Tibetan
ཀར་འབྲིང་པོའི་ཚད་ཙམ་ཁོ་ན་ལ་སེམས་འཛིན་ནོ། དམིགས་རྟེན་འཆང་ཕྱིན་ཆད་ཡུངས་ཀར་འབྲིང་པོའི་ཚད་ཙམ་ཁོ་ན་ལ་སེམས་འཛིན་གྱི་དེ་ལས་ཆེ་བ་དང་ཆུང་གང་ལ་ཡན་མི་འཛིན་ནོ། དམིགས་རྟེན་ཕྲ་མོ་འཆང་མ་ཐུབ་ན་གང་ཐུབ་ལ་སེམས་འཛིན་ནོ། དམིགས་རྟེན་ཕྲ་མོ་ཤར་ནས་དེ་ལ་སེམས་ཅུང་ཞད་ཞིན་པའི་ཚེ་དམིགས་པ་འདི་བསྣན་ནས་བསྒོམས་པ་ཡིན་ནོ། དེ་ཡང་རང་གི་སེམས་ཐིག་ལེ་ཕྲ་མོ་དེའི་ནང་དུ་ཐིམ་པའི་མོས་པ་བྱས་ནས་ཐིག་ལེ་དེ་ཉིད་ལ་སེམས་འཛིན། དེ་ལྟར་བསྒོམས་པས་རང་གི་སེམས་དང་ཐིག་ལེ་གཉིས་ཀྱི་བར་ན་གཉིས་སྣང་ཕྲ་མོ་ཙམ་ཡང་མེད་པར་ཐིག་ལེ་ལ་ཐིམ་པའི་ཉམས་སྣང་ཤར་བའི་ཚེ། ཐིག་ལེ་ལ་དམིགས་པའི་དགོས་ པ་གྲུབ་པས་དམིགས་པ་སྒོར་ན་པ་ཡིན་ནོ། ཡང་དེའི་དུས་སུ་དམིགས་པ་གོང་མ་རྣམས་བསྒོམས་པས་སེམས་ཐིག་ལེ་ལ་ཐིམ་པའི་ཉམས་མ་ཤར་ཡང་། གོང་གི་དམིགས་པ་རྣམས་བསྒོམས་པའི་རྗེས་སུ་ཐིག་ལེ་ལ་སེམས་འཛིན་པའི་དུས་ཀྱི་སུམ་གཉིས་སམ། ཕྱེད་ཙམ་དུ་ཐུན་རེ་རེ་ལྟར་རླུང་ལ་དམིགས་ནས་བསྒོམ་པ་ཡིན་ཏེ། དེའི་སྒོམ་ཚུལ་ནི། རང་གི་གཞོགས་གཡས་གཡོན་དང་། སྟེང་འོག་གི་རླུང་རྣམས་ལྟེ་བའི་འོག་གི་སུམ་མདོར་བསྡུས་ནས་འདུས་མ་ཐག་ཏུ་རླུང་དེ་རྣམས་དབུ་མའི་ནང་དུ་སླེབས་ཙམ་ནས་མེ་ལོང་ལ་ཧས་བཏབ་པ་ལྟར་ཡལ་བའི་དམིགས་པ་ཡང་ཡང་བྱེད་དོ། དེ་ལྟར་བསྒོམས་པའི་དགོས་པ་ནི། རྩ་ལམ་སྦྱོར་བ་དང་། རླུང་ལ་རྟེན་པའི་གེགས་རྣམས་མི་འབྱུང་ཞིང་། མཉམ་པར་བཞག་པའི་དུས་སུ་སྣ་བུག་ཏུ་རྒྱུ་བའི་རླུང་འདི་དག་འགགས་ནས་འགྲོ་ཞིང་། དེའི་འགགས་ཚུལ་ནི། དང་པོར་ཏིང་ངེ་འཛིན་ལ་མཉམ་པར་བཞག་པའི་ཚེ་དབུགས་གཉིས་གསུམ་རྒྱུ་བའི་ཡུན་ཙམ་དུ་སྣ་སྒོར་མི་རྒྱུ་བ་ཡིན་ལ། དེ་ནས་གོམས་པ་ཇེ་ཆེར་སོང་ནས་རླུང་སྒོར་མི་རྒྱུ་བའི་ཡུལ་དེ་རིང་དུ་རིང་དུ་སོང་ནས་ད་གཟོད་སྣ་དྲོ་རེ་ཙམ་སྣ་སྒོར་མི་རྒྱ་བ་འགྱུར་རོ། དེ་ཡང་དང་པོར་རླུང་འགགས་པའི་ཚེ་སྣ་བུག་གི་རླུང་ལོག་ནས་རླུང་གིས་གྲོད་པ་གང་བའི་སྣང་བ་འགྱུང་ལ། དེ་ནས་གྲོད་པ་གང་བའི་སྣང་བ་ལོག་ནས་སྣ་སྒོར་རླུང་རྒྱུད་རླུང་འགགས་ཚུལ་རྣལ་མ་མིན་ལ། གྲོད་པའི་ ནང་གི་རླུང་དེ་མེ་ལོང་ལ་ཧས་བཏབ་པ་ལྟར་ཡལ་ནས་རླུང་སྣ་སྒོར་མི་རྒྱུ་ན་རླུང་དབུ་མར་ཚུད་པ་ཡིན་ལ། རླུང་དེ་ཡང་རྩ་བའི་རླུང་ལྔའི་ནང་ནས་ཐུར་སེལ་གྱི་རླུང་ཡིན་ནོ། དེ་ལ་གསར་རྙིང་གཉིད་ཡོད་པའི་རྙིང་པ་རྣམས་ཡལ་ནས་འགྲོ་བས་རྩ་དབུ་མའི་ནང་དུ་མི་འགྲོ་ཞིང་། རླུང་སྣ་སྒོར་རྒྱུ་བ་ལོག་པ་དང་། ལྟེ་བའི་འོག་གི་རྩ་དབུ་མའི་སྦུབས་ཁ་ཕྱེ་བ་དུས་མཉམ་དུ་འོང་ཞིང་། རྩ་ཁ་ཕྱེ་བ་དིའི་ནང་ནས་ཐུར་སེལ་གྱི་རླུང་གསལ་པ་སྐྱེས་ནས་དེས་ལྟེ་བའི་མེ་སྦར་ནས་མེ་དེས་སྤྱི་བོའི་བྱང་སེམས་བཞུ་བ་ཡིན་ནོ། རླུང་དེའི་དབྱིབས་ནི་གཞུའི་དབྱིབས