Tibetan
ཟླ་གྲགས་ཀྱི་གཞུང་ཁུངས་སུ་འདྲེན་པའི་སློབ་དཔོན་སེང་གེ་བཟང་པོའི་སློབ་མ་སངས་རྒྱས་ཡེ་ཤེས་ཞབས་ཀྱི་གཞུང་ཟླ་གྲགས་ཀྱིས་ཁུངས་སུ་འདྲེན་པའི་ཀླུ་བྱང་གི་གཞུང་ཡིན་ཟེར་བར་འགོད་པར་སྣང་ལ། རིམ་པ་གཉིས་པ་ཀླུ་སྒྲུབ་དང་དེའི་སློབ་མ་ཤཱཀྱ་བཤེས་གཉེན་གཉིས་གང་གིས་མཛད་མཐའ་གཅིག་ཏུ་ཐག་གཅོད་མི་ཐུབ་པར་སྣང་བས། ཀླུ་བྱང་ལ་ཁ་གཡར་བ་འབའ་ཞིག་གོ །འགྲེལ་པ་དོན་གསལ་དེས་མཛད་ཟེར་བ་ཡང་ཁ་གཡར་འབའ་ཞིག་གོ །རིམ་པ་ཁོངས་སུ་བསྡུ་བ་ནི་བོད་ཀྱི་མཁས་པ་དག་ཀླུ་བྱང་གི་ཡིན་པར་བཞེད་ལ། ཆག་ལོ་ཙྪ་བ་ཀླུ་བྱང་དང་མཚན་མཐུན་པ་ཅིག་གིས་བྱས་པར་བཞེད་དོ། །འདིས་མངོན་རྟོགས་རྒྱན་དུ་ཕར་ཕྱིན་དྲུག་པོ་རེ་རེར་དྲུག་དྲུག་བསྡུ་བ་བཞིན་དུ་བསྐྱེད་རིམ་ནས་ཟུང་འཇུག་གི་བར་གྱི་རིམ་པ་དྲུག་ཏུ་ཡང་དྲུག་དྲུག་སྡུད་པ་ཡིན་ཟེར་ནས། དེ་དག་གི་འདུས་ཚུལ་བཤད་པའི་ཚེ་དེའི་ལྟར་ན་སྐབས་དེའི་རིམ་པ་རེ་རེ་སྒོམ་པའི་ལམ་གྱི་ནང་དུ་ལྔ་ལྔ་བསྡུ་རྒྱུར་སྣང་ནའང་དེའི་ངེས་པ་མེད་པར་དཔེར་ན་སེམས་དབེན་གྱི་སྐབས་སུ་ཟླ་བ་དང་རྡོ་རྗེ་སོགས་ལས་ལྷ་སྐྱེད་པའི་བསྐྱེད་རིམ་གསུངས་པ་སེམས་དབེན་གྱི་བསྐྱེད་རིམ་དུ་འདོད་པ་སོགས་རིམ་པ་དེའི་སྐབས་སུ་བཤད་པ་དང་རིམ་པ་དེ་ཉམས་ སུ་ལེན་པའི་ཉམས་ལེན་གྱི་ནང་དུ་འདུ་བ་གཉིས་མ་ཕྱེད་པར་བཤད་པ་མང་པོ་སྣང་བས་ཀླུ་བྱང་ལ་ཁ་གཡར་བ་ཞིག་གིས་བྱས་སོ། །འོན་ཀྱང་འདི་དང་ནོར་བུའི་འཕྲེང་བ་གཉིས་རྒྱ་གར་བ་ཞིག་གིས་བརྩམས་པར་སྣང་ངོ༌། །སློབ་དཔོན་ཤཱཀྱ་བཤེས་གཉེན་གྱིས་མཛད་པ་ལ། རིམ་པ་གཉིས་པའི་གཞུང་གི་ཚུལ་ནི་བཤད་ཟིན་ལ། སྤྱོད་བསྡུས་ཀྱི་འགྲེལ་པ་ཤཱཀྱ་བཤེས་གཉེན་གྱིས་མཛད་ཟེར་བ་ནི་སློབ་དཔོན་དེ་དང་མིང་མཐུན་པ་ཙམ་ཡིན་ན་ནི་རུང་ལ། འཕགས་པའི་སློབ་མ་ཤཱཀྱ་བཤེས་གཉེན་ལ་གོར་རེ་ན་ནི་ཡེ་མིན་པར་འདུག་གོ །སློབ་དཔོན་ཟླ་བ་གྲགས་པས་མཛད་པ་ལ། སྒྲོན་གསལ་ནི་གྲགས་ཤིན་ཏུ་ཆེ་ལ། འདིས་མཛད་པའི་སྦྱོར་བ་ཡན་ལག་དྲུག་ནི་ལེའུ་བཅུ་གཉིས་པའི་སྒྲོན་གསལ་ལས་འབྱུང་བ་ལོགས་སུ་བཀོལ་བར་སྣང་ངོ༌། །རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའི་སྒྲུབ་ཐབས་ལ་ནི་ཏ་ཐཱ་ག་ཏ་རཀྵི་ཏ་དང༌། ལི་ལ་བཛྲ་གཉིས་ཀྱིས་འགྲེལ་པ་མཛད་ཅིང༌། མ་ག་ཏའི་པཎྜི་ཏ་ཐུབ་པ་དཔལ་བཟང་པོ་སོགས་ཀྱང་ཟླ་གྲགས་ཀྱི་གཞུང་དུ་བཞེད་དོ། །འདུས་པའི་མངོན་རྟོགས་རྒྱན་རྩ་བ་རང་འགྲེལ་དང་བཅས་པ་གཉིས་ཟླ་བ་གྲགས་པས་མཛད་ཟེར་བ་ལ་བོད་ཀྱི་མཁས་པ་དག་བརྟག་པའི་གནས་སོ་ཞེས་གསུང་ངོ
Chinese
