Tibetan
རྒྱུའི་རླུང་གི་དེ་ཉིད་ལ་རླུང་དང་དེའི་གདངས་གང་ཡིན་གསལ་བར་བཤད་པ་མི་སྣང་ངོ༌། །རྗེ་འགོས་ཀྱིས་ནི་སྒྲའི་གདངས་ལ་མཛད་ཀྱི། དབྱིབས་ཀྱི་ཡི་གེ་ལ་མི་མཛད་པས། འདིའི་རྗེས་འབྲང་མཁས་པ་རྣམས་ཀྱང་དེ་བཞིན་དུ་འདོད་དོ། །མར་ལུགས་པ་མང་པོས་རླུང་འཕྲེང་ཐག་ལྟ་བུ་ལ་ཡི་གེ་གསུམ་འཕྲེང་རྡོག་འཁྲིགས་པ་བཞིན་དུ་བྲིས་པའི་རྣམ་པ་ཅན་ལ་འདོད་དོ། །རྩ་རྒྱུད་ལེའུ་བདུན་པར། སློངས་མོ་ཟ་ཞིང་མི་བཟླ་སྟེ། ཞེས་གསུངས་པའི་ངེས་དོན་སྒྲོན་གསལ་ལས། དགོངས་པ་ལུང་སྟོན་དྲངས་ཏེ་བཤད་པ་ལས། ཐ་དད་ཡི་གེ་སློངས་མོ་ཡིན། །དེ་འདོན་པ་ནི་ཟ་བ་སྟེ། །དེ་དག་སློངས་མོ་ཟ་བར་འདོད། ཅེས་གསུངས་ཏེ། འདིས་རྡོར་བཟླས་ཀྱི་མི་མཐུན་ཕྱོགས་རླུང་སྔགས་ཐ་དད་དུ་ཟློ་བ་བཤད་པས། དེ་ལ་བརྟེན་ནས་ཐ་མི་དད་ཤེས་དགོས་སོ། །དེ་ལ་སློང་མོའི་སྐད་དོད་བྷི་ཀྵ་ལ་ངེས་ཚིག་གི་ཚུལ་གྱིས། བྷིནྣ་ཐ་དད་དང༌། ཨ་ཀྵ་ར་ཡི་གེ་སྟེ། རླུང་དང་ཡི་གེ་སོ་སོར་བྱས་ནས་འདོན་པ་ནི་སློངས་མོ་ཟ་བ་ཡིན་པས། རླུང་སྔགས་གཉིས་སོ་སོར་བྱེད་པ་ན་སྔགས་ནི་གདངས་སུ་འདོན་པ་ལ་བྱས་ཀྱིས་བྲིས་པའི་རྣམ་པ་ལ་སེམས་པ་ལ་མ་བཤད་དོ། །དེས་ན་རླུང་སྔགས་གཉིས་ཐ་མི་དད་དུ་བྱེད་པའང་སྔགས་ཀྱི་གདངས་དང་ཐ་མི་དད་དུ་བྱ་དགོས་ཀྱི། བྲིས་པའི་རྣམ་པ་དང་ཐ་མི་དད་དུ་བྱེད་པ་མིན་ནོ། །གདངས་ཀྱང༌། ཚིག་ཏུ་བཏོན་པ་ནི་ཕྱི་རོལ་གྱི་ངག་ཡིན་ལ། སྤྱོད་བསྡུས་ལས་འདི་ནང་གི་ངག་ཏུ་བཤད་པས་དེ་མིན་ནོ། །ཚིག་ཏུ་ མ་བཏོན་ཀྱང་ཚིག་ཏུ་བཏོན་པའི་རྣམ་པ་ཡིད་ལ་བྱེད་པའི་གདངས་ཀྱང་མིན་ནོ། །དེས་ན་རླུང་འཇུག་གནས་ལྡང་གསུམ་གྱི་རང་གདངས་ནི་འདིར་ཡི་གེ་གསུམ་དུ་བྱའོ། །རླུང་གི་རང་གདངས་ཉིད་སྔགས་ཀྱི་གདངས་སུ་དབྱེར་མེད་དུ་སྦྱོར་བ་དེ་རླུང་སྔགས་དབྱེར་མེད་དུ་སྦྱོར་ཞེས་པའི་དོན་ནོ། །རླུང་གིས་ཡི་གེ་གསུམ་གྱི་གདངས་དང་འདྲ་བ་སྒྲོག་བཞིན་པར་ཡོད་པ་དེ་ཉིད་རང་གིས་ངོ་ཤེས་ནས། དེ་ལ་མ་ཡེངས་པར་ཡིད་གཏོད་པ་ཉིད་འདིའི་བཟླས་པ་བྱེད་པ་ཡིན་ལ། དེ་ལ་སྒྲོན་གསལ་ལས། ཡིད་ཀྱི་བཟླས་པར་གསུངས་ཀྱི། ལྕེ་རྐན་གྱི་རྩོལ་བས་སྔགས་འདོན་པའི་རྣམ་པ་ཡིད་ལ་བྱེད་པའི་ཡིད་བཟླས་དང་ཡེ་མི་འདྲ་བས་ལེགས་པར་ཕྱེད་པར་བྱའོ། །རླུང་སྔགས་དབྱེར་མེད་དུ་སྦྱོར་བར་གསུངས་པའི་དོན་དེ་ཡིད་ངོར་གཅིག་ཏུ་འཆར་བ་ཅིག་དགོས་ཀྱི། སྔར་ལྟར་མ་བྱས་ན་ཡིད་ངོར་གཅིག་ཏུ་མི་འཆར་རོ། །གདམས་ངག་ལས། རླུང་ནང་དུ་གནས་པའི་དུས་སུ་ཅུང
Chinese
关于根本风的自性，风和它的声音是什么，没有明显地阐述。杰·俄（藏文：རྗེ་འགོས）只是对声音的音调进行阐述，而没有对形状的文字进行阐述，因此，此派的追随者们也同样这样认为。许多玛尔巴传承的人认为，风脉就像线一样，三个字母像一串珠子一样缠绕在一起。在《根本续》第七品中，“乞丐吃而不念诵”这句话的《明义灯》（藏文：ངེས་དོན་སྒྲོན་གསལ་）中，引用了意趣的教证进行解释，说：“不同的文字是乞丐，念诵它们就是吃，因此，它们被认为是吃乞丐。”这样说，这说明了金刚念诵的不同之处，即风和咒语分别念诵，因此，必须依靠它来了解不分别。对此，乞丐的梵语是比丘（梵文天城体：भिक्षु，梵文罗马拟音：bhikṣu，汉语字面意思：乞丐），从词源学的角度来说，宾那（梵文天城体：भिन्न，梵文罗马拟音：bhinna，汉语字面意思：不同）是不同，阿叉罗（梵文天城体：अक्षर，梵文罗马拟音：akṣara，汉语字面意思：文字）是文字，因此，分别发出风和文字，就是吃乞丐，因此，在分别风和咒语时，咒语是指发出声音，而不是指思考书写的形状。