Tibetan
དང་པོས་ཡི་གེ་གསུམ་གྱི་རྡོར་བཟླས་ཉེར་གཅིག་ལ་སོགས་པ་ཅུང་ཟད་རེ་ལས་མི་སྦྱོང་བ་ནི། རྩ་བཤད་ཀྱི་རྒྱུད་དང༌། ཡབ་སྲས་ཀྱི་གཞུང་ཀུན་དང་འགལ་བའི་ནོར་བ་ཆེན་པོར་སྣང་ལ། རླུང་ཁ་སྦྱོར་འཛིན་པ་རྡོར་བཟླས་སུ་བཤད་པ་ནི་རྟོག་བཟོ་འབའ་ཞིག་ཏུ་སྣང་ཞིང༌། རང་ལུགས་ཀྱིས་སེམས་དབེན་གྱི་རླུང་སྦྱོར་དུ་འདོད་པ་མང་པོ་དང་ཡང་འགལ་ལོ། །དེས་ན་དོན་བཞི་མ་ལྟར་བྱ་དགོས་ལ། འཁོར་ལོ་ཅན་ཡང་དེ་དང་མཐུན་པར་བྱའོ། །མདོར་བྱས་སུ་ལྷ་མོ་བཞིས་ཞུས་ཀྱི་གཞུང་བཀོད་པ་ལས། ཁ་ཟས་ཀྱི་སྐབས་སུ་ཁ་སྦྱར་བྱ་བར་བཤད་པ་ལ། འགྲེལ་པ་ཁ་ཅིག་གིས་རླུང་ཁ་སྦྱོར་དུ་བཤད་པ་མ་གཏོགས་པ། འཕགས་སྐོར་གྱི་རྒྱ་གཞུང་གང་དུ་ཡང་མ་བཤད་ལ། གལ་ཏེ་མན་ངག་གིས་བྱེད་ནའང༌། རང་ལུགས་ཀྱི་མན་ངག་གཞན་ལས་སེམས་དབེན་གྱི་སྐབས་སུ་བཤད་པ་ལྟར་བྱས་ན་རང་གི་ ལུགས་དང་མཐུན་ནོ། །རྡོར་བཟླས་ལ་བཟླས་པའི་ཡུལ་རླུང་གི་སྒོ་ནས་ཕྱེ་ན། རྩ་བ་དང༌། ཡན་ལག་གི་རྡོར་བཟླས་གཉིས་དང༌། དེ་གཉིས་ལའང་བཞི་དང་ལྔར་དབྱེ་བའོ། །བཟླས་པའི་སྔགས་ཀྱི་སྒོ་ནས་ཕྱེ་ན། རྡོ་རྗེ་འཕྲེང་བར། ཧཱུཾ་ཧོཿའི་ཡི་གེ་གཉིས་ཀྱི་རྡོར་བཟླས་དང༌། ཡི་གེ་གསུམ་གྱི་རྡོར་བཟླས་གཉིས་བཤད་ལ། དགོངས་པ་ལུང་སྟོན་དང་རྒྱུད་ཕྱི་མར་ནི་ཡི་གེ་གསུམ་གྱི་རྡོར་བཟླས་ཉིད་བཤད་དོ། །ལག་སྨི་དང་སྐལ་ལྡན་གྲགས་པ་སོགས་ཀྱིས་རིགས་དྲུག་དང༌། ཁྲོ་བོ་དང༌། དུག་གསུམ་དང༌། མ་ནིང་གི་རྡོར་བཟླས་ཏེ་བཅུ་གཅིག་ཏུ་བཤད་ཅིང༌། དེ་ཡང་ལེའུ་བཅུ་གསུམ་པ་རྩ་འགྲེལ་གྱི་དོན་དུ་འདོད་དོ། །སྒྲོན་གསལ་གྱི་དགོངས་པ་ནི། འབྲུ་གསུམ་གྱི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ལ་དཔྱད་ནས་དེའི་དོན་ཤེས་པར་བྱེད་པ་ལ། སྐུ་གསུང་ཐུགས་ཀྱི་རྡོ་རྗེ་བཟླས་པར་བཤད་ལ། དེ་ནས་རིན་ཆེན་གྱི་བཟླས་པ་དང༌། ཐོགས་མེད་ཀྱི་བཟླས་པ་གཉིས་རྡོར་བཟླས་ཀྱི་གཙོ་བོར་གསུངས་པས། སྔ་མ་གསུམ་ཙམ་ནི་རྡོར་བཟླས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་ཚང་བ་མིན་ནོ། །རྡོར་བཟླས་ཡིད་བཟླས་སུ་བཤད་ཅིང༌། ཁྲོ་བོའི་བཟླས་པ་ངག་བཟླས་སུ་བཤད་པས། དེ་རྡོར་བཟླས་མིན་པ་ནི་ཤིན་ཏུ་ཡང་གསལ་ལོ། །དུག་གསུམ་གྱི་བཟླས་པ་ནི་དུག་གསུམ་ཅན་གྱི་སེམས་ཅན་རྣམས་འོད་གསལ་དུ་འཇོག་པར་སེམས་པ་ལ་བཤད་པས། དེ་ལ་རླུང་གི་བཟླས་པ་མེད་དོ། །མ་ནིང་གི་བཟླས་པ་ནི་འོད་གསལ་སྒོམ་པ་ལ་མཛད་སྣང་བས། དེ་ལའང་རླུང་གི་བཟླས་པ་མེད་ལ། དེ་རྣམས་རྡོར་བཟླས་སུ་ཡང་མ་གསུངས་སོ། །རྡོར་བཟླས་ཀྱི་གཙོ་བོར་གསུངས་པ་ནི་རྒྱུད་ལས། དོན་
Chinese
