Tibetan
སྦྱར་ཏེ། སྦོང་བ་པ་དགེ་ལེགས་དཔལ་བཟང་པོས་གདན་ས་ཆེན་པོ་དགེ་ལྡན་རྣམ་པར་རྒྱལ་བའི་གླིང་དུ་བྲིས་པ་དགེ་ལེགས་སུ་གྱུར་ཅིག འདིས་ཀྱང་བསྟན་པ་དང་སེམས་ཅན་ལ་ཕན་པ་རྒྱ་ཆེན་པོ་སྒྲུབ་ནུས་པར་གྱུར་ཅིག ན་མོ་གུ་རུ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་ཀྱིས་མཛད་པའི་ལྟ་བའི་ཡིག་ཆུང་། ལྟ་བ་རྡོ་རྗེའི་ཆིག་ལས། ལས་དང་པོ་པས་ལྟ་བ་མྱོང་བ་འདོན་པའི་ཚེ། དཔྱད་དོན་ངེས་པའི་རིག་ཤེས་ཀྱི་ངོར་ཡོངས་གཅོད་ཀྱི་ངེས་པ་དགག་པར་གྱིས་ཤིག ཅེས་གསུངས་པའི་དོན་སྔར་བཤད་པ་ལྟར། ང་ལྟ་བུ་དེ་སྣང་བ་ལྟར་ཡོད་མེད་གང་ཡིན་འཚོལ་བའི་གཞིར་བྱས་ནས། དེ་ཉིད་ལ་རང་བཞིན་སེམས་པའི་རིག་པས་བཙལ་བ་ན། ཅུང་ཟད་ཀྱང་མ་རྙེད་པའི་ངེས་པ་ལྷང་བ་སྐྱེ་བའི་འཛིན་སྟངས་ཤུགས་མཉམས་པར་སྐྱོང་བའི་ངེས་དོན། དང་པོ་འཚོལ་བའི་གཞིར་བྱས་པའི་ང་ལ་སོགས་པའི་སྣང་བ་གཏན་ནས་མེད་པ་དང་། གང་ངེས་རྒྱུའི་སྟོང་ཉིད་ཀྱི་སྣང་བ་རྒྱངས་ཆད་དུ་མི་འཆར་བར་ངེས་ཤེས་དེ་ཉིད། སྔར་བཤད་པའི་དགག་བྱ་རྣམ་པར་བཅད་ཙམ་གྱི་མེད་དགག་ཁོ་ནའི་རྣམ་ལྡན་དུ་སྐྱེ་བ་ཞིག་དགོས་པའི་དོན་ཡིན་ནོ། ཡང་དེ་ཉིད་ལས། ཞི་གནས་རྗེས་མཐུན་པ་ལ་བརྟེན་ནས་ལྷག་མཐོང་རྗེས་མཐུན་པ་བསྒོམས་པའི་ ཚེ་དཔྱད་དོན་ངེས་པ་ན། གནས་ཆ་འདྲེན་པ་ཞི་གནས་འགྲུབ་པའི་མཐུ་ཡིན་ཀྱང་། དེ་གཙོ་བོར་མ་འཛིན་པར་ཡང་དང་ཡང་དུ་དཔྱད་ནས་དཔྱད་དོན་ལ་ངེས་ཤེས་དང་། དཔྱད་མཐར་འཇོག་པ་གཉིས་ཆ་མཉམ་སྒྲུབ་པར་མཛོད་ཅིག ཅེས་གསུངས་འི་དོན་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ལ་རིགས་པར་དཔྱད་པའི་ཚེ། དཔྱད་དོན་ངེས་པ་ན་ཞི་གནས་རྗེས་མཐུན་པ་གྲུབ་པའི་མཐུས། དེས་དྲང་བའི་གནས་ཆར་བྱུང་བ་དེ་ཉིད་རྩེ་གཅིག་ཏུ་འཇོག་པ་གཙོ་བོ་བྱས་ཏེ་སྒོམ་པ་ནི་ཇི་ལྟ་བ་ལ་དམིགས་པའི་ཞི་གནས་སུ་འགྱུར་གྱི། དེ་ལ་ལྷག་མཐོང་གི་སྐྱོང་ཚུལ་མེད་པས་དཔྱད་བསྒོམ་དང་། འཇོག་སྒོམ་གཉིས་ཆ་མཉམ་པར་བྱེད་དགོས་པའི་དོན་ནོ། གསུམ་པ་ཡང་། ཞི་གནས་ལ་བརྟེན་ནས་ལྷག་མཐོང་དངོས་བསྒོམ་པའི་ཚེ། དཔྱད་དོན་ངེས་པ་དང་ལྷན་ཅིག་ཏུ་ཤིན་སྦྱངས་གཉིས་ཐོབ་པས། དཔྱད་པས་གནས་པ་འདྲེན་ཅིང་། གནས་པའི་ངང་ནས་སོ་སོར་དཔྱོད་ནུས་པས་མཉམ་པར་བཞག་ན་གནས་པ་དང་། ཇི་ལྟ་བའི་དོན་ལ་སོ་སོར་འབྱེད་པའི་ཤེས་རབ་ཟུང་འབྲེལ་དུ་ཡོད་པའི་ཆ་སོ་སོར་ཕྱེད་པར་མཛོད་ཅིག ཅེས་པའི་དོན་ནི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཀྱི་དོན་ལ་རྩེ་གཅིག་ཏུ་གནས་བཞིན་པའི་ངང་ནས། དེ་ཉིད་ལ་སོ་སོར་འབྱེད་པའི་སྟོབས་ཀྱིས་ཤིན་སྦྱངས་གཉིས་དྲངས་བའི་རྩེ
Chinese
缮写完毕。 སྦོང་བ་པ་དགེ་ལེགས་དཔལ་བཟང་པོས་（སྦོང་བ་པ་·དགེ་ལེགས་དཔལ་བཟང་པོ།）于甘丹寺（དགེ་ལྡན་རྣམ་པར་རྒྱལ་བའི་གླིང་，今甘丹寺）大寺所书，愿吉祥！愿此也能成办广大利益于教法和众生！ 顶礼上师！一切知者所造之《见解小品》。《见解金刚句》中说：初学者在引生见解体验之时，于决断所察之义的明觉面前，应遮破遍计之定解。如是所说之义，如前所说一般。 如我这般，以探寻显现之法存在与否作为基础，于彼本体以自性作意之理智寻觅之时，生起丝毫也未寻得之定解，乃是等力守护执持之必要。 最初作为寻觅基础之我等显现，全然不存，以及任何能决断之空性显现，不显现为断灭，此乃彼定解本身。 如前所说，必须生起唯是遮破所破之决断的无遮破之相。 又，于彼论中说：依止奢摩他随顺分，修习毗钵舍那随顺分之时，若已决断所察之义，则引生住分虽是成就奢摩他之威力，然不应执彼为主要，应再三寻察，于所察之义生起定解，并于寻察之末而安住，应双运此二者。 如是所说之义，于彼真如以理智寻察之时，若已决断所察之义，则以成就奢摩他随顺分之威力，由此所引生之住分，若以一缘安住为主要而修习，则将转为缘如所有性之奢摩他，然于彼中无有毗钵舍那之修法，故应双运寻察之修与安住之修。 又，第三，依止奢摩他而修习真实毗钵舍那之时，以决断所察之义的同时获得轻安二者，以寻察引生安住，于安住之状态中能个别寻察，故于等持之时，安住与如所有性之义，应个别分析具有二者双运之分。 此所说之义乃是，于真如之义一缘安住之状态中，以个别分析之力而引生轻安二者之顶
English