因此，风和咒语不分别，也必须和咒语的声音不分别，而不是和书写的形状不分别。声音也是，说出口的是外在的语言，而《行集》（藏文：སྤྱོད་བསྡུས་）中说这是内在的语言，所以不是那个。即使没有说出口，也不是在心中想着说出口的形状的声音。因此，风的入、住、出三种的自性声音，在这里应视为三个字母。将风的自性声音与咒语的声音无分别地结合，这就是风咒无分别结合的意义。风发出类似于三个字母的声音，自己认识到这一点后，不散乱地专注于此，这就是此处的念诵方法，对此，《明灯》（藏文：སྒྲོན་གསལ་）中说的是意念的念诵，与用舌头和上颚的努力来念诵咒语的形状在心中进行的意念念诵完全不同，因此要好好区分。所说的风咒无分别结合的意义，必须是意念中显现为一个，如果不如以前那样做，意念中就不会显现为一个。窍诀中说：风住在体内的时候，稍微……
English
Regarding the very nature of the causal wind, there is no clear explanation of what the wind and its sound are. Je Gös only elaborates on the sound of the voice, but not on the written letters, so the scholars who follow this tradition also think the same way. Many followers of the Mar tradition believe that the wind channels are like threads, with three letters written as if strung together like beads. In the seventh chapter of the Root Tantra, the "Lamp Illuminating the Definitive Meaning" (Tibetan: Nges don sgron gsal) explains the statement "The beggar eats but does not recite" by quoting the intention and saying, "Different letters are the beggar. Reciting them is eating. Therefore, they are considered to be eating the beggar." This explains the difference in Vajra recitation, where wind and mantra are recited separately. Therefore, one must rely on it to understand non-separation. In this regard, the Sanskrit word for beggar is bhikṣu (Sanskrit Devanagari: भिक्षु, Sanskrit Romanization: bhikṣu, literal Chinese meaning: beggar), and etymologically, bhinna (Sanskrit Devanagari: भिन्न, Sanskrit Romanization: bhinna, literal Chinese meaning: different) means different, and akṣara (Sanskrit Devanagari: अक्षर, Sanskrit Romanization: akṣara, literal Chinese meaning: letter) means letter. Therefore, uttering wind and letters separately is eating the beggar. Therefore, when separating wind and mantra, the mantra refers to uttering the sound, not thinking about the written form. Therefore, to make wind and mantra non-separate, one must make it non-separate from the sound of the mantra, not non-separate from the written form. Also, the sound is the external speech when spoken, but the "Compendium of Conduct" (Tibetan: Spyod bsdus) says that it is the internal speech, so it is not that. Even if it is not spoken, it is not the sound of imagining