Tibetan
ང་མིང་མཐུན་པ་ཞིག་གོ །སྒྲོན་གསལ་གྱི་འགྲེལ་བཤད་ཨཱརྱ་དེ་བས་བྱས་ཟེར་བ་ཡང་འཕགས་པ་ལྷ་དང་མིང་མཐུན་པ་ཞིག་སྟེ། སྔོག་ཨ་དེ་བ་མིན་པར་སྣང་ངོ༌། །འདི་དང་ཀླུ་བྱང་ལ་ཁ་གཡར་བའི་འགྲེལ་པ་དོན་གསལ་གཉིས་བོད་མ་ཡིན་པ་འདྲའོ། །དགོངས་པ་ལུང་སྟོན་ནས་གསུངས་པའི་རྡོ་རྗེའི་བཟླས་པའི་བཤད་པ་དང༌། རྒྱན་བདུན་རྣམ་པར་དགྲོལ་བ་ཤྲཱདྡྷས་མཛད་པ་དང༌། སྒྲ་དབྱངས་བཅུ་གཅིག་པས་མཛད་པའི་རྡོ་རྗེ་འཆང་གི་ལམ་རིམ་དང༌། སྒྲ་གཅན་འཛིན་དཔལ་བཤེས་གཉེན་གྱིས་མཛད་པའི་དཀྱིལ་ཆོག་དང༌། དམ་ཚིག་རྡོ་རྗེས་མཛད་པའི་དཀྱིལ་ཆོག་དང༌། རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའི་མཆོད་ཆོག་རྣམས་ཀྱང་འཕགས་སྐོར་རོ། །ས་འདིས་མཁས་གྲུབ་བརྒྱ་སྟོང་གི །རིན་ཆེན་ཁུར་ཆེན་འཛིན་པའི་ཚེ། །འབད་པ་དུ་མས་དེ་རྣམས་ཀྱི། །སྤྱན་སྔར་སོ་སོའི་ལེགས་བཤད་ལེན། །དུས་ཀྱི་དབང་གིས་དེ་ཉམས་ཚེ། །དེ་དག་རྣམས་ཀྱི་ཐུགས་ཀྱི་བཅུད། །ཡི་གེར་བཀོད་པའི་གཞུང་མང་རྣམས། །བླ་མའི་མན་ངག་ལ་བརྟེན་ནས། །ལེགས་པར་སྦྱངས་ཏེ་ལེན་པ་ནི། །དེ་ཡི་དོད་དུ་མཁས་པས་ཤེས། ། དེས་ནི་ཡང་དག་ལྟར་སྣང་གི །ལམ་གྱི་དབྱེ་བ་ཇི་བཞིན་ཕྱེད། །ཅེས་པ་ནི་བར་སྐབས་ཀྱི་ཚིགས་སུ་བཅད་པའོ། །ལྔ་པ་ནི། མངའ་རིས་སུ་དཔལ་ལྡན་ཨ་ཏི་ཤས་སྒྲོན་གསལ་གསུངས་ཤིང༌། དེ་ནས་རིམ་གྱིས་བརྒྱུད་པའི་རིམ་ལྔའི་གདམས་ངག་ཡོད་ལ། སྐྱེས་མཆོག་རིན་ཆེན་བཟང་པོས་རྩ་རྒྱུད་དང་དགོངས་པ་ལུང་སྟོན་སོགས་ཀྱི་རྒྱུད་དང༌། འཕགས་པ་ཡབ་སྲས་ལྔའི་གཞུང་མང་པོ་ལ་གཞི་འགྱུར་མཛད་ཅིང་གཏན་ལ་ཕབ་སྟེ། དེའི་བཤད་སྲོལ་རིང་དུ་མ་བྱུང་བར་འདུག །བླ་མ་མར་པ་ལ་གསང་འདུས་ཀྱི་བཤད་སྲོལ་བདུན་ཡོད་པར་གྲགས་ཤིང༌། ནཱ་རོ་པ་ལ་ཁ་ཆེ་ཨ་ཀ་ར་སིདྡྷི་དང་མཉམ་དུ་སྒྲོན་གསལ་བསླབས་སྣང་ནའང་བོད་དུ་སྒྲོན་གསལ་གྱི་བཤད་པ་མ་ཚུགས་ལ། རིམ་ལྔའི་གདམས་ངག་གི་དར་རྒྱས་ཆེ་བར་བྱུང་ངོ༌། །རྗེ་འགོས་ཀྱིས་རྒྱ་གར་དུ་ལན་བཅུ་གཉིས་བྱོན་ནས་སྤྱིར་པཎྜི་ཏའི་བླ་མ་བདུན་ཅུ་དང་མཁའ་འགྲོ་མའི་བླ་མ་གཉིས་བསྟེན་ཞིང༌། ཁྱད་པར་དུ་འཕགས་ལུགས་ཀྱི་འདུས་པ་རྩད་གཅོད་པ་ལ། བ་ག་ལའི་མཁས་པ་མངོན་ཤེས་ཅན། ཟ་ཧོར་གྱི་མཁས་པ་བཙུན་མོ་ཅན། ཀོད་ནའི་མཁས་པ་སྤྲིན་གྱི་ཤུགས་ཅན། ཁ་ཆེ་ཁྲི་བརྟན་གྱི་མཁས་པ་ཙནྡ་ཧ་རི། འཇམ་པའི་དབྱངས་ཀྱིས་བྱིན་གྱིས་བརླབས་པ་ཛྙཱ་ན་ཀ་ར། བལ་པོ་མཐིལ་གྱི་ཙ་ཧ་དུ། བལ་པོ་རྫོང་གི་ནཱ་ག་ཀོ་ཊི། པཎྜི་ཏ་ས་ར་ཧ་པ། རྡོ་རྗེ་གདན་གྱི་མཁས་པ་ནག་པོ་དམ་ཚིག་རྡོ་རྗེ། བི་ཀ་མ་ལའི་མཁས་པ་དཱི་པཾ་ཀ་ར་ཤྲཱི་ཛྙཱ་ན་རྣམས་བསྟེན་ཏེ་ཕྱི་མ་གཉིས་ ལ་བོད་དུ་གསན་ནོ། །དེ་རྣམས་ལ་འཕགས་སྐོར་ལྔའི་གཞུང་ལ་བརྟེན་པའི་གཞུང་བཤད། དབང་མན་ངག་གི་སྐོར་རྣམས་ལེགས་པར་གཏན་ལ་འབེབས་པ་མཛད་ལ། མངོན་ཤེས་ཅན་དང་བཙུན་མོ་ཅན་དང་ནག་པོ་པ་གསུམ་ལ་མཆོག་གི་བླ་མར་མཛད་ཅིང༌། གཞུང་བཤད་དང་གདམས་པ་ཡང་དེ་གསུམ་གྱི་ལུགས་ལ་གཙོ་བོར་མཛད་དོ། །བླ་མ་འདི་ལ་འདུས་པའི་འཕྲིན་ལས་ཞུགས་པས་སྐུ་ཚེའི་སྟོད་དང་བར་དང་སྨད་ཀྱི་མཁས་པ་བཞི་བཞི་ལ་སོགས་པ་བཤད་སྲོལ་འཛིན་པའི་སློབ་མ་དུ་མ་ཞིག་བྱུང་ཞིང་བཤད་རྒྱུན་ཡང་དེང་སང་གི་བར་དུ་གནས་སོ། །ཛྙཱ་ན་ཀ་ར་ནས་ནག་ཚོ་ལ་བརྒྱུད་པའི་རིམ་ལྔའི་གདམས་ངག་ཀྱང་ཡོད་དོ། །གཞན་ཡང་པ་ཚབ་ལོ་ཙྪ་བས་ཀྱང་གསང་འདུས་འཕགས་སྐོར་ལ་སྦྱངས་ནས་གཞུང་མང་པོ་ལ་འགྱུར་མཛད་པ་དང༌། སྔར་བཤད་པའི་སྒྲོན་གསལ་གྱི་འགྲེལ་བཤད་ལ་སོགས་པ་བསྒྱུར་བའི་ལོ་ཙྪ་བ་དེ་རྣམས་ཀྱིས་ཀྱང་དང་པོར་བཤད་པ་རེ་བྱུང་ཚོད་དུ་འདུག་སྟེ་ཡུན་རིང་བར་མ་བྱུང་འདུག །ཤུད་བུ་ལོ་ཙྪ་བ་དང༌། ཆག་ལོ་ཙྪ་བས་ཀྱང་བོད་དུ་འགོས་ཀྱི་བཤད་སྲོལ་ལ་སྦྱངས་ཤིང༌། པཎྜི་ཏའི་བླ་མ་ལ་ཡང་གཏུགས་ནས་འཕགས་སྐོར་གྱི་བཤད་པ་མཛད་པའི་སྲོལ་ཡོད་དོ། །དེ་ལྟར་རྒྱ་གར་ནས་བོད་དུ་བྱུང་བའི་གསང་འདུས་འཕགས་ལུགས་ལ་རྒྱུད་ཀྱི་བཤད་སྲོལ་གཞན་མང་དུ་སྣང་ནའང་རྗེ་རིན་པོ་ཆེ་འགོས་ཀྱི་བཤད་སྲོལ་ཉིད་དེ་རྣམས་ཀྱི་མཆོག་ཉིད་དུ་མཐོང་ངོ༌། །དྲུག་པ་ལ་གཉིས། ཐེག་པ་ཆེན་པོ་གཉིས་ཐུན་མོང་ངམ་ལམ་སྤྱི་ལ་བསླབ་ ཚུལ་དང༌། ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པའང་བྱེ་བྲག་འདུས་པའི་ལམ་ལ་བསླབ་ཚུལ་ལོ། །དང་པོ་ནི། རྡོ་རྗེ་ཐེག་པ་ལ་ཐོག་མར་འཇུག་པའི་རྟེན་ནི། རྒྱུད་རྡོ་རྗེ་འཕྲེང་བ་ལས། སློབ་མ་ཡོན་ཏན་གང་ལྡན་ན། །རྣལ་འབྱོར་རྒྱུད་ཀྱི་སྣོད་དུ་འགྱུར། །ཞེས་དྲིས་པའི་ལན་དུ། དད་ཅིང་བླ་མ་ལ་ཡང་གུས། །རྟག་ཏུ་དགེ་བའི་ལས་ལ་གནས། །རྟོག་པ་ངན་པ་རྣམ་པར་སྤངས། །ལུང་ནི་མང་དུ་ཐོས་པ་དང༌། །གསོད་པ་དང་ནི་འཚེ་བ་སྤངས། །སེམས་ཅན་རྣམས་ནི་གདོན་པའི་བློས། །ཀུན་ཏུ་བརྩོན་དང་ཡང་དག་ལྡན། །དེ་ལ་སོགས་པའི་ཡོན་ཏན་ལྡན། །དད་པ་ཆེན་པོའི་སློབ་མ་བཟང༌། །ཞེས་གསུངས་ཤིང༌། སྣོད་རུང་གི་ཡོན་ཏན་དང་མི་ལྡན་པ་ལ་བསྟན་ན་སློབ་མ་འདི་ཕྱིར་ཕུང་བ་དང༌། སློབ་དཔོན་གྱི་རྒྱུད་ལ་ལམ་མྱུར་དུ་སྐྱེ་བ་སོགས་ཀྱི་སྒོ་ནས་དངོས་གྲུབ་འཐོབ་པ་ཡུན་རིང་དུ་འགྱང་བར་གསུངས་ཏེ། དེ་ཉི
Chinese
我也是一个同名的人。据说《明灯论》的注释是由阿雅德瓦所作，这也是一个与圣天同名的人。看来不是斯诺克·阿德瓦。这部论和借克鲁扬之名的《显义释》似乎都不是藏地的作品。从《意旨授记》中宣说的金刚念诵释，以及夏达所作的《七宝庄严解脱》，还有音韵十一所作的金刚持道次第，以及罗睺护吉祥知识友所作的仪轨，以及誓言金刚所作的仪轨，还有金刚萨埵的供养仪轨，这些也都是圣者之列。此地贤哲成就百千众，执持珍宝重担之时，以诸多努力于彼等前，各自撷取善说教言。时势所迫彼衰败，彼等众之心髓，书写成文之众多典籍，依止上师口诀后，善加研习而撷取，智者知晓此乃替代之法。 彼如实般显现，如实区分道之差别。此为中间的偈颂。第五，在阿里地区(阿里地区)，吉祥阿底峡尊者宣说了《明灯论》。此后有次第相传的五次第诀窍。圣者仁钦桑布以根本续和《意旨授记》等续，以及圣天父子五论为基础进行翻译和确定。但其讲说传统似乎没有持续很久。据说玛尔巴上师有七种密集金刚的讲说传统。虽然那若巴似乎与喀且阿卡拉悉地一起学习过《明灯论》，但在藏地《明灯论》的讲说并没有建立起来，反而是五次第诀窍得到了很大的弘扬。觉俄大师曾十二次前往印度，总的来说依止了七十位班智达上师和两位空行母上师。特别是为了考证圣者派的集密，依止了巴嘎拉的具神通的学者，匝霍尔的具女人的学者，科达的具云力的学者，喀且赤丹的学者旃陀罗哈日，文殊菩萨加持的智生藏，尼泊尔玛提的匝哈度，尼泊尔宗的纳嘎郭智，班智达萨惹哈巴，金刚座的学者黑誓言金
English
I am also a person with the same name. It is said that the commentary on the "Lamp for the Path to Enlightenment" was written by Āryadeva, who is also a person with the same name as Āryadeva. It seems that it is not Snog Adewa. This treatise and the "Clear Meaning Commentary" attributed to Klungyang do not seem to be Tibetan works. The explanation of the Vajra recitation spoken from the "Intentions Prophecy," the "Seven Ornaments of Liberation" by Śrāddha, the Vajradhara's Stages of the Path by Eleven Sounds, the mandala ritual by Rāhula Protector Glorious Spiritual Friend, the mandala ritual by Samaya Vajra, and the offering ritual of Vajrasattva are also among the sacred ones. In this place, when hundreds of thousands of scholars and siddhas hold