Tibetan
པ་བཞི་སྐྱེད་པ་མེད་པའང་མིན་ནོ། །འདིར་མཆོག་ཐོབ་པའི་རྣལ་འབྱོར་པས་རིགས་དྲུག་གི་སྒོ་ནས་ཚོགས་ཀྱི་དཀྱིལ་འཁོར་དེ་ཉིད་དུ་ཚར་བཅད་དང་རྗེས་འཛིན་གྱི་འཕྲིན་ལས་མཛད་པར་གསུངས་པ་ནི། ཕལ་ཆེར་སློབ་པའི་ཟུང་འཇུག་ཐོབ་པ་ནས་ཡིན་ཏེ། འཕྲིན་ལས་དེ་ནི་མཉམ་སྦྱོར་ལས་གསུངས་སོ། །དེ་ལྟར་ཕྱག་རྒྱ་ལ་བརྟེན་ནས་ལྷན་སྐྱེས་བསྐྱེད་པ་བསྐྱངས་པའི་མཐར། དེ་ལས་ལངས་པ་ན་བདེ་བ་ཆེན་པོའི་ངོ་བོའི་གཙོ་བོ་ནི། རང་གཞན་གྱི་དོན་གྱི་ཆོས་མྱུར་དུ་འབྱུང་བའི་ཨ་ར་ལི་ཆེན་པོའི་རོལ་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་རབ་ཏུ་བསྟན་པའི་ཕྱིར། སངས་རྒྱས་ཀྱི་རོལ་མོའི་གར་མཛད་པའི་རིམ་པ་ནི། རྣལ་འབྱོར་མ་རྣམས་དང་ལྷན་ཅིག་ཏུ་གཙོ་བོས་ཕྱག་རྒྱ་སྟོན་པ་དང༌། རིག་མས་ཕྱག་རྒྱ་དེའི་ལན་སྟོན་པ་དང༌། དེ་བཞིན་དུ་ཕྱག་དང་ཕྱག་གི་ལན་དང༌། མཆོད་པ་དང་མཆོད་པའི་ལན་དང༌། གར་དང་གར་གྱི་ལན་དང༌། གླུ་དང་གླུའི་ལན་དང༌། ལུས་ཀྱི་བརྡ་དང་ངག་གི་བརྡས་ཐ་སྙད་དུ་བྱེད་དོ། །སྤྱོད་བསྡུས་ལས་ཕྱི་མ་གཉིས་བཤད་པ་ལས། ཕྱག་དང་ཕྱག་གི་ལན་དང༌། མཆོད་པ་དང་མཆོད་པའི་ལན་ཅུང་ཟད་བསྟན་པ་མ་གཏོགས་པ། གཞན་རྣམས་མ་གསུངས་ཏེ་རྒྱུད་གཞན་ལས་ཤེས་དགོས་སོ། །དེ་ལྟར་བྱེད་པའི་དགོས་པ་ནི། སྤྱོད་བསྡུས་ལས། ཐུགས་ གཞན་དུ་མི་འགྱུར་བ་དང༌། ཕན་ཚུན་རབ་ཏུ་དགའ་བར་བྱ་བའི་ཕྱིར་ཡིན་པར་གསུངས་ཏེ། བདེ་བ་ཆེན་པོ་ལས་སེམས་གཞན་དུ་མི་གཡོ་བ་དང༌། ཕན་ཚུན་གྱི་བདེ་བ་འཕེལ་བའི་དོན་དུ་ཡིན་ནོ། །འདོད་ཡོན་དཔྱད་པ་ལ་བརྟེན་ནས་མཉམ་གཞག་ཏུ་ལྷན་སྐྱེས་སྒོམ་པ་དང༌། དེ་ལས་ལངས་པའི་རྗེས་ཐོབ་ཏུ་སྔར་བཤད་པའི་སྒོམ་བསམ་གྱིས་ཕྱག་རྒྱ་ལ་སོགས་པའི་སྤྲོས་པ་དུ་མའི་སྒོ་ནས་འདོད་ཡོན་ལ་སྤྱོད་པ་ཉིན་མཚན་ཀུན་ཏུ་སྤྱོད་དོ། །གསང་འདུས་པའི་ལུགས་ཀྱིས་སྤྲོས་བཅས་ཀྱི་སྤྱོད་པ་བྱེད་ན། ལྷ་སོ་གཉིས་དང་གྲངས་མཉམ་གྱི་རྣལ་འབྱོར་ཕོ་མོ་ཆ་ལུགས་བསྒྱུར་བ་སོ་གཉིས་གདན་སོ་གཅིག་ལ་ལྷའི་གནས་ཇི་ལྟ་བར་འཁོད་ནས། རིམ་གཉིས་ཀྱི་སྒྲུབ་ཐབས་དང་མཐུན་པར་བསྒོམས་པའི་མཐར། འདོད་ཡོན་ལྔ་ལ་སྔར་ལྟར་ལོངས་སྤྱོད་པའི་འོག་ཏུ། ཕྱག་རྒྱ་དང་དེའི་ལན་ལ་སོགས་པའི་བྱ་བའི་སྤྲོས་པ་བསྣན་པའོ། །ཆོ་གའི་ཚུལ་ནི་འཆད་པར་འགྱུར་རོ། །གཉིས་པ་ནི། སྤྱོད་བསྡུས་ལས། སྤྲོས་མེད་ཀྱི་སྤྱོད་པ་ལ་འབྱོར་པས་མ་ལྕོགས་ནས་བསྡུས་པའི་དཀྱིལ་འཁོར་རྫོགས་པར་བྱ་མ་ནུས་ན། ཕྱག་རྒྱ་མ་ལྔ་དང་ལྷན་ཅིག་ཏུ་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་རྣམ་པ་ལྔས་ཀྱང་སྤྲོས་མེད་ཀྱི་སྤྱོད་པ་བྱ་བ་དང༌། དེ་ཡང་མེད་ན་ཕྱག་རྒྱ་མ་གཅིག་དང་ཡང་ལྷན་ཅིག་ཏུ་སྤྲོས་མེད་ཀྱི་སྤྱོད་པ་བྱ་བར་གསུངས་པས། འབྱོར་པས་ལྕོགས་ན་བསྡུས་པའི་དཀྱིལ་འཁོར་རྫོགས་པར་བྱེད་པའི་སྤྲོས་མེད་ཀྱི་སྤྱོད་པ་དང་ཚུལ་གསུམ་གསུངས་སོ། །དེ་ནས་བསྡུས་པའི་དཀྱིལ་ འཁོར་རྫོགས་པར་བྱེད་མི་ནུས་པ་ནི་ལྷ་གྲངས་དང་མཉམ་པའི་རྣལ་འབྱོར་ཕོ་མོའི་ཆས་འཇུག་སོགས་ཀྱི་ཡོ་བྱད་ཚང་མ་ཚང་ཡིན་གྱི། དཀྱིལ་འཁོར་རྫོགས་པར་སྒོམ་པ་ཆོ་ག་བྱེད་མི་བྱེད་ནི་མིན་ནོ། །ལེའུ་བཅོ་ལྔ་པའི་སྒྲོན་གསལ་ལས། མི་བསྐྱོད་པའི་རྣལ་འབྱོར་པས་རང་གི་ཕྱག་རྒྱ་དང་ལྷན་ཅིག་ཏུ་སྤྲོས་མེད་ཀྱི་སྤྱོད་པ་བྱེད་པའི་སྐབས་སུ། མི་བསྐྱོད་པའི་དཀྱིལ་འཁོར་བསྒོམས་པའི་དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་ལྷ་རྣམས་ཀྱིས་དཀྱིལ་འཁོར་བརྒྱན་པར་བྱ་བར་གསུངས་པས་ཀྱང༌། དཀྱིལ་འཁོར་པའི་ལྷ་རྫོགས་པར་སྒོམ་པ་ནི་སྤྲོས་མེད་ཀྱི་སྤྱོད་པ་གསུམ་ག་ལ་འདྲའོ། །དེ་ལྟར་དཀྱིལ་འཁོར་ཆུ་ཚོན་གྱིས་བྲིས་པར་སྣ་ཚོགས་པདྨ་རས་ཀྱིས་གཡོགས་པ་སོ་གཅིག་ལྷ་གནས་སུ་ཤོམ་པ་དང༌། དེར་ལྷའི་འདྲ་འབག་གི་ཆས་སུ་ཞུགས་པའི་རྣལ་འབྱོར་པ་ཉེར་གསུམ་དང་རྣལ་འབྱོར་མ་དགུ་འཁོད་པ་ནི་སྤྲོས་མེད་རྒྱས་པའོ། །སྤྲོས་མེད་འབྲིང་གསང་བ་ལྔའི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཀྱི་སྤྱོད་པ་ནི། ལེའུ་བཅོ་ལྔ་པའི་སྒྲོན་གསལ་རྩ་འགྲེལ་ལས། གདན་དབུས་མ་ལ་སྒྲུབ་པ་པོ་རྡོ་རྗེ་འཆང་དུ་སྒོམ་པ་དང༌། སྤྱན་མ་ལ་སོགས་པའི་གནས་བཞིར་སྔགས་དང་རྒྱུད་ལེགས་པར་བསླབས་པའི་བུད་མེད་སྤྱན་མ་ལ་སོགས་པའི་ངོ་བོར་བཏགས་པ་བཞི་ཉིན་མཚན་དུ་བཞག་པར་གསུངས་ལ། སྤྱོད་བསྡུས་ལས། བུད་མེད་བཞི་གཟུགས་རྡོ་རྗེ་མ་ལ་སོགས་པ་བཞིའི་རྣམ་པས་མཚམས་བཞི་དང༌། བུད་མེད་གཅིག་རེག་རྡོ་རྗེ་མའི་རྣམ་པས་རང་གི་པང་ན་གནས་པར་གསུངས་ཏེ། བུད་མེད་ལྔ་ལས་མེད་ན་དེ་གཉིས་གདམ་ང་ཅན་དུ་ མངོན་ནོ། །ལེའུ་བཅུ་དྲུག་པ་ལས། རིགས་གསུམ་གྱི་རྣལ་འབྱོར་པས། སྤྱན་མ་དང༌། མཱ་མ་ཀཱི་དང༌། གོས་དཀར་མོས་བྱ་བར་བཤད་པའི་གཞུང་སྤྱོད་བསྡུས་སུ་ཕྱག་རྒྱ་གཅིག་པའི་སྤྲོས་མེད་ཀྱི་ཁུངས་སུ་དྲངས་པས། དེ་ལ་ནི་གཙོ་བོའི་ཕྱག་རྒྱ་རེག་རྡོ་རྗེ་མ་ཁོ་ནར་བསྐྱེད་པར་མ་ངེས་ཏེ། འདི་ནི་སྤྲོས་མེད་གཞན་གཉིས་ལའང་ཤེས་པར་བྱའོ། །དེས་ན་སྤྲོས་མེད་འབྲིང་པོ་བྱེད་ན་དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་དབུས་དང་ནང་གི་གྲྭ་བཞིར་སྣ་ཚོགས་པདྨ་རས་ཀྱིས་གཡོགས་པ་ལྔའམ། ཡང་ན་རིམ་པ་གཉིས་པའི་གྲྭ་བཞིར་ཏེ་གདན་ལྔ་
Chinese
也不是没有生起四喜的情况。这里说，获得殊胜成就的瑜伽士通过六道之门，在那样的会供轮中进行断除和摄受的事业，这大概是从获得学道双运开始的。因为那样的事业是从和合中宣说的。这样依靠手印，在修持生起次第的最后，从那里面起身时，为了极度显示大乐自性的主尊，迅速生起自他利益之法的阿拉里大乐的自性，所作的佛陀嬉戏之舞的次第是：主尊与瑜伽母们一起显示手印，明妃显示那手印的回应，同样地，手和手的回应，供养和供养的回应，舞蹈和舞蹈的回应，歌和歌的回应，身体的表示和语言的表示来进行表达。在《行集》中，除了宣说后面两种，稍微显示了手和手的回应，供养和供养的回应之外，其他的都没有说，需要从其他的续部中了解。那样做的必要是，《行集》中说，为了心意不改变，以及互相极度欢喜。因为大乐不会让心意动摇，是为了互相的安乐增长。依靠对欲妙的观察，在等持中修持俱生，以及从那里面起身之后的后得位中，以之前所说的观想，通过手印等多种戏论之门来享用欲妙，日夜都这样做。如果按照密集金刚的规矩来做有戏论的行为，那么与三十二尊佛等同数量的男女瑜伽士，变换成三十二种装束，在三十一个座垫上，像诸佛的处所那样安住，在与二次第的修法相符的修持最后，像之前一样享用五种欲妙之后，加上手印和手印的回应等行为的戏论。仪轨的方式将会讲解。第二，在《行集》中说，如果因为能力不足而不能进行无戏论的行为，不能圆满简略的坛城，那么与五位手印母一起，也以五种真如之相
English
