Tibetan
་དོ། །གསང་བ་གྲུབ་པ་ལས་ཀྱང༌། གཅིག་དང་དུ་མའི་ངོ་བོས་ཁམས་གསུམ་འདི། །དངོས་པོ་རང་བཞིན་མེད་པར་རྣམ་པར་དཔྱད། །ཅེས་དང༌། སྲིད་པའི་རྩེ་མོའི་མཐར་ཐུག་པ། །ཁམས་གསུམ་འདི་དག་ཐམས་ཅད་ ཉིད། །ལམ་གྱི་སོ་སོར་བརྟག་བྱས་ན། །ཕུང་པོ་བདེན་པ་ཡོད་མ་ཡིན། །སུ་ཞིག་གིས་ནི་སོ་སོར་རྟོག །འདིར་ནི་གང་ལ་བརྟག་པར་བྱ། །འབད་པས་དེ་ཉིད་དེ་ཁོ་ན། །ཇི་སྲིད་བར་དུ་བརྟག་བྱས་ལ། །དེ་སྲིད་ཐམས་ཅད་འོད་གསལ་ཏེ། །ཞེས་གསུངས་ཏེ། འདི་ནི་དང་པོར་གོ་བ་འཚོལ་བ་ཙམ་གྱི་སྐབས་མིན་གྱི་ཕྱིས་སྒོམ་པའི་སྐབས་སུ་གསུངས་སོ། །འོན་ཀྱང་དགའ་བ་བཞི་པ་ལྷན་སྐྱེས་ཀྱི་དགའ་བ་དང༌། སྟོང་པ་བཞི་པ་འོད་གསལ་ཤར་ནས་བདེ་སྟོང་སྦྱོར་བའི་དུས་སུ་སོ་སོར་རྟོག་པའི་ཤེས་རབ་ཀྱིས་ཡང་ཡང་དཔྱོད་པ་འདིར་མི་བྱེད་ཀྱི། མཉམ་གཞག་ལས་ལངས་པའི་རྗེས་ཐོབ་ཀྱི་སྐབས་སུ་དེ་ལྟར་བྱེད་པའོ། །མོས་སྤྱོད་པས་ལྷག་མཐོང་མཉམ་གཞག་ཏུ་སྐྱོང་བ་ན་སོ་སོར་རྟོག་པའི་ཤེས་རབ་ཀྱིས་ཡང་ཡང་དཔྱད་ནས་སྐྱོང་བར་ཕར་ཕྱིན་གྱི་ཐེག་པ་ནས་གསུངས་པ་དང་འདི་གཉིས་མི་འདྲའོ། མདོར་བསྡུ་ན་སྟོང་པའི་ལྟ་བའི་ཕྱོགས་གཞུང་ཆེ་བ་རྣམས་ལས་འབྱུང་བ་ལ་མཆོག་དམན་གྱི་རིམ་པ་བཞི་ཡོད་དེ། འདི་ལྟར་མདོ་སྡེ་པས་གཏན་ལ་ཕབ་པའི་གང་ཟག་གི་བདག་མེད་དབུ་མ་ཐལ་འགྱུར་བ་མ་གཏོགས་པའི་ཐེག་ཆེན་པའི་གྲུབ་མཐའ་སྨྲ་བ་རྣམས་ཀྱིས་ཀྱང་དེ་དང་མཐུན་པར་ཁས་བླངས་པ་དང༌། རྣལ་འབྱོར་སྤྱོད་པ་པས་གཟུང་འཛིན་རྫས་ཐ་དད་དང༌། ཆོས་རྣམས་ལ་རང་གི་ངོ་བོ་དང་ཁྱད་པར་དུ་བཏགས་པ་རང་གི་མཚན་ཉིད་ཀྱིས་གྲུབ་པའི་ཀུན་བརྟགས་ཀྱིས་སྟོང་པའི་སྟོང་ཉིད་ཁས་བླངས་པ་དང༌། དབུ་མ་ ཤོག་ལྷེབ་ ༡༠༡ ནས་ ༢༠༠ བར། རང་རྒྱུད་པ་རྣམས་ཀྱིས་ཐ་སྙད་དུ་རང་གི་མཚན་ཉིད་ཀྱིས་གྲུབ་པ་ཙམ་མི་འགོག་པར་དེ་མིན་པའི་བདེན་གྲུབ་བཀག་པའི་སྟོང་པ་ཉིད་དང། ཐལ་འགྱུར་བ་རྣམས་ཀྱིས་རང་གི་མཚན་ཉིད་ཀྱིས་གྲུབ་པའི་དོན་བདེན་པ་གཉིས་ཆར་དུ་བཀག་པའི་རང་བཞིན་མེད་པའི་ལྟ་བ་བཞིའོ། །དེ་ལ་སྔགས་བླ་མེད་ཀྱི་ཐེག་པའི་གདུལ་བྱ་རིན་པོ་ཆེ་ལྟ་བུའི་གང་ཟག་གི་དབང་དུ་མཛད་ནས་བདེ་སྟོང་སྦྱོར་བར་གསུངས་པའི་སྟོང་ཉིད་ཀྱི་ལྟ་བ་ནི་བཞི་པ་ཡིན་ལ། གདུལ་བྱ་གཞན་གྱི་བདེ་སྟོང་སྦྱོར་བའི་སྟོང་པ་ལ་ནི་སེམས་ཙམ་པ་དང་རང་རྒྱུད་པའི་ལྟ་བ་གཉིས་ཀ་གདུལ་བྱའི་དབང་གིས་འབྱུང་ངོ༌། །དེ་བཞི་ནི་བདག་མེད་པའི་ལྟ་བ་ལ་བལྟོས་ཏེ་ཐ་མ་འབྲིང་རབ་རབ་ཀྱི་རབ་ཡིན་ལ། སྔགས་ཀྱི་གཞུང་འགྲེལ་རྣམས་ལས་སེམས་ཙམ་གྱི་ལྟ་བའི་དབང་དུ་བྱས་ནས་བདེ་སྟོང་སྦྱོར་བའི་འདོད་ལུགས་སྣང་མོད་ཀྱང༌། གང་ཟག་གི་བདག་མེད་སྔར་བཤད་པའི་ལྟ་བ་ཙམ་གྱི་དབང་དུ་བྱས་ནས་དེ་ལྟར་སྦྱོར་བ་ནི་མི་སྣང་ངོ༌། །དེས་ན་བདེ་སྟོང་སྦྱོར་བའི་སྟོང་པ་ལ་ཐ་ནའང་རྣམ་པར་རིག་པ་ཙམ་གྱི་ལུགས་ཀྱི་གཟུང་འཛིན་རྫས་ཐ་དད་ཀྱིས་སྟོང་པའི་སྟོང་ཉིད་ཙམ་ཞིག་ལ་ངེས་པ་ལེགས་པར་རྙེད་པ་དགོས་ཏེ། འདི་དག་གི་རྣམ་གཞག་ཀྱང་རྒྱས་པར་གཞན་དུ་བཤད་ཟིན་ཏོ། །གཉིས་པ་ནི། འོ་ན་བདེ་སྟོང་སྦྱོར་བའི་བདེ་བ་དེ་ཇི་འདྲ་བ་ཡིན་ཞེ་ན། འདི་ལ་སེམས་རྩེ་གཅིག་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཙམ་ཞིག་བསྒོམས་པས་སེམས་ཤིན་ཏུ་སྦྱངས་པ་སྐྱེས་པ་ན། དེའི་མཐུས་ལུས་ཀྱི་རླུང་རྣམས་ ལས་རུང་དུ་སོང་ནས་ནང་དུ་ཕན་འདོགས་པའི་རྣམ་པ་ཅན་གྱི་ལུས་ཤིན་སྦྱངས་སྐྱེ་ལ། དེ་ལ་བརྟེན་ནས་ལུས་ལ་བདེ་བ་དང་སེམས་ལ་དགའ་བ་ཆེན་པོ་སྐྱེ་བར་རྣལ་འབྱོར་སྤྱོད་པའི་ས་ལས་གསུངས་པ་ནི། ཕྱི་ནང་གཉིས་ཀ་དང༌། ཐེག་པ་ཆེ་ཆུང་གཉིས་ཀ་དང༌། མདོ་སྔགས་གཉིས་ཀའི་ཐུན་མོང་བ་སེམས་མི་རྟོག་པར་འཇོག་པ་རིང་དུ་བསྐྱངས་པ་ཐམས་ཅད་ལ་འབྱུང་བ་ཡིན་ཏེ། དེའི་ཚུལ་ནི་ཤེས་བྱེད་ཀྱི་ལུང་དང་བཅས་པ་བྱང་ཆུབ་ལམ་གྱི་རིམ་པར་བཤད་ཟིན་ཏོ། །དེའི་ཕྱིར་དེ་འདྲ་བའི་བདེ་བ་ཡང་འདིའི་བདེ་བ་མིན་ནོ། །གཞན་ཡང་མཚན་ཉིད་ཀྱི་ཐེག་པར་བཤད་པའི་རླུང་འབྱུང་རྔུབ་སྒོམ་པ་དང༌། བྱ་རྒྱུད་བསམ་གཏན་ཕྱི་མ་དང༌། སྤྱོད་རྒྱུད་རྣམ་སྣང་མངོན་བྱང་དུ་གསུངས་པའི་རླུང་ཕྱིར་རྒྱུ་བ་བཀག་ནས་ནང་དུ་བཟུང་སྟེ། ལྷའི་རྣལ་འབྱོར་སྒོམ་པའི་སྲོག་རྩོལ་ཞེས་གསུངས་པ་དེ་བསྒོམས་པ་ལ་བརྟེན་ནས་ཀྱང་ལུས་སེམས་ལ་བདེ་བ་ཆེན་པོ་སྐྱེ་བའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་སྐྱེ་མོད་ཀྱང༌། ནང་གི་ལུས་ཀྱི་རྩའི་འཁོར་ལོའི་གནད་རྣམས་སུ་གནད་དུ་བསྣུན་པའི་རླུང་གི་རྣལ་འབྱོར་མིན་པས། དེའི་བདེ་བ་ཡང་བླ་མེད་ཀྱི་ཐེག་པར་བདེ་སྟོང་སྦྱོར་བར་བཤད་པའི་བདེ་བ་མིན་པས། རླུང་རྡོ་རྗེའི་བཟླས་པ་དང༌། བུམ་པ་ཅན་གྱི་སྲོག་རྩོལ་རྣམས་དང་མཚུངས་པ་མ་ཡིན་ནོ། །སློབ་དཔོན་སངས་རྒྱས་གསང་བས་རླུང་ཕྱིར་འགྲོ་བ་བཀག་ནས་ནང་དུ་བཟུང་སྟེ་ལྷ་སྒོམ་པ་རྣལ་འབྱོར་རྒྱུད་ལའང་སྦྱོར་བར་བཤད་དོ། །དེ་རྣམས་མ་གཏོགས་པ་ཤེས་རབ་སྙིང་པོའི་འགྲེལ་པར་བུམ་པ་ ཅན་སྒོམ་པར་བཤད་པ་དང༌། རྒྱུད་སྡེ་འོག་མའི་སྐབས་འགའ་ཞིག་ཏུ་ལུས་ལ་གནད་དུ་བསྣུན་ལུགས་འགའ་ཞིག་གིས་བཤད་པ་ནི། མདོ་སྔགས་དང་
Chinese
དོ། 此外，在《秘密成就法》中也说：“以一和多的体性，对这三界，应详细观察事物无自性。”又说：“达到有顶的顶点，这三界一切，若在道上分别观察，则五蕴没有真实的。谁能分别观察？此处应观察什么？努力地，它就是它。只要持续观察，那一切都是光明。”这是说，这并非最初仅寻求理解的阶段，而是后来修行的阶段所说的。然而，第四喜俱生喜，以及第四空光明生起后，在乐空双运之时，并不用分别的智慧反复观察，而是在从等持中起座的后得位时才那样做。以信行力在胜观等持中修持时，用分别的智慧反复观察而修持，这与波罗蜜多乘中所说的不同。简而言之，从大的空性见解方面来说，有四种高低的次第。例如，经部师所确立的补特伽罗无我，除了应成派之外的大乘宗派也同样承认。瑜伽行者承认能取所取是不同实体的，并且诸法各自的体性和差别是假立的，以自相成立的遍计所执空性的空性。自续派不遮止名言中以自相成立，而是遮止除此之外的真实成立的空性。应成派则遮止自相成立的意义，在二谛中都遮止的无自性见。其中，对于无上瑜伽部的如珍宝般的所化有情，为了乐空双运而宣说的空性见是第四种。对于其他所化有情的乐空双运的空性，则随所化有情而产生唯识宗和自续派的见解。这四种是相对于无我见的次第，分别是下、中、上、上之上。密咒的
English
Do. Furthermore, it is said in the Guhyasiddhi, "With the nature of one and many, these three realms, one should thoroughly examine that things are without inherent existence." Also, "Reaching the ultimate peak of existence, all these three realms, if examined separately on the path, then the skandhas are not real. Who can examine separately? What should be examined here? Effortfully, it is just that. As long as one continues to examine, then everything is luminosity." This is saying that this is not just the stage of initially seeking understanding, but what is said in the later stage of meditation. However, the fourth joy, the innate joy, and the fourth emptiness, after the arising of luminosity, at the time of uniting bliss and emptiness, one does not repeatedly examine with discriminating wisdom, but does so in the subsequent attainment after rising from equipoise. When cultivating vipashyana samadhi with faith, one cultivates by repeatedly examining with discriminating wisdom, which is different from what is said in the Paramita Vehicle. In short, from the perspective of the great emptiness views, there are four levels of high and low. For example, the non-self of the person established by the Sutra School, is also acknowledged in accordance with it by the Mahayana schools other than the Prasangika. The Yogachara acknowledges the emptiness of emptiness, where the apprehended and the apprehender are different entities, and the entities and differences of dharmas are imputed, the completely established emptiness that is established by its own characteristics. The Svatantrika does not negate the establishment by its own characteristics in name, but negates the emptiness of true establishment other than that. The Prasangika negates the meaning of establishment by its own characteristics, the view of no self-nature that is negated in both truths. Among them, for the precious disciples of the Anuttarayoga Tantra, the view of emptiness that is taught for the union of bliss and emptiness is the fourth. For the emptiness of the union of bliss and emptiness of other disciples, the views of the Cittamātra and Svatantrika arise depending on the disciple. These four are in relation to the view of no-self, being the lowest, middle, highest, and highest of the highest. The mantra's
Chinese
从其他的论著中，虽然能见到唯识宗的观点所主张的乐空双运，但是，以之前所说的仅仅是人无我的观点来作双运，则不常见。因此，对于乐空双运的空性，至少也要确定是唯识宗的观点的，以能取所取异体的角度，空掉这些异体的空性才行。这些安立在其他地方已经广说了。第二，那么，乐空双运的乐又是怎样的呢？对此，仅仅是修习心一境性的等持，生起了心的极度调柔之后，依靠它的力量，身体的诸风变得堪能，生起以内里互相饶益之相的身体极度调柔，依靠它，身体上生起安乐，心里生起巨大喜悦，这是《瑜伽师地论》中所说的。内外二者，大小乘二者，显密二者的共同之处，在于长久修习安住于不作意的心，这会出现在一切修习中。其中的道理，连同作为能知之依据的教证，已经在《菩提道次第》中说过了。因此，那样的安乐也不是这里的安乐。此外，在名相乘中宣说的修习风出入，以及事续的后后续，还有行续《现观庄严论》中所说的，阻止风向外运行而 удерживая его внутри，修习天瑜伽的所谓命勤，依靠修习它，虽然也会生起身体和心里生起巨大安乐的等持，但是，由于它不是在内里身体的脉轮要害之处进行按压的风瑜伽，因此，那样的安乐也不是无上瑜伽中所说的乐空双运的安乐，因此，它与风金刚念诵和宝瓶气命勤等并不相同。导师佛密说，阻止风向外运行而 удерживая его внутри，修习本尊，这在瑜伽续中也有提到。除了这些之外，《般若心经》的注释中说修习宝瓶气，以及在下部续部的某些章节中，以某些在身体上进行按压的方式进行宣说，这些是经部和密部
English