起初，仅仅稍微修习二十一次三字金刚诵等，这似乎是与根本续和父子之论典一切相违的大错。将执持风口诀说成金刚诵，这似乎纯粹是臆造。而且，这与自宗认为心专注之风瑜伽的众多观点也相违。因此，必须按照四义母（的教法）来做，有轮者也应与之相符。总而言之，在四天女请问经的论典中，提到在饮食时应合口，但除了一些注释将此解释为风口诀外，在圣众轮的任何印度论典中都没有提到。即使通过口诀来做，如果按照自宗其他口诀中关于心专注时的说法来做，也与自己的宗派相符。如果从金刚诵的念诵对象——风的角度来划分，则有根本和支分的金刚诵两种，而这两种又可以分为四种和五种。如果从念诵的咒语的角度来划分，在《金刚鬘》中，提到了吽（藏文：ཧཱུྃ，梵文天城体：हुं，梵文罗马拟音：hūṃ，汉语字面意思：吽）和 霍（藏文：ཧོཿ，梵文天城体：होः，梵文罗马拟音：hoḥ，汉语字面意思：霍）二字的金刚诵，以及三字金刚诵两种。而在《意旨显说》和《后后续》中，只提到了三字金刚诵。拉米和具德称等则说有六道、忿怒、三毒和人妖的金刚诵，共计十一种，他们认为这是第十三章根本释的意义。光明释的观点是：通过观察三字之真如，从而了解其意义，其中身语意之金刚念诵被宣说。之后，珍宝念诵和无碍念诵被认为是金刚诵的主要部分，因此，前三种并不完全具备金刚诵的特征。金刚诵被说成是意念诵，而忿怒念诵被说成是语念诵，因此，那不是金刚诵是非常清楚的。三毒的念诵是指将具有三毒的众生安住在光明中来思维，因此，那没有风的念诵。人妖的念诵似乎是修光明，因此，那也没有风的念诵。 那些也没有被说成是金刚诵。被说成是金刚诵的主要部分，在续部中，意义
English
Initially, merely practicing the twenty-one times of the three-syllable Vajra recitation, etc., seems to be a great mistake that contradicts the root tantra and all the treatises of the Father and Sons. Explaining the holding of the wind conjunction as Vajra recitation seems to be purely fabricated. Moreover, it also contradicts many views of our own tradition that consider it as the wind yoga of mind isolation. Therefore, it is necessary to act according to the Four Meanings Mother, and those with wheels should also conform to it. In short, in the treatise of the Four Goddesses' Inquiry, it is mentioned that the mouth should be closed during meals, but apart from some commentaries that explain this as wind conjunction, it is not mentioned in any Indian treatises of the Noble Assemblies. Even if it is done through oral instructions, if it is done according to the explanation in our own tradition's other oral instructions regarding the time of mind isolation, it will conform to our own tradition. If we divide Vajra recitation from the perspective of the object of recitation—wind, there are two types of Vajra recitation: root and branch, and these two can also be divided into four and five. If we divide it from the perspective of the mantra being recited, in the Vajra Garland, two types of Vajra recitation are mentioned: the Vajra recitation of the two syllables Hūṃ (藏文：ཧཱུྃ，梵文天城体：हुं，梵文罗马拟音：hūṃ，汉语字面意思：吽) and Hoḥ (藏文：ཧོཿ，梵文天城体：होः，梵文罗马拟音：hoḥ，汉语字面意思：霍), and the three-syllable Vajra recitation. However, in the Intentional Explanation and the Later Tantra, only the three-syllable Vajra recitation is