Tibetan
ད་ཀྱི་ཕྱིས་ཀྱི་མཁས་པ་དག་རྒྱ་གར་བའི་མཁས་པ་མང་པོས་ཚད་མར་བྱས་པའི་ཀླུ་བྱང་གི་ཆོ་ག་ཉི་ཤུ་པ་དང་མི་མཐུན་པ་མང་ཞིང༌། སློབ་དཔོན་རང་གི་གཞུང་དང་ཡང་མི་མཐུན་པས་ཁ་གཡར་དུ་བཞེད་པ་ལྟར་འཐད་པར་མཐོང་ངོ༌། །རྫོགས་རིམ་སྟོན་པའི་སྐོར་ལ། རྡོ་རྗེ་བཟླས་པའི་རིམ་པ་ལ་ སོགས་པ་ནི་ཤིན་ཏུ་གྲགས་ཆེ་ལ། རྩ་རྒྱུད་ཀྱི་ལེའུ་གཉིས་པར་རྣམ་སྣང་གིས་གསུངས་པའི་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་ཀྱི་གཞུང་འགྲེལ་བ་ལ་བྱང་ཆུབ་སེམས་འགྲེལ་མཛད་དེ། འདི་ལ་སྨྲི་ཏིའི་འགྲེལ་པའང་ཡོད་ཅིང༌། ཨ་བྷྱ་ལ་སོགས་པ་པཎྜི་ཏ་མང་པོས་ཁུངས་སུ་འདྲེན་ནོ། །རྡོ་རྗེ་བཟླས་པའི་རིམ་པ་ལ་སོགས་པ་རིམ་པ་ལྔའི་གཞུང་འདི་རྣམས་ལོ་ཆེན་གྱི་འགྱུར་ལ་རིམ་པ་ལྔ་པ་ཞེས་པའི་གཞུང་གཅིག་གི་ལེའུ་ལྔར་ཡང་མཛད་ལ། རིམ་པ་གཉིས་པ་ཤཱཀྱ་བཤེས་གཉེན་གྱིས་མཛད་པར་ཡང་བྱས། དེ་བཞིན་དུ་ལག་སྨིའི་འགྲེལ་པ་དང་འགྲེལ་པ་ནོར་བུའི་འཕྲེང་བར་ཡང་འབྱུང་ངོ༌། །ཆག་ལོ་ཙྪ་བས་གཞུང་མི་གཅིག་པ་ལྔར་བྱས་སོ། །འདིར་གཞུང་འདི་ཉིད་ལས་བདག་བྱིན་བརླབས་རིམ་པ་གསུམ་པ་དང༌། མངོན་པར་བྱང་ཆུབ་པ་རིམ་པ་བཞི་པ་དང༌། ཟུང་འཇུག་གི་མཇུག་ཏུ་རིམ་པ་ལྔ་བརྩམས་པའི་བསྔོ་བ་མཛད་པས་འཕགས་པ་ཉིད་ཀྱིས་མཛད་པའི་རིམ་པ་ལྔ་ངེས་པར་ཡོད་དོ། །དེ་ལ་ཨ་བྷྱཱ་དང་དམ་ཚིག་རྡོ་རྗེའི་འགྲེལ་པ་ལས་རིམ་པ་གཉིས་པ་འཕགས་པའི་སློབ་མ་ཤཱཀྱ་བཤེས་གཉེན་གྱིས་མཛད་པར་བཤད་པས། དེ་དག་གི་ལྟར་ན་མདོར་བྱས་རིམ་པ་གཅིག་ཏུ་བྱས་ནས་རིམ་པ་ལྔར་འདོད་དགོས་ལ། ཐུབ་པ་དཔལ་བཟང་པོ་ཡང་དེ་བཞིན་དུ་འདོད་དོ། །ལག་སྨིའི་འགྲེལ་པར་སློབ་དཔོན་གྱི་དངོས་གྲུབ་ཀྱི་མཚན་ཀླུ་སྒྲུབ་དང༌། རབ་ཏུ་བྱུང་བའི་མཚན་ཤཱཀྱ་བཤེས་གཉེན་ཡིན་པས་ རིམ་པ་གཉིས་པ་སློབ་དཔོན་ཉིད་ཀྱིས་མཛད་པའི་རང་ལུགས་དང༌། ཁ་ཅིག་སློབ་དཔོན་ཉིད་ཀྱིས་མཛད་པ་ལ་ཉིད་ཀྱི་སློབ་མ་ཤཱཀྱ་བཤེས་གཉེན་གྱི་མིང་བཅུག་པ་ནི་ཤིན་ཏུ་དགྱེས་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་པའི་གཞན་ལུགས་གཉིས་བཤད་དོ། །འགྲེལ་པ་ནོར་བུའི་འཕྲེང་བ་ལས་ནི་བཤད་པ་སྔ་མ་ལྟར་རམ། ཡང་ན་ཕྱི་མ་ལྟར་ཡིན་ཞེས་གདམ་ཁ་རུ་བྱེད་དོ། །འདི་ལ་རིམ་པ་གཞན་གསུམ་ལ་མཆོད་བརྗོད་དང་བརྩམ་པར་དམ་བཅའ་རེ་ཡོད་ཀྱང་བསྔོ་བ་མེད་ལ། རིམ་པ་ཐ་མའི་མཇུག་ཏུ་བསྔོ་བ་ཐུན་མོང་དུ་མཛད་ཅིང༌། མདོར་བྱས་ལ་བསྔོ་བ་ལོགས་སུ་མཛད་པའི་ཕྱིར་དང༌། རྡོ་རྗེ་བཟླས་པའི་རིམ་པར་མདོར་བསྟན་གྱི་སྐབས་སུ་རིམ་པ་ལྔ་ཀའི་མདོར་བསྟན་བྱུང་བ་དང་བསྟུན་ན།
Chinese
如今往后的学者们，与众多印度学者视为标准的龙猛菩萨的二十种仪轨多有不符，而且与导师自己的论著也不一致，所以像借口一样看待，我认为是合理的。关于开示圆满次第方面，金刚念诵次第等非常著名。在根本续的第二品中，为了解释毗卢遮那佛所说的菩提心论著，著有《菩提心释》。此论有斯弥底的注释，阿毗亚等众多班智达都引用它作为依据。金刚念诵次第等五次第的这些论著，在大译师的译本中，也把第五次第作为一部论著的一个章节。第二次第也有说是释迦友所著。同样，在拉其弥的注释和注释《宝鬘》中也有记载。恰·洛扎瓦将论著分为五个不同的部分。这里，从这部论著中，有自加持次第第三，现证菩提次第第四，以及在双运的结尾处创作了第五次第的祈愿文，因此可以肯定圣者亲自创作了五次第。其中，阿毗亚和誓言金刚的注释中说，第二次第是圣者的弟子释迦友所著。按照他们的观点，必须将简略的次第视为一个次第，然后认为是五次第。图巴·贝桑波也这样认为。拉其弥的注释中说，导师的成就之名为龙树，出家之名为释迦友，因此第二次第是导师自己所著的自宗观点。有些人认为，导师自己所著的论著中，加入了自己弟子释迦友的名字，是因为非常高兴。这两种观点都有阐述。注释《宝鬘》中说，是按照之前的说法，还是按照之后的说法，需要做出选择。这其中，其他三个次第都有礼赞和立誓，但没有回向。在最后一个次第的结尾处，共同做了回向。因为简略的次第单独做了回向，而且在金刚念诵次第的简略开示中，与五次第的简略开示相一致。
