Tibetan
ལ་ཡིན། སེམས་དབེན་དང་སྒྱུ་མ་དང་འོད་གསལ་དང་ཟུང་འཇུག་གི་གོ་རིམ་གྱི་རྒྱུ་མཚན་ཡང་དེ་བཞིན་དུ་བསྟན་དགོས་ཀྱི། དེ་ལས་གཞན་སྟོན་པ་ལ་ནི་སྙིང་པོ་མ་མཐོང་ངོ༌། །གཞན་ཡང་ལུས་ངག་གཉིས་སེམས་སུ་འདུ་བ་ཁོང་དུ་ཆུད་པའི་དོན་དུ་སེམས་དབེན་སྟོན་ཟེར་བ་ནི། སེམས་དབེན་དམིགས་རྣམ་ཇི་འདྲ་ཞིག་ཏུ་སྐྱེ་བ་ལ་ཞིབ་ཏུ་མ་བརྟགས་པའི་སྐྱོན་ཡིན་ལ། སྤྱོད་བསྡུས་ལས་སེམས་ཀྱི་ཡང་དག་པའི་དོན་ཇི་བཞིན་དུ་ཤེས་ནས་སྒྱུ་ལུས་སྒྲུབ་པ་ལ་འཇུག་པར་གསུངས་པས། སེམས་དབེན་དུ་སེམས་ལ་བདེན་འཛིན་གྱི་དོགས་པ་མ་ཆོད་པ་ཕྱིས་སྒྱུ་ལུས་ཀྱིས་གཅོད་པའི་དོན་མེད་དེ། བསྐྱེད་རིམ་སྒོམ་པའི་དུས་ནས་ཀྱང་སྟོང་ཉིད་ཀྱི་དོན་ལེགས་པར་ངེས་དགོས་པར་གསུངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །ལུགས་བར་པས། ངག་དབེན་གྱིས་རླུང་དབང་དུ་བྱས་པའི་མཐུས་སེམས་དབེན་འདྲེན་པ་དང༌། སེམས་དབེན་གྱིས་སྒྱུ་མའི་སྐུ་སྒྲུབ་པའི་གཞི་བྱེད་པ་དང༌། སྒྱུ་ལུས་བསམ་གཏན་གཉིས་ཀྱིས་འོད་གསལ་དུ་བཅུག་ནས་འོད་གསལ་མངོན་དུ་བྱ་དགོས་པ་དང༌། ཟུང་འཇུག་གི་ཡ་གཅིག་སྒྲུབ་པ་ལ་འོད་གསལ་སྔོན་དུ་འགྲོ་དགོས་པའི་རྒྱུ་མཚན་གསུངས་པ་རྣམས་ནི་ཤིན་ཏུ་ལེགས་ལ། དབེན་པ་དང་པོ་གཉིས་ ཀྱི་གོ་རིམ་གྱི་རྒྱུ་མཚན་དུ་པི་ཝᨘ་གི་དཔེ་དོན་གསུངས་པ་ནི། དཔེ་དང་དོན་གྱི་ཆོས་མཐུན་ད་གདོད་བསྒྲུབ་དགོས་པར་སྣང་བས་དེས་མི་ཆོག་གོ །རང་ལུགས་ཀྱི་གོ་རིམ་ངེས་པའི་རྒྱུ་མཚན་ནི་གྲངས་ངེས་སྒྲུབ་པའི་སྐབས་སུ་འཆད་པར་འགྱུར་རོ། །གསུམ་པ་ལ་གཉིས། དངོས་ཀྱི་དོན་དང༌། ལམ་འདིར་ལམ་གཞན་འདུ་ཚུལ་ལོ། །དང་པོ་ནི། སྤྱོད་བསྡུས་ལས་ལམ་ལ་རིམ་ཅན་དུ་སློབ་ཚུལ་སྔར་ལྟར་བཤད་ནས། ཟུང་འཇུག་ཐོབ་ཕྱིན་ཆད་གསར་དུ་ལམ་གྱི་རིམ་པ་ལ་བསླབ་ཏུ་མེད་པར་གསུངས་ཤིང༌། རིམ་ལྔ་ལས་ཀྱང༌། ཟུང་འཇུག་ཏིང་འཛིན་ལ་གནས་ནས། །སླར་ཞིང་གང་ལའང་མི་སློབ་བོ། །ཞེས་གསུངས་པས། ལམ་གྱི་རིམ་པ་དེ་རྣམས་སུ་མི་འདུ་བ་མེད་པ་དང༌། དེ་རྣམས་ལ་སློབ་དགོས་པར་གསུངས་པས། དེར་མ་འདུས་པའི་ལམ་གཞན་མི་དགོས་པའི་ཕྱིར་གྲངས་མང་བ་སེལ་ལ། དེ་རྣམས་མེད་ན་མི་ནུས་པས་གྲངས་ཉུང་བ་ཡང་སེལ་ལོ། །དེའི་ཕྱིར་གྲངས་ངེས་འདོད་དགོས་སོ། །དེ་ལྟར་ནའང་གྲངས་ངེས་པའི་རྒྱུ་མཚན་གསལ་བ་ནི་རྒྱུད་གཉིས་དང་ཡབ་སྲས་ཀྱིས་དངོས་སུ་མ་གསུངས་སོ། །འདི་ལ་ལག་སྨིས་ནི། དབེན་པ་གསུམ་གྱིས་ལུས་ངག་ཡིད་གསུམ་རྣམ་པར་དབེན་པ་སྟེ་དག་པར་བྱེད་ཅིང༌། འོད་གསལ་གྱིས་ཀུན་རྫོབ་དང་དོན
Chinese
是。心寂、幻化、光明和双运的次第的理由也同样需要阐述。除此之外的阐述，就没见到精髓。另外，为了领悟身语二者融入于心的意义而说示心寂，这是没有仔细考察心寂以何种相状生起的过失。而《摄行论》中说，如实了知心的真实意义后，才可进入修持幻身。因此，在心寂中，对于心上的实执疑惑没有断除，之后用幻身来断除是没有意义的。因为从生起次第修习的时候起，就必须很好地确定空性的意义。中间派的观点是，语寂凭借控制风息的力量来引导心寂，心寂作为修持幻身的 आधार，幻身和禅定二者融入光明后，必须使光明显现，修持双运的一个支分，必须先修光明的原因，这些阐述都非常优秀。而对于前两个寂止的次第的理由，阐述了琵琶的比喻意义，因为比喻和意义的法类相同才需要证成，所以这样是不行的。自宗确定次第的理由将在确定数量的时候进行阐述。第三有二，正文意义和此道融入其他道的方式。第一，在《摄行论》中，如前所述讲述了次第修习道的方式后，说一旦获得双运，就不再新学道的次第，而且在《五次第》中也说，安住于双运三摩地后，不再学习任何其他的。因此，没有不包含在这些道的次第中的，并且说必须修习这些，因为不需要没有包含在其中的其他道，所以排除数量多的，没有这些就不能做到，所以也排除数量少的。因此必须承认数量的确定。即使这样，明确数量确定的理由，二续和父子（无著和世亲）也没有直接说明。对此，拉吉说，三寂使身语意三者完全寂静，也就是清净，光明使世俗和胜义
English
