར་མར་འཇུག་པའི་སྒོ་ནས་ཡིན་ཏེ། ལམ་དང་བཞིའི་དུས་ནི་སྔར་བཞིན་ནོ། །ངོ་བོ་ཉིད་གསུམ་གྱི་མིང་ནི་མཚན་ཉིད་གསུམ་སྔར་བཤད་ཟིན་པས་དེ་མིན་ནོ། །དེས་ན་སྟོང་ཕྱོགས་དང༌། སྣང་ཕྱོགས་དང༌། གཉིས་ཀ་མཉམ་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་ཅེས་སྦྱར་ལ་སྔར་བཞིན་དུ་བྱའོ། །ཕར་ཕྱིན་གྱི་ཐེག་པ་ནས་སྣང་བ་གསུམ་ལ་མིང་དེ་ལྟར་བཏགས་པ་མེད་པས། གདགས་བྱའི་མིང་ཐུན་མོང་བ་ཡིན་གྱི། མིང་གིས་སྣང་བ་གསུམ་ལ་མིང་དེ་ལྟར་བཏགས་པ་ཐུན་མོང་བ་མིན་ནོ། །གཉིས་པ་ནི། སྣང་བ་དང༌། སྣང་བ་མཆེད་པ་དང༌། སྣང་བ་ཐོབ་པ་དང༌། སྟོང་པ་དང༌། ཤིན་ཏུ་སྟོང་པ
Chinese
纸页 401 至 500。 纸页 401 至 500。 名为意，一切具有遍染和清净自性的法，都是它的根本。如是说。金刚鬘中也说：具有三显现的体性，于此获得三种识，一切有情界的自性根本就是这个。如是说。既然说三种显现都是识，那么心和意也相同。因此，三种显现的每一个都可以获得这三者的名称。这三者和三种显现分别结合，是安立在意的识之同类先后出现的三者上。词义是：积聚故为心，成为所依故为意，成为所缘故为识。如是说。这在三种显现的每一个心中都是具足的，也没有大小多少之分。因此，不能通过那个词的定义来分别。五次第中说，显现是他自在，生起是遍计，近得是圆成。那样解释是，能取和所取二者遥远显现的显现之基是他自在，依靠那样显现而将能取和所取执著为不同实体的遍计，在显现无变化的圆成之际，如同远离遍计和二取显现一样，是空性等最初的基础显现，依靠它而生起， 近得之时，前两者都颠倒，依靠方便智慧平等结合的法性，是否如此，应当观察。显现名为嗔恚，生起名为贪欲，近得名为愚痴。这是从小、大、中三种安乐入门的缘故。道和四时的情形和以前一样。三种自性的名称不是前面已经讲过的三种体性。因此，应当结合空性方面、显现方面、以及二者平等的自性，和以前一样做。从波罗蜜多的乘中，没有那样安立三种显现的名称，因此，是假立的共同名称，但名称那样安立三种显现的名称不是共同的。第二是，显现，显现生起，显现获得，空性，极空性。
English
Pages 401 to 500. Pages 401 to 500. It is called "mind" (yi); all phenomena that possess the nature of being both completely afflicted and completely purified have it as their root. Thus it is said. And in the Vajra Garland (rdo rje 'phreng ba): "Possessing the characteristics of the three appearances, / Wherein the three consciousnesses are obtained, / The nature and root of all sentient beings' realms / Is this." Thus it is said. Since it is said that all three appearances are consciousnesses, it is similar for mind and intellect. Therefore, each of the three appearances can obtain the term for all three of them. Combining those three with the three appearances separately is established upon the three instances of similar types of consciousness of mind arising in sequence. The meaning of the words is as it is said: "Because it accumulates, it is mind; because it becomes a support, it is intellect; because it becomes dependent, it is consciousness." This is complete in each of the three appearances' minds, and there is no difference in size or amount. Therefore, it is not possible to differentiate them through the definition of that term. In the Five Stages, it is said that appearance is other-powered, arising is completely imputed, and near attainment is perfectly established. Explaining it that way, the basis of appearance, where the apprehended and the apprehender appear far apart, is other-powered; relying on that appearance, imputing the apprehended and the apprehender as different substances is completely imputed; in the face of manifesting the unchanging perfectly established, like being separated from both the completely imputed and dualistic appearance, it is the initial basis of emptinesses, and arising occurs relying on that, At the time of near attainment, both of the former two are reversed, and it should be examined whether it is based on the dharma nature of the union of skillful means and wisdom. Appearance is called hatred, arising is called desire, and near attainment is called ignorance. This is because it enters through the gates of small, large, and medium bliss. The state of the path and the four times are as before. The names of the three essences are not the three characteristics that were previously explained. Therefore, one should combine the aspect of emptiness, the aspect of appearance, and the essence of both being equal, and do as before. Since there is no such naming of the three appearances from the vehicle of the perfections, it is a common name to be imputed, but the name that names the three appearances in that way is not common. The second is: appearance, arising of appearance, attainment of appearance, emptiness, and utter emptiness.
Tibetan
་དང༌། སྟོང་པ་ཆེན་པོ་དང༌། སེམས་དང༌སེམས་ལས་བྱུང་བ་དང་མ་རིག་པ་དང༌། འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བ་དང་འདོད་ཆགས་དང་འདོད་ཆགས་བར་མ་ཞེས་གསུངས་ཤིང༌། ཨ་ཞེས་པ་ངག་གི་སྒོ་ལ་བརྟེན་པའི་ས་བོན་བརྟན་པར་བྱེད་པའི་རྒྱུ་སྟེ། མོས་པ་ཆུང་བའི་སེམས་ཅན་རྣམས་ཀྱིས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པས་དགོངས་ཏེ་གསུངས་པ་རྟོགས་པར་མི་འགྱུར་བས། དེ་ཟླ་བའི་དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་གཟུགས་སོ་ཞེས་དམིགས་པར་བྱེད་ཅིང༌། པད་མའམ། བུད་མེད་ཀྱི་གཟུགས་སམ། གཡོན་པའི་མིང་ངམ། མཚན་མོའི་མིང་དང༌། འཇམ་པོའི་དངོས་པོར་སེམས་ཀྱི་ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་གཟུགས་གསལ་བའོ། ཞེས་དང༌། ཨཱཿཞེས་པ་ངག་གི་སྒོ་ལ་བརྟེན་པའི་ས་བོན་བརྟན་པར་བྱེད་པའི་རྒྱུ་སྟེ། མོས་པ་ཆུང་བའི་སེམས་ཅན་རྣམས་ཀྱིས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པས་དགོངས་ཏེ་གསུངས་པ་རྟོགས་པར་མི་འགྱུར་བས། ཉི་མའི་དཀྱིལ་འཁོར་ལ་བརྟེན་ནས་དམིགས་པར་བྱེད་ཅིང༌། རྡོ་རྗེ་རྩེ་ལྔ་པའམ། རིན་པོ་ཆེའམ། ཉིན་མོའམ། སྐྱེས་པའི་གཟུགས་སམ། གཡས་པ་ཞེས་བྱ་བའམ། རྩུབ་པའི་རྣམ་པ་ནི་སེམས་ལས་བྱུང་བའི་ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་གཟུགས་སོ། ཞེས་དང༌། ངག་གི་ས་བོན་ལ་བརྟེན་པའི་སྒོ་ཡོངས་སུ་གྲུབ་པ་ཞེས་བྱ་བ་འདི་ནི་སྣང་བ་ཐོབ་པ། ཞེས་གསུངས་ལ། ཆག་འགྱུར་ལས། ངག་གི་ས་བོན་ཨ་ལ་བརྟེན་པའི། ཞེས་འབྱུང་ངོ༌། །དེ་ལ་སྣང་བ་གསུམ་ཐིམ་པ་རིམ་པ་བཞིན་དུ་སྟོང་པ་གསུམ་ཡིན་ཞེས་པ་དང༌། སྟོང་པ་གསུམ་སྣང་བ་གསུམ་གྱི་ཆོས་ཉིད་ལ་བྱས་ནས་སྣང་བ་གསུམ་ལ་མི་བྱེད་པ་ཡང་མི་འཐད་དེ། སྤྱོད་བསྡུས་ལས་སྣང་བ་གསུམ་ཉིད་སྟོང་པ་གསུམ་དུ་གསུངས་པའི་ཕྱིར་དང༌། དེ་ཉིད་ཡེ་ཤེས་རྡོ་རྗེ་ཀུན་ལས་བཏུས་ལས་ཀྱང་གསལ་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེས་ན་སྣང་བ་གསུམ་ནི་ཀུན་རྟོག་གཡོ་བའི་རླུང་ཐིམ་ནས་ཟླ་འོད་ལྟ་བུར་སྣང་བའི་སྒོ་ནས་སྣང་བ་ཞེས་བྱ་ལ། དེ་ཉིད་ཀུན་རྟོག་བརྒྱད་ཅུ་དང་བཅས་པས་སྟོང་པས་སྟོང་པ་དང༌། ཉི་འོད་བཞིན་དུ་ཆེས་གསལ་བའི་སྒོ་ནས་སྣང་བ་མཆེད་པ་དང༌། སྣང་བ་རླུང་དང་བཅས་པས་སྟོང་པས་ཤིན་ཏུ་སྟོང་པ་དང༌། ཐུན་མཚམས་ཀྱི་སྨག་བཞིན་དུ་ཤིན་ཏུ་མི་གསལ་བར་སྣང་ཞིང་འོད་གསལ་དང་ཉེ་བས་སྣང་བ་ཉེར་ཐོབ་དང༌། མཆེད་པ་རླུང་དང་བཅས་པས་སྟོང་པས་སྟོང་པ་ཆེན་པོ་དང༌། མི་གསལ་བས་མ་རིག་པ་ཞེས་ཀྱང་བཏགས་ཏེ། ཉེར་ཐོབ་ཀྱི་ཕྱོགས་གཅིག་གི་མིང་ངོ༌། །ངག་གི་སྒོ་ནི་ངག་འབྱུང་བའི་ལམ་སྟེ། དེ་ལ་བརྟེན་ནས་སྐྱེས་པའི་ས་བོན་ནི་ཡི་གེ་གསུམ་མོ། །བརྟན་པར་བྱེད་པའི་རྒྱུ་ནི་དེ་གསུམ་གྱི་ཐ་
Chinese
，大空性，心与心所，无明，离贪与贪欲和贪欲之间。如是说。阿（藏文：ཨ，梵文天城体：अ，梵文罗马拟音：a，汉语字面意思：阿）是指依赖于语门的种子，是稳固的因。因为对于信心小的众生来说，如来所思所说的内容难以理解，所以观想其为月轮之形。或者莲花，或者女人的形象，或者左边的名字，或者夜晚的名字，在柔和的事物中，心的世俗形象显现。又说，阿（藏文：ཨཱཿ，梵文天城体：आः，梵文罗马拟音：āḥ，汉语字面意思：阿）是指依赖于语门的种子，是稳固的因。因为对于信心小的众生来说，如来所思所说的内容难以理解，所以依赖于日轮进行观想。或者五股金刚杵，或者珍宝，或者白天，或者男人的形象，或者右边，或者粗糙的形态是心所生的世俗形象。又说，依赖于语种子的门完全成就，这被称为得相。在《变品》中说：依赖于语种子阿（藏文：ཨ，梵文天城体：अ，梵文罗马拟音：a，汉语字面意思：阿）。如此出现。其中，三种显现依次融入三种空性。将三种空性视为三种显现的自性，而不视为三种显现，也是不合理的。因为在《集学论》中，说了三种显现本身就是三种空性。并且，在《一切集密金刚藏续》中也对此有清晰的阐述。因此，三种显现是：一切分别念摇动之风融入后，以如月光般显现的方式，称为显现，而这本身因与八十种分别念一同空性而为空性。如日光般极其明亮的方式，称为显现增上， 显现与风一同空性而为极空性。如黎明前的黑暗般极其不明显地显现，并且接近光明，称为显现近得。增上与风一同空性而为空性大空性。因为不明显，所以也被称为无明。是近得的一个方面的名称。语门是语言产生的道路，依赖于它而产生的种子是三个字。稳固的因是这三者的差别。