the form of speaking in the mind. Therefore, the natural sound of the three aspects of wind entering, abiding, and rising should be considered as three letters here. The meaning of combining wind and mantra without separation is to combine the natural sound of the wind with the sound of the mantra without separation. When the wind is sounding like the sound of three letters, one recognizes it and focuses on it without distraction. This is the practice of recitation here. In this regard, the "Lamp" (Tibetan: Sgron gsal) says that it is mental recitation, which is completely different from the mental recitation of imagining the form of reciting the mantra with the effort of the tongue and palate, so it should be well distinguished. The meaning of combining wind and mantra without separation is that it must appear as one in the mind. If it is not done as before, it will not appear as one in the mind. The instruction says: When the wind abides in the body, slightly...
Tibetan
་ཟད་རིང་བ་རེ་བྱ་ཞེས་པ་ལ། མཁས་པ་ཁ་ཅིག །རྒྱུད་འགྲེལ་གྱི་དགོངས་པ་ནི། རླུང་ཇི་ལྟར་འདུག་པ་བཞིན་བཟོ་མེད་པར་འཇོག་པ་ཡིན་གསུང་བ་མི་འཐད་དེ། ཞག་གཅིག་ལ་རླུང་འབྱུང་འཇུག་གཉིས་ལ་གཅིག་ཏུ་བྱས་པའི་ཉི་ཁྲི་གཅིག་སྟོང་དྲུག་བརྒྱ་ལས་མ་བཤད་པས། བཟོ་མེད་དུ་འཇོག་ན་འབྱུང་འཇུག་གཉིས་མིན་པའི་གནས་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་ལྡང་འཇུག་གནས་གསུམ་གྱི་རྡོར་བཟླས་བྱར་མེད་པར་འགྱུར་རོ། །དེས་ན་ཡི་གེ་གཉིས་ཀྱི་རྡོར་བཟླས་ གསུངས་པ་ལྟར་བྱེད་ན། བཟོ་མེད་དུ་བྱས་པས་ཆོག་ཀྱང༌། ཡི་གེ་གསུམ་ལ་བར་དུ་གནས་པ་རེ་ཆེད་དུ་བྱེད་པ། མར་འགོས་གཉིས་ཀའི་གདམས་ངག་ལས་འབྱུང་བ་ལྟར་བྱ་དགོས་ཏེ། ཞལ་ལུང་ལས། ཨཱཿའི་རང་བཞིན་གནས་པའི་དུས་སུ་དལ་བུས་གཟུང་བར་ལན་བཞིར་བཤད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ལྡང་འཇུག་གཉིས་ལས་ནང་དུ་གནས་པ་རིང་བར་བྱ་བར་མང་པོ་འདོད་མོད་ཀྱང༌། རྗེ་འགོས་ཀྱི་བཞེད་པས་གསུམ་ག་མཉམ་པར་བཞེད་པ་ལྟར་ལེགས་སོ། །རླུང་ཕྱིར་ལྡང་བའི་དུས་སུ་ཆོས་ཀུན་དག་པར་བྱས་ནས་བདུད་རྩིར་གྱུར་པ་ཨ་གྱི་ངོ་བོར་འོངས་ནས་རང་རྒྱུད་ཀྱི་བག་ཆགས་བཀྲུས་པ་དང༌། ཨཱཿའི་ངོ་བོས་ཀྱང་རང་རྒྱུད་དག་པར་བྱེད་པར་ཞལ་ལུང་ལས་གསུངས་ཤིང༌། གྲོལ་བའི་ཐིག་ལེ་ལས། ཧཱུཾ་གིས་སངས་རྒྱས་སོགས་སྤྲོས་པའི་དུས་སུ་བརྟན་པའི་ཆོས་ཀུན་འགྲུབ་པར་བྱེད། ཨ་གྱིས་སངས་རྒྱས་སོགས་སྡུད་པའི་དུས་སུ་གཡོ་བའི་ཆོས་ཀུན་འགྲུབ་པར་བྱེད། ཨཱཿཡིས་སངས་རྒྱས་སོགས་གཟུང་བའི་དུས་སུ་བརྟན་གཡོའི་ཆོས་ཀུན་གཉིས་མེད་ཡེ་ཤེས་སུ་འཇུག་པར་བྱེད། ཅེས་གསུངས་ཏེ། འགྲུབ་པར་བྱེད་པ་ནི་དག་པར་བྱེད་པའི་དོན་དུ་འགྲེལ་པས་བཤད་དོ། །འཕགས་སྐོར་དུ་དེ་ལྟར་བྱེད་པར་མ་བཤད། ཁ་ཅིག །རིམ་ལྔ་ལས། ཧཱུཾ་ཡིག་སེམས་ཅན་ཡང་དག་སྤྲོ། ཞེས་སོགས་ཀྱིས་བསྟན་པར་འདོད་མོད་ཀྱང༌། དོན་མིན་ནོ། །དོན་ལྔ་མར། ཡི་གེ་གསུམ་གྱི་རྡོར་བཟླས་ཉེར་གཅིག་རེ་ཙམ་སྦྱང༌། དེ་ཡང་གྲངས་མང་ན་ཁམས་བདེ་རླུང་བཟུང་སླ་རྡོར་བཟླས་དངོས་ནི། སྟེང་རླུང་ཨ་གྱིས་མནན། འོག་རླུང་ཧཱུཾ་གིས་དྲངས་ཏེ་སྙིང་ཁར་རླུང་ཁ་སྦྱར་སྒོམ་པ་ལ་བྱེད། དོན་བཞི་མར། ཡི་གེ་གསུམ་གྱི་རྡོར་བཟླས་བྱས་པས་རླུང་མི་རྒྱུ་བར་དྷཱུ་ཏཱིའི་དབུས་སུ་ཚུད་པ་ལས་བདེ་སྟོང་གི་ཉམས་སྐྱེད་པའི་རྡོར་བཟླས་མཐར་ཕྱིན་གྱི་བར་དུ་བྱ་བར་བཤད། འཁོར་ལོ་ཅན་དུའང་རྡོར་བཟླས་བརྒྱ་རྩ་བརྒྱད་སོགས་ཡང་ཡང་བྱས་པས་རྟགས་ལྔ་འཆར་བར་བཤད་དོ། །དེ་ལྟར་མི་མཐུན་པ་སྣང་བའི་
Chinese
关于“应当稍微延长”这一点，有些智者说，经续注释的观点是，像风如何停留那样，不做作地安住，这种说法不合理。因为一天中，风的呼出和吸入加起来只有两万一千六百次。如果不做作地安住，由于没有不是呼出和吸入的停留，那么呼出、吸入、住三个阶段的金刚念诵就无法进行了。因此，如果按照所说的两个字的金刚念诵来做，不做作也可以。但是，对于三个字，中间特意做一个停留，必须按照玛尔巴和俄巴两者的口诀来做。如《面授》中所说：“在阿（藏文：ཨཱཿ）的自性安住之时，缓慢地执持，说了四次。”虽然很多人认为，与呼出和吸入相比，内在的安住应当更长，但是按照俄巴大师的观点，三者平等是最好的。在风向外呼出的时候，将一切法净化，变成甘露，以阿（藏文：ཨ）的体性到来，洗涤自相续的习气。而且，《面授》中说，以阿（藏文：ཨཱཿ）的体性也能净化自相续。《解脱之滴》中说：“吽（藏文：ཧཱུཾ，梵文天城体：हुं，梵文罗马拟音：hūṃ，汉语字面意思：吽）在开展佛等的时候，成就一切稳固之法。阿（藏文：ཨ）在收摄佛等的时候，成就一切动摇之法。阿（藏文：ཨཱཿ）在执持佛等的时候，使一切稳固和动摇之法进入无二智慧。”这样说了，成就就是净化的意思，注释中这样解释。在《圣者集》中没有说这样做。有些人认为，《次第五》中以“吽（藏文：ཧཱུཾ，梵文天城体：हुं，梵文罗马拟音：hūṃ，汉语字面意思：吽）字真实开展有情”等来表示，但这不是本意。《意义五》中说，三个字的金刚念诵练习二十一次左右。 而且，如果次数多，则身体舒适，容易控制风，真正的金刚念诵是：上风用阿（藏文：ཨ）压住，下风用吽（藏文：ཧཱུཾ，梵文天城体：हुं，梵文罗马拟音：hūṃ，汉语字面意思：吽）引导，在心间风口相合而修。在《意义四》中说，做了三个字的金刚念诵，风不流动，进入中脉之中，由此生起乐空的体验，金刚念诵直到究竟之间都要做。在《轮具》中也说，反复做一百零八次金刚念诵等，会出现五种征兆。如此看来，似乎有不一致之处。
English
Regarding the point of "should be slightly prolonged," some scholars say that the view of the tantra commentary is that one should abide without fabrication, just as the wind stays. This is not reasonable because it is not explained that there are only twenty-one thousand six hundred breaths in a day, counting both exhalation and inhalation as one. If one abides without fabrication, since there is no abiding that is not exhalation or inhalation, the vajra recitation of the three stages of rising, entering, and abiding would not be possible. Therefore, if one does the vajra recitation of two syllables as it is said, it is sufficient to do without fabrication. However, for three syllables, one must deliberately make a pause in between, as it comes from the instructions of both Marpa and Ngok. As it says in