Tibetan
བླ་མའི་མན་ངག་ལ་ལྟོས་པ་ནི། གཞན་དང་ཡེ་མི་འདྲ་བའི་ལྟོས་ཚབས་ཤིན་ཏུ་ཆེ་བ་ཞིག་སྣང་ངོ༌། །གལ་ཏེ་ བླ་མའི་མན་ངག་འབའ་ཞིག་ལས་རྟོགས་དགོས་ཞེས་པ་དེའི་རྟོགས་པའི་ཕན་ཡོན་དང༌། མ་རྟོགས་པའི་ཉེས་དམིགས་ཇི་འདྲ་ཞིག་སྙམ་ན། རིམ་ལྔ་ལས། བདག་ལ་བྱིན་གྱིས་བརླབ་པའི་རིམ། །གང་གིས་རྙེད་པར་མ་གྱུར་པ། །མདོ་སྡེ་རྒྱུད་དང་རྟོག་པ་ལ། །དེ་ཡི་ངལ་བ་དོན་མེད་འགྱུར། །བདག་ལ་བྱིན་བརླབ་རིམ་ཐོབ་པ། །གཙོ་བོ་སངས་རྒྱས་ཀུན་བདག་ཉིད། །ཚེ་འདི་ཉིད་དུ་སངས་རྒྱས་ནི། །ཐེ་ཚོམ་མེད་པར་ཐོབ་པར་འགྱུར། ཞེས་གསུངས་སོ། །སྐུ་འདིའི་སྒྲུབ་ཚུལ་བླ་མ་ལས་མ་རྙེད་ན་གང་གི་ཕྱིར་དུ་ངལ་བ་བྱས་པའི་དོན་སངས་རྒྱས་མི་འགྲུབ་པ་དང༌། འདི་ཤེས་ཏེ་བསྒྲུབས་པས་གྲུབ་ན་ཚེ་དེ་ལ་ངེས་པར་འཚང་རྒྱ་བར་གསུངས་པ་ལྟར་ཡིན་ནོ། །ཚེ་གཅིག་གིས་སངས་རྒྱས་འགྲུབ་པའི་མྱུར་ཁྱད་མཆོག་ལ་བདེ་སྟོང་དབྱེར་མེད་ཀྱི་ལམ་དང༌། སྒྱུ་མའི་སྐུ་གཉིས་ལས་ཕྱི་མ་ཆེས་རྟོགས་དཀའ་ལ། དེ་ཡང་ལུགས་མཆོག་ཏུ་གྱུར་པ་འདི་ནས་རྩད་བཅད་ནས་གཞན་ལ་འཁྱེར་ཤེས་དགོས་སོ། །གཉིས་པ་ལ་གཉིས། སྒྱུ་ལུས་ཀྱི་མན་ངག་གི་གཞི་ཇི་ལྟར་བཏིང་བ་དང༌། དེ་ལ་བརྟེན་ནས་སྒྱུ་ལུས་སྒྲུབ་པའི་ཚུལ་བཤད་པའོ། །དང་པོ་ནི། སྒྱུ་ལུས་སྒྲུབ་པ་ལ་འདི་སྒྲུབ་པའི་གཞི་གཞི་ལ་ཇི་ལྟར་གནས་པ་ཤེས་དགོས་ལ། དེ་ཡང་རིམ་ལྔ་ལས། འགྲོ་ཀུན་རང་དབང་མེད་པ་སྟེ། །རང་དབང་དུ་ནི་འབྱུང་མ་ཡིན། །དེ་ཡི་རྒྱུ་ནི་འོད་གསལ་བ། །འོད་གསལ་ཐམས་ཅད་སྟོང་པའོ། །སེམས་གང་གིས་ནི་བྱིས་པ་རྣམས། །འཁོར་བའི་འཆིང་བས་བཅིངས་གྱུར་བ། །སེམས་དེ་ ཉིད་ཀྱིས་རྣལ་འབྱོར་པ། །བདེར་གཤེགས་གནས་སུ་འགྲོ་བར་འགྱུར། །འདིར་ནི་གང་ཡང་སྐྱེ་བ་མེད། །གང་ཡང་འཆི་བ་ཡོད་མ་ཡིན། །སེམས་ཀྱི་རང་བཞིན་རྣམ་གནས་པ། །འཁོར་བ་ཉིད་ནི་ཤེས་པར་བྱ། ཞེས་གསུངས་སོ། །ཚིགས་བཅད་དང་པོས་ནི་སེམས་ཅན་རྣམས་འཆི་བའི་འོད་གསལ་སྔོན་དུ་སོང་བ་ལ་མ་ལྟོས་པར་རང་དབང་དུ་མི་འབྱུང་བས། འོད་གསལ་ཐམས་ཅད་སྟོང་པ་ལས་སྐྱེ་བར་བསྟན་ནོ། །ཚིགས་བཅད་གཉིས་པས་ནི་འཆི་བའི་འོད་གསལ་གྱི་རླུང་སེམས་གང་གི་དབང་གིས་སེམས་ཅན་སྐྱེ་བ་བླངས་ཏེ། འཁོར་བར་འཁོར་བའི་རླུང་སེམས་དེ་ཉིད་ཐབས་མཁས་པའི་རྣལ་འབྱོར་པ་ལ་སྒྱུ་མའི་སྐུར་ཤར་ནས་འཚང་རྒྱ་བར་བསྟན་ནོ། །ཚིགས་བཅད་དེའི་དོན་རིམ་ལྔའི་འགྲེལ་བྱེད་རྣམས་ཀྱིས་གཞན་དུ་བཤད་མོད་ཀྱང༌། བཤད་པ་སྔ་མ་དེའི་དོན་ཡིན་པ་ནི་སྤྱོད་བ
Chinese
依赖上师的口诀，会显现出一种与众不同的、非常重要的依赖关系。如果说仅仅依靠上师的口诀就能证悟，那么证悟的利益和不证悟的过患是什么呢？《次第五》中说： “自我加持之次第，若人未能获得者，于经部续及分别，彼之勤劳成无义。自我加持次第得，主尊即是诸佛主，此生之中成正觉，无疑定能得成就。” 如是说。如果不能从上师那里获得此身的修法，那么为了什么而做的努力，其结果是不能成佛。如果知道了这个道理并加以修持，那么就一定能在今生证得菩提。以一生就能成就佛果的快速特点来说，无有乐空分别的道路，以及幻化身二者中，后者最难以证悟。而且也必须从这个最殊胜的法门中彻底弄清楚，才能传授给他人。第二部分分为两点：如何奠定幻身口诀的基础，以及在此基础上讲述修持幻身的方法。第一点是：修持幻身，必须知道修持幻身的基础是如何安立的。这也是《次第五》中所说：“有情众生皆无自主，不能自主而生起，彼之因乃光明也，一切光明皆是空。以何心识诸稚童，为轮回之锁所束缚，彼心识即瑜伽士，趋至善逝之境地。此处无有任何生，亦无任何有死亡，心之自性如是住，当知轮回即如是。” 如是说。第一颂说的是，有情众生不依赖于先前的死亡光明，不能自主产生，因此，一切光明都从空性中产生。第二颂说的是，凭借死亡光明之风心，有情众生才得以受生，在轮回中流转的风心，对于善巧方便的瑜伽士来说，会显现为幻身，从而证得菩提。虽然《次第五》的注释者们对该颂的意义有其他的解释，但之前的解释才是其本意，因为行为
English
