Tibetan
་ཀླུ་བྱང་གི་གཞུང་ཡིན་ཟེར་བར་འགོད་པར་སྣང་ལ། རིམ་པ་གཉིས་པ་ཀླུ་སྒྲུབ་དང་དེའི་སློབ་མ་ཤཱཀྱ་བཤེས་གཉེན་གཉིས་གང་གིས་མཛད་མཐའ་གཅིག་ཏུ་ཐག་གཅོད་མི་ཐུབ་པར་སྣང་བས། ཀླུ་བྱང་ལ་ཁ་གཡར་བ་འབའ་ཞིག་གོ །འགྲེལ་པ་དོན་གསལ་དེས་མཛད་ཟེར་བ་ཡང་ཁ་གཡར་འབའ་ཞིག་གོ །རིམ་པ་ཁོངས་སུ་བསྡུ་བ་ནི་བོད་ཀྱི་མཁས་པ་དག་ཀླུ་བྱང་གི་ཡིན་པར་བཞེད་ལ། ཆག་ལོ་ཙྪ་བ་ཀླུ་བྱང་དང་མཚན་མཐུན་པ་ཅིག་གིས་བྱས་པར་བཞེད་དོ། །འདིས་མངོན་རྟོགས་རྒྱན་དུ་ཕར་ཕྱིན་དྲུག་པོ་རེ་རེར་དྲུག་དྲུག་བསྡུ་བ་བཞིན་དུ་བསྐྱེད་རིམ་ནས་ཟུང་འཇུག་གི་བར་གྱི་རིམ་པ་དྲུག་ཏུ་ཡང་དྲུག་དྲུག་སྡུད་པ་ཡིན་ཟེར་ནས། དེ་དག་གི་འདུས་ཚུལ་བཤད་པའི་ཚེ་དེའི་ལྟར་ན་སྐབས་དེའི་རིམ་པ་རེ་རེ་སྒོམ་པའི་ལམ་གྱི་ནང་དུ་ལྔ་ལྔ་བསྡུ་རྒྱུར་སྣང་ནའང་དེའི་ངེས་པ་མེད་པར་དཔེར་ན་སེམས་དབེན་གྱི་སྐབས་སུ་ཟླ་བ་དང་རྡོ་རྗེ་སོགས་ལས་ལྷ་སྐྱེད་པའི་བསྐྱེད་རིམ་གསུངས་པ་སེམས་དབེན་གྱི་བསྐྱེད་རིམ་དུ་འདོད་པ་སོགས་རིམ་པ་དེའི་སྐབས་སུ་བཤད་པ་དང་རིམ་པ་དེ་ཉམས་ སུ་ལེན་པའི་ཉམས་ལེན་གྱི་ནང་དུ་འདུ་བ་གཉིས་མ་ཕྱེད་པར་བཤད་པ་མང་པོ་སྣང་བས་ཀླུ་བྱང་ལ་ཁ་གཡར་བ་ཞིག་གིས་བྱས་སོ། །འོན་ཀྱང་འདི་དང་ནོར་བུའི་འཕྲེང་བ་གཉིས་རྒྱ་གར་བ་ཞིག་གིས་བརྩམས་པར་སྣང་ངོ༌། །སློབ་དཔོན་ཤཱཀྱ་བཤེས་གཉེན་གྱིས་མཛད་པ་ལ། རིམ་པ་གཉིས་པའི་གཞུང་གི་ཚུལ་ནི་བཤད་ཟིན་ལ། སྤྱོད་བསྡུས་ཀྱི་འགྲེལ་པ་ཤཱཀྱ་བཤེས་གཉེན་གྱིས་མཛད་ཟེར་བ་ནི་སློབ་དཔོན་དེ་དང་མིང་མཐུན་པ་ཙམ་ཡིན་ན་ནི་རུང་ལ། འཕགས་པའི་སློབ་མ་ཤཱཀྱ་བཤེས་གཉེན་ལ་གོར་རེ་ན་ནི་ཡེ་མིན་པར་འདུག་གོ །སློབ་དཔོན་ཟླ་བ་གྲགས་པས་མཛད་པ་ལ། སྒྲོན་གསལ་ནི་གྲགས་ཤིན་ཏུ་ཆེ་ལ། འདིས་མཛད་པའི་སྦྱོར་བ་ཡན་ལག་དྲུག་ནི་ལེའུ་བཅུ་གཉིས་པའི་སྒྲོན་གསལ་ལས་འབྱུང་བ་ལོགས་སུ་བཀོལ་བར་སྣང་ངོ༌། །རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའི་སྒྲུབ་ཐབས་ལ་ནི་ཏ་ཐཱ་ག་ཏ་རཀྵི་ཏ་དང༌། ལི་ལ་བཛྲ་གཉིས་ཀྱིས་འགྲེལ་པ་མཛད་ཅིང༌། མ་ག་ཏའི་པཎྜི་ཏ་ཐུབ་པ་དཔལ་བཟང་པོ་སོགས་ཀྱང་ཟླ་གྲགས་ཀྱི་གཞུང་དུ་བཞེད་དོ། །འདུས་པའི་མངོན་རྟོགས་རྒྱན་རྩ་བ་རང་འགྲེལ་དང་བཅས་པ་གཉིས་ཟླ་བ་གྲགས་པས་མཛད་ཟེར་བ་ལ་བོད་ཀྱི་མཁས་པ་དག་བརྟག་པའི་གནས་སོ་ཞེས་གསུང་ངོ་། །འདི་གཉིས་རྩོམ་མཁན་སློབ་དཔོན་དེ་དང་མིང་མཐུན་པ་ཙམ་ཡིན་ན་ནི་རུང་ལ། སྒྲོན་གསལ་མཁན་པོ་ ལ་གོར་རེ་ན་ནི་ཁ་གཡར་བ་འབའ་ཞིག་པར་སྣང་ངོ༌།
Chinese