Having been written. May it be auspicious that it was written by Sbong ba pa Gelek Pal Zangpo at the great monastery of Ganden Nampar Gyalwai Ling (Ganden Monastery)! May this also be able to accomplish great benefit for the teachings and sentient beings! Homage to the Guru! The small text on view composed by the all-knowing one himself. In the Vajra Words on View, it says: When a beginner is generating an experience of view, in the face of the discriminating awareness that ascertains the meaning of what is being investigated, refute the ascertainment of total exclusion. As the meaning of what was said earlier, like me, based on searching for whether or not appearances exist, when searching for that very nature with the intellect that thinks about self, the essential point of cultivating the grasping that arises with the certainty of not finding even a little is to maintain equal strength. The appearance of me, etc., which was initially made the basis of searching, does not exist at all, and that very certainty does not appear as an extreme of nihilism, which is the appearance of emptiness that will definitely be ascertained. As mentioned earlier, it is necessary to generate an aspect that is only a non-affirming negation that merely cuts off the object of negation. Furthermore, it says in that very text: When meditating on vipassanā that is in accordance with śamatha by relying on śamatha that is in accordance with it, when there is certainty about the meaning of what is being investigated, although drawing in the abiding aspect is the power of accomplishing śamatha, do not hold that as the main thing, but investigate again and again, generate certainty about the meaning of what is being investigated, and at the end of the investigation, abide, and accomplish both of these equally. The meaning of what was said is that when investigating that very suchness with reasoning, when there is certainty about the meaning of what is being investigated, by the power of accomplishing śamatha that is in accordance with it, if you mainly meditate by focusing single-pointedly on the abiding aspect that is drawn in by that, it will turn into śamatha that focuses on suchness, but since there is no way to cultivate vipassanā in that, it is necessary to equally cultivate both investigation meditation and abiding meditation. Also, third, when meditating on actual vipassanā by relying on śamatha, by obtaining pliancy simultaneously with certainty about the meaning of what is being investigated, investigation draws in abiding, and since you can individually investigate from within the state of abiding, when you are in equipoise, analyze individually the aspect that has the union of abiding and the wisdom that individually distinguishes the meaning of suchness. The meaning of this is that from within the state of single-pointedly abiding on the meaning of that very suchness, the peak of drawing in the two pliancies with the power of individually distinguishing that very suchness
