Tibetan
་པའི་དོན་ནོ། །ཡི་གེས་བརྗོད་པ་ནི་རྒྱུད་ལས། ཐུང་ངུ་མ་ལུས་ངག་ཏུ་འགྱུར། ཞེས་པའི་སྒྲའི་ཐོབ་ཚོད་ཀྱི་དོན་ཙམ་ལས་གཞན་དུ་གྱུར་པའི་ངེས་དོན་ནོ། །དེ་ཡང་གང་དུ་འཇུག་པ་དང༌། གང་གི་ཕྱིར་འཇུག་པ་དང༌། ཇི་ལྟར་འཇུག་པའི་དོན་ནོ། །འདི་ལ་བོད་ཀྱི་བླ་མ་རྣམས་ཀྱིས་ངག་ཚིག་རྣམས་གང་དུ་འཇུག་ན་རང་གི་བརྗོད་བྱའི་དོན་ལ་འཇུག །གང་གི་ཕྱིར་ཏེ་རྒྱུ་མཚན་གང་གིས་འཇུག་ན་ཨ་ཐུང་རྒྱུར་གྱུར་པའི་སྒོ་ནས་འཇུག །ཇི་ལྟར་འཇུག་ན་ཡི་གེ་དུ་མ་འདུས་པ་ལས་མིང་དང༌། དེ་འདུས་པ་ལས་ཚིག་དང༌། དེ་འདུས་པ་ལས་ངག་དང༌། དེ་འདུས་པ་ལས་བསྟན་བཅོས་ཀྱི་བར་དུ་འགྲུབ་པ་ལ་འཆད་པ་ནི་དོན་མིན་ཏེ། དེ་ལྟ་ན་སྒྲའི་གཞུང་ལ་བརྟེན་ནས་གསུང་རབ་འཆད་པས་མི་ཤེས་པར་གསུངས་པ་ཤིན་ཏུ་མི་རིགས་པར་འགྱུར་རོ། །འོ་ན་གང་ཞེ་ན། འདིར་འཇུག་པ་པོ་ནི། ཨཱ་ལི་ཀཱ་ལིའི་བདག་ཉིད་ཅན་གྱི་ངག་ཏུ་གསུངས་པའི་མཚོན་དོན་རླུང་དབྱངས་གསལ་གྱི་རྣམ་པར་སྣང་བའོ། །གང་དུ་འཇུག་ན། སྙིང་ཁའི་མི་ཤིགས་པར་འཇུག་སྟེ། སྔར་སྤྱོད་བསྡུས་དྲངས་ནས་བཤད་ཟིན་ནོ། །གང་གི་ཕྱིར་འཇུག་ན། མི་ཤིགས་པ་ ཐོབ་ནས་དངོས་པོ་མེད་པར་འགྱུར་རོ། ཞེས་སྤྱོད་བསྡུས་ལས་གསུངས་པས། དངོས་པོ་མེད་པ་འོད་གསལ་མངོན་དུ་བྱ་བའི་ཕྱིར་དུའོ། །ཇི་ལྟར་འཇུག་ན། ས་ཆུ་ལ་ཐིམ་པ་སོགས་ཀྱི་ཐིམ་རིམ་གྱི་ཚུལ་གྱིས་སོ། །དེ་འདྲ་བའི་ཚུལ་གསུམ་གྱི་ཡི་གེ་ཨ་ཐུང་གི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ནི། སངས་རྒྱས་རྣམས་ཀྱི་སྤྱོད་ཡུལ་གདུལ་བྱ་འོག་མ་རྣམས་ལ་གསང་བའི་དོན་ཡིན་པས། དེ་རྣམས་ཀྱིས་མི་ཤེས་སོ། །སྤྱོད་བསྡུས་ཀྱི་འགྲེལ་པར་ཡི་གེའི་དོན་ལ་ཐོས་པ་ལ་སོགས་པས་འཇུག་པའི་སྐབས་སུ། མཛུབ་མོས་ཟླ་བ་བསྟན་པ་ལྟར་དམ་པ་མིན་པ་རྣམས་ཀྱིས་མི་ཤེས་ཞེས་འཆད་པ་ནི་དོན་དུ་མ་མཐོང་ངོ༌། །བསྟན་པའི་རིམ་གྱིས་ཁོང་དུ་ཆུད་པར་བྱེད་ཚུལ་ལ། མ་ལུས་ངག་ཅེས་པ་ནི་དབྱངས་བཅུ་དྲུག་དང་གསལ་བྱེད་སོ་གསུམ་གྱི་ཡི་གེ་ཞེ་དགུ་པོ་མ་ལུས་པ་ཐམས་ཅད་དོ། །དེ་རྣམས་རིམ་གྱིས་འདུས་པ་ལས་མདོ་སྡེ་དང་རྒྱུད་སྡེ་ལ་སོགས་པའི་འཇིག་རྟེན་དང་འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པའི་བསྟན་བཅོས་བྱུང་ནས་དངོས་གྲུབ་ཐམས་ཅད་རྫོགས་པར་བྱེད་དོ། །དེ་རྣམས་ཀྱི་ངག་ཚིག་ལ་སོགས་པར་གཏོགས་པའི་ཡི་གེའི་བྱེ་བྲག་རྣམས་ཀྱི་དོན་ཤེས་པ་ནི་ཨ་ཐུང་སྲོག་ཏུ་ཡོད་པའི་དབང་གིས་ཡིན་ཏེ། ཨ་ཐུང་དང་མི་ལྡན་པའི་ཀ་ལ་སོགས་པའི་ཡི་གེ་ནི་ཡོད་པ་མིན་པའི་ཕྱིར་ཏེ། མཐའ་ཅན་ཡིན་པའི་ཕྱིར
Chinese
的意思。文字所表达的是，经部中说：“短音全部变为语言。”这只是声音获得程度的意思，除此之外还有其他确定的意义。也就是进入何处，为何进入，如何进入的意思。对此，藏地的喇嘛们说，语言文字进入何处呢？进入自己所要表达的意义中。为何进入呢？以短音为因的途径进入。如何进入呢？从众多字母聚集形成词语，从词语聚集形成语句，从语句聚集形成语言，从语言聚集形成论著，这样来解释是没有意义的。如果那样，依靠声音的论典来讲解佛经，就会变得无法理解，这非常不合理。那么是什么呢？这里进入者是，以阿阿里嘎里的自性所说的，象征意义显现为气、音、明点的形态。进入何处呢？进入心间的无坏处，之前已经引用《行集》讲述过了。为何进入呢？《行集》中说：“获得无坏后，事物就会消失。”因此，是为了使事物消失，显现光明。如何进入呢？以地融入水等融入次第的方式。像那样的三种方式的字母短音的真如，是诸佛的行境，对于下等调伏者来说是秘密的意义，因此他们无法理解。《行集》的注释中，在通过听闻等进入字母意义的时候，解释说就像用手指指月亮一样，不是圣者的人无法理解，这是没有看到意义。对于逐渐理解教义的方法，全部语言是指十六个元音和三十三个辅音的四十九个字母全部。这些逐渐聚集，从而产生经部和续部等世间和出世间的论著，从而圆满一切成就。了解那些语言文字等所包含的字母的差别，是因为短音作为命根的缘故，因为没有短音的卡等字母是不存在的，因为是有边际的缘故。
English
