Tibetan
མི་འབྱུང་ན། སྐབས་གཞན་ནས་འབྱུང་བ་ལྟར་དྲན་ཤེས་བསྟེན་ཚུལ་ལ་མཁས་པས་སེལ་ལ། བྱིང་རྒོད་ཤིན་ཏུ་ཤས་ཆེ་ཞིང་ཡང་ཡང་འབྱུང་བ་ལ་ནི་འདི་ལྟར་བྱིང་བ་དང་རྨུགས་པ་ཡང་ཡང་བྱུང་ན། ངང་གི་སེམས་དང་ནམ་མཁའ་སྟོང་གསལ་གཉིས་དབྱེར་མེད་དུ་བསྲེས་ནས་སེམས་བཟུང་བ་དང་། སེམས་གསལ་ལ་དྭངས་ཤིང་དམིགས་པ་ལ་འདོད་པ་བཞིན་དུ་གནས་པ་གཉིས་འོང་བ་ཡིན་ནོ། རྒོད་པ་ནི་རླུང་སྦྱོར་བྱས་ཏེ་ནང་དུ་ བཟུང་བས་སེམས་ཀྱང་གནས་ཤིང་། རིག་པ་དྭངས་སྙིགས་ཕྱེད་པ་འོང་བ་ཡིན་ནོ། བྱིང་རྒོད་བཙན་ཐབས་སུ་གཅོད་པའི་ཞལ་ཤེས་སོ། གང་ལ་འཇོག་པའི་དམིགས་པ་དང་། ཇི་ལྟར་འཇོག་པའི་ཚུལ་དང་། དམིགས་བསྒོམས་པས་མྱོང་བ་སྐྱེ་ཚུལ་དང་། བྱིང་རྒོད་ཕྲ་རགས་ཀྱི་དབྱེ་བ་དང་། ཁྱད་པར་རྣམས་ཤེས་པར་བྱ་དགོས་སོ། གཉིས་པ་ལྷག་མཐོང་ལ་གནད་བཞི་དང་། ཚད་མ་བཞི་ལྡན་དུ་སྐྱོང་ཚུལ་ནི་ཐོག་པར་དགག་བྱ་དེའི་ཚད་འཆར་ཚུལ་ནི། ཐོག་མར་བློ་ལྷན་སྐྱེས་ལ་ང་ཙམ་དེ་ཇི་ལྟར་འཆར་བ་བལྟ། དེ་དེས་ནས་ང་ཙམ་དེ་པའོ་སྙམ་པའི་བློ་ལ་ཇི་ལྟར་སྣང་བ་བལྟ། སྣང་ཚུལ་ངེས་ནས་དའོ་སྙམ་པའི་བློ་འདིས་ང་དེ་ཇི་ལྟར་བཟུང་བ་བྱེད་པ་དེ་ལ་ཡང་སྔོན་ལ་སྣང་བའི་འཚར་ཚུལ་དང་། དེ་ནས་ཞེན་པའི་འཆར་ཚུལ་གཉིས་ལ་རིམ་པ་བཞིན་ཐ་དད་དུ་གཉེན་པོ་བསྟེན་དགོས་སོ། ལྟ་ཚུལ་ཡང་ངའོ་སྙམ་པའི་བློ་མ་ཤོར་བར་བྱས་ནས། བློ་གཞན་ཞིང་གི་བཟུང་ནས་ལྟ་དགོས་པ་ཡིན་ཏེ། དེ་ལྟར་བལྟས་པ་ན་ཐོག་མར་ཕུང་པོ་འཆར་བ་དང་མི་འཆག་བ་གཉིས་དང་། འཆར་བ་ལ་ཡང་ང་དེ་ཕུང་པོའི་དཀྱིལ་ན་གནས་པ་འཆར་བ་དང་། ཕུང་པོ་ལས་གཞན་དུ་འཆར་བ་དང་། མི་འཆར་བ་ལ་ཡང་ཅི་མེད་ཀྱི་སྟོང་སང་ངེ་བ་ལྟ་བུ་དང་། ཁ་དོག་དང་གཟུགས་ཀྱི་རྣམ་པ་ལྟ་བུ་འཆར་བ་ནི། འཆར་ཚུལ་རྣམ་དག་མིན་ནོ། དེས་ན་བློ་ལྷན་སྐྱེས་འདི་ལ་ང་དེ་ཡུལ་གང་ལ་ཡང་ལྟོས་པ་མེད་པ་འདྲ་བའི་རང་ངོས་ནས་ལྷང་ངེ་བ་ཞིག་ འཆར་ལ། དེ་ཉིད་ཐ་སྙད་ཧྲང་ངེ་བ་དང་། ཕོག་ཕོབ་པ་དང་། ནུས་ལྷང་ངེ་བ་དང་། ལམ་མེ་བ་དང་། གང་ལ་སྦྱར་ཡང་འཆག་བ་འདྲ་བ་ཞིག་འོང་ངོ་། སྣང་བ་དེ་ཡང་ཡུན་ཐུང་བས་བྲང་ཙམ་རེ་མི་འཆར་རོ། དེ་ཡང་བློ་དེ་དང་མཉམ་དུ་ལྗོན་ནས་གྲུབ་གྲུབ་པ་ཞིག་དྲན་པ་ལྟར་དུ་འཆར་རོ། འཆར་ཚུལ་དེ་ལ་ཡང་ཕུང་པོ་དང་གཅིག་དང་ཐ་དད་གཉིས་ཀའི་འཆར་ཚུལ་འབྱུང་ངོ་། དེ་ཡང་ང་ན་ཞེས་པ་དང་། དའི་ལག་པ་ན་ཞེས་པ་ལྟ་བུའོ། ལྷན་སྐྱེས་ཀྱི་སྣང་བ་དེ་མ་དོར་བར་དབྱེ་བ་བྱེད་དོ་ཞེས་པ་ལྟ་བུའི་ངར་ཞེན་པ་ཡིན་ནོ། ངའོ་སྙམ་པའི་བློ་ནི། ང་འགྲོ་ང་སྡོད་སྙམ་པ་རྣམས་སོ། དེ་ལྟར་འཆར་ཚུལ་ངེས་ནས་དེ་ལྟར་གྲུབ་ན་ཕུང་པོ་དང་གཅིག་དང་ཐ་དད་གང་རུང་ལས་མི་འདའ་བའི་ཚུལ་དང་། གཅིག་དང་ཐ་དད་གཉིད་ཀ་ལ་གནོད་པ་འོང་བའི་ཚུལ་བསམ་པ་སྟེ། ང་སྣང་བ་དེ་ལྟར་གྲུབ་པ་མི་འདུག་པར་ལྷང་གིས་ངེས་པ་ན། ངེས་ཤེས་ལྷང་ལྷང་བ་བར་མ་ཆད་དུ་སྦྱོང་བ་ནི་སྦྱོང་ཚུལ་གྱི་གནད་དམ་པའོ། དེའི་ཚ་ཡང་དགག་བྱ་གསར་དུ་གསླ་བཏབ་ནས་དེ་ལྟར་དུ་མེད་མོད་སྙམ་དུ་བྱེད་པ་མིན་ཏེ། དང་པོར་དགག་བྱ་གསལ་བཏབ་ནས། དེ་ལྟར་མེད་པར་ངེས་པ་ལྷང་གིས་སྐྱེས་པའི་མེད་དགག་དེ་ཉིད་ལ་རྩེ་གཅིག་ཏུ་འཇོག་པའོ། དེ་ལ་གནད་བཞིར་བྱས་ནས། དང་པོ་དགག་བྱ་ངེས་པ། གཉིས་པ་ཁྱབ་པ་ངེས་པ། གསུམ་པ་ཆོས་ངེས་པ། བཞི་པ་བསྒྲུབ་བྱ་ངེས་པ་དང་བཞི་ཡིན་ལ། ཚད་མ་བཞིར་བྱས་ན། དགག་བྱའི་འཆར་ཚུལ་ངེས་པའི་ཚད་མ། གཅིག་ དང་ཐ་དད་གང་རུང་ངེས་པའི་ཚད་མ། གཅིག་ཏུ་མ་གྲུབ་པར་དེས་པའི་ཚད་མ། ཐ་དད་དུ་མ་གྲུབ་པར་ངེས་པའི་ཚད་མ་དང་བཞིའོ། དེ་ལ་ལོགས་འདོན་པ་ནི། མཉམ་རྗེས་ཀྱིས་སྐྱོད་ཚུལ་གཉིས་ལ་མཁས་པས་འདོད་པ་ཡིན། གེགས་སེལ་ལ་གནད་དང་པོའི་ཚད་མ་ངེས་ན་མི་འབྱུང་ཡང་། བདག་ཆད་ཀྱིས་དོགས་པའི་འཇིགས་པ་ནི། རྗེས་ཐོབ་ཀྱིས་སྣང་བ་སྐྱོན་མེད་འདི་གས་སེལ་ནུས་སོ། སྟོང་ཉིད་རྒྱང་ཆད་དུ་བསྒོམས་ན་བདེན་གྲུབ་ཀྱི་རྟག་ལྟ་བ་བསྒོམས་པར་འགྱུར་བས་བློ་དང་བསྲེས་ནས་དབྱེར་མེད་དུ་སྒོམ་མོ། ང་ཡི་བའི་འཆར་ཚུལ་ནི། ང་ཡིའོ་སྙམ་དུ་བློ་སྤྱི་འདིའི་འཆར་ཚུལ་ང་ཡིའོ་སྙམ་དུ་བསམས་ན། བློ་དེ་དང་མཉམ་དུ་ལིང་ཆད་དུ་ཆར་བར་བ་འདྲ་བ་ཞིག་འཆར་ལ། དེ་ཉིད་སྣང་བ་ལྟར་དུ་གྲུབ་ན་མིག་རྣ་སོགས་དང་གཅིག་དང་ཐ་དད་གང་རུང་དུ་གྲུབ་པར་ངེས་ལ། གཅིག་ཏུ་གྲུབ་ན་ཐ་དད་གཏན་མེད་དུ་འགྱུར་བས། མིག་གིས་ཀྱང་སྒྲ་ཆོས་པར་འགྱུར་པ་དང་། རྣ་བས་ཀྱང་གཟུགས་མཐོང་བ་སོགས་སུ་འགྱུར་རོ། ཐ་དད་དུ་གྲུབ་ན་ངའི་འོ་སྙམ་པའི་བློ་དེ་ཉིད་ཀྱིས་ཡུལ་ལ་ལོངས་སྤྱོད་པ་དང་། ང་ཡི་བ་རྣམས་ཀྱི་བདེ་བ་བསྒྲུབ་བྱ་མིན་པར་འགྱུར་བས་དེ་ལྟར་ངེས་པ་དྲངས་ནས་སྐྱོང་ཚུལ་སྔར་ལྟར་བྱེད་པ་ཡིན་ནོ། དེ་ནས་ཤེས་པའི་འཆར་ཚུལ་ལ་བལྟས་ཏེ། དེ་ལ་ཡུལ་རང་དབང་དུ་སྤྱོད་པ་འདྲ་བའི་ཆུགས་ཐུབ་ཏུ་འཆར་རོ། དེའི་ངེས་པ་འདྲེན་ཚུལ་དང་། སྐྱོང་ཚུལ་ མཉམ་རྗེས་སོགས་ཐམས་ཅད་སྔར་དང་འདྲའོ། དེ་ནས་རང་རྒྱུད་ཀྱིས་བསྡུས་པའི་ཕུང་པོ་སྟེང་དུ་གཏན་ལ་ཕབ་སྟེ་སྒོམ་མོ། དེ