Tibetan
་གཅིག་ཏུ་གནས་པའི་ཆ་ནི་ཞི་གནས་དང་། དེའི་སོ་སོར་དཔྱོད་པའི་ཤེས་རབ་ནི་ལྷག་མཐོང་ཡིན་པས། དེ་གཉིས་ཞི་ལྷག་སོ་སོ་དང་། དེའི་དུས་ན་དེ་གཉིས་ཀ་ཡོད་པས། ཞི་ལྷག་ཟུང་དུ་འབྲེལ་བའང་ཡིན་ནོ་ཞེས་པའོ། བཞི་པ་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་མངོན་སུམ་དུ་རྟོགས་ནས་བསྒོམས་པའི་ཚེ། དབྱང་དོན་ངེས་པའི་ཚེ་ཡུལ་ཡུལ་ཅན་རོ་གཅིག་ཏུ་འདྲེས་ཀྱང་། ཆོས་ཉིད་ཀྱི་སྣང་ཆ་ཡུལ་དུ་མ་བྱེད་ཅིག ཅེས་པའི་དོན་ནི། འདིས་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ལ་མཉམ་པར་འཇོག་པའི་སྔོན་དུ་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ལ་སོ་སོར་དཔྱོད་པའི་བློ་ནི་ངེས་ཤེས་རྟོག་པ་ཡིན་ལ། དེའི་དུས་སུ་བློ་དེའི་ངེས་ངོ་དང་མཉམ་པར་འཇོག་པའི་དུས་སུ་སྣང་ངོར་ཆོས་ཉིད་ཀྱི་སྣང་ཆ་ཡུལ་དུ་མ་བྱེད། ཅེས་པ་ཡང་། དེ་ཁོ་ན་ཉིད་མངོན་སུམ་དུ་རྟོགས་ནས་སྒོམ་པའི་འཕགས་པ་ལ་དེ་ལྟར་འདོམས་པ་མ་ཡིན་གྱི། འཕགས་པས་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ལ་སོ་སོར་དཔྱོད་པའི་དུས་དང་། དཔྱད་རྗེས་སུ་ཆོས་ཉིད་མཉམ་པར་བཞག་པའི་དུས་སུ། རིམ་བཞིན། སྣང་ངོར་ཆོས་ནིད་ཀྱི་སྣང་ཆ་ཡུལ་དུ་བྱེད་པ་པ་མ་འཛིན་ཅིག ཅེས་ད་ལྟར་གྱི་གདུལ་བྱ་རྣམས་ལ་འདོམས་པ་ཡིན་ནོ། དེ་ལྟར་མ་གོ་བར་འཕགས་པ་ལ་དེ་ལྟར་སྟོན་མི་དགོས་པས། འདི་རྗེ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པས་མཛད་པ་མ་ཡིན་ཟེར་བ་ནི། འདི་ལྟ་བའི་མན་ངག་འཆུན་ཆེ་ཞིང་སྐྱོང་ཚུལ་གྱི་གནང་ཟ་ནི་པ་རྣམས། རྣལ་དཔྱོད་ལ་དགའ་བའི་མཆོད་པ་བླ་ན་མེད་པ་སྟེར་བ། ཤིན་ཏུ་ངོ་མཚར་བའི་ཞལ་གྱི་གདམས་པ་བླ་ན་མེད་པ་ཡིན་འདུག་ན་འང་། བློ་གྲོས་ཀྱི་མི་གཟུམ་པ་ལ་ལེགས་བཤད་ཀྱི་ཟླ་འོད་ཀྱང་ལོག་རྟོག་གི་མུན་པ་འབའ་ཞིག་ཏུ་སྣང་བའི་མུན་སྤྲུལ་ ལོ། ལྔ་པ་ཐེག་པ་གཞན་གྱི་ཡུལ་ཅན་ཁྱད་པར་ཅན་གྱི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་བསྒོམས་པའི་ཚུལ། ལུགས་འདིས་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ལ་མཉམ་པར་འཇོག་པའི་ཚེ་ནི། དཔྱད་བསྒོམ་འཇོག་པའི་ཞར་ལ་ལྟ་བ་ངེས་པའི་འཛིན་སྟངས་མ་འཇོག་ཅིག ཅེས་པའི་དོན་ནི། སྔགས་བླ་མེད་ཀྱི་རྫོགས་རིམ་ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པའི་ལྟ་བའི་བསྒོམ་ཚུལ་ཡིན་ལ། འདིས་ལྷག་མཐོང་བསྒོམ་པའི་ཡུལ་ཅན་གྱི་གནད་ཀྱིས་སྔར་བཞིན་དཔྱད་བསྒོམ་མི་དགོས་ཀྱང་གང་ཟག་དང་ཆོས་རྣམས་སྔར་བཤད་པའི་སྣང་ཚུལ་ལྟར་མ་གྲུབ་པར་ངེས་པའི་འཛིན་སྟངས་ཀྱིས་ཤུགས་དྲག་པོས་ངེས་པ་དགོས་པས། གནེས་པ་དེ་མ་འཇོག་ཅིག་ཅེས་པའི་དོན་ཡིན་ནོ། དེ་རྣམས་ཀྱིས་ནི་ལས་དང་པོ་པ་ནས་འཕགས་པའི་བར་གྱིས་མཉམ་པ་བཞག་ནམ་མཁའ་ལྟ་བུའི་ང་རང་བཞིན་མེད་པར་བསྒོམ་ཚུལ་གྱི་གནད་བསྡུས་ནས་བསྟན་པ་དེས། གཞི་ང་ཡི་བ
Chinese
安住于一境之分是寂止，对其各别观察之智慧是胜观，因此，彼二寂止胜观各自， 彼时彼二者皆有，故寂止胜观双运也。第四，现量证悟彼性而修习之时，于扬之义确定之时，境与有境虽融为一体，然勿将法性之显现作为境。此之义为，此于彼性入于等持之前，对彼性各别观察之智是决识分别，彼时，于彼智之决断相与入于等持之时，于显现中勿将法性之显现作为境。此亦非是对现量证悟彼性而修习之圣者如是教诫，而是圣者于各别观察彼性之时，及于观察之后法性入于等持之时，次第，于显现中勿执著将法性之显现作为境。此乃是对现在之所化众生教诫也。若不如是理解，则无需对圣者如是宣说，故云此非是全知者所造。如是见之诀窍甚深，且护持之方式之给予者们，给予喜爱如理观察之无上供养，虽是甚为稀有之口诀无上，然于智慧不敏锐者，善说之月光亦仅显现为邪分别之黑暗也。第五，以他乘之有境特殊之彼性修习之方式。此理以入于彼性等持之时，于观察修习安住之同时，勿安住于确定见解之执著。此之义为，是无上瑜伽之圆满次第不共之见之修法，此以胜观修习之有境之要点，虽如前般无需观察修习，然人与法等如前所说之显现般，须以未成立之确定之执著强烈地确定，故勿安住于彼确定，是此之义也。彼等乃是从最初业者乃至圣者之间，入于等持如虚空般之我无自性之修习方式之要点汇集而宣说，彼以，地我之