mentioned. Lakṣmī and Kalyāṇakīrti, etc., say that there are eleven types of Vajra recitation: the six realms, wrathful deities, the three poisons, and hermaphrodites, and they consider this to be the meaning of the thirteenth chapter of the root commentary. The view of the Lamp Illuminating is: by examining the suchness of the three syllables, one comes to understand its meaning, in which the Vajra recitation of body, speech, and mind is explained. After that, the Jewel Recitation and the Unobstructed Recitation are said to be the main parts of Vajra recitation, so the first three are not fully qualified as Vajra recitation. Vajra recitation is said to be mind recitation, and wrathful recitation is said to be speech recitation, so it is very clear that it is not Vajra recitation. The recitation of the three poisons is explained as thinking of placing sentient beings with the three poisons in the clear light, so there is no wind recitation in that. The recitation of hermaphrodites seems to be meditating on clear light, so there is also no wind recitation in that. Those are also not said to be Vajra recitation. What is said to be the main part of Vajra recitation is, in the tantra, the meaning
Tibetan
གྱི་རྗེས་འགྲོའི་བཟླས་པ་ནི། །ངོ་བོ་ཉིད་མེད་བཟང་པོ་ཡིས། །དུས་གསུམ་སངས་རྒྱས་རྣམས་དཔྱད་པ། །དེ་ནི་རིན་ཆེན་བཟླས་པར་བཤད། །སངས་རྒྱས་ཞིང་རྣམས་ཀུན་ཏུ་ནི། །སྐུ་ཡི་སྤྲིན་རྣམས་སྤྲོ་བ་དང༌། །བཞུད་ཅིང་བྱོན་པ་རྡོ་རྗེའི་དོན། །དེ་ནི་ཐོགས་མེད་བཟླས་པར་བཤད། ཅེས་གསུངས་པའོ། །རྐང་པ་གཉིས་པ་ལ་ཆག་འགྱུར་ལས། ངོ་བོ་ཉིད་བྱུང་བཟང་པོ་ཡིས། ཞེས་འབྱུང་བ་ལེགས་སོ། །དེ་རྣམས་ཀྱི་དོན་ནི། འབྲུ་གསུམ་གྱི་དོན་འཇུག་ལྡང་གནས་གསུམ་གྱི་རྗེས་སུ་འབྲང་བའི་བཟླས་པ་ནི་དོན་གྱི་རྗེས་འགྲོའི་བཟླས་པའོ། །མི་ཤིགས་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་ལས་བྱུང་བའི་བཟང་པོ་སྟེ་རྒྱུད་མི་འཆད་པར་རྣམ་པར་འཕྲོ་བའི་རྒྱུ་དེས། ལྡང་འཇུག་གནས་གསུམ་གྱི་དུས་གསུམ་དུ་འབྱུང་བའི་སངས་རྒྱས་རྣམ་པར་དཔྱད་དེ་ཡོངས་སུ་ཤེས་པ་ནི། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ངོ་བོའི་རླུང་རྣམས་མི་ཤིགས་པའི་ངོ་བོར་རྟོགས་པར་བྱས་པ་སྟེ། རིན་ཆེན་གྱི་བཟླས་པའོ། །འདིའི་འགྲེལ་པའི་འགྱུར་བཟང་བ་རྣམས་དང་བསྟུན་པའི་བཤད་པའོ། །དེ་ནི་རྡོར་བཟླས་ཀྱིས་རླུང་རྣམས་མི་ཤིགས་པར་བསྡུས་པའི་དོན་ནོ། །དེ་ལྟར་བསྡུས་ཏེ་ཐིམ་པ་ལས་ཡང་ལྡང་བ་ན་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཞིང་སྙིང་ཁའི་པདྨའི་མི་ཤིགས་པ་ལས། ཐམས་ཅད་དུ་སྟེ་མིག་ལ་སོགས་པའི་སྐྱེ་མཆེད་ཀྱི་སྒོ་རྣམས་སུ་སྐུའི་སྤྲིན་རྣམས་ ཕྱིར་བཞུད་པ་དང་ནང་དུ་བྱོན་པ་དང༌། ནང་དུ་གནས་པའི་རྡོ་རྗེའི་དོན་གྱི་བདག་ཉིད་ཅན་གྱི་སྤྲོ་བ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་ཐོགས་མེད་ཀྱི་བཟླས་པའོ། །སྔ་མ་ལ་རིན་ཆེན་གྱི་བཟླས་པ་ཟེར་བ་ནི། རྩ་བའི་རླུང་གི་རྡོར་བཟླས་ཀྱིས་མི་ཤིགས་པའི་རིན་པོ་ཆེ་ལ་རླུང་བསྡུས་པ་ལ་དགོངས་པ་ཡིན་གྱི་རིགས་ལྔའི་རིན་འབྱུང་གི་བཟླས་པར་སྟོན་པ་མིན་ནོ། །དེ་ལྟར་རླུང་སྡུད་པའི་ནུས་པ་ཐོབ་ནས་ཡན་ལག་གི་རླུང་ལ་རྡོར་བཟླས་བྱེད་པ་ནི། དབང་པོ་སོ་སོའི་སྒོར་ཐོགས་པ་མེད་པར་འཇུག་པའི་བཟླས་པ་ཡིན་པས་ཐོགས་མེད་ཀྱི་བཟླས་པ་ཞེས་བྱའི། དོན་གྲུབ་ཀྱི་བཟླས་པ་སྟོན་པ་མིན་ནོ། །རིམ་ལྔར་དྲངས་པ་ལས། སྔ་མ་ལ་རྡོ་རྗེ་བཟླས་པ་ཞེས་འབྱུང་ངོ༌། །སྒྲོན་གསལ་མ་གཏོགས་པ་ཡབ་སྲས་ཀྱི་གཞུང་རྣམས་དང༌། རིམ་ལྔ་བསྡུས་པ་སོགས་ནས་ཡན་ལག་གི་རླུང་གི་རྡོར་བཟླས་མ་བཤད་དོ། །སྔར་བསྟན་པའི་མཚམས་དེ་ནས་ཡན་ལག་གི་རླུང་གི་བཟླས་པ་བྱེད་ནའང་སྙིང་ཁའི་མི་ཤིགས་པ་ལས་འབྱུང་བའི་ཚུལ་གྱིས་བཟླ་དགོས་ཤིང༌། དེ་ལྟར་བྱེད་པ་དེས་ཡུལ་སྣང་ཐམས་ཅད་ཀྱི
Chinese
其随行之念诵是，无自性贤善者，三时诸佛皆观察，此乃珍宝念诵说。 佛刹一切处，身之云聚皆舒展，往返行进金刚义，此乃无碍念诵说。 如是说。第二句有脱落之变，应为“无自性生贤善者”，此为善妙。彼等之义是，三字之义，入、起、住三者之后随行之念诵，是为义之后行念诵。 不坏之自性所生之贤善者，即相续不断而辗转增盛之因，彼以起、入、住三者之三时所生之诸佛，善加观察而完全了知者，即已证悟一切如来之体性风息皆为不坏之体性，是为珍宝之念诵。 此乃与此之释论之善妙译本相符之解释。 彼乃以金刚念诵将风息皆摄集为不坏之义。 如是摄集而融入之后，复又生起时，于佛之刹土，心间莲花之不坏者中，一切处，即于眼等生处之门等处，身之云聚， 向外消散与向内行进，及安住于内之金刚义之自性者之舒展，凡是彼者，即是无碍之念诵。 前者称为珍宝之念诵者，乃是意指以根本风息之金刚念诵将风息摄集于不坏之珍宝中，并非指示五部之宝生念诵。 如是获得摄集风息之能力后，对支分风息作金刚念诵者，乃是于各个根门无碍进入之念诵，故称为无碍之念诵，并非指示义成之念诵。 于次第五中引用时，前者称为金刚念诵。 除光明释之外，父子之论典等，及次第五合集等中，未说支分风息之金刚念诵。 若从前所指示之界限起，作支分风息之念诵，亦须以从心间之不坏者中生起之方式而念诵，如是行持者，一切境相之
English
The recitation that follows it is: By the good of no-self-nature, All Buddhas of the three times are examined, This is said to be the precious recitation. In all Buddha-fields, Clouds of bodies are spread out, Going and coming is the meaning of vajra, This is said to be the unobstructed recitation. Thus it is said. In the second line, there is a change of omission, it should be "By the good of the arising of no-self-nature," this is good. The meaning of these is: The recitation