That is the meaning. What is expressed by letters is, as stated in the Tantra, "All short sounds are transformed into speech." This is only the meaning of the extent to which sound is obtained, but there is also a definite meaning that is different from that. That is, it means where it enters, why it enters, and how it enters. Regarding this, the Tibetan lamas say, where do language and words enter? They enter into the meaning of what they want to express. Why do they enter? They enter through the path of the short 'a' becoming the cause. How do they enter? It is meaningless to explain that from the accumulation of many letters, words are formed, from the accumulation of words, sentences are formed, from the accumulation of sentences, speech is formed, and from the accumulation of speech, treatises are accomplished. If that were the case, it would be very unreasonable to say that one cannot understand by explaining the scriptures based on the treatises of sound. So what is it? Here, the one who enters is, the symbolic meaning spoken in the speech of the nature of Āli Kālī, appearing in the form of wind, sound, and clarity. Where does it enter? It enters into the indestructible place in the heart, which has already been explained by quoting the Compendium of Practices. Why does it enter? As stated in the Compendium of Practices, "Having obtained the indestructible, things will disappear." Therefore, it is for the sake of making things disappear and manifesting luminosity. How does it enter? It enters in the manner of the stages of dissolution, such as earth dissolving into water. The suchness of the letter short 'a' in those three ways is the realm of the Buddhas, and it is a secret meaning for the lower trainees, so they cannot understand it. In the commentary on the Compendium of Practices, when entering the meaning of letters through hearing and so on, explaining that non-holy people cannot understand it, just as pointing to the moon with a finger, is not seeing the meaning. Regarding the method of gradually understanding the teachings, "all speech" refers to all forty-nine letters of the sixteen vowels and thirty-three consonants. These gradually accumulate, and from them arise the treatises of the world and beyond the world, such as the Sutras and Tantras, thereby perfecting all accomplishments. Knowing the differences of the letters contained in those languages and words is due to the fact that the short 'a' is the life force, because letters such as 'ka' without the short 'a' do not exist, because they are finite.
Tibetan
་ཚིག་ཏུ་མི་འགྱུར་རོ་ཞེས་བཤད་པ་ནི། ཐུང་ངུ་མ་ལུས་ངག་ཏུ་འགྱུར། ཞེས་གསུངས་པའི་སྒྲས་ཟིན་དྲང་དོན་གྱི་བཤད་པའོ། །དེ་ནས། ཇི་སྐད་དུ་མཚན་བརྗོད་ལས། ཨ་ནི་ཡིག་འབྲུ་ཀུན་གྱི་མཆོག །དོན་ཆེན་ཡི་གེ་དམ་པ་ཡིན། །ཁོང་ནས་འབྱུང་བ་སྐྱེ་བ་མེད། ། ཚིག་ཏུ་བརྗོད་པ་སྤངས་པ་སྟེ། །བརྗོད་པ་ཀུན་གྱི་རྒྱུ་ཡི་མཆོག །ཚིག་ཀུན་རབ་ཏུ་གསལ་བར་བྱེད། །ཅེས་གསུངས་ཏེ། ཞེས་དྲངས་པ་ནི། སྔར་ཨ་ཐུང་ཡི་གེ་གཞན་ཀུན་དང་ལྡན་དགོས་པར་བསྟན་པའི་ཤེས་བྱེད་དུ་དྲངས་པ་མིན་ཏེ། ཞེས་གསུངས་ཏེ། དེ་བས་ན་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བསམ་གཏན་མ་ལུས་པའི་སྒོའི་ས་བོན་གྱི་ཚིག །ཨ་ནི་སྐྱེ་བ་མེད་པའི་ཕྱིར་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་སྒོའ། ཞེས་གསུངས་པ་དང༌། ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པའི་ཡི་གེ་ཡིན་པར་ཡང་གསུངས་ཏེ། རྡོ་རྗེ་དཀྱིལ་འཁོར་རྒྱན་ཞེས་བྱ་བའི་རྒྱུད་ལས་ཀྱང༌། ཨ་གསལ་བར་བསྟན་པའི་ཕྱིར། སྙིང་གི་དབུས་ན་མི་ཤིགས་པ། ཞེས་སོགས་སྔར་དྲངས་པ་ལྟར་དྲངས་པའི་མཐར། དེ་ལྟར་ན་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཐམས་ཅད་ཨའི་རིགས་སུ་གྱུར་པ་དང༌། ཨ་རྒྱུར་གྱུར་པ་དང༌། ཨ་ལས་ངེས་པར་འབྱུང་བ་སྟེ། ཞེས་ལུང་གསུམ་ལས་གསུངས་པ་རྒྱུ་མཚན་དུ་བྱས་ནས། སངས་རྒྱས་རྣམས་ཨ་ལས་འབྱུང་བར་བསྒྲུབས་ཀྱི། ངག་ཀུན་ལ་ཨ་ཐུང་ཡོད་པར་མ་བསྒྲུབས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེའི་མཇུག་ཏུ་སྤྱོད་བསྡུས་ལས། ལང་གཤེགས་ལས། དོན་ལ་བརྟན་པར་བྱའི་ཡི་གེ་ལ་བརྟན་པར་མི་བྱ་བ་དང༌། ཡི་གེའི་ཕྱིར་འབྲང་བས་ནི་རང་ཡང་དོན་དམ་ལས་ཉམས་པར་བྱེད་ཅིང༌། གཞན་ཡང་ཁོང་དུ་ཆུད་པར་མི་བྱེད་པ་དང༌། གཅིག་གིས་གཅིག་ལ་སོར་མོའི་རྩེ་མོས་དོན་ཅིག་བསྟན་ན། དེས་སོར་མོའི་རྩེ་མོ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་འབྲང་ཞིང་ལྟ་བ་དེ་བཞིན་དུ། བྱིས་པས་ཀྱང་སྒྲ་ཇི་བཞིན་པའི་དོན་ལ་ཆགས་ནས་དོན་དམ་པ་ཚོལ་བར་མི་བྱེད་དོ། །དེས་ན་ དོན་འདོད་པས་དེ་བསྟེན་པར་མི་བྱ་ཞིང༌། སྒྲ་ཇི་བཞིན་པ་ལ་ཞེན་པ་དོར་ནས་དོན་བཙལ་བར་བྱའོ་ཞེས་གསུངས་པ་ཁུངས་སུ་དྲངས་ཏེ། ཨ་ཐུང་ཚིག་ཐམས་ཅད་ལ་འཇུག་པར་བསྟན་པའི་སྒྲས་ཟིན་གྱི་དོན་དེ་ཙམ་དུ་འཛིན་ན། དེས་མཚོན་པའི་དོན་གཞན་མི་རྙེད་པས། སོར་མོའི་རྩེ་མོ་ཁོ་ན་ལ་ལྟ་བ་ན་དེས་མཚོན་པའི་དོན་མི་མཐོང་བ་དང་འདྲ་བས། དེའི་སྒྲས་ཟིན་གྱི་དོན་ལས་དོན་གཞན་བཙལ་དགོས་པའི་དོན་ནོ། །འོ་ན་དོན་དེ་གང་ཡིན་ཞེ་ན། འདི་ལ་བོད་ཀྱི་བླ་མ་རྣམས། ངག་གི་སྒྲ་ཐམས་ཅད་དབྱངས་གསལ་ལས་བྱུང་ཞིང༌། དེ་ཐམས་ཅད་ཨ་ཐུང་ལས་བྱུང་བ་དང༌། ཨ་ཐུང་ལུས
Chinese
说“不会变成词语”是指：全部短音都变成语言。这是所说之语的字面直义的解释。然后，如《名号赞》中所说：“阿是所有字母中最殊胜的，是意义重大的神圣字母。从空性中产生，没有出生，舍弃了用词语表达，是所有表达的根本，能完全显明所有词语。”引用这段话不是为了证明短阿必须具备所有其他字母。因此，世尊说：“阿是无生，因此是所有法的门，是所有禅定的种子之语。”还说它是俱生字母。在名为《金刚轮庄严》的续中也说：“为了清楚地显示阿，在心间中央是不可摧毁的。”等等，如前所引。总之，如前所引，因此，所有如来都成为阿的种姓，阿成为因，阿是必然的来源。以三部经所说的理由，证明诸佛从阿中产生，而不是证明所有语言都有短阿。最后，在《行集》中，《楞伽经》中说：“应当安住于意义，不应安住于文字。追随文字会让自己也从胜义中退失，并且也不会理解其他。如果一个人用指尖指示一个意义，那个人追随并只看指尖。同样，孩子也会执着于字面意义，而不去寻找胜义。因此，想要意义的人不应依赖它，应当舍弃对字面意义的执着，而去寻找意义。”引用这段话作为依据，如果仅仅执着于短阿包含所有词语的字面意义，那就无法找到它所代表的其他意义。就像只看指尖就看不到它所代表的意义一样，因此需要从它的字面意义中寻找其他意义。那么，那个意义是什么呢？对此，藏地的喇嘛们认为，所有语言的声音都来自元音和辅音，而所有这些都来自短阿，短阿身