་ལྟར་ཡོད། དེ་ལྟར་རྩ་དང་རླུང་དང་ཐིག་ལེའི་བཤད་པ་མང་དུ་བྱས་ཀྱང་མཐར་གཏུགས་པ་ནི་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་མཐུས་སྟེང་གི་སྣ་སྒོར་རྒྱ་བའི་རླུང་ལོག་ནས། དེ་མ་ཐག་ཏུ་ལྟེ་བའི་འོག་གི་རྩ་དབུ་མའི་ཁ་ཕྱེ་ནས་དེའི་ནང་ནས་རླུང་གསལ་བ་སྐྱེས་ཏེ། རྩ་དབུ་མའི་རླུང་དེས་རྩ་དབུ་མའི་ནང་གི་ལྟེ་བའི་མེ་སྦར་བའམ། ལྟེ་བའི་ཁྲག་འཕེལ་ནས་སྤྱི་གཙུག་བར་དུ་སོང་ར་རྩ་དབུ་མའི་ནང་གི་སྤྱི་བོའི་བྱང་སེམས་ཞུ་ནས་འཁོར་ལོའི་གནས་རྣམས་སུ་བབ་པ་རིམ་པ་ལྟར་དགའ་བཞིའི་རྟོགས་པ་རྒྱུད་རྣམས་ནས་བཤད་པ་བཞིན་སྐྱེ་བ་ཡིན་པས། རྩ་གཞན་གྱི་ནང་གི་ཁྲག་འཕེལ་བས་རྩ་གཞན་གྱི་བྱང་སེམས་ཞུ་བའི་བདེ་བ་སྐྱེ་བ་ཡོད་མོད། འདིར་ནི་གཙོ་བོར་རྩ་དབུ་མའི་ནང་གི་རླུང་གིས་མེ་སྦར། དེས་སྤྱི་བོའི་བྱང་སེམས་ཞུ་དགོས་པ་ཡིན་ནོ། དེས་ན་རྒྱུད་ཕལ་ཆེར་སྣ་སྒོའི་རླུང་རྒྱུ་བ་ལོག་ མ་ཐག་ཏུ་རྩ་དབུ་མའི་ནང་དུ་རླུང་སོང་ནས་དེས་མེ་སྦར་བ་ཡན་མཐུན་ལ། སྣ་སྒོར་རླུང་རྒྱུ་བ་ལོག་པའི་ཐབས་སུ་དུས་འཁོར་བས་བུམ་པ་ཅན་བསྒོམ། གསང་འདུས་པའི་རྡོར་བཟླས་བྱེད། བདེ་དགྱེས་པས་གཙོ་བོར་ཡི་གེ་དང་ཐིག་ལེ་དང་མེ་ལ་སེམས་འཛིན་པ་སོགས་གོང་དུ་བཤད་པ་འདི་རྣམས་བྱེད་དོ། སྣ་སྒོའི་རླུང་རྒྱུ་བ་ལོག་ནས་གོང་དུ་བཤད་པའི་རླུང་འགགས་པའི་མཐུས། རྡོ་རྗེའི་ནང་གི་དབུ་མ་ཞར་བ་དེ་ཁ་ཕྱེ་ནས་སྒྲུབས་ཅན་དུ་བྱས། དེའི་ནང་ནས་སྐྱེས་པའི་ཐུར་སེལ་གྱི་རླུང་གསར་བ་སུམ་མདོར་སོང་སྟེ། ཀྵ་ཡིག་གིས་མཚོན་པའི་མེ་དང་འདྲེས་ཐིམ་སྟེ་བསྐུལ་བས་བྱང་སེམས་ཞུ་ནས་ཡས་བབས་དང་མས་བརྟན་གྱི་དགའ་བཞི་དམིགས་ཕྱེ་པར་བྱས་ནས་སྐྱོང་དགོས་པ་ཡིན་ནོ། སྣ་སྒོའི་རླུང་རྒྱུ་བ་ལོག་པ་ནི། རྩ་དབུ་མའི་ནང་དུ་རླུང་སོང་ནས་ལྟེ་བའི་མེ་འབར་བའི་རྟགས་ཡིན་ལ། སྣ་སྒོར་རླུང་རྒྱུ་བའི་ཚེ་ལྟེ་བའི་མེ་འབར་བའི་འཕྲོ་ཆོད་པའི་རྟགས་ཡིན་ནོ། དེ་ནས་དམིགས་པ་སྣ་མ་རྣམས་བརྟན་པ་ན་འདི་ལྟར་བསྒོམས་པར་བྱ་སྟེ། གོང་གི་དམིགས་པ་ཐུན་རེ་རེ་ལ་མ་ཆག་པར་བསྐྱངས་པའི་ངང་ནས་དམིགས་པ་དེ་དག་གི་མཐུས་སྣ་སྒོར་རླུང་རྒྱུ་བ་འགགས་པའི་མོས་པ་བྱས་ལ། སུམ་མདོ་ནས
Chinese
仅仅对中等芥子大小的量执持。一旦执持所缘境，就仅仅对中等芥子大小的量执持，对于比这更大或更小的量都不执持。如果不能执持微细的所缘境，就对所能执持的量执持。一旦微细的所缘境显现，并且对它稍微感到厌烦时，就加上这个所缘境来修习。也就是，观想自己的心融入到那个微细的明点中，并对那个明点本身执持。这样修习后，当自己的心和明点之间，连微小的二取显现都没有，而生起融入明点的体验时，对明点执持的必要 就完成了，因此就停止执持所缘境。又，在那时，即使修习了之前的所缘境，心也没有生起融入明点的体验，但在修习了之前的所缘境之后，在执持明点的时候，用三分之二或一半的时间，像每次一座一样，对风进行观想修习。那样的修习方式是：观想自己的左右两边和上下方的风，都汇集到肚脐下方的三岔路口，并在汇集的同时，观想那些风刚一进入中脉，就如对着镜子哈气一样消失，并反复这样观想。这样修习的必要是：连接脉道，并且不生起依赖于风的障碍。在入定的时候，这些在鼻孔中流动的风就会停止流动。而它停止流动的方式是：首先，在入定的时候，在呼吸两三次的时间里，风不会在鼻孔中流动。然后，随着习惯越来越深，风不流动的区域会越来越长，直到最后，只有一点点鼻息不会在鼻孔中流动。还有，最初风停止的时候，会感觉到鼻孔里的风返回，风充满了腹部。然后，腹部充满的感觉消失，鼻孔里有风流动，这不是真正的风停止的方式。腹部 里面的风如对着镜子哈气一样消失，风不在鼻孔里流动，这就是风进入中脉了。而那个风也是根本五风中的下行风。其中新旧两种，旧的风会消失，因此不会进入中脉，风鼻