似乎记载说是龙猛（梵文：Nāgārjuna）的论著。关于第二次第，龙猛及其弟子释迦友（梵文：Śākyamitra）二人中究竟是谁所著，似乎无法断定，所以仅仅是借用了龙猛的名字。也说是《明义释》（藏文：don gsal）所著，这也仅仅是借用而已。将次第归入其中，是藏地的学者们认为是龙猛的论著。有人认为这是恰·洛扎瓦（藏文：chag lo tsā ba）一位与龙猛同名的人所作。据说此人像《现观庄严论》中将六度一一归纳为六个一样，也将生起次第到双运之间的次第六个也归纳为六个。在讲述这些的集合方式时，按照那种说法，似乎当时的每个次第在修行的道路中都要归纳为五个，但并非一定如此，例如在心寂（藏文：sems dben）的时候，从月亮和金刚等中生起本尊的生起次第，被认为是心寂的生起次第等，在该次第的时候所讲的和修习该次第的修行中包含的二者没有区分开来，出现了很多这样的说法，所以是借用龙猛之名的人所作。然而，这本和《宝鬘论》（藏文：nor bu'i phreng ba）两本似乎是印度人所著。关于导师释迦友所著的，第二次第的论著的体例已经讲完。说是《集学论》（梵文：Śikṣāsamuccaya）的注释是释迦友所著，如果是与那位导师同名的人所作，那还可以，如果认为是圣者的弟子释迦友所作，那就完全不对了。关于导师月称（梵文：Candrakīrti）所著的，《明灯论》（梵文：Pradīpoddyotana）非常有名。他所著的《六支合行》（藏文：sbyor ba yan lag drug）似乎是从《明灯论》第十二章中单独摘录出来的。关于金刚萨埵的修法，由达塔噶塔raksaita（梵文，Tathāgatarakṣita）和莉拉瓦吉ra（梵文，Līlāvajra）二人作了注释。玛嘎达（Magadha）的班智达图巴华桑波（藏文：thub pa dpal bzang po）等也认为是月称的论著。藏地的学者们说，关于《集论现观庄严论》（藏文：'dus pa'i mngon rtogs rgyan）的根本颂和自释二者都是月称所著，这有待考证。如果这两本书的作者是与那位导师同名的人，那还可以，如果认为是《明灯论》的作者，那就完全是借用之名了。
English
It seems to be recorded as a treatise by Nāgārjuna. Regarding the Second Stage, it seems impossible to definitively determine which of Nāgārjuna and his disciple Śākyamitra authored it, so it is merely borrowing Nāgārjuna's name. It is also said that the commentary 'Meaningful Explanation' (don gsal) was authored by him, but this is also just borrowing. The Tibetan scholars consider it to be Nāgārjuna's when categorized into the stages. It is believed that Chag Lotsawa, someone with the same name as Nāgārjuna, wrote it. It is said that just as in the 'Ornament of Clear Realization' (Abhisamayālaṃkāra) the six perfections are each grouped into six, so too the six stages from generation stage to union are also grouped into six. When explaining how these are assembled, according to that, it seems that each of the stages at that time should be grouped into five in the path of meditation, but this is not necessarily the case. For example, in the case of mind isolation (sems dben), the generation stage of generating deities from the moon and vajra, etc., is considered the generation stage of mind isolation, etc. There are many statements that do not distinguish between what is said at that stage and what is included in the practice of cultivating that stage, so it was written by someone borrowing Nāgārjuna's name. However, this and the 'Garland of Jewels' (nor bu'i phreng ba) both seem to have been