Tibetan
་ལམ་མི་སྡུག་པ་བསྒོམ་པ་མེད་ཀྱང་། མཐར་འདོད་ཆགས་ཟད་པར་འགྱུར་ཏེ། དེའི་རྩ་བའི་རྒྱུ་དང་འཛིན་སྟངས་དངོས་སུ་འགལ་བའི་ཚད་མའི་རྗེས་སུ་འབྲང་བའི་ལམ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །འཁོར་འདས་མ་ལུས་པའི་རང་བཞིན་སྟོང་ཉིད་ཤེས་པའི་སྟོང་པ་དང་སྦྱོར་རྒྱུ་མེད་པར། དབང་པོ་གཉིས་སྦྱོར་ལས་བྱང་སེམས་མི་འཕོ་བ་ཙམ་གྱི་བདེ་བ་སྒྲུབ་པ་ནི། སྲིད་པའི་རྩ་བ་བདེན་འཛིན་གྱི་མ་རིག་པ་ལ་ཅི་ཡང་མི་གནོད་པས། བདེ་བ་དེ་ཇི་ཙམ་སྤྱད་པ་བཞིན་བདེན་འཛིན་དེས་དྲངས་པའི་སྲེད་པ་ཇེ་འཕེལ་དུ་འགྲོ་བས། སྐོམ་སྲེད་ཅན་གྱིས་སྨིག་རྒྱུ་ལ་ཆུར་འདུ་ཤེས་ནས་ཞུགས་པ་དང་འདྲ་བས་དེ་འདྲ་བ་ནི་སྨད་ལ། སྔར་བཤད་པ་ལྟར་གྱི་བདེ་སྟོང་སྦྱོར་ནུས་པ་ལ་ནི་ཐབས་དེ་མེད་ནས་གསུམ་གྱི་འགྲོ་བའི་རེ་བ་སྐོང་བའི་སངས་རྒྱས་མྱུར་དུ་མི་འཐོབ་པས་མྱུར་ལམ་གྱི་སྒོ་ནས་བསྔགས་པ་མཛད་དེ། ས་ར་ཧས། མ་ལུས་རང་བཞིན་གང་གིས་མི་ཤེས་པ། །ཀུན་ཏུ་རུའི་སྐབས་སུ་བདེ་ཆེན་སྒྲུབ་པ་ནི། །ཇི་ལྟར་སྐོམ་པས་སྨིག་རྒྱུ་རྙེད་པ་བཞིན། །སྐོམ་ནས་འཆི་ཡང་ནམ་མཁའི་ཆུ་རྙེད་དམ། །རྡོ་རྗེ་པདྨ་གཉིས་ཀྱི་བར་གནས་པ། །བདེ་བ་གང་གིས་རྣམ་པར་རོལ་པ་ནི། །ཅི་སྟེ་དེ་བསྟེན་ནུས་པ་མེད་པས་ན། །ས་གསུམ་རེ་བ་གང་གིས་རྫོགས་པར་འགྱུར། ཞེས་གསུངས་སོ། །དེ་ཁོ་ན་ཉིད་གྲུབ་པར་རྒྱུད་དྲངས་པ་ལས། ལེགས་བརྟགས་ཤིན་ཏུ་དཔྱད་ནས་ནི། །མཁས་པ་རྣམས་ནི་འཇུག་བྱ་ཡི། །གཞན་དུ་མེར་ནི་འཇུག་པ་ཡིས། །བཅུ་ དྲུག་ཆར་ཡང་མི་ཕོད་དོ། །དེ་ཉིད་དེ་ཉིད་ཀྱིས་ཤེས་ནས། །གང་ཞིག་ལྷ་མོ་ལ་བརྟེན་པ། །དེ་འགྲུབ་འགྱུར་གྱི་གཞན་དུ་ནི། །དམྱལ་བ་ཆེན་པོར་ལྟུང་བར་འགྱུར། ཞེས་དང༌། གསང་བ་གྲུབ་པ་ལས་ཀྱང༌། དེ་ཉིད་རིན་ཆེན་རྣམ་དག་བདག །གཉིས་པ་ཐམས་ཅད་རྣམ་སྤངས་པ། །ཐབས་བཟང་པོ་ནི་རྣམ་སྤངས་ནས། །འགལ་བའི་དམ་ཚིག་ལ་སོགས་པ། །གཞན་དུ་གང་ཞིག་སྒྲུབ་འགྱུར་བ། །དེ་ནི་ངུ་འབོད་སོགས་པར་འཚེད། །ཇི་ལྟར་མེ་ནི་འབར་འགྱུར་བ། །དེར་ནི་རྩྭ་ཤིང་ཕུང་པོ་དག །བཙུག་ན་ཐལ་བ་ཉིད་དུ་འགྱུར། །མྱུ་གུ་སོགས་པའང་འབྱུང་མི་འགྱུར། །དེ་བཞིན་དེ་ཉིད་མེད་བཞིན་དུ། །ངོ་མཚར་ཆེ་བ་ལྟར་བྱེད་པ། །ཇི་སྲིད་ནམ་མཁའ་གནས་པའི་བར། །ཤི་བའི་འོག་ཏུ་དམྱལ་བར་འགྲོ། ཞེས་མཁས་པས་ལེགས་པར་ཞིབ་ཏུ་བརྟགས་ནས་འཇུག་པར་བྱ་དགོས་པ་དང༌། སྤྲོས་པ་ཐམས་ཅད་སྤངས་པའི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཀྱི་དོན་ལེགས་པར་གཏན་ལ་འབེབས་པ་ལ་མཁས་པར་མ་བྱས་པར། འདོད་ཡོན་གྱི་ཆ
Chinese
即使不修习不悦意的道，最终也会耗尽贪欲，因为这是追随与贪欲的根本原因和执着方式直接相违的量之道的缘故。如果不与了知轮涅一切自性空性的空性相结合，仅仅修习二根结合而不使菩提心退转的安乐，对有之根本——真执的无明毫无损害。因此，安乐越是享用，由真执所引生的贪爱就越增长，如同口渴之人将海市蜃楼视为水而奔赴一样，这种做法应受呵责。如前所说，如果能够结合乐空，由于没有那种方法，就不能满足三有众生的希望，因此不能迅速获得佛果，所以才以速道的方式赞叹。萨ra哈说：谁不了解一切自性，在昆都茹的时候修习大乐，就像口渴的人找到海市蜃楼一样，即使渴死也找不到天空之水。安住于金刚莲花二者之间的，以安乐而享用，如果不能依此修习，那么三界的希望又将如何圆满？如此说道。从《真实成就续》中引用：善加观察，极其分析之后，智者们才应进入，否则以火而进入，十六分也无法忍受。以彼性了知彼性之后，谁依赖于天女，他将成就，否则将堕入大地狱。如此说道。从《秘密成就》中也说：彼性是珍宝清净之我，完全舍弃二取，舍弃殊胜方便之后，违背誓言等等，否则谁将修习，他将遭受哭喊等等的折磨。如同火燃烧一样，在那里堆积草木，也会变成灰烬，萌芽等等也不会产生。同样，在没有彼性的情况下，做出令人惊奇的样子，直到虚空存在之间，死后将堕入地狱。因此，智者应当善加详细地观察之后再进入，并且在没有精通于彻底确定舍弃一切戏论的真实意义的情况下，贪图欲妙之分。