English
Focus only on the size of a medium mustard seed. Once a support for meditation is held, focus only on the size of a medium mustard seed, and do not hold onto anything larger or smaller than that. If you cannot hold onto a subtle support, then hold onto what you can. Once a subtle support arises, and you feel a little weary of it, then add this support and meditate. That is, visualize your mind dissolving into that subtle bindu, and hold onto that bindu itself. By meditating in this way, when there is not even the slightest appearance of duality between your mind and the bindu, and the experience of dissolving into the bindu arises, the need to focus on the bindu is fulfilled, so stop focusing on the support. Also, at that time, even if you meditate on the previous supports, the experience of the mind dissolving into the bindu does not arise, but after meditating on the previous supports, when holding onto the bindu, for two-thirds or half of the time, like each session, meditate by focusing on the wind. The way to meditate on that is: Visualize the winds on your left and right sides, and above and below, all gathering at the three-way intersection below the navel, and at the same time as they gather, visualize those winds disappearing as soon as they enter the central channel, like breathing on a mirror, and repeatedly visualize in this way. The need for meditating in this way is: to connect the channels, and not to arise obstacles that depend on the wind. When in meditative equipoise, these winds that flow in the nostrils will stop flowing. And the way it stops flowing is: first, when in meditative equipoise, for the duration of two or three breaths, the wind will not flow in the nostrils. Then, as the habit becomes deeper and deeper, the area where the wind does