據稱，在月稱的論著中引用的，是獅子賢論師的弟子，佛智足的論著，據說也是月稱所引用的龍猛菩薩的論著。由於無法確定龍猛菩薩及其弟子釋迦友這兩位作者中的哪一位所著，因此僅僅是借用了龍猛菩薩的名義。據說《明義釋》是由他所著，這也僅僅是借用名義。至於將次第歸納，藏地的學者們認為是龍猛菩薩所著，也有人認為是恰·譯師（Chag Lotsawa）中一位與龍猛菩薩同名的人所著。據說，就像在《現觀莊嚴論》中將六度每一度都歸納為六個一樣，此論也將生起次第到雙運之間的六個次第，也歸納為六個。在解釋這些歸納方式時，按照那樣的說法，似乎在當時的每個次第的修持道路中，都要歸納五個，但這並不一定。例如，在心寂（sems dben）的時候，所說的從月亮和金剛等產生本尊的生起次第，被認為是心寂的生起次第等等，很多地方都沒有區分在那個次第的時候所說的和在修持那個次第的修持中所包含的這兩者，因此是由借用龍猛菩薩名義的人所著。然而，這部論和《寶鬘論》似乎都是印度人所著。關於釋迦友論師所著的，二次第的論著的體例已經講完。據說《集學論釋》是釋迦友所著，如果是與那位論師同名，那還可以，但如果指的是聖者的弟子釋迦友，那就完全不對了。關於月稱論師所著的，《明燈釋》非常有名。他所著的六支瑜伽，似乎是從《明燈釋》第十二章中單獨摘錄出來的。關於金剛薩埵的修法，由達塔噶達拉吉達（梵文：Tathāgatarakṣita）和莉拉金剛（梵文：Līlāvajra）兩人作了注釋。摩揭陀的班智達圖巴·華桑波（Thubpa Palsangpo）等也認為是月稱的論著。藏地的學者們說，關於《集密意現觀莊嚴論》的根本頌和自釋，據說是月稱所著，這是一個需要考察的地方。
English
It is said that in the treatises of Chandrakirti, the treatise of Sangye Yeshe Zhap, the disciple of the teacher Simhavadra, is cited, and it is also said to be the treatise of Nagarjuna cited by Chandrakirti. Since it is impossible to determine which of the two authors, Nagarjuna and his disciple Shakya Mitra, wrote it, it is merely borrowing the name of Nagarjuna. It is said that the 'Meaningful Explanation' was written by him, which is also merely borrowing the name. As for summarizing the stages, Tibetan scholars believe that it was written by Nagarjuna, and some believe that it was written by a Chag Lotsawa who shared the same name as Nagarjuna. It is said that just as in the 'Ornament of Clear Realization' each of the six perfections is summarized into six, this treatise also summarizes the six stages from the generation stage to union into six. When explaining these summaries, according to that statement, it seems that in the practice path of each stage at that time, five should be summarized, but this is not necessarily the case. For example, in the case of mind isolation (sems dben), the generation stage of generating deities from the moon and vajra is said to be the generation stage of mind isolation, etc. In many places, there is no distinction between what is said at that stage and what is included in the practice of that stage, so it was written