Yes. The reasons for the order of mind isolation, illusion, luminosity, and union should also be explained in the same way. To show anything other than that is not to see the essence. Furthermore, to say that mind isolation is shown in order to understand the meaning of the two, body and speech, merging into the mind is a fault of not carefully examining what kind of appearance mind isolation arises in. And the Compendium of Practice says that after knowing the true meaning of the mind as it is, one should engage in the practice of the illusory body. Therefore, in mind isolation, there is no point in later cutting off the doubt of clinging to the truth of the mind with the illusory body, because it is said that from the time of practicing the generation stage, one must also be well aware of the meaning of emptiness. The middle way says that by the power of controlling the winds through speech isolation, mind isolation is induced, and mind isolation is the basis for practicing the illusory body, and the two, illusory body and meditation, are put into luminosity, and luminosity must be manifested, and the reason why luminosity must precede the practice of one part of union is very good. However, the reason for the order of the first two isolations is the explanation of the meaning of the lute analogy. It seems that the similarity between the analogy and the meaning must be proven first, so that is not enough. The reason for determining the order of one's own system will be explained when determining the number. The third has two parts: the actual meaning and how other paths are included in this path. First, in the Compendium of Practice, after explaining how to learn the path in stages as before, it says that once union is attained, one no longer learns the stages of the path anew, and in the Five Stages it also says, "Having dwelt in the Samadhi of Union, one will not learn in any field again." Therefore, there is nothing that is not included in those stages of the path, and it is said that one must learn them. Since other paths that are not included therein are not needed, the greater number is eliminated, and since it is not possible without them, the smaller number is also eliminated. Therefore, it is necessary to accept the determination of number. Even so, the reason for the determination of number is not explicitly stated by the Two Tantras and the Father and Sons (Asanga and Vasubandhu). Lagmi says that the three isolations completely isolate, that is, purify, the three, body, speech, and mind, and luminosity makes the conventional and ultimate
Tibetan