Chinese
如果不能，就依靠精通从其他时候生起的忆念来消除。如果昏沉和掉举非常严重且反复发生，就像这样，如果昏沉和黑暗反复发生，就将鹅的心和虚空空明二者无别地混合来持心，以及心明亮而清澈，并且安住在所缘上如所愿，这二者会到来。掉举是通过作风脉瑜伽，将其摄入体内，心也能安住，并且智慧会分辨清净和不清净。这是强行断除昏沉和掉举的口诀。必须了解安住的所缘，以及如何安住的方式，以及通过修习所缘而生起体验的方式，以及昏沉和掉举粗细的差别，以及各种特点。第二，关于修习增上慧学的四个要点和具备四种量的方式，首先是确定所要遮破的量的生起方式。首先观察俱生智中“我”的显现方式。然后观察“我是保”的想法在心中如何显现。确定显现方式后，对于“我是道”的想法如何执持“我”，也要依次分别依靠对治法来对治显现的增长方式和执着的生起方式。观察方式也要做到不失去“我是”的想法，而是以其他心的执持来观察。这样观察时，首先会出现蕴的显现和不显现两种情况。在显现时，又会出现“我”安住在蕴的中间，以及“我”在蕴之外显现的情况。在不显现时，又会出现像什么都没有的空荡荡的感觉，以及像颜色和形状的形态显现的情况，这些都不是正确的显现方式。因此，对于这个俱生智，会显现出“我”似乎不依赖于任何对境，而是从自身朗然显现。 那本身会带来一种词语响亮、扑扑作响、力量朗然、明亮，以及无论与什么结合都似乎会动摇的感觉。那种显现也很短暂，所以不会完全显现。那也会像与那个心一起生长并逐渐形成的一种记忆一样显现。对于那种显现方式，也会出现蕴与一和异二者的显现方式。就像“我在”和“在我的手中”一样。像“不舍弃俱生的显现而进行区分”这样的执着就是我执。
English
If not, rely on the skillful in cultivating mindfulness from other occasions to eliminate it. If dullness and agitation are very strong and occur repeatedly, like this, if dullness and darkness occur repeatedly, then hold the mind by mixing the mind of a goose and the empty clarity of the sky without distinction, and the two, the mind being clear and pure, and abiding on the object of focus as desired, will come about. Agitation is done by doing wind practice, holding it inside, the mind also abides, and wisdom will distinguish between pure and impure. This is the oral instruction for forcibly cutting off dullness and agitation. One must know the object of focus on which to place it, and the way to place it, and the way experience arises from meditating on the object of focus, and the distinction between subtle and coarse dullness and agitation, and all the characteristics. Second, regarding the four key points of higher seeing and how to cultivate the four perfections, first is how to determine the measure of what is to be refuted. First, observe how the "I" arises in the innate mind. Then observe how the thought "I am Bao" appears in the mind. After determining the way it appears, one must also rely on antidotes to separately counteract the way the appearance grows and the way the clinging arises, in order. The way of looking should also be done without losing the thought "I am," but by holding onto another mind. When looking in this way, first there will be the two, the appearance and non-appearance of the aggregates. When it appears, there will also be the appearance of the "I" abiding in the middle of the aggregates, and the appearance of the "I" being other than the aggregates. When it does not appear, there will also be the appearance of something like an empty void, and the appearance of something like the form of color and shape, which are not correct ways of appearing. Therefore, for this innate mind, the "I" appears as if it does not depend on any object, but is clearly apparent from its own side. That itself will bring about a feeling of words being loud, popping, power being clear, bright, and seeming to waver no matter what it is combined with. That appearance is also short-lived, so it will not fully appear. That will also appear like a memory that has grown and gradually formed together with that mind. For that way of appearing, there will also be the ways of appearing of both the aggregates being one and different. Like "I am" and "in my hand." The clinging to "I" like "distinguishing without abandoning the innate appearance" is self-grasping.
