Tibetan
ན། སྒྱུ་ལུས་ཏེ་སོ་སོའི་ཡིག་ཆུང་གསུམ་སྟེ་བཅུ་གཅིག། བསྲེ་འཕོ་གཉིས། བོགས་འདོན་དང་གེགས་སེལ་གཉིས། རྣམ་གསུམ་རབ་དབྱེད་ལ། ཕྱག་རྒྱ་སྲོག་རྩོལ་ཏེ་བཅུ་བདུན། དེའི་སྟེང་དུ་གསལ་བྱེད་གསུམ་དང་ཉི་ཤུ། མ་རྒྱུད་ཀྱི་རྫོགས་རིམ་གཏུམ་མོ་ལ་བརྟེན་ནས་དགའ་བཞི་འདྲེན་ཚུལ་སོགས་ལ་གནད་ཅེ་བའི་ཡིག་ཆུང་སྟེ་དེ་ལྟར་ཉི་ཤུ་རྩ་གཅིག་གོ། མ་རྒྱུད་ཡང་ན་རྫོགས་ རིམ་གྱི་ཡིག་ཆུང་གསལ་བྱེད་གསུམ་གྱི་ནང་དུ་བསྡུས་ནས་རྫོགས་རིམ་གྱི་སྔོན་འགྲོ། ལུས་ཀྱི་བྱེད་བཅིངས་བརྟེན་པའི་ཡིག་ཆུང་། བོགས་འདོན་གེགས་སེལ་ནང་དུ་བསྡུས་ནས་གེགས་སེལ་ལ། རླུང་གི་གེགས་སེལ། ཐིག་ལེའི་གེགས་སེལ་གཉིས་སུ་བྱས་ནས་ཉེར་གཅིག་ཏུ་བྱེད་པ་ཡང་ཡོད་དོ། ༈ ལུས་དཀྱིལ་གྱི་ཡིག་ཆུང་སོགས་བསྐྱེད་རིམ་གྱི་ཉེར་འཁོ་འགའ་ནི། ཐོག་མར་བསྐྱེད་རིམ་པའི་གོ་བ་རགས་པ་ཙམ་ཞིག་ནི་འདི་ཡིན་ལ། དེ་ལ་སྟོང་ཉིད་བསྒོམ་ཚུལ། ཆོས་ཀུར་ལ་ང་རྒྱལ་འཇོག་ཚུལ། སྟོང་པའི་ངང་ནས་ལྷ་སྐུ་བསྒོམ་ཚུལ། ལྷ་ལ་ང་རྒྱལ་འཇོག་ཚུལ་དང་བཞི་ལས། དང་པོ་ནི། ལྟ་ཁྲིད་ལྟར་གྱི་རིགས་པ་རྒྱས་པ་མི་བྱེད་པར་རྟགས་གན་ཡང་རུང་བ་ཙམ་ཞིག་ལ་བརྟེན་ནས་སྟོང་ཉིད་ལ་ངེས་པ། ཤུགས་དྲག་འདྲེན་པར་བྱེད་དགོས་ཤིང་། འཛིན་སྟངས་ཀྱི་ཤེད་ཆུང་དུ་སོང་ན་དཔྱད་པ་ཕྲ་མོ་ལ་བརྟེན་ནས་བློའི་ཤུགས་དྲག་པོ་འདྲེན་པར་བྱའོ། དངོས་པོ་མེད་པས་ཞེས་སོགས་ཀྱི་ཡིག་དོན་དང་སྤྱི་དོན་དྲན་པ་ཤིན་ཏུ་གལ་ཆེ། གཉིས་པ་ནི། ཡུལ་སྟོང་པ་ཉིད་དང་ཡུལ་ཅན་ཡེ་ཤེས་གཉིས། གཉིས་སྣང་ཕྲ་མོས་ཀྱང་བར་མཆོད་པར་ཆུ་ལ་ཆུ་བཞག་པ་བཞིན་ཏུ་སོང་བའི་མོས་པ་རྩེ་གཅིག་ཏུ་བྱེད་པ་ཡིན་ཞིང་། འདི་འདྲ་བའི་མོས་པ་ཡིད་བྱེད་ཀྱི་ཆོས་སྐུ་ནི་རྫོགས་རིམ་གྱི་སྐབས་སུ་ཆོས་སྐུའི་རྟོགས་པ་སྐྱེ་བའི་དགེ་རྩ་སྨིན་བྱེད་དུ་འགྲོ་ཚུལ་ལའང་ཤེས་པར་བྱའོ། གསུམ་པ་ནི། སྟོང་པའི་ངང་ལས་ཞེས་པའི་གོ་དོན་ནི། གོང་གི་དམིགས་པ་མ་ཤོག་བའི་ངང་ནས་ལྷའི་སྐུར་ལངས་དགོས་པ་ཡིན་ནོ། དཔེར་ན། ཤེལ་གོང་ཤིན་ཏུ་དྭངས་པ་ལ་རས་ཁ་དོག་སྣ་ཚོག་པར་ཉེ་བ་ན། ཤེལ་དེའི་དྭངས་ཆ་མ་ཤོར་བའི་ངང་ནས་རས་དེའི་གཟུགས་སྣ་ཚོགས་པ་ཤེལ་དེའི་ནང་དུ་འཆག་བ་བཞིན་དུ། རང་གི་སེམས་སྟོང་ཉིད་དང་གཉིས་སྣང་ཕྲ་མོས་ཀྱང་མཆོད་པར་སོང་སྙམ་པའི་འཛིན་སྟངས་ཤུགས་དྲག་དེ་མ་ཤོར་བའི་ངང་ནས། རང་ཉིད་ཞལ་གསུམ་ཕྱག་དྲུག་པའི་རྣམ་པ་ཅན་གྱི་ལྷའི་སྐུར་བསྒོམ་དགོས་སོ། བཞི་པའི་གནད་ནི། བྱི
Chinese
那，幻身各自的小字三篇，即十一篇。混合转移二篇。赎出和遣除障碍二篇。三种分别善。手印命勤即十七篇。其上加明三篇，共二十篇。依仗母续的圆满次第拙火，引生四喜等要诀的小字，如是共二十一篇。母续或者圆满次第的小字，归纳于明三篇中，作为圆满次第的前行。身体的作缚所依的小字。赎出遣除障碍归纳于遣除障碍中。风的遣除障碍。明点的遣除障碍，分为二，也作二十一篇。༈ 身坛城的小字等生起次第的一些所需是：首先，对于生起次第的大概理解是这样的。其中有观空性的方法。于法身中安立我慢的方法。从空性中观想本尊身的方法。于本尊中安立我慢的方法这四种。第一种是：不作如见导般的广繁理路，而是依凭任何一种记号，从而确定空性。必须引生强烈的力量。如果执着的力度变小，则依靠细微的观察，引生强烈的智慧力量。事物不存在等等的文字意义和共同意义，牢记心中极其重要。第二种是：境空性与有境智慧二者。以细微的二取也供养，如水注水般融为一体的意乐，专心致志地进行。要知道，这种意乐，意所作的法身，在圆满次第时，也成为生起法身证悟的善根成熟之因。第三种是：从空性中之意义是：必须从上述的对境未消失的状态中，显现为本尊身。例如：当极清澈的水晶球靠近各种颜色的布时，水晶球的清澈度未消失的状态中，布的各种形状显现在水晶球中一般。自己的心，对于空性和细微的二取也已供养，心想已融为一体的强烈执着未消失的状态中。自己必须观想为具有三面六臂形象的本尊身。第四个要点是：
English
Now, the illusory body, three small texts each, that is, eleven texts. Two texts on mixing and transferring. Two texts on redemption and dispelling obstacles. Three kinds of excellent distinctions. Hand seals and life force, that is, seventeen texts. On top of that, add three clarifying texts, making twenty. Relying on the mother tantra's completion stage tummo, the small texts on the key points of drawing the four joys, etc., thus there are twenty-one. The mother tantra or the completion stage's small texts are summarized in the three clarifying texts, as the preliminary of the completion stage. The small text on the body's actions and bonds. Redemption and dispelling obstacles are summarized in dispelling obstacles. Dispelling obstacles of wind. Dispelling obstacles of bindu, divided into two, also making twenty-one. ༈ The small texts of the body mandala, etc., some necessities of the generation stage are: First, the general understanding of the generation stage is like this. Among them are the methods of contemplating emptiness. The method of establishing pride in the Dharmakaya. The method of visualizing the deity's body from emptiness. And the method of establishing pride in the deity, these four. The first is: Without making elaborate reasoning like the view guidance, but relying on any kind of sign, thereby determining emptiness. It is necessary to generate strong force. If the strength of clinging becomes small, then rely on subtle examination to generate strong force of wisdom. The meaning of the words and the common meaning of things not existing, etc., remembering them is extremely important. The second is: The object emptiness and the subject wisdom are two. Even with subtle dualistic appearance, offering in between, like water placed in water, the intention of becoming one, wholeheartedly engage in it. Know that this kind of intention, the mind-made Dharmakaya, at the time of the completion stage, also becomes the cause of the ripening of the roots of virtue for the arising of the realization of the Dharmakaya. The third is: The meaning of from emptiness is: It is necessary to arise as the deity's body from the state where the above-mentioned object has not disappeared. For example: When a very clear crystal ball is close to cloths of various colors, in the state where the clarity of the crystal ball has not disappeared, the various shapes of the cloth appear in the crystal ball. One's own mind, even subtle dualistic appearance has been offered to emptiness, in the state where the strong clinging of thinking it has become one has not disappeared. One must visualize oneself as the deity's body with three faces and six arms. The fourth key point is:
Tibetan
ང་རྒོད་ཀྱི་དབང་དུ་མ་སོང་བ་ལ་འབད་སྙམ་པའི་འཕེན་པ་དྲག་པོ་གཏོང་བ་མ་གཏོགས་པའི་དམིགས་པའི་སྐབས་སུ་ཡང་དང་ཡང་དུ་བྱིང་རྒོད་ཀྱི་དབང་དུ་སོང་མ་སོང་རྟོག་པ་དང་། རྟགས་ལ་བརྟེན་པའི་དཔྱད་པ་མང་དུ་མི་བྱའོ། དེ་ལྟར་བྱས་ནས་སེམས་གཞན་དུ་མི་ཡན་ཞིང་། སྐབས་འདིར་ཞི་གནས་བསྒྲུབ་པར་བྱའོ། རིག་པའི་དཔྱད་པ་ཅུང་ཟད་བྱེད་པ་ན་ཡང་ལྷའི་ཞལ་ཕྱག་རྒྱན་ལ་སོགས་པ་ལ་བྱེད་པ་ཡིན་ནོ། ཆོས་ཐམས་ཅད་རང་བཞིན་གྱིས་མེད་པའི་དམ་བཅའ་ངེས་ཤེས་ཤུགས་དྲག་གི་ངང་ནས་ལྷའི་སྐུར་གསལ་བ་གཉིས་ཚོགས་སུ་དགོས་པ་ནི། ཟབ་གསལ་གཉིས་མེད་བསྒོམས་བ་བཞིན་ནོ། གཉིས་སུ་མེད་པའི་དོན་ངོ་བོ་ཐ་དད་དུ་མེད་པ་ཡིན་ནོ། བྱིང་པ་དང་རྨུགས་པ་གཉིས་མི་གཅིག་པའི་སེམས་བྱུང་སོ་སོ་བ་ཡིན། རྨུགས་པ་ནི་གཏི་མུག་གི་ ཆར་གཏོགས་པའི་སེམས་བྱུང་རྒྱ་ཡན་པོ་ལས་སུ་མི་རུང་བ་ཡིན་ལ། བྱིང་པ་ནི་དམིགས་པ་མི་གསལ་བའི་འཛིན་སྟངས་ཅན་དྭངས་ཆ་ཡོང་བ་ཙམ་གྱིས་མ་ཕན་ནོ། རྒོད་པ་ནི་ཡུལ་ཡིད་འོང་སོགས་ལ་འཕྲོ་ཞིང་རྒྱུག་པར་བྱེད་པའི་འདོད་ཆགས་ཀྱི་ཆར་གཏོགས་པའི་སེམས་བྱུང་ངོ་། འཕྲོ་བ་ནི་དམིགས་པའི་ཡུལ་དེ་ལས་གཞན་པའི་ཡུལ་ལ་འཕྲོ་བའི་སེམས་བྱུང་སྟེ། ཕྱི་མ་གཉིས་ཀྱང་སོ་སོ་བ་ཡིན་ནོ། དྲན་པ་ནི་དམིགས་པ་གང་ཡིན་དེ་ལ་སེམས་མ་ཡེངས་པར་རྩེ་གཅིག་ཏུ་འཛིན་པའི་མཚན་ཉིད་ཅན་ཡིན་ཞིང་། ཤེས་བཞིན་ནི་དམིགས་པའི་ཚེ་བྱིང་རྒོད་གང་རུང་སྐྱེས་མ་ཐག་ཏུ་ངོ་ཤེས་པར་བྱེད་པའི་སེམས་བྱུང་ངོ་། ལྷག་མོས་ལུས་ལ་སྡུད་པའི་ཚེ་རང་གི་ཐུགས་ཀའི་ཧཱུྃ་སྔོན་པོའི་འོད་ཟེར་ལྕགས་ཀྱུའི་རྣམ་པ་ཅན་གྱིས་ལུས་ཀྱི་མདུན་རྒྱབ་ཐམས་ཅད་ལས་གཅིག་ཆར་དུ་འཕྲོས་པས། རྣམ་སྣང་ནས་གནོད་མཛེས་ཀྱི་བར་གྱི་ལྷ་རྣམས་སྤྱན་དྲངས་ནས། ལུས་ཀྱི་གནས་དེ་དང་དེར་དབང་པོ་ལ་སོགས་པ་དང་ངོ་བོ་དབྱེར་མེད་དུ་མོས་པར་བྱའོ། ལྷག་མོས་འོད་གསལ་དུ་སྡུད་པའི་ཚེ་རྣམ་སྣང་ནས་གཙོ་བོའི་བར་རྣམས་བདེ་སྟོང་དབྱེར་མེད་ཀྱི་ངོ་བོར་གཉིས་སྣང་ཕྲ་མོས་ཀྱང་བར་མ་ཆོད་པར་ཐིམ་པའི་མོས་པ་ཤུགས་དྲག་དགོས་སོ། དེ་ནས་ཤཱནྱ་ཏཱའི་སྐབས་སུ་རིགས་པས་དཔྱད་པ་མི་བྱེད་པར་གང་སྣང་ཆོས་སྐུ་ལ་བརྒྱལ་བཞག་པའི་ངང་ནས། གང་ན་དབུས་མའི་སྟེང་དུ་ཧཱུྃ་ ལས་ཉི་མའི་དཀྱིལ་འཁོར་སོགས་བསྐྱེད་ཅིང་། རྡོ་རྗེ་རྩ་ལྔ་བའི་ལྟེ་བའི་ང་དུ་ཨོཾ་དཀར་པོ། ཨཱཿདམར་པོ། ཧཱུྃ་སྔོན་པོ་གསུམ་སྟེང་ནས་སྟེང་དུ་བརྩེགས་པ་ཡིན་ནོ། དེ་ལས་དང་པོའི་མགོན་པོར
Chinese
除了努力不被昏沉和掉举所控制之外，在观修的时候，不要反复地去想是否被昏沉和掉举所控制，也不要过多地进行依赖于征兆的分析。 这样做之后，心就不会跑到别处，此时应该修习止。 即使稍微进行一些理智的分析，也是对佛像的脸、手、饰品等进行分析。 在一切法自性空的坚定誓愿和强烈信念中，观想佛像，这是二者结合所必需的，就像修习空明无二一样。 无二的意义是指本体没有差别。 昏沉和迟钝是两种不同的心所。 迟钝是属于愚痴范畴的心所，是无法控制的。 昏沉是指目标不清晰的执着，仅仅是获得清晰度是不够的。 掉举是属于贪欲范畴的心所，它使心散乱并追逐令人愉悦的境等。 散乱是指心散乱到目标之外的其他境上，后两者也是不同的。 正念是指心不散乱，一心专注于目标，具有这样的特征。 正知是指在目标出现时，立即识别出昏沉或掉举的心所。 在后观想中将身体收摄时，从自己心间的蓝色ཧཱུྃ（藏文：ཧཱུྃ，梵文天城体：हूँ，梵文罗马拟音：hūṃ，汉语字面意思：吽）字发出的光芒，以铁钩的形状，从身体的前后同时照射，迎请从毗卢遮那佛到损害母之间的诸佛，观想他们与身体的各个部位，如感官等，本体无二无别。 在后观想中将光明收摄时，必须强烈地观想从毗卢遮那佛到主尊之间的一切，都融入到乐空无二的本体中，即使是细微的二取显现也没有间隔。 然后，在空性的阶段，不要进行理智的分析，而是在任何显现都安住在法身中的状态下。 在那里的中央脉轮上，从ཧཱུྃ（藏文：ཧཱུྃ，梵文天城体：हूँ，梵文罗马拟音：hūṃ，汉语字面意思：吽）字生起太阳坛城等。 在五股金刚杵的中心，从下往上依次是白色的ཨོཾ（藏文：ཨོཾ，梵文天城体：ॐ，梵文罗马拟音：oṃ，汉语字面意思：嗡），红色的ཨཱཿ（藏文：ཨཱཿ，梵文天城体：आः，梵文罗马拟音：āḥ，汉语字面意思：啊），蓝色的ཧཱུྃ（藏文：ཧཱུྃ，梵文天城体：हूँ，梵文罗马拟音：hūṃ，汉语字面意思：吽）。 从那之中，对于最初的怙主
English
Apart from striving not to be controlled by dullness and agitation, during the meditation session, do not repeatedly think about whether you are controlled by dullness and agitation, and do not engage in excessive analysis based on signs. By doing so, the mind will not wander elsewhere, and at this time, you should practice tranquility. Even if you do a little intellectual analysis, it should be on the face, hands, ornaments, etc., of the deity. In the firm vow and strong conviction that all phenomena are empty of inherent existence, visualizing the deity is necessary as a combination of the two, just like practicing the inseparability of emptiness and clarity. The meaning of inseparability is that the essence is without difference. Dullness and lethargy are two different mental factors. Lethargy is a mental factor belonging to the category of ignorance and is uncontrollable. Dullness refers to an unclear grasping of the object, and merely gaining clarity is not enough. Agitation is a mental factor belonging to the category of desire, which causes the mind to be distracted and chase after pleasant objects, etc. Distraction refers to the mind being distracted to objects other than the object of focus, and the latter two are also different. Mindfulness is characterized by the mind not being distracted and focusing single-pointedly on the object. Awareness is the mental factor that recognizes dullness or agitation as soon as it arises in the object. When gathering the body in the subsequent visualization, the rays of light from the blue ཧཱུྃ (Tibetan: ཧཱུྃ, Devanagari: हूँ, Romanized Sanskrit: hūṃ, Literal Chinese meaning: Hum) syllable in your heart, in the form of an iron hook, radiate simultaneously from all parts of the body, front and back, inviting all the deities from Vairochana to the Injurious Mother, and visualizing them as being inseparable in essence from the various parts of the body, such as the senses. When gathering the light in the subsequent visualization, you must strongly visualize that everything from Vairochana to the main deity merges into the essence of bliss and emptiness, without even the slightest gap of dualistic appearance. Then, in the stage of emptiness, do not engage in intellectual analysis, but rather in a state where whatever appears rests in the Dharmakaya. On the central channel there, from the ཧཱུྃ (Tibetan: ཧཱུྃ, Devanagari: हूँ, Romanized Sanskrit: hūṃ, Literal Chinese meaning: Hum) syllable, generate the mandala of the sun, etc. In the center of the five-pronged vajra, from bottom to top are the white ཨོཾ (Tibetan: ཨོཾ, Devanagari: ॐ, Romanized Sanskrit: oṃ, Literal Chinese meaning: Om), the red ཨཱཿ (Tibetan: ཨཱཿ, Devanagari: आः, Romanized Sanskrit: āḥ, Literal Chinese meaning: Ah), and the blue ཧཱུྃ (Tibetan: ཧཱུྃ, Devanagari: हूँ, Romanized Sanskrit: hūṃ, Literal Chinese meaning: Hum). From that, for the first protector