་དམ་པའི་བདེན་པ་རྣམ་པར་དབེན་པ་སྟེ་དག་པར་བྱེད་ལ། ཟུང་འཇུག་ གིས་བདེན་གཉིས་རོ་གཅིག་པའི་རྡོ་རྗེ་འཆང་འཐོབ་པས་དེ་ཕན་ཆད་དུ་བསླབ་པར་བྱ་བ་མེད་པས་རིམ་པ་དྲུག་མི་དགོས་སོ། །སྔར་བཤད་པ་འདི་ཙམ་གྱིས་འདོད་པའི་དོན་འགྲུབ་པས་རིམ་པ་བཞི་ཡང་མ་ཡིན་པས་རིམ་པ་ལྔར་གྲངས་ངེས་སོ་ཞེས་ཟེར་རོ། །སྐལ་ལྡན་གྲགས་པས། དང་པོ་གསུམ་སྔར་དང་འདྲ། སྒོ་གསུམ་དག་པས་སེམས་ཅན་གྱི་དོན་བྱ་བའི་ཕྱིར་རང་བྱིན་གྱིས་རློབ། དེ་ལ་མངོན་ཞེན་འོད་གསལ་གྱིས་སྤོང༌། དེའི་ཆད་མཐའ་ཟུང་འཇུག་གིས་སྤོང་ཞིང༌། དེ་ཕན་ཆད་དུ་བསླབ་པར་བྱ་བ་མེད་པས་རིམ་པ་དྲུག་མེད་པ་དང༌། དེ་གཉིས་མེད་ན་རང་གཞན་གྱི་དོན་མི་འགྲུབ་པས་ཉུང་བ་ཡང་མིན་ནོ་ཞེས་སྨྲའོ། །བོད་ཀྱི་སྔོན་གྱི་མཁས་པ་ནི། སྒྲིབ་པ་མངོན་གྱུར་པ་མགོ་གནོན་པ་དང༌། ས་བོན་རྩ་བ་ནས་འཇོམས་པའི་དབང་དུ་བྱས་ནས་རིམ་པ་དྲུག་ཏུ་གྲངས་ངེས་ཏེ། འདི་ལྟར་ཉོན་མོངས་དང་རྣམ་རྟོག་མངོན་གྱུར་མགོ་གནོན་པ་ལ་དབེན་པ་གསུམ་དུ་བཞག་སྟེ། ཞི་གནས་བདེ་སྟོང་གི་རྟེན་ལ་ལུས་དབེན་དང༌། རླུང་དབང་དུ་འདུས་པས་རྟོག་པ་སློང་བར་བྱེད་པ་མེད་པས་ངག་དབེན་ནི་རྐྱེན་དང༌། སེམས་དབེན་ནི་དངོས་ཏེ། བདེ་སྟོང་དེ་ཕྱག་རྒྱ་མོ་ལ་བརྟེན་ནས་རྒྱུད་ལ་སྐྱེ་བས་སོ། །སྒྱུ་མས་ཡུལ་གྱི་སྟོང་ཉིད་རྟོགས་པས་གཟུང་བ་རང་རྒྱུད་པ་ལ་ཞེན་པའི་ གཟུང་རྟོག་གི་ས་བོན་དང༌། འོད་གསལ་གྱིས་སེམས་ཀྱི་སྟོང་ཉིད་རྟོགས་པས་འཛིན་པ་སེམས་སུ་ཞེན་པའི་འཛིན་རྟོག་གི་ས་བོན་དང༌། ཟུང་འཇུག་གིས་བདེན་གཉིས་ཐ་དད་དུ་ཞེན་པའི་ས་བོན་སྤོང་བའི་ཕྱིར་དང༌། སྤང་བྱ་དེ་དག་ལས་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ་གསུང་ངོ་། །སྔ་མ་གཉིས་ནི་ཚིག་མི་འདྲ་ཙམ་མ་གཏོགས་པ་དོན་འདྲ་བར་སྣང་ལ། དེའི་འཐད་མི་འཐད་ནི་སྔར་དཔྱད་ཟིན་ཏོ། །ལུགས་གསུམ་པས་གསུང་པ་ལྟར་སྤང་བྱ་ལ་བལྟོས་ནས་ཀྱང་ལམ་འདི་ཙམ་གྱིས་ཆོག་གོ་ཞེས་བཤད་དགོས་མོད་ཀྱང༌། མགོ་གནོན་པའི་ལམ་བདེ་སྟོང་སྦྱོར་བར་སྨྲ་ན། ཕར་ཕྱིན་ནས་བཤད་པ་ལྟར་གྱི་སྟོང་ཉིད་ལ་དམིགས་པར་འདྲ་ཡང་ཞི་ལྷག་གི་སྒོམ་ཚུལ་མི་འདྲ་བ་བཞིན་དུ་ནི་བཞེད་པར་མི་སྣང་བས། ཞི་ལྷག་གི་ལམ་སོ་སོར་འཇོག་མི་ནུས་ལ། ལམ་ཕྱི་མ་གསུམ་ཡང་རྟོག་པ་གསུམ་སོ་སོའི་གཉེན་པོ་སོ་སོར་མ་ངེས་པས་ལེགས་པར་མི་སེམས་སོ། །འོ་ན་གང་ལ་བལྟོས་ནས་གྲངས་ངེས་སྒྲུབ་སྙམ་ན། བསྒྲུབ་བྱ་མཐར་ཐུག་ལ་བལྟོས་ནས་ཏེ། དེ་སྒྲུབ་པ་ལ་འདི་རྣམས་དགོས་ལ་འདིར་མི་འདུ་བ་མི་ད
Chinese
殊胜的真谛是完全寂静，即是清净。以双运（藏文：ཟུང་འཇུག་）获得真俗二谛味一体的金刚持，此后便没有需要修习的，所以不需要六次第。先前所说的这些就能够成就所愿，所以也不是四次第，因此确定为五次第。具缘称说：前三者与之前相同。三门清净，为了利益众生而自我加持。对此，以显现执着光明来断除，以双运断除其边际。此后便没有需要修习的，所以没有六次第。如果缺少这二者，则无法成就自他之利，所以也不能减少。西藏的古代智者则认为，以遮伏显现的障碍，以及从根本上摧毁种子为前提，确定为六次第。例如，对于遮伏显现的烦恼和分别念，安立为三种寂静，即在止观乐空的所依上，身寂静；风融入自在，没有能生起分别念，语寂静是缘；心寂静是本体。乐空是依靠明妃而生于相续中的。以幻化证悟境的空性，从而断除执着所取自性的所取分别念的种子；以光明证悟心的空性，从而断除执着能取为心的能取分别念的种子；以双运断除执着真俗二谛为异体的种子；因为没有比这些所断更甚的了。前二者的意义相同，只是措辞略有不同，其合理与否之前已经辨析过了。按照第三种观点所说，即使是参照所断，也应该说仅凭这些道就足够了。如果说遮伏之道是乐空双运，虽然与从般若中所说的缘于空性相似，但由于止观的修习方式不同，所以似乎并不认同。因此，无法将止观之道分别安立。后面的三种道也不一定是三种分别念各自的对治，所以并不认为是善妙的。那么，应该参照什么来确定数量呢？应该参照所要成就的究竟果位，为了成就它，需要这些，并且不能缺少这些。
English