Relying on the guru's oral instructions, a very important and unique dependence will appear. If it is said that enlightenment can only be attained by relying on the guru's oral instructions, then what are the benefits of enlightenment and the faults of non-enlightenment? In the Pañcakrama it says: "The stage of self-blessing, whoever has not attained it, his efforts in the Sutras, Tantras and conceptualizations will become meaningless. Having obtained the stage of self-blessing, the main deity is the lord of all Buddhas, in this very life Buddhahood, will undoubtedly be attained." It is said. If the method of accomplishing this body is not obtained from the guru, then the effort made for what purpose will not result in Buddhahood. If one knows this and practices it, then it is said that one will definitely attain enlightenment in that life. In terms of the supreme quickness of attaining Buddhahood in one lifetime, the path of inseparable bliss and emptiness, and the two illusory bodies, the latter is the most difficult to realize. Moreover, it is necessary to thoroughly understand it from this supreme system in order to be able to impart it to others. The second part has two points: how to lay the foundation of the illusory body's oral instructions, and based on that, explaining the method of practicing the illusory body. The first point is: in order to practice the illusory body, one must know how the foundation of this practice is established. This is also what is said in the Pañcakrama: "All beings are without autonomy, they do not arise autonomously, its cause is luminosity, all luminosity is emptiness. With whatever mind the children, are bound by the bonds of samsara, that very mind the yogi, will go to the place of the Sugata. Here there is no birth, nor is there any death, the nature of the mind abides thus, know that samsara is just like that." It is said. The first verse says that sentient beings do not depend on the previous luminosity of death, they cannot arise autonomously, therefore, all luminosity arises from emptiness. The second verse says that by the power of the wind-mind of the luminosity of death, sentient beings are able to take birth, the wind-mind that wanders in samsara, for the skillful yogi, will appear as an illusory body, thereby attaining enlightenment. Although the commentators of the Pañcakrama have other explanations for the meaning of that verse, the previous explanation is its true meaning, because the conduct