Tibetan
་འདོད་ཡོན་བསྟེན་པའི་ཆགས་པ་ལམ་བྱེད་ལ་སྐྱོན་མེད་པར་མི་སྟོན་ཀྱང་སྤྱིར་ཉོན་མོངས་གསུམ་ལམ་དུ་བྱ་ནུས་པ་ཅིག་ཡོད་པར་སྟོན་པ་ཡིན་པས་དྲང་དུ་རུང་ངོ༌། །འོ་ན་འདོད་ཆགས་ལ་གནང་བ་ཡོད་དུ་ཆུག་ཀྱང་ཞེ་སྡང་དང་གཏི་མུག་ལ་གནང་བ་ཇི་ལྟར་ཡོད་སྙམ་ན། བསད་བསྐྲད་ལ་སོགས་པའི་དྲག་པོའི་ལས་རྣམས་བྱེད་པ་ན་རྒྱུའི་ཀུན་སློང་གི་དུས་སུ་ཞེ་སྡང་མེད་ཀྱང་དུས་ཀྱི་ཀུན་སློང་གི་སྐབས་སུ་རྩུབ་པའི་སེམས་བསྐྱེད་པར་གསུངས་པ་དང༌། ཐོག་མར་བསྲུང་འཁོར་སྒོམ་པ་སོགས་ཀྱི་སྐབས་སུ་ཡང་། རྒྱུའི་ཀུན་སློང་གི་སྐབས་སུ་སྙིང་རྗེ་བསྐྱེད་ཀྱང་དུས་ཀྱི་ཀུན་སློང་གི་སྐབས་སུ་བགེགས་ལ་གནོད་སེམས་བསྐྱེད་པ་སོགས་བཤད་པའི་ཞེ་སྡང་དང༌། དེའི་ཆར་གཏོགས་འགའ་ཞིག་གནང་བ་ཡོད་ལ། ཆགས་སྡང་གང་ཡིན་ཀྱང་ཉོན་མོངས་ཅན་གྱི་གཏི་མུག་དང་མཚུངས་ལྡན་དུ་འབྱུང་བས། ཉོན་མོངས་གཞན་གནང་བའི་ཞར་བྱུང་གི་སྒོ་ནས་གནང་གི །གཏི་མུག་ལ་སྒོས་སུ་གནང་བ་མིན་ནོ། །གང་གིས་ཞེས་པ་ནི་སྤྱིར་འདོད་ཡོན་ལ་ཆགས་པ་དང༌། ཁྱད་པར་དུ་དབང་པོ་གཉིས་སྦྱོར་གྱི་ཆགས་པ་གང་གིས་བླུན་པོ་སྟེ། དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཀྱི་དོན་ལ་རྨོངས་པ་འཁོར་བར་འཆིང་ཞིང༌། ངུ་འབོད་ལ་སོགས་པའི་དམྱལ་བར་འགྲོ་བའི་ཆགས་པ་དེ་ཉིད་ཀྱིས་ནི་ཐབས་ལ་མཁས་པ་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་རྟོགས་པའི་ཤེས་རབ་ཀྱི་སྟོབས་ཀྱིས་བདེ་བ་ཆེན་པོར་གྲོལ་བར་འགྱུར་བས་བདེ་སྟོང་གི་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་བསྒོམས་པ་ན་ཐབས་མི་མཁས་པ་ལ་འཆིང་རྒྱུར་འགྲོ་བ་ཐབས་མཁས་པ་ལ་གྲོལ་རྒྱུར་འགྲོའ། །ཀྱཻ་རྡོ་རྗེ་ལས་ཀྱང༌། ཆགས་པས་འཇིག་རྟེན་འཆིང་འགྱུར་བ། །འདོད་ཆགས་ཀྱིས་ནི་རྣམ་གྲོལ་འགྱུར། ཞེས་གསུངས་སོ། །དེས་ན་འདོད་ཡོན་ལ་ཆགས་པའི་ཉོན་མོངས་ཉིད་ལ་འཆིང་གྲོལ་གྱི་རྒྱུ་གཉིས་སུ་ཡོད་པས། རྡོ་རྗེ་འཕྲེང་བ་ལས། བྱ་དང་བྱ་མིན་རྣམ་སྤངས་ཏེ། །བཀག་པ་དག་ཀྱང་བྱེད་པས་ན། །པདྨ་ལ་ནི་འདམ་གྱིས་བཞིན། །ངོ་བོ་ཉིད་ཤེས་གོས་མི་འགྱུར། ཞེས་གསུངས་པ་ཡང་འདོད་ཡོན་ལ་ཆགས་པ་ཡོད་ཀྱང། དེའི་སྐྱོན་གྱིས་མི་རྫི་བ་ལ་མི་གོས་ཞེས་བྱའི། ཆགས་པ་མི་འབྱུང་བར་སྟོན་པ་མིན་ནོ། །འོ་ན་ཐེག་པ་གཞན་གྱི་ཉོན་མོངས་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་རྒྱུར་བྱེད་ཚུལ་སྔར་ལྟར་དང༌། རྒྱུད་སྡེ་གཞན་གྱིས་ཆགས་པ་ལམ་བྱེད་མཉམ་པར་མི་སྦྱོར་བའི་བསྒོམས་པའི་ལྷ་མོའི་ཡུལ་ལྔ་ལ་དམིགས་པའི་ཆགས་པ་ཙམ་ཞིག་ལམ་དུ་བྱེད་པ་ཡིན་ན། བླ་མེད་ཀྱི་འདོད་ཡོན་ལ་ཆགས་པ་ལམ་བྱེད་ཇི་ལྟར་ཡིན་སྙམ་ན། དེ་ཁོ
Chinese
虽然不认为享用欲妙的贪著作为道用没有过失，但总的来说，它表明三种烦恼可以作为道用，因此是可以接受的。如果允许贪欲，那么嗔恨和愚痴又如何允许呢？当进行杀戮驱逐等猛烈行为时，据说在因的意乐时没有嗔恨，但在时的意乐时，会产生粗暴的心。此外，在最初修持保护轮等时，在因的意乐时产生慈悲，但在时的意乐时，会对魔障产生害心等，因此，嗔恨以及属于嗔恨的一部分是被允许的。无论是贪是嗔，都与烦恼性的愚痴相应而生，因此，是随着允许其他烦恼而附带允许的。并非特别允许愚痴。所谓“何者”，一般而言，对欲妙的贪著，特别是两根交合的贪著，愚人会因此对真如之义愚昧而被束缚于轮回，并堕入哭号等地狱，而精通方便者，则会因证悟真如之智慧力而解脱于大乐，因此，在修持乐空菩提心时，不善巧者会被束缚，善巧者则会获得解脱。《嘿 Vajra》中也说：“贪著束缚世间，贪欲亦能成解脱。”因此，对欲妙的贪著本身就具有束缚和解脱两种因。因此，《金刚鬘》中说：“舍弃应作不应作，亦作禁制之事，如莲花出于污泥，了知自性不沾染。”也说明了虽然有对欲妙的贪著，但不会被其过失所染污，并非说不会产生贪著。那么，其他乘将烦恼作为菩提之因的方式如前所述，其他续部不将贪著作为道用平等修持，而是将专注于所观修本尊的五种欲妙之贪著作为道用，那么，无上的享用欲妙的贪著又如何作为道用呢？