English
The aspect of abiding in one point is quiescence, and the wisdom that discerns them individually is insight, therefore, these two, quiescence and insight, are separate. At that time, both of them are present, so it is also the union of quiescence and insight. Fourth, when meditating after directly realizing that very nature, when the meaning of 'yang' is certain, even though the object and the subject are mixed as one, do not take the appearance of the nature of reality as an object. The meaning of this is that before entering into equanimity with that very nature, the wisdom that individually examines that very nature is definitive cognition and conceptualization. At that time, do not take the appearance of the nature of reality as an object in the appearance when the definitive aspect of that wisdom and entering into equanimity. This is also not an instruction to the noble ones who meditate after directly realizing that very nature, but rather, when the noble ones individually examine that very nature, and after the examination, when the nature of reality is placed in equanimity, gradually, do not grasp the appearance of the nature of reality as an object in the appearance. This is an instruction to the beings to be tamed now. If it is not understood in this way, then there is no need to explain it to the noble ones in this way, so it is said that this was not created by the all-knowing one. The key to seeing it in this way is very profound, and those who give the way to maintain it, give the supreme offering of delighting in rational analysis. Although it is a very rare and supreme oral instruction, for those whose intelligence is not sharp, the moonlight of good speech also only appears as the darkness of wrong conceptions. Fifth, the way to meditate on that very nature, which is a special object of other vehicles. According to this system, when entering into equanimity with that very nature, do not dwell on the grasping of a definite view while observing and meditating. The meaning of this is that it is the practice of the view that is unique to the completion stage of the unsurpassed mantra. With this, the key to the object of meditating on insight is that although there is no need to observe and meditate as before, people and phenomena must be strongly determined by the grasping of certainty that they are not established as the appearances described earlier. Therefore, the meaning is not to dwell on that certainty. Those are the key points of the way to meditate on the selflessness of the sky-like self from the first practitioner to the noble ones, and by explaining them in a condensed way, the basis of my