English
Even without meditating on the unpleasant path, eventually desire will be exhausted, because it is the path of following the valid means that directly contradicts the root cause of desire and the way of clinging. Without combining with emptiness, which knows the nature of all phenomena of samsara and nirvana, merely practicing the bliss of the union of the two organs without causing the Bodhicitta to regress does not harm the ignorance of true clinging, which is the root of existence. Therefore, the more bliss is enjoyed, the more the craving led by true clinging increases, just like a thirsty person who sees a mirage as water and rushes towards it. Such behavior should be criticized. As mentioned earlier, if one is able to combine bliss and emptiness, since there is no such method, one cannot fulfill the hopes of beings in the three realms, and therefore one cannot quickly attain Buddhahood. Therefore, it is praised as a swift path. Saraha said: "Whoever does not understand the nature of all things, and practices great bliss at the time of Kunduru, is like a thirsty person finding a mirage. Even if he dies of thirst, will he find the water of the sky? Abiding between the two, the Vajra and the Lotus, enjoying bliss, if one cannot practice this, then how will the hopes of the three realms be fulfilled?" So it is said. Quoting from the Tantra of the Accomplishment of Reality: "After examining well and analyzing thoroughly, the wise should enter. Otherwise, entering with fire, even sixteen parts cannot be endured. After knowing that nature by that nature, whoever relies on the goddess, he will achieve it. Otherwise, he will fall into the great hell." So it is said. From the Accomplishment of Secrets it is also said: "That nature is the precious, pure self, completely abandoning duality, abandoning the excellent means, violating vows and so on, otherwise whoever will practice, he will suffer torment such as crying and screaming. Just as fire burns, if grass and trees are piled up there, they will turn to ashes, and sprouts and so on will not arise. Likewise, without that nature, making a surprising appearance, until the sky exists, after death one will fall into hell." Therefore, the wise should examine well and in detail before entering, and without being skilled in thoroughly determining the true meaning of abandoning all elaborations, one clings to the part of desirable qualities.