written by an Indian. Regarding what was authored by the teacher Śākyamitra, the style of the Second Stage's treatise has already been explained. It is said that the commentary on the 'Compendium of Trainings' (Śikṣāsamuccaya) was authored by Śākyamitra, but if it was written by someone with the same name as that teacher, that would be fine. But if it is thought to be the disciple of the noble one, Śākyamitra, then it is completely wrong. Regarding what was authored by the teacher Candrakīrti, the 'Clear Lamp' (Pradīpoddyotana) is very famous. The 'Six-Limbed Yoga' (sbyor ba yan lag drug) that he authored seems to have been extracted separately from the twelfth chapter of the 'Clear Lamp'. Regarding the practice method of Vajrasattva, commentaries were made by Tathāgatarakṣita (藏文，梵文天城体，Tathāgatarakṣita，如来护) and Līlāvajra (藏文，梵文天城体，Līlāvajra，戏金刚). The Paṇḍita Thubpa Palsangpo of Magadha and others also consider it to be Candrakīrti's treatise. Tibetan scholars say that regarding the root text and self-commentary of the 'Compendium of Clear Realization' ('dus pa'i mngon rtogs rgyan), both said to be authored by Candrakīrti, it is a matter for investigation. If the authors of these two books are just people with the same name as that teacher, that would be fine, but if it is thought to be the author of the 'Clear Lamp', then it seems to be purely borrowing the name.
Tibetan
།དེ་ལ་འཕགས་པ་ལྷ་དང་ཀླུ་བྱང་དང་ཤཱཀྱ་བཤེས་གཉེན་གསུམ་འཕགས་པའི་སློབ་མར་གྲགས་ཆེ་ལ། མ་ཏཾ་གི་ནི་གསང་འདུས་མར་ལུགས་པ་རྣམས་འཕགས་པའི་སློབ་མར་བྱེད་དོ། །ཟླ་བ་གྲགས་པ་ནི་རྗེ་འགོས་ལ་སོགས་པ་བླ་མ་སྔ་མ་རྣམས་ནི་འཕགས་པའི་སློབ་མར་མཛད་དོ། །བོད་ཀྱི་དབུ་མ་པ་ཁ་ཅིག་ཚིག་གསལ་གྱི་མཇུག་ཏུ་འཕགས་པས་མཛད་པའི་གཞུང་དང་སློབ་མ་རྣམས་དུས་མང་ཞིག་ན་ཉམས་པས་དེང་སང་གཞུང་ལུགས་གསལ་པོ་མེད་ཅེས་གསུངས་པས་ཟླ་བ་གྲགས་པས་འཕགས་པ་མ་ཟིན་ནོ་ཞེས་སྨྲའོ། །རྒྱུ་མཚན་དེ་ནི་མ་ངེས་ཏེ་ཟླ་བ་གྲགས་པས་རིག་འཛིན་བརྙེས་ནས་ཡུན་རིང་དུ་བཞུགས་པར་རྡོ་རྗེ་གདན་པའི་གསུང་ལས་བྱུང་བ་པ་ཚབ་ལོ་ཙཱ་བའི་གཏམ་རྒྱུད་ལས་འབྱུང་བ་ལྟར་ཡིན་པས། དེའི་སྐུ་ཚེའི་སྨད་ལ་ཀླུ་སྒྲུབ་ཀྱི་སློབ་གཞུང་བཟང་པོ་རྣམས་ཉམས་པ་དང༌། དེས་ཀླུ་སྒྲུབ་ལ་ཟིན་པ་གཉིས་མི་འགལ་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེས་ན་བོད་ཀྱི་མཁས་པ་དག་དཔལ་ལྡན་ཨ་ཏི་ཤས་ཀླུ་སྒྲུབ་སློབ་མ་ཟླ་གྲགས་སུ་བཤད་པ་ལྟར་འཕགས་པའི་སློབ་མ་ཡིན་ནོ་གསུང་པ་ལྟར་ཁས་བླང་ངོ༌། །སྒྲོན་གསལ་ལས་ཀྱང༌། སངས་རྒྱས་ཀུན་གྱིས་རིམ་གཉིས་གནས་ཀྱིས་རྒྱས་བཏབ་དེ་ནི་ཀླུ་སྒྲུབ་ལས་རྙེད་པ། །ཁྱབ་བདག་དཔལ་ལྡན་རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔར་བཏུད་དེ་ཟླ་བ་གྲགས་པས་རིམ་བཞིན་བཤད། །ཅེས་ འདུས་པའི་དོན་རྣམས་ཀླུ་སྒྲུབ་ལས་རྙེད་པར་གསུངས་ཤིང༌། སྐལ་ལྡན་གྲགས་པས་ཀྱང༌། དེ་ནི་དཔལ་ལྡན་ཀླུ་སྒྲུབ་ལས་རྙེད་པ་ཞེས་བྱ་བ་སྨོས་ཏེ། དེས་ནི་དཔལ་ལྡན་ཀླུ་སྒྲུབ་ཀྱི་ཞལ་སྔ་ནས་ཀྱི་དངོས་སུ་སློབ་མ་ཉིད་དུ་སོ་སོར་བསྟན་གྱི་བརྒྱུད་པས་ནི་མ་ཡིན་ནོ། ཞེས་དང༌། བྲམ་ཟེ་སྒྲ་གཅན་འཛིན་བཟང་པོ་ས་ར་ཧས་ཀླུ་སྒྲུབ་ལ་བཤད་ཅིང༌། དེས་ཟླ་བ་གྲགས་པ་ལ་བཤད་ཚུལ་ཡོན་ཏན་བརྗོད་པ་དང་བཅས་པ་ཡང་སྒྲོན་མ་རབ་གསལ་ལས། ཀོང་ཀཱ་ན་ཡི་གྲོང་ཁྱེར་དུ། །དཔལ་གྱི་རི་བོའི་རྩེ་མོར་ནི། །སྐྱེ་བོས་དབེན་པའི་གནས་ཉིད་དུ། །དང་པོར་དེ་ལ་གནས་བྱས་ནས། །མི་དང་ལྷ་ཡི་བདག་པོར་མཚུངས། །མཆོག་ཏུ་གྱུར་པའི་ཆོས་གསུངས་པ། །སྒྲ་གཅན་འཛིན་གྱི་ཞལ་སྔ་ནས། །ས་སྟེང་འདི་ལ་རྒྱལ་གྱུར་ཅིག །མཉེས་པ་དེ་ལས་དེ་ཉིད་ནི། །ཐེག་ཆེན་རྣལ་འབྱོར་པས་ཐོབ་པས། །ས་ཐོབ་གཞན་གྱི་དོན་ལ་བརྩོན། །དཔལ་ལྡན་ཀླུ་སྒྲུབ་རྒྱལ་གྱུར་ཅིག །དེ་ལས་དེ་ཉིད་རིན་ཆེན་ནི། །ཐོབ་པས་འཇིག་རྟེན་གསུམ་དུ་གྲགས། །འདུས་པའི་རྒྱ་མཚོའི་ཕ་རོལ་ཕྱིན། །ཟླ་གྲགས་གསལ་བྱེད་རྒྱལ་གྱུར་ཅིག །ཅེས་གསུངས་ལ་མཁ
Chinese
因此，圣天、龙猛、菩提幢和释迦友这三位被誉为圣者的著名弟子。玛当吉是密集传承玛尔巴一派的，也被认为是圣者的弟子。月称是杰·俄等早期上师们所尊奉的圣者弟子。一些藏族中观派学者在《明句论》的结尾说，圣者所著的论典和弟子们在很久以后已经衰败，所以现在没有清晰的论典体系，因此声称月称没有被圣者摄受。这个理由是不确定的，因为根据金刚座的说法，月称获得了持明果位并长久住世，这就像巴擦瓦翻译家的故事中所说的那样。因此，龙树的良好学说在他晚年衰败，以及他被龙树摄受这两者并不矛盾。因此，藏族的智者们像尊贵的阿底峡所说的那样，承认月称是龙树的弟子，是圣者的弟子。在《明灯论》中也说：“诸佛皆以次第二位而增广，此乃龙树所获。”“交付于遍主尊贵的金刚萨埵，月称依次讲述。”如此宣说集合的意义是从龙树处获得的。具吉祥称也说：“那是从尊贵的龙树处获得的。”因此说，他是尊贵的龙树面前的真实弟子，而不是通过传承。而且，婆罗门星宿自在善萨拉哈将此传给龙树，以及他将此传给月称的方式，连同功德赞颂，也在《明灯极明论》中说：“在康嘎纳的城市里，在吉祥山的山顶上，在远离人群的地方，首先在那里安住之后，如同人和天神的君主，宣说了殊胜的法，星宿自在的尊者，愿在此地上获得胜利！从那喜悦中，伟大的瑜伽士获得了它，获得了土地，努力为他人谋利，尊贵的龙树，愿您获胜！从那之中，获得了那珍宝，因此在三界中闻名。度越了集合之海的彼岸，月称，显明者，愿您获胜！”如此宣说，智者
English