the heavy burden of jewels, they diligently take the good explanations of each of them. When it declines due to the power of time, the essence of their minds, the many scriptures written down, relying on the guru's instructions, are well studied and taken, which the wise know is a substitute. That which appears to be truly real, truly distinguishes the differences of the path. This is an intermediate verse. Fifth, in Ngari (阿里地区), the glorious Atiśa spoke the "Lamp for the Path to Enlightenment." After that, there are the five-stage instructions that are transmitted in sequence. The noble Rinchen Zangpo translated and established the root tantras and the tantras such as the "Intentions Prophecy," and the many texts of the five father and son Āryas as the basis. However, its tradition of explanation does not seem to have lasted long. It is said that Lama Marpa had seven traditions of Guhyasamāja explanation. Although Nāropa seems to have studied the "Lamp for the Path to Enlightenment" together with Kashmiri Akarasiddhi, the explanation of the "Lamp for the Path to Enlightenment" was not established in Tibet, but the five-stage instructions were greatly promoted. Je Gö traveled to India twelve times, and in general relied on seventy paṇḍita gurus and two ḍākinī gurus. In particular, in order to investigate the Guhyasamāja of the Ārya tradition, he relied on the scholar with clairvoyance from Bagala, the scholar with a woman from Zahor, the scholar with the power of clouds from Koda, the scholar Chandrahari from Kashmiri Triten, Jñānakara blessed by Mañjuśrī, Chahadu from Nepal Mathil, Nāgakoti from Nepal Dzong, Paṇḍita Sarahapa, the scholar Black Samaya from Vajrasana.