English
Although it is not shown that attachment to enjoying desirable qualities is without fault as a path, in general, it shows that the three poisons can be used as a path, so it is acceptable. If attachment is allowed, then how are hatred and delusion allowed? When performing violent actions such as killing and expelling, it is said that there is no hatred at the time of the causal intention, but at the time of the temporal intention, a harsh mind is generated. Also, when initially practicing the protection wheel and so on, compassion is generated at the time of the causal intention, but at the time of the temporal intention, harmful thoughts are generated towards obstacles, etc. Therefore, hatred and some of what belongs to it are allowed. Whether it is attachment or hatred, it arises in conjunction with afflicted ignorance. Therefore, it is allowed as an incidental result of allowing other afflictions. Ignorance is not specifically allowed. As for "what," in general, attachment to desirable qualities, especially the attachment of the union of the two organs, binds fools who are deluded about the meaning of suchness and go to hells of weeping and wailing, but those skilled in means are liberated into great bliss by the power of wisdom that realizes suchness. Therefore, when cultivating the mind of bliss and emptiness, those who are unskilled are bound, while those who are skilled are liberated. The Hevajra also says, "Attachment binds the world, but desire also becomes liberation." Therefore, the affliction of attachment to desirable qualities itself has two causes, binding and liberation. Therefore, the Vajramala says, "Having completely abandoned what should be done and what should not be done, and also doing what is forbidden, like a lotus in the mud, knowing its own nature, it is not stained." It also shows that although there is attachment to desirable qualities, one is not stained by its faults, but it does not show that attachment does not arise. So, the way other vehicles use afflictions as the cause of enlightenment is as before, and other tantras do not practice attachment as a path equally, but only use attachment focused on the five desirable qualities of the deity being meditated upon as a path. So, how is the attachment to the desirable qualities of the Unsurpassed used as a path?