Nor is it that there is no arising of the four joys. Here, it is said that a yogi who has attained supreme accomplishment performs the activity of cutting off and subduing through the six gates in that very assembly circle, which is probably from the attainment of the union of learning. Because that activity is spoken of in the union. Thus, relying on the mudra, at the end of cultivating the arising of the innate, when rising from that, in order to greatly reveal the nature of the great bliss, the chief of the nature of great bliss, the order of performing the dance of the Buddha's play, which quickly arises the Dharma of self and other benefit, is: the chief shows the mudra together with the yoginis, the vidya shows the response of that mudra, and similarly, the hand and the response of the hand, the offering and the response of the offering, the dance and the response of the dance, the song and the response of the song, and the bodily gestures and the verbal gestures are used to express it. In the Compendium of Conduct, apart from explaining the latter two, and slightly showing the hand and the response of the hand, and the offering and the response of the offering, the others are not mentioned, and it is necessary to know from other tantras. The need to do so is, as stated in the Compendium of Conduct, in order to not change the mind, and to make each other extremely happy. Because great bliss does not allow the mind to waver, and it is for the purpose of increasing mutual happiness. Relying on the examination of desirable qualities, cultivating the innate in samadhi, and in the subsequent attainment after rising from that, enjoying desirable qualities through the gates of various elaborations such as mudras by means of the contemplation previously described, is practiced day and night. If one performs the activity with elaboration according to the system of Guhyasamaja, then male and female yogis equal in number to the thirty-two deities, transforming into thirty-two kinds of attire, abiding on thirty-one seats as the abodes of the deities, at the end of meditating in accordance with the sadhana of the two stages, after enjoying the five desirable qualities as before, adding the elaboration of actions such as mudras and their responses. The manner of the ritual will be explained. Secondly, in the Compendium of Conduct, it is said that if one is not able to perform the activity without elaboration due to lack of resources, and cannot complete the abbreviated mandala, then together with the five mudra mothers, also with the five aspects of suchness.