the Oral Instructions: "When the nature of Āḥ (Tibetan: ཨཱཿ) abides, hold it gently, it is said four times." Although many think that the inner abiding should be longer than the rising and entering, it is best to follow the view of Lord Ngok that all three are equal. When the wind exhales outward, purify all phenomena and transform them into nectar, coming in the nature of A (Tibetan: ཨ), washing away the habitual tendencies of one's own continuum. And the Oral Instructions say that the nature of Āḥ (Tibetan: ཨཱཿ) can also purify one's own continuum. The Drop of Liberation says: "Hūṃ (Tibetan: ཧཱུཾ, Sanskrit Devanagari: हुं, Sanskrit Romanization: hūṃ, Literal Chinese Meaning: 吽) at the time of expanding Buddhas etc., accomplishes all stable dharmas. A (Tibetan: ཨ) at the time of gathering Buddhas etc., accomplishes all moving dharmas. Āḥ (Tibetan: ཨཱཿ) at the time of holding Buddhas etc., causes all stable and moving dharmas to enter into non-dual wisdom." It is said that accomplishing means purifying, as explained in the commentary. It is not said to do so in the Collection of Noble Ones. Some think that it is shown in the Five Stages by "The syllable Hūṃ (Tibetan: ཧཱུཾ, Sanskrit Devanagari: हुं, Sanskrit Romanization: hūṃ, Literal Chinese Meaning: 吽) truly expands sentient beings," etc., but this is not the meaning. In the Five Meanings, it says to practice the vajra recitation of three syllables about twenty-one times each. Moreover, if the number is large, the body is comfortable, it is easy to hold the wind, and the actual vajra recitation is: the upper wind is pressed down by A (Tibetan: ཨ), the lower wind is drawn up by Hūṃ (Tibetan: ཧཱུཾ, Sanskrit Devanagari: हुं, Sanskrit Romanization: hūṃ, Literal Chinese Meaning: 吽), and one meditates with the wind mouths joined at the heart. In the Four Meanings, it is said that by doing the vajra recitation of three syllables, the wind does not move, but enters into the middle of the dhūtī, and from this arises the experience of bliss and emptiness. The vajra recitation should be done until the end. In the Wheel Holder, it is also said that by repeatedly doing one hundred and eight vajra recitations, etc., five signs will appear. Thus, it seems that there are inconsistencies.