English
To say "it will not become words" means: all short vowels become language. This is an explanation of the direct meaning of what is said. Then, as it is said in the 'Namasamgiti': "A is the most excellent of all letters, it is a sacred letter of great meaning. It arises from emptiness, it is unborn, it abandons expression in words, it is the best cause of all expressions, it makes all words perfectly clear." Quoting this is not to prove that short A must possess all other letters. Therefore, the Bhagavan said, "A is unborn, therefore it is the door of all dharmas, the seed word of all meditations." It is also said to be a co-emergent letter. In the tantra called 'Vajra Mandala Ornament' it is also said, "In order to clearly show A, in the center of the heart is the indestructible," etc., as quoted before. In short, as quoted before, therefore, all Tathagatas become of the lineage of A, A becomes the cause, and A is the inevitable source. Based on the reasons stated in the three scriptures, it is proven that the Buddhas arise from A, but not that all languages have short A. Finally, in the 'Compendium of Practices', the 'Lankavatara Sutra' says, "One should abide in meaning, one should not abide in letters. Following letters will make oneself also fall away from the ultimate meaning, and one will also not understand others. If one person points out a meaning with the tip of a finger, that person follows and only looks at the tip of the finger. Similarly, children also become attached to the literal meaning and do not seek the ultimate meaning. Therefore, one who desires meaning should not rely on it, one should abandon attachment to the literal meaning and seek meaning." Quoting this as a basis, if one only clings to the literal meaning that short A includes all words, then one cannot find the other meaning it represents. Just as looking only at the tip of a finger does not see the meaning it represents, therefore it is necessary to seek other meanings from its literal meaning. So, what is that meaning? To this, the Tibetan lamas think that all the sounds of language come from vowels and consonants, and all of these come from short A, short A body.