English
Present and future scholars find many discrepancies between their practices and the twenty ritual manuals of Nāgārjuna, which were considered authoritative by many Indian scholars. Furthermore, there are inconsistencies with the teacher's own texts, leading them to view these practices as mere excuses, which I find reasonable. Regarding the teachings on the Completion Stage, the Vajra Recitation Sequence and others are very famous. In the second chapter of the Root Tantra, to explain the treatise on the Mind of Enlightenment spoken by Vairocana, he composed the Bodhicitta Commentary. There is also a commentary on this by Smriti, and many paṇḍitas such as Abhaya cite it as a source. These texts of the Five Stages, such as the Vajra Recitation Sequence, are also arranged in the Great Translator's version as five chapters of a single text called the Fifth Stage. The Second Stage is also said to have been composed by Śākya Mitra. Similarly, it appears in the commentary of Lakṣmī and the commentary Jewel Garland. Chag Lotsawa divided the texts into five different parts. Here, from this very text, there is the Self-Blessing Sequence Third, the Manifest Enlightenment Sequence Fourth, and at the end of Union, the dedication composed for the Fifth Stage, so it is certain that the Five Stages were composed by the Noble One himself. Among them, the commentaries of Abhaya and Samaya Vajra say that the Second Stage was composed by the Noble One's disciple, Śākya Mitra. According to their view, it is necessary to consider the concise sequence as one sequence and then consider it as the Five Stages. Thupa Pelzangpo also thinks the same way. The commentary of Lakṣmī says that the teacher's name for accomplishment is Nāgārjuna, and the name for ordination is Śākya Mitra, so the Second Stage is the teacher's own view composed by himself. Some say that the teacher himself composed the text, but included the name of his disciple Śākya Mitra because he was very pleased. These two views are explained. The commentary Jewel Garland says that one must choose whether it is according to the previous explanation or the later explanation. Among these, the other three stages have praise and vows to compose, but no dedication. At the end of the last stage, a common dedication is made. Because the concise sequence has a separate dedication, and in the concise explanation of the Vajra Recitation Sequence, it is consistent with the concise explanation of all five stages.