Chinese
哦！“我是”的想法，就是“我走，我住”等等。像这样确定显现的方式后，如果像那样成立，那么就成了无法超出与蕴（梵文：skandha，梵文天城体：स्कन्ध，梵文罗马拟音：skandha，汉语字面意思：蕴）一体或他体的状态，以及思考一体和他体对睡眠造成损害的方式。因此，如果清楚地确定“我”的显现并非如此成立，那么不间断地训练清晰的定解，就是训练方式的关键。在那时，也不是新造一个所破，然后认为它不存在，而是首先明确所破，然后专注于清晰生起“那样不存在”的无遮遣。对此，分为四个要点：第一，确定所破；第二，确定周遍；第三，确定法；第四，确定所立。如果分为四种量，那就是：确定所破显现方式的量；确定一体和他体任何一种的量；确定不成立为一体的量；确定不成立为他体的量。对此进行区分，需要精通止观双运的修行方式。对于遣除违缘，如果确定了第一个要点的量，就不会发生，但是对于担心落入有无二边的恐惧，可以通过后得位的无垢显现来遣除。如果将空性修为空无所有的断见，就会变成修持实执的常见，因此要与智慧相结合，无二无别地修持。“我是”的显现方式是：如果思考“我是”的想法，那么与那个想法同时，会显现出一种像冰雹般倾泻而下的状态。如果那个显现如所显般成立，那么就确定它与眼、耳等是一体或他体。如果成立为一体，那么他体就会完全消失，因此眼睛也会变成听声音的，耳朵也会变成看到形状等等。如果成立为他体，那么“我是”的想法本身就会享用对境，并且“我是”的快乐不会成为所要实现的，因此要引导出这样的确定，并像以前一样进行修持。然后观察觉知的显现方式，它会像自主享用对境一样，显得坚固。引导出那种确定的方式，以及修持止观等所有方式都与以前相同。然后将它安立在由自相续所摄持的蕴上，进行修持。
English
Oh! The thought of "I am" is like "I go, I stay," and so on. Having ascertained the way it appears, if it is established as such, then it becomes a state that cannot go beyond being one with or different from the skandhas (Sanskrit: skandha, Devanagari: स्कन्ध, Roman transliteration: skandha, literal Chinese meaning: aggregates), and contemplating the way that being one or different causes harm to sleep. Therefore, if it is clearly determined that the appearance of "I" is not established in that way, then continuously training in clear ascertainment is the key to the method of training. At that time, it is not about newly creating an object of negation and then thinking that it does not exist in that way, but rather, first clarifying the object of negation, and then focusing single-pointedly on the non-affirming negation that clearly arises from the certainty that "it does not exist in that way." For this, there are four key points: first, determining the object of negation; second, determining the pervasion; third, determining the property; and fourth, determining the object to be established. If divided into four valid cognitions, they are: the valid cognition that determines the way the object of negation appears; the valid cognition that determines either oneness or otherness; the valid cognition that determines non-establishment as one; and the valid cognition that determines non-establishment as other. To distinguish this, one needs to be skilled in the two ways of moving in equipoise and subsequent attainment. For dispelling obstacles, if the valid cognition of the first key point is determined, it will not occur, but the fear of falling into the dangers of eternalism or nihilism can be dispelled by the flawless appearance of subsequent attainment. If emptiness is meditated upon as utter nothingness, it will become meditating on the view of permanence based on true existence, so it should be combined with wisdom and meditated upon inseparably. The way the appearance of "I am" is: if one thinks, "I am," the way this general thought appears is, "I am," then simultaneously with that thought, something like a hail of appearances will appear. If that appearance is established as it appears, then it is certain that it is established as either one with or different from the eye, ear, etc. If it is established as one, then otherness will completely disappear, so the eye will also become the one that hears sounds, and the ear will also become the one that sees forms, etc. If it is established as other, then the very thought of "I am" will enjoy the object, and the happiness of "I am" will not become what is to be accomplished, so one should draw out such certainty and practice the method of cultivation as before. Then, looking at the way consciousness appears, it will appear to be firm, as if independently enjoying the object. The way to draw out that certainty, and all the methods of cultivating shamatha and vipashyana, etc., are the same as before. Then, establish it on the skandhas gathered by one's own continuum and meditate on it.