Tibetan
གས་པ་སྤྱི་དང་། ཁྱད་པར་བ་རྣམས་ལམ་དུ་བྱེད་པ་ལ་ཉེས་དམིགས་ཤིན་ཏུ་ལྕི་བ་གསུངས་ནའང༌། ངེས་པའི་དོན་གྱི་ཟབ་མོའི་ལུང་དོན་ཀླུ་སྒྲུབ་ལ་སོགས་པའི་རིགས་ལམ་ཕྲ་མོ་ལ་ལེགས་པར་སྦྱངས་ནས་གཏན་ལ་ཕེབས་པ་ཆེས་དཀོན་པའི་གནད་ཀྱིས་གནས་འདི་ལ་ཕྱོགས་འདིའི་སྔགས་པར་འདོད་པ་རྣམས་རྣམ་གཞག་ཆགས་པ་ཤིན་ཏུ་ཉུང་བར་སྣང་བས་རྣམ་དཔྱོད་ཅན་གྱིས་ནི། ཐབས་དང་ཤེས་རབ་གྲུབ་པ་ལས། སེམས་ནི་བྱང་ཆུབ་ངོ་བོར་བཞག་ནས་ཡུལ་གྱི་ནི། །བདེ་ལ་དགའ་བས་ཚེ་ འདི་ཉིད་ལ་འགྲུབ་པར་འགྱུར། །རང་བཞིན་གྱིས་ནི་མ་ལུས་འདི་དག་རྣམ་དག་སྟེ། །ཐ་མལ་ཡུལ་རྣམས་བདག་མེད་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུ་དང༌། །མིག་འཕྲུལ་དང་ནི་མིག་ཡོར་དག་དང་མཚུངས་པ་སྟེ། །གནས་མིན་རྟོག་པའི་ཐ་སྙད་དག་ལས་རྣམ་པར་གྲོལ། །གང་ཚེ་སྐྱེས་བུ་དམ་པ་རྒྱ་ཆེན་བསམ་པ་དང༌། །འཛིན་པ་མེད་པའི་སེམས་ནི་ཀུན་ཏུ་རྟོགས་འགྱུར་པ། །དེ་ཚེ་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པའི་རྟོགས་པས་ཟིལ་མནན་ནས། །ཡུལ་འདི་རྣམས་ཀྱི་ནུས་པས་འཆིང་བར་ནུས་མ་ཡིན། ཞེས་འདོད་པའི་ཡུལ་ལོངས་སྤྱད་པ་ལས་བྱུང་བའི་ཞུ་བའི་བདེ་བ་དང༌། ཆོས་ཐམས་ཅད་ལ་རང་གི་མཚན་ཉིད་ཀྱིས་གྲུབ་པ་རྡུལ་ཙམ་ཡང་མེད་ཀྱང༌། བྱ་བྱེད་ཐམས་ཅད་འཐད་པ་རྨི་ལམ་དང་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུའི་ཚུལ་གྱིས་བདེན་པ་གཉིས་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པར་ངེས་པའི་སྒོ་ནས། བདེ་སྟོང་སྦྱར་བའི་ལྷན་སྐྱེས་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་ཀྱིས་ཐབས་མཁས་པ་དང་མི་ལྡན་པ་རྣམས་ལ་འཇིགས་པ་ཆེན་པོ་འདྲེན་པའི་ཡུལ་རྣམས་ཟིལ་གྱིས་གནོན་པར་གསུངས་པ་བཞིན་དུ་ཕྲ་ཞིང་འཛངས་ལ་ཡངས་པའི་བློ་གྲོས་ཀྱིས་བདེ་བ་དང་སྟོང་པ་སྦྱོར་བའི་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པའི་ཡེ་ཤེས་སྐྱེད་པའི་ཐབས་ལ་རྒྱུན་མི་འཆད་པར་བརྟག་པར་བྱའོ། །གཉིས་པ་བླ་མེད་ཀྱི་སྤྱོད་པ་བྱེ་བྲག་ཏུ་བཤད་པ་ལ་གསུམ། སྤྱོད་པའི་རྣམ་དབྱེ་གསུངས་ཚུལ། སྤྱོད་པ་གསུམ་སོ་སོའི་མཚན་ཉིད། སྤྱོད་པ་ལ་སློབ་པའི་ཆོ་གའོ། །དང་པོ་ནི། རྩ་རྒྱུད་ཀྱི་ལེའུ་ལྔ་པ་དང༌། བདུན་པའི་མཚན་གྱི་སྐབས་སུ། རིམ་པ་བཞིན་ཀུན་ཏུ་ སྤྱོད་པ་མཆོག་དང༌། སྔགས་སྤྱོད་པ་མཆོག་ཅེས་གསུངས་པའི་དོན་སྒྲོན་གསལ་ལས། རང་གཞན་གྱི་དོན་ཀུན་སྒྲུབ་པའི་སྤྱོད་པ་ཕུལ་དུ་བྱུང་བ་དང༌། སྔགས་ཟློས་པ་པོའི་སྤྱོད་པ་གསུམ་ལ་བཤད་དོ། །སྔ་མ་ཡང་སྤྱོད་པ་གསུམ་གྱི་སྤྱི་མིང་ངོ༌། །ལེའུ་དགུ་པ་ལས། བྱང་སེམས་དང་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་སྤྱོད་པ་གཉིས་གསུངས་པའི་དོན་སྒྲོན་གསལ་ལས། འཇིག་རྟེན་དང་འགལ་ལམ་མི་འགལ་ཡང་རུང༌། གང
Chinese
总的和特别的这些作为道用，虽然说了罪过非常严重，但是通达了甚深意义的经文意义，像龙树等善于精研细微的理路而确定下来极其稀少，因为这个关键，所以在此处认为属于这一方的咒师们，形成见解的非常少，因此有智慧的人，从方便和智慧成就中，心安住于菩提自性，对于境，喜欢安乐，就在此生能够成就。自性上这些全部都是清净的，庸常的境都是无我如幻，和幻术以及眼花缭乱等相同，从非处的分别假立中解脱。何时殊胜丈夫广大思维，无执着的心的完全通达，那时俱生觉受压倒，这些境的力量不能束缚。说的是从贪求的境受用中产生的销融的安乐，以及一切法以自相成立的微尘许也没有，但是一切所作所为都合理，以如梦如幻的方式，从二谛不颠倒确定的角度，以乐空双运的俱生智慧，像对不具善巧方便者引来大怖畏的境一样压倒，像这样以精细聪慧而广大的智慧，对于结合安乐和空性的俱生智慧生起之方便，要不断地进行观察。第二，无上行之差别解说分三：宣说行为的差别方式，三种行为各自的体性，学习行为的仪轨。第一，根本续第五品和第七品的名称时，依次是普 行殊胜和咒行殊胜，所说的意义光明释中，成办自他一切义之殊胜行，以及对念诵咒者之三种行进行解说。前者也是三种行的总名。第九品中，菩萨和如来之二种行，所说的意义光明释中，与世间相合或者不相合都可以，任何