that follows the meaning of the three syllables, the three of entering, rising, and abiding, is the recitation that follows the meaning. The good that arises from the nature of indestructibility, that is, the cause of the uninterrupted and ever-increasing continuum, that which examines well and fully knows the Buddhas that arise in the three times of rising, entering, and abiding, that is, having realized that the winds of the nature of all Tathagatas are the nature of indestructibility, is the precious recitation. This is an explanation that is in accordance with the good translations of this commentary. That is the meaning of gathering all the winds into indestructibility by the vajra recitation. Having gathered and dissolved in this way, when it arises again, in the Buddha-field, from the indestructible lotus in the heart, everywhere, that is, in the doors of the sense bases such as the eyes, the clouds of bodies, Going out and coming in, and the spreading out of the nature of the meaning of vajra that abides within, whatever that is, is the unobstructed recitation. The former is called the precious recitation, which refers to the gathering of the winds into the indestructible precious jewel by the vajra recitation of the root wind, and does not indicate the recitation of Ratnasambhava of the five families. Having obtained the ability to gather the winds in this way, the one who performs the vajra recitation on the branch winds is the recitation that enters the doors of each sense faculty without obstruction, so it is called the unobstructed recitation, and does not indicate the recitation of accomplished meaning. When quoted in the Five Stages, the former is called the vajra recitation. Except for the Lamp Illuminating, the treatises of the father and sons, and the Collected Five Stages, etc., do not explain the vajra recitation of the branch winds. If one performs the recitation of the branch winds from the previously indicated boundary, one must also recite in the manner of arising from the indestructible in the heart, and by doing so, all the appearances of objects