Tibetan
་ན་ཉིད་ཕུ་ཐག་ཆོད་པའི་དོན་ཞུ་བདེའི་ལྷན་སྐྱེས་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་ཀྱིས་སྒོམ་པའི་ལམ་གྱི་ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པའི་ཡོན་ཏན་ལེགས་པར་མཐོང་བའི་གུས་པ་དྲག་པོས་ཡིད་དྲངས་ པས། དེ་ཁོ་ན་ཉིད་སྒོམ་པའི་ཕྱིར་དུ་བདེ་བ་ཆེན་པོ་སྐྱེད་པར་འདོད་ལ་དེ་སྐྱེད་པའི་ཐབས་སུ་ཕྱིའི་ཕྱག་རྒྱ་དང༌། ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཕྱག་རྒྱ་དང་མཉམ་པར་སྦྱོར་བའི་འདོད་ཡོན་ལ་ཆགས་པ་ལམ་དུ་བྱེད་པ་ཡིན་ལ། དེ་ཙམ་དུ་མ་ཟད་སྒྱུ་མའི་སྐུ་སྒྲུབ་པའི་ཕྱིར་དུ་ཡང་ཡིན་ཏེ། འདི་རྣམས་སྔར་མང་དུ་བཤད་ཟིན་ཏོ། །སྟོང་ཉིད་སྒོམ་པའི་ཡུལ་ཅན་ཁྱད་པར་ཅན་སྐྱེད་པའི་དོན་དུ་འདོད་ཡོན་ལ་ཆགས་པ་ལམ་དུ་བྱེད་པ་ནི་བླ་མེད་ལས་གཞན་དུ་ཡོད་པ་མིན་ནོ། །རིགས་པ་འདིས་ཞེས་སོགས་ནི་པ་ཚབ་ཀྱི་འགྱུར་ལས། ཚུལ་འདིས་སྒྲོ་འདོགས་ཁྱད་པར་ཅན་དང༌། ཞེས་འབྱུང་བ་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་གྲུབ་པ་དང་ཡང་མཐུན་ལ། དོན་ནི་ཡུལ་དང་རྟེན་ལྷར་བསྐྱེད་པ་སོགས་སོ། །གནས་པ་ནི་གནས་སུ་བསྒྱུར་བ་ལེགས་ལ། སོགས་ཀྱིས་སྤྱོད་ལམ་ཡང་བསྡུའོ། །ཕྱི་ནང་གི་ལུས་ལ་གནད་དུ་བསྣུན་པའི་ཐབས་ཀྱིས་བྱང་སེམས་ཞུ་བ་ལས་ནི། ནང་གི་དོན་ལུས་ཀྱི་རེག་བྱ་ཁྱད་པར་ཅན་སྐྱེ་ལ། དེས་དམིགས་པའི་རྐྱེན་བྱས་པས་ལུས་ཀྱི་ཤེས་པའི་ཚོར་བ་བདེ་བ་ཁྱད་པར་ཅན་སྐྱེའོ། །དེས་དེ་མ་ཐག་རྐྱེན་བྱས་པ་ལས་ཡིད་ཀྱི་ཤེས་པ་ཕུལ་དུ་བྱུང་བའི་བདེ་བའི་ངོ་བོར་སྐྱེད་དོ། །དེའི་ཚེ་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཀྱི་དོན་ངེས་པར་བྱས་པ་དྲན་པར་བྱས་པ་ཉིད་ཀྱིས་བདེ་སྟོང་སྦྱར་བར་འགྱུར་བས། ཡིད་བདེ་བའི་ངོ་བོར་བསྐྱེད་པའི་ཐབས་ཀྱིས་སྟོང་ཉིད་བསྒོམ་པར་གསུངས་པ་ན། རྣམ་དཔྱོད་ཅན་གྱིས་ནི་དེ་ལ་བརྟེན་ནས་སྟོང་ཉིད་ལ་ཁྱད་མེད་ཀྱང༌། ཡུལ་ཅན་ཁྱད་པར་ཅན་གྱི་སྒོ་ནས་ལམ་འདིའི་གནད་རྟོགས་པར་འགྱུར་ རོ། །དབང་ཤེས་དང་ཡིད་ཤེས་ཀྱི་བདེ་བ་སྐྱེ་བའི་རིམ་པ་དེ་ནི། རིགས་པའི་དབང་ཕྱུག་གིས། འགའ་ཚེ་ཆགས་སོགས་རྒྱས་སོགས་ཀྱིས། །འཕེལ་བ་བདེ་སྡུག་ལས་སྐྱེས་ཡིན། །དེ་ཡང་ཁམས་སྙོམས་ལ་སོགས་པ། །ནང་གི་དོན་ནི་ཉེ་བ་ལས། ཞེས་དང༌། ནང་དོན་ཁྱད་པར་ལས་སྐྱེས་པའི། །བློས་ནི་འགྱུར་བར་བྱེད་ཕྱིར་རོ། ཞེས་གསུངས་པའི་རིགས་པ་ལས་ཤེས་སོ། །དེའི་ཕྱིར་ཡིད་བདེ་བ་ཆེན་པོའི་ངོ་བོར་གྱུར་པའི་དེ་མ་ཐག་རྐྱེན་ལས་ཀྱང་། དབང་པོའི་ཤེས་པ་རྣམས་བདེ་བའི་ངོ་བོར་སྐྱེ་བ་ཡང་ཤེས་པར་བྱའ། །གཉིས་པ་ནི། གལ་ཏེ་སྤྱོད་བསྡུས་ལས། ཉན་ཐོས་ལ་སོགས་པ་དམིགས་པར་ལྟ་བ་ཞེས་དང༌། རྒྱ་ཆེན་པོ་ལ་མོས་
Chinese
因此，由于以彻底决断的意义，以及与生俱来的俱生智，以强烈的敬畏之心，很好地见到了修道之路的殊胜功德而引生了心。为了修习那真实，想要生起大乐，并且为了生起大乐，将对外在明妃和智慧明妃一同结合的欲妙执著作为道用。不仅如此，也是为了成就幻身。这些以前已经多次讲过了。为了生起修习空性的特殊所缘，将欲妙执著作为道用，这在无上瑜伽之外是没有的。以这个理路等等，是帕擦瓦的译本中说：“以这种方式，特殊的增益和损减”，这与那真实成就也是一致的。意思是将处所和所依观想为本尊等等。安住改为安住处更好，等等也包括了行为。以内外身体为要害，以方法使菩提心融化，从中，内在的意义是身体的特殊触觉产生，由此作为所缘的条件，身体的意识的感受产生特殊的安乐。由此作为直接的条件，意识生起殊胜安乐的自性。那时，仅仅忆念确定那真实之义，就会变成乐空双运。因此，当说以意识生起安乐自性的方法来修习空性时，有智慧的人虽然依靠它与空性无别，但也会从所缘特殊的角度了悟此道的要点。五根识和意识生起安乐的次第是，理自在说：“有时贪等增长等，增长由乐苦而生，那也由界调和等，内在意义由亲近。”以及“由内在意义特殊所生，由分别而转变。”从所说的理路中可以了知。因此，也要知道从意识变成大乐自性的直接条件中，五根的意识也生起安乐的自性。第二，如果《集学论》中说：“声闻等观待所缘”，以及“信奉广大”。