English
Although it is said that there are very serious faults in taking the general and the particular as paths, it is extremely rare to thoroughly study the subtle reasoning of the profound meaning of the definitive meaning, such as Nagarjuna, and to establish it. Because of this key point, it seems that those who are considered to be mantra practitioners in this area have very few established views. Therefore, wise people, from the accomplishment of skillful means and wisdom, the mind abides in the nature of Bodhi, and for the object, liking happiness, one can achieve in this very life. By nature, all of these are completely pure, and ordinary objects are selfless and illusory, the same as illusions and dazzling eyes, and are liberated from the false establishment of non-places. When a noble person has great thoughts and a mind without attachment is fully realized, then the co-emergent realization overwhelms, and the power of these objects cannot bind. It is said that the bliss of dissolution arising from the enjoyment of desired objects, and that there is not even a particle of all dharmas established by their own characteristics, but all actions are reasonable, in the manner of dreams and illusions, from the perspective of the two truths being determined without inversion, with the co-emergent wisdom of bliss and emptiness united, just like an object that brings great fear to those who do not have skillful means, it overwhelms. In this way, with subtle, intelligent, and vast wisdom, one should constantly examine the means of generating the co-emergent wisdom that combines bliss and emptiness. Second, the specific explanation of the supreme conduct is divided into three: the way of explaining the differences in conduct, the characteristics of each of the three conducts, and the ritual for learning conduct. First, in the fifth chapter of the root tantra and in the names of the seventh chapter, respectively, Excellent Universal Conduct and Excellent Mantra Conduct are mentioned. The meaning explained in the Lamp Illuminating Meaning is that the excellent conduct of accomplishing all the meanings of oneself and others, and the three conducts of the mantra reciter are explained. The former is also the general name for the three conducts. In the ninth chapter, the two conducts of Bodhisattvas and Tathagatas are mentioned. The meaning explained in the Lamp Illuminating Meaning is that whether it is in accordance with the world or not, any