English
, the great emptiness, mind and mental events, ignorance, detachment from desire, and between desire and desire. Thus it is said. A (Tibetan: ཨ, Devanagari: अ, Romanized Sanskrit: a, literal Chinese meaning: A) refers to the seed that relies on the gate of speech, which is the cause of stability. Because for beings with little faith, the content contemplated and spoken by the Tathagata is difficult to understand, it is visualized as the shape of a moon mandala. Or a lotus, or the image of a woman, or the name of the left, or the name of the night, in gentle things, the conventional image of the mind appears. It is also said that Āḥ (Tibetan: ཨཱཿ, Devanagari: आः, Romanized Sanskrit: āḥ, literal Chinese meaning: A) refers to the seed that relies on the gate of speech, which is the cause of stability. Because for beings with little faith, the content contemplated and spoken by the Tathagata is difficult to understand, it is visualized by relying on the sun mandala. Or a five-pronged vajra, or a jewel, or daytime, or the image of a man, or the right, or the rough form is the conventional image born from the mind. It is also said that the gate relying on the seed of speech is completely accomplished, which is called the attainment of appearance. In the "Changing Chapter," it says: relying on the seed of speech A (Tibetan: ཨ, Devanagari: अ, Romanized Sanskrit: a, literal Chinese meaning: A). Thus it appears. Among them, the three appearances gradually dissolve into the three emptinesses. It is also unreasonable to regard the three emptinesses as the nature of the three appearances, and not as the three appearances. Because in the "Compendium of Practices," it is said that the three appearances themselves are the three emptinesses. Moreover, this is clearly explained in the "Collected Vajra Essence Tantra." Therefore, the three appearances are: after the wind of all conceptual thoughts dissolves, it is called appearance in the way it appears like moonlight, and this itself is empty because it is empty together with eighty conceptual thoughts. The way it is extremely clear like sunlight is called increasing appearance, Appearance and wind are empty together, so it is called very empty. It appears extremely unclear like the darkness before dawn, and it is close to luminosity, so it is called near attainment of appearance. Increasing and wind are empty together, so it is called the great emptiness of emptiness. Because it is not clear, it is also called ignorance. It is the name of one aspect of near attainment. The gate of speech is the path of the arising of language, and the seed that arises relying on it is the three letters. The cause of stability is the difference between these three.