Tibetan
ཅུ་བཞིར་ངེས་ལ། བྱ་རྒྱུད་ནི་ཕལ་ཆེར་སུམ་ཅུ་ཡིན་ཏེ། དམ་ཚིག་བསྡུས་པའི་སུམ་ཅུའི་བཅུ་ཚན་པ་ཟུར་པ་འབྱུང་བ་དང༌། ལེགས་གྲུབ་ཀྱི་རྒྱུད་ལས་ཀྱང་འབྱུང་ཞེས་གསུང་ངོ་། །དེ་ནི་ཚིག་དོན་གཉིས་ཀའི་སྒོ་ནས་རྣམ་སྣང་མངོན་བྱང་གི་དགོངས་པར་མི་རུང་སྟེ། དགེ་བཅུའི་རང་བཞིན་གྱི་སྡོམ་པ་ཞེས་འབྱུང་གིས། མི་དགེ་བ་ཞེས་པ་ཚིག་མ་དག་པའི་ཕྱིར་དྲི་བའི་སྐབས་ཡིན་གྱི། ལན་གྱི་སྐབས་མིན་པའི་ཕྱིར་དང༌། དེའི་ལན་དུ་བྱང་ཆུབ་སེམས་གཏོང་སོགས་བཞི་ཁོ་ན་སྡོམ་པ་རྩོད་མེད་དུ་གསུངས་པའི་ཕྱིར། མི་དགེ་བ་བཅུ་རྩ་ལྟུང་ཡིན་ན་དྲི་བ་གཉིས་པའི་སྐབས་སུ། དགེ་བསྙེན་གྱི་བསླབ་པའི་གཞི་རྩ་བ་གཅིག་དང་། ལོག་ལྟ་ལྔ་པོ་སྤོང་བ་ལ་གནས་པའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ལ་ལས་ལམ་ ཁ་ཅིག་གནང་བར་བཤད་པར་མི་རིགས་པར་འགྱུར་ཏེ། དེས་ན་སྡོམ་པ་གང་གི་ལུགས་ལ་ཡང་རང་རང་གི་རྩ་ལྟུང་གནང་བའི་སྐབས་མི་སྲིད་པའི་ཕྱིར། དེས་ན་སྤྱོད་རྒྱུད་ལ་