The supreme truth is completely secluded, which is purification. By the union (Tibetan: ཟུང་འཇུག་), one attains Vajradhara, in whom the two truths of reality and convention are of one taste, and after that, there is nothing to be practiced, so there is no need for six stages. What was said before is enough to accomplish the desired purpose, so it is not four stages either, so it is determined to be five stages. Kalsang Drakpa said: The first three are the same as before. With the three doors purified, one blesses oneself for the sake of benefiting sentient beings. To that, one abandons manifest clinging with clear light. One abandons its extremes with union. After that, there is nothing to be practiced, so there are no six stages. If these two are missing, then the benefit of oneself and others cannot be accomplished, so it cannot be reduced either. The ancient scholars of Tibet considered that the number was fixed at six stages, based on the suppression of manifest obscurations and the destruction of seeds from the root. For example, for suppressing manifest afflictions and conceptual thoughts, three seclusions are established: body seclusion on the basis of calm abiding and bliss-emptiness; speech seclusion is the condition because the winds are gathered under control, so there is no arising of conceptual thought; mind seclusion is the entity. Bliss-emptiness arises in the continuum by relying on the mudra. By realizing the emptiness of objects with illusion, one abandons the seed of the conceptual thought of grasping, which clings to the self-nature of what is grasped; by realizing the emptiness of mind with clear light, one abandons the seed of the conceptual thought of grasping, which clings to the grasper as mind; by union, one abandons the seed of clinging to the two truths as different; because there is nothing more to be abandoned than these. The meanings of the first two are the same, only the wording is slightly different, and whether they are reasonable or not has already been analyzed. According to the third view, even if we refer to what is to be abandoned, we should say that these paths are enough. If we say that the path of suppression is the union of bliss and emptiness, although it is similar to focusing on emptiness as explained in the Prajnaparamita, it does not seem to be accepted because the methods of practicing calm abiding and special insight are different. Therefore, we cannot establish the paths of calm abiding and special insight separately. The latter three paths are also not necessarily the antidotes to the three conceptual thoughts respectively, so it is not considered good. Then, what should we refer to in order to determine the number? We should refer to the ultimate goal to be accomplished. To accomplish it, these are necessary, and these cannot be missing.