English
Therefore, due to the meaning of thorough determination, and the innate co-emergent wisdom, with strong reverence, the mind is drawn by seeing the extraordinary qualities of the path of meditation well. In order to practice that reality, one wants to generate great bliss, and in order to generate that great bliss, one uses the attachment to desirable objects, which are the union of external consorts and wisdom consorts, as the path. Not only that, but also in order to accomplish the illusory body. These have been explained many times before. In order to generate a special object of meditation on emptiness, using attachment to desirable objects as the path is not found anywhere other than in the Unsurpassed Yoga. By this reasoning, etc., it is said in the translation of Patsab: "In this way, special addition and subtraction," which is also consistent with the accomplishment of that reality. The meaning is to visualize the place and the support as deities, etc. It is better to change abiding to abiding place, etc., which also includes behavior. By taking the inner and outer body as the key, and by the method of melting bodhicitta, from which, the inner meaning is the special tactile sensation of the body arises, and thus, as the condition of the object, the feeling of the consciousness of the body arises as special bliss. From this, as an immediate condition, consciousness arises as the nature of supreme bliss. At that time, merely remembering the meaning of determining that reality will become the union of bliss and emptiness. Therefore, when it is said to cultivate emptiness by the method of generating the nature of bliss in consciousness, although the wise rely on it and are inseparable from emptiness, they will also realize the key points of this path from the perspective of the special object. The order of the arising of bliss in the five sense consciousnesses and consciousness is, the Lord of Reasoning said: "Sometimes greed, etc., increase, etc., growth is born from pleasure and pain, that also from the harmony of elements, etc., the inner meaning is from closeness." And "Born from the special inner meaning, it is transformed by discrimination." It can be known from the reasoning that is spoken. Therefore, it should also be known that from the direct condition of the consciousness becoming the nature of great bliss, the consciousnesses of the five senses also arise as the nature of bliss. Second, if it is said in the Compendium of Practices: "The Hearers, etc., contemplate the object," and "Have faith in the vastness."