Therefore, Arya Deva, Nagarjuna, Bodhidhvaja, and Shakya Mitra are well-known as prominent disciples of the Holy One. Matamgi, from the Guhyasamaja Mar tradition, is also considered a disciple of the Holy One. Chandrakirti is regarded as a disciple of the Holy One by early lamas such as Je Gowo. Some Tibetan Madhyamikas, at the end of the Prasannapadā, state that the treatises and disciples of the Holy One have declined after a long time, so there is no clear system of treatises nowadays, and therefore claim that Chandrakirti was not embraced by the Holy One. This reason is uncertain, because according to the words of Vajrasana, Chandrakirti attained the Vidyadhara state and lived for a long time, as it appears in the story of Patsab Lotsawa. Therefore, the decline of Nagarjuna's good teachings in his later years and his being embraced by Nagarjuna are not contradictory. Therefore, Tibetan scholars, as the venerable Atisha said that Chandrakirti was a disciple of Nagarjuna, acknowledge that he was a disciple of the Holy One. In the Pradipoddyotana, it is also said: "All Buddhas have expanded through the two stages, this was obtained from Nagarjuna." "Having entrusted it to the all-pervading, venerable Vajrasattva, Chandrakirti explained it in order." Thus, it is said that the meanings of the Samaja were obtained from Nagarjuna. Kalyanakirti also said: "That was obtained from the venerable Nagarjuna." Therefore, it is said that he was a direct disciple in the presence of the venerable Nagarjuna, not through lineage. Moreover, the Brahmin Saraha, the good Graha-grahi, explained this to Nagarjuna, and the way he explained it to Chandrakirti, along with the praise of virtues, is also stated in the Pradipoddyotana: "In the city of Kongkana, on the summit of the auspicious mountain, in a place secluded from people, having first resided there, like the lord of humans and gods, he proclaimed the supreme Dharma, may the venerable Graha-grahi be victorious on this earth! From that delight, the great yogi obtained it, having obtained the ground, he strives for the benefit of others, may the venerable Nagarjuna be victorious! From that, having obtained that precious jewel, he is therefore famous in the three worlds. Having crossed to the other shore of the ocean of the Samaja, Chandrakirti, the illuminator, may you be victorious!" Thus it is said, the wise