by someone borrowing the name of Nagarjuna. However, this treatise and the 'Garland of Jewels' seem to have been written by an Indian. Regarding what was written by the teacher Shakya Mitra, the style of the two-stage treatise has been explained. It is said that the commentary on the 'Compendium of Practices' was written by Shakya Mitra, and if it is just the same name as that teacher, that is fine, but if it refers to the disciple of the Holy One, Shakya Mitra, then it is completely wrong. Regarding what was written by the teacher Chandrakirti, the 'Clear Lamp' is very famous. The six-limbed yoga written by him seems to have been extracted separately from the twelfth chapter of the 'Clear Lamp'. Regarding the practice method of Vajrasattva, commentaries were made by Tathāgatarakṣita and Līlāvajra. Pandita Thubpa Palsangpo of Magadha and others also consider it to be a treatise of Chandrakirti. Tibetan scholars say that the root verses and self-commentary of the 'Abhisamayalankara of the Guhyasamaja Tantra' are said to have been written by Chandrakirti, which is a place that needs to be examined.
Tibetan
་། །འདི་གཉིས་རྩོམ་མཁན་སློབ་དཔོན་དེ་དང་མིང་མཐུན་པ་ཙམ་ཡིན་ན་ནི་རུང་ལ། སྒྲོན་གསལ་མཁན་པོ་ ལ་གོར་རེ་ན་ནི་ཁ་གཡར་བ་འབའ་ཞིག་པར་སྣང་ངོ༌། །དེ་ལ་འཕགས་པ་ལྷ་དང་ཀླུ་བྱང་དང་ཤཱཀྱ་བཤེས་གཉེན་གསུམ་འཕགས་པའི་སློབ་མར་གྲགས་ཆེ་ལ། མ་ཏཾ་གི་ནི་གསང་འདུས་མར་ལུགས་པ་རྣམས་འཕགས་པའི་སློབ་མར་བྱེད་དོ། །ཟླ་བ་གྲགས་པ་ནི་རྗེ་འགོས་ལ་སོགས་པ་བླ་མ་སྔ་མ་རྣམས་ནི་འཕགས་པའི་སློབ་མར་མཛད་དོ། །བོད་ཀྱི་དབུ་མ་པ་ཁ་ཅིག་ཚིག་གསལ་གྱི་མཇུག་ཏུ་འཕགས་པས་མཛད་པའི་གཞུང་དང་སློབ་མ་རྣམས་དུས་མང་ཞིག་ན་ཉམས་པས་དེང་སང་གཞུང་ལུགས་གསལ་པོ་མེད་ཅེས་གསུངས་པས་ཟླ་བ་གྲགས་པས་འཕགས་པ་མ་ཟིན་ནོ་ཞེས་སྨྲའོ། །རྒྱུ་མཚན་དེ་ནི་མ་ངེས་ཏེ་ཟླ་བ་གྲགས་པས་རིག་འཛིན་བརྙེས་ནས་ཡུན་རིང་དུ་བཞུགས་པར་རྡོ་རྗེ་གདན་པའི་གསུང་ལས་བྱུང་བ་པ་ཚབ་ལོ་ཙཱ་བའི་གཏམ་རྒྱུད་ལས་འབྱུང་བ་ལྟར་ཡིན་པས། དེའི་སྐུ་ཚེའི་སྨད་ལ་ཀླུ་སྒྲུབ་ཀྱི་སློབ་གཞུང་བཟང་པོ་རྣམས་ཉམས་པ་དང༌། དེས་ཀླུ་སྒྲུབ་ལ་ཟིན་པ་གཉིས་མི་འགལ་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེས་ན་བོད་ཀྱི་མཁས་པ་དག་དཔལ་ལྡན་ཨ་ཏི་ཤས་ཀླུ་སྒྲུབ་སློབ་མ་ཟླ་གྲགས་སུ་བཤད་པ་ལྟར་འཕགས་པའི་སློབ་མ་ཡིན་ནོ་གསུང་པ་ལྟར་ཁས་བླང་ངོ༌། །སྒྲོན་གསལ་ལས་ཀྱང༌། སངས་རྒྱས་ཀུན་གྱིས་རིམ་གཉིས་གནས་ཀྱིས་རྒྱས་བཏབ་དེ་ནི་ཀླུ་སྒྲུབ་ལས་རྙེད་པ། །ཁྱབ་བདག་དཔལ་ལྡན་རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔར་བཏུད་དེ་ཟླ་བ་གྲགས་པས་རིམ་བཞིན་བཤད། །ཅེས་ འདུས་པའི་དོན་རྣམས་ཀླུ་སྒྲུབ་ལས་རྙེད་པར་གསུངས་ཤིང༌། སྐལ་ལྡན་གྲགས་པས་ཀྱང༌། དེ་ནི་དཔལ་ལྡན་ཀླུ་སྒྲུབ་ལས་རྙེད་པ་ཞེས་བྱ་བ་སྨོས་ཏེ། དེས་ནི་དཔལ་ལྡན་ཀླུ་སྒྲུབ་ཀྱི་ཞལ་སྔ་ནས་ཀྱི་དངོས་སུ་སློབ་མ་ཉིད་དུ་སོ་སོར་བསྟན་གྱི་བརྒྱུད་པས་ནི་མ་ཡིན་ནོ། ཞེས་དང༌། བྲམ་ཟེ་སྒྲ་གཅན་འཛིན་བཟང་པོ་ས་ར་ཧས་ཀླུ་སྒྲུབ་ལ་བཤད་ཅིང༌། དེས་ཟླ་བ་གྲགས་པ་ལ་བཤད་ཚུལ་ཡོན་ཏན་བརྗོད་པ་དང་བཅས་པ་ཡང་སྒྲོན་མ་རབ་གསལ་ལས། ཀོང་ཀཱ་ན་ཡི་གྲོང་ཁྱེར་དུ། །དཔལ་གྱི་རི་བོའི་རྩེ་མོར་ནི། །སྐྱེ་བོས་དབེན་པའི་གནས་ཉིད་དུ། །དང་པོར་དེ་ལ་གནས་བྱས་ནས། །མི་དང་ལྷ་ཡི་བདག་པོར་མཚུངས། །མཆོག་ཏུ་གྱུར་པའི་ཆོས་གསུངས་པ། །སྒྲ་གཅན་འཛིན་གྱི་ཞལ་སྔ་ནས། །ས་སྟེང་འདི་ལ་རྒྱལ་གྱུར་ཅིག །མཉེས་པ་དེ་ལས་དེ་ཉིད་ནི། །ཐེག་ཆེན་རྣལ་འབྱོར་པས་ཐོབ་པས། །ས་ཐོབ་གཞན་གྱི་དོན་ལ་བརྩོན། །དཔལ་ལྡན་ཀླུ་སྒྲུབ་རྒྱལ་གྱུར་ཅིག །དེ་ལས་དེ
Chinese
如果这两部著作的作者只是和那位老师同名还可以，如果说是《灯明》的作者，那就纯粹是冒名顶替了。关于圣天、龙猛、圣友和释迦友这三位，都以是圣天的弟子而出名。而玛当吉则是秘密集会玛尔派的人认为是圣天的弟子。月称是杰郭等早期上师认为是圣天的弟子。有些藏地的中观派人士在《明句论》的结尾说，圣天所著的论典和弟子们在很久以前就衰败了，所以现在没有清晰的宗义，因此他们说月称没有成为圣天的弟子。那个理由是不确定的，因为从金刚座的教言和巴擦翻译家的故事中说，月称获得了持明果位并长久住世。因此，他在晚年时龙树的优良学说衰败，以及他成为龙树的弟子，这两者并不矛盾。因此，藏地的智者们都像吉祥阿底峡所说的那样，承认月称是龙树的弟子，是圣天的弟子。在《灯明》中也说：诸佛都以次第二位而增广，那是从龙树那里获得的。向遍主吉祥金刚萨埵顶礼，月称依次解说。聚集的意义都是说从龙树那里获得的。具德称也说：那是从吉祥龙树那里获得的。这样说了，因此，他是从吉祥龙树的面前亲自作为弟子而被分别指示的，而不是通过传承。还有，婆罗门罗睺罗贤，萨ra哈向龙树宣说，然后他向月称宣说的情形，以及功德赞颂，也在《灯明极明》中说：在刚嘎纳的城市里，在吉祥山的山顶上，在远离人群的地方，最初在那里安住之后，如同人与天人的主人，宣说了最殊胜的法，罗睺罗的面前，愿在地上获得胜利。从那喜悦中获得了大乘瑜伽士，获得了土地，努力为他人谋利，吉祥龙树获得胜利。从那
English
If the authors of these two works only share the same name as that teacher, it would be acceptable. But to claim they are the author of 'Lamp Illuminating Wisdom,' it seems to be purely a case of impersonation. Regarding Aryadeva, Nagarjuna, Asanga, and Shakyamitra, these three are widely known as disciples of Aryadeva. Matamgi, on