From other treatises, although the view of the Mind-Only school advocating the union of bliss and emptiness can be seen, it is not common to make such a union based on the view of selflessness of persons as previously stated. Therefore, for the emptiness of the union of bliss and emptiness, at least it must be determined that it is the view of the Mind-Only school, and the emptiness of emptiness by emptying these different entities from the perspective of the apprehended and the apprehender. These establishments have already been extensively explained elsewhere. Second, then, what is the bliss of the union of bliss and emptiness like? In this regard, merely meditating on single-pointed concentration, after generating extreme pliancy of mind, relying on its power, the winds of the body become workable, and extreme pliancy of body arises with the aspect of mutually benefiting internally, relying on it, bliss arises in the body and great joy arises in the mind, as stated in the *Yogācārabhūmi-śāstra*. The commonality of both internal and external, both great and small vehicles, and both sutra and tantra, lies in the prolonged practice of abiding in the non-conceptual mind, which will appear in all practices. The reason for this, along with the scriptural authority as the basis of knowledge, has already been explained in the *Stages of the Path to Enlightenment*. Therefore, that kind of bliss is not the bliss here either. Furthermore, the practice of breathing in and out of the wind as explained in the Characteristic Vehicle, and the later contemplation of the Action Tantra, and the practice of stopping the outward flow of wind and удерживая его внутри as stated in the Performance Tantra *Abhisamayālaṃkāra*, the so-called life force of practicing deity yoga, relying on practicing it, although a samadhi that generates great bliss in body and mind will also arise, since it is not the wind yoga of pressing on the vital points of the chakras of the inner body, therefore, that kind of bliss is not the bliss of the union of bliss and emptiness as explained in the Unsurpassed Yoga, therefore, it is not the same as wind vajra recitation and vase-like life force, etc. Teacher Buddha Secret said that stopping the outward flow of wind and удерживая его внутри, practicing the deity, is also mentioned in the Yoga Tantra. Apart from these, the commentary on the *Heart Sutra* says to practice vase-like breathing, and in some chapters of the lower tantra, it is explained by some methods of pressing on the body, these are sutra and tantra.