Chinese
行持无戏论之行，又若无此，则说与一明妃亦行持无戏论之行。若力能及，则说行持能圆满简略坛城之无戏论行及三种方式。若不能圆满简略坛城，则需具备与本尊数量相等之男女瑜伽士之装束等一切资具，并非行持圆满坛城之观修仪轨。第十五品《明灯释》中说，不动金刚瑜伽士于行持与自明妃之无戏论行之时，应以所修不动坛城之坛城诸尊严饰坛城。故圆满观修坛城本尊，与三种无戏论行皆相同。如是，于以彩绘绘制之坛城上，覆盖各种莲花布，陈设三十一处本尊之所，其处安坐着进入本尊戏装之二十三位瑜伽士与九位瑜伽母，是为广大的无戏论行。中等的无戏论行，是五种秘密之真实性之行。第十五品《明灯释》之根本释文中说，于中央座上，观修修行者为金刚持，并说于眼母等四处，昼夜安放四位精通咒语及续部之被赋予眼母等体性之女子。又《行集》中说，四位女子以色金刚母等四种形象位于四隅，一位女子以触金刚母之形象位于自身怀中。若无五位女子，则此二者显现为可选择的。第十六品中说，三部之瑜伽士，应以眼母、摩摩枳、白衣母行事，此理于《行集》中被引为一明妃之无戏论行之来源。故于此，并非必须生起主要明妃触金刚母，此亦应知为其他二种无戏论行。因此，若行持中等无戏论行，则于坛城中央及内部四隅覆盖五种莲花布，或者于第二层之四隅，即五座。
English
The practice of non-conceptual conduct, and if that is not possible, it is said that one should practice non-conceptual conduct together with a single mudra. If one has the means, it is said that one should practice the non-conceptual conduct that perfects the abbreviated mandala and the three methods. If one is unable to perfect the abbreviated mandala, then one must have all the equipment such as the attire of male and female yogis equal to the number of deities. It is not about performing the ritual of meditating on the perfected mandala. In the fifteenth chapter of the "Lamp Illuminating," it is said that when an immovable yogi practices non-conceptual conduct with his own mudra, the mandala should be adorned with the deities of the mandala of the immovable mandala that has been meditated upon. Therefore, fully meditating on the deities of the mandala is similar to all three non-conceptual practices. Thus, on a mandala painted with watercolors, covered with various lotus cloths, arranged as the abode of thirty-one deities, and where twenty-three yogis and nine yoginis who have entered the attire of the deities are seated, is the extensive non-conceptual practice. The intermediate non-conceptual practice is the practice of the reality of the five secrets. In the root commentary of the fifteenth chapter of the "Lamp Illuminating," it is said that the practitioner should meditate as Vajradhara on the central seat, and that four women who are well-versed in mantras and tantras and who have been given the nature of Eye Mother and so on should be placed in the four places of Eye Mother and so on day and night. Also, in the "Compendium of Practices," it is said that four women in the form of Color Vajra Mother and so on are located at the four corners, and one woman in the form of Touch Vajra Mother is located in one's lap. If there are not five women, then these two appear to be optional. In the sixteenth chapter, it is said that the yogis of the three families should act with Eye Mother, Mamaki, and White-Clothed Mother, and this reason is cited in the "Compendium of Practices" as the source of the non-conceptual practice of one mudra. Therefore, in this case, it is not certain that the main mudra, Touch Vajra Mother, must be generated. This should also be understood for the other two non-conceptual practices. Therefore, if one practices the intermediate non-conceptual practice, then five lotus cloths should be placed in the center of the mandala and in the four corners inside, or in the four corners of the second level, that is, five seats.