Chinese
哦，尊者！依止比卡玛拉的学者迪庞喀惹·室利智（梵文天城体：Dīpaṃkaraśrījñāna，梵文罗马拟音：Dīpaṃkaraśrījñāna，汉语字面意思：燃灯吉祥智）等人，后两者在藏地听闻佛法。对他们，以五部圣典为基础进行经论讲解，对灌顶和口诀等进行完善的确定。将有神通者、有妃子者和黑行者三人作为至上的上师，经论讲解和诀窍也主要依据这三人的方式。这位上师因为参与了密集金刚的事业，所以在其一生的早期、中期和晚期，出现了四位学者等持有讲解传统的众多弟子，而且讲解的传承至今仍然存在。还有从智燃（梵文天城体：Jñānakara，梵文罗马拟音：Jñānakara，汉语字面意思：智藏）到纳措的五次第口诀。此外，帕擦瓦·洛扎瓦（译师）也学习了密集金刚圣典，翻译了许多经论，以及之前所说的《明灯释》等，那些译师们最初似乎也进行过一些讲解，但并没有持续很久。舒布译师和恰译师也在藏地学习了俄的讲解传统，并向班智达上师请教，也有进行圣典讲解的传统。如此这般，从印度传入藏地的密集金刚圣典，虽然出现了许多其他的续部讲解传统，但宗喀巴大师认为俄的讲解传统是其中最殊胜的。第六，分为两部分：共同的大乘或修习共同道，以及不共同的特别是修习密集金刚道。第一部分是：最初进入金刚乘的所依是，《金刚鬘续》中说：“弟子具有何种功德，才能成为瑜伽续部的法器？”回答说：“信仰并且也尊敬上师，恒常安住于善业，完全断除恶劣的分别念，听闻许多教法，断除杀害和损害，以救度众生的心，普遍精进并且具足正念，具有这些功德，就是具有大信心的好弟子。”这样说，如果对不具备法器资格的人传授，则说这个弟子今生来世都会堕落，并且上师相续中快速生起道等获得成就的时间会拖延很久。就是那
English
O venerable one! Having relied on scholars such as Dīpaṃkaraśrījñāna of Vikramaśīla, the latter two listened to the Dharma in Tibet. To them, they made excellent determinations on the explanations of the scriptures based on the five sets of sacred texts, and the cycles of empowerments and instructions. They regarded the one with clairvoyance, the one with a consort, and the Black One as supreme gurus, and primarily followed the methods of these three in their scriptural explanations and instructions. Because this lama engaged in the activities of Guhyasamāja, many disciples arose who held the tradition of explanation, such as the four scholars in the early, middle, and late periods of his life, and the lineage of explanation still exists today. There is also the five-stage instruction transmitted from Jñānakara to Nakts'o. Furthermore, Patsab Lotsawa also studied the Guhyasamāja sacred texts and translated many scriptures, as well as the previously mentioned commentary on the Lamp Illuminating Wisdom, etc. It seems that those translators also gave some explanations at first, but they did not last long. Shubu Lotsawa and Chag Lotsawa also studied the explanation tradition of Ngok in Tibet, and also consulted with the Pandit gurus, and there was a tradition of giving explanations of the sacred texts. Thus, although many other tantric explanation traditions appeared in Tibet from India for the Guhyasamāja sacred tradition, Je Rinpoche saw the explanation tradition of Ngok as the most supreme of them all. Sixth, there are two parts: the common Mahāyāna or the way to train in the general path, and the uncommon, especially the way to train in the path of Guhyasamāja. The first is: the basis for initially entering the Vajrayāna is: From the Vajramālā Tantra: "What qualities should a disciple possess to become a vessel for the Yoga Tantra?" The answer is: "Faithful and respectful to the guru, always abiding in virtuous deeds, completely abandoning evil thoughts, having heard many teachings, abandoning killing and harming, with the mind of leading beings, always diligent and possessing mindfulness, possessing these qualities, is a good disciple with great faith." It is said that if one teaches someone who does not possess the qualities of a suitable vessel, then the disciple will fall in this life and the next, and the attainment of siddhis through the quick arising of the path in the guru's lineage will be delayed for a long time. That