the other hand, is considered a disciple of Aryadeva by those of the Guhyasamaja Mar tradition. Chandrakirti is regarded as a disciple of Aryadeva by early lamas such as Je Gowo. Some Tibetan Madhyamikas, at the end of the 'Clear Words,' say that the treatises composed by Aryadeva and his disciples declined a long time ago, so nowadays there is no clear doctrine. Therefore, they say that Chandrakirti did not become a disciple of Aryadeva. That reason is uncertain because, according to the words of Vajrasana and the story of Patsab Lotsawa, Chandrakirti attained the state of vidyadhara and lived for a long time. Therefore, the decline of Nagarjuna's excellent teachings in his later years and his becoming a disciple of Nagarjuna are not contradictory. Therefore, Tibetan scholars, as stated by glorious Atisha, acknowledge that Chandrakirti is a disciple of Nagarjuna and a disciple of Aryadeva. In the 'Lamp Illuminating Wisdom,' it is also said: 'All Buddhas expanded through the two stages, that was obtained from Nagarjuna. Having prostrated to the all-pervading glorious Vajrasattva, Chandrakirti explained it in sequence.' The meanings of the collection are all said to be obtained from Nagarjuna. Kalsang Drakpa also said: 'That was obtained from glorious Nagarjuna.' Thus, he was personally indicated as a disciple from the presence of glorious Nagarjuna, not through lineage. Also, the Brahmin Rahula, Saraha explained to Nagarjuna, and then he explained to Chandrakirti, along with the praise of qualities, is also stated in the 'Lamp Extremely Clear': 'In the city of Kongkana, on the summit of the glorious mountain, in a place secluded from people, having first resided there, like the lord of humans and gods, he spoke the supreme Dharma. Before Rahula, may he be victorious on this earth. From that joy, the great yogi obtained it, having obtained the land, he strives for the benefit of others, may glorious Nagarjuna be victorious. From that'