not flow will become longer and longer, until finally, only a little bit of nasal warmth will not flow in the nostrils. Also, when the wind stops at first, you will feel the wind in the nostrils returning, and the wind filling the abdomen. Then, the feeling of the abdomen being full disappears, and there is wind flowing in the nostrils, this is not the real way the wind stops. The abdomen Inside, the wind disappears like breathing on a mirror, and the wind does not flow in the nostrils, this is the wind entering the central channel. And that wind is also the downward-clearing wind among the five root winds. Among them, there are new and old kinds, the old ones will disappear, so they will not enter the central channel, the wind nose
Chinese
鼻孔之气逆转，与脐下中脉管道开启同时发生，脉口开启后，从中生起清明的下泄之气，由此点燃脐部的火焰，火焰融化顶轮的菩提心。那气的形状如弓形。如是，脉、气、明点的解说虽多，但归根结底是以禅定的力量，使上方的鼻孔之气逆转。随即脐下的中脉口开启，从中生起清明之气。中脉之气点燃中脉内的脐部之火，或脐部的血增盛，直至到达顶轮，中脉内的顶轮菩提心融化，降至各脉轮处，次第生起四喜的证悟，如诸续部所说。其他脉中的血增盛，虽能生起其他脉中菩提心融化的安乐，但此处主要是中脉中的气点燃火焰，由此必须融化顶轮的菩提心。因此，大多数续部都一致认为，鼻孔之气逆转后，气立即进入中脉并点燃火焰。至于鼻孔之气逆转的方法，时轮金刚修持宝瓶气，密集金刚进行金刚念诵，胜乐金刚主要专注于字母、明点和火焰等，以上所说皆可修持。鼻孔之气逆转后，凭借上述气止息的力量，金刚内的萎缩中脉得以开启，变得坚实。从中产生的新的下泄之气到达三岔路口，与（藏文：ཀྵ་，梵文天城体：क्ष，梵文罗马拟音：kṣa，汉语字面意思：卡）字所象征的火焰混合融合，受到激发，菩提心融化，必须分别观修并增长上降下固的四喜。鼻孔之气逆转，是气进入中脉并点燃脐部火焰的征兆。鼻孔之气流动时，是脐部火焰燃烧中断的征兆。之后，当各种所缘稳固时，应如此修持：在不间断地保持上述每一种所缘的状态下，通过这些所缘的力量，生起鼻孔之气止息的意乐，并从三岔路口开始。
English
The reversal of the breath in the nostrils and the opening of the central channel's tube below the navel occur simultaneously. When the channel opening occurs, clear downward-moving air arises from within, which ignites the fire at the navel, and that fire melts the bodhicitta at the crown of the head. The shape of that air is like a bow. Thus, although there are many explanations of channels, air, and bindus, ultimately, it is through the power of samadhi that the air blocking the upper nostrils is reversed. Immediately, the central channel opening below the navel opens, and clear air arises from within it. That central channel air ignites the navel fire within the central channel, or the blood at the navel increases and goes up to the crown of the head, and the bodhicitta at the crown of the head within the central channel melts and descends to the places of the chakras, and the realization of the four joys arises in sequence, as explained in the tantras. Although the increase of blood in other channels can cause the bliss of the melting of bodhicitta in other channels, here, primarily, the air in the central channel ignites the fire, and thereby the bodhicitta at the crown of the head must be melted. Therefore, most tantras agree that as soon as the air reverses in the nostrils, the air goes into the central channel and ignites the fire. As for the methods of reversing the air in the nostrils, the Kalachakra practices vase breathing, the Guhyasamaja performs vajra recitation, and the Chakrasamvara primarily focuses the mind on letters, bindus, and fire, etc., all of which have been explained above. After the air reverses in the nostrils, through the power of the cessation of air mentioned above, the withered central channel within the vajra is opened and made firm. The new downward-moving air that arises from within it goes to the trijunction, mixes and merges with the fire symbolized by the letter (Tibetan: ཀྵ་, Devanagari: क्ष, Romanized Sanskrit: kṣa, Literal Chinese meaning: Ka), and is stimulated, causing the bodhicitta to melt, and the four joys of ascending and descending must be cultivated by distinguishing the objects. The reversal of the air in the nostrils is a sign that the air has entered the central channel and ignited the navel fire. When the air flows in the nostrils, it is a sign that the burning of the navel fire has been interrupted. Then, when the various objects of focus are stable, one should meditate in this way: While continuously maintaining each of the above objects of focus without interruption, through the power of those objects of focus, generate the intention that the air flowing in the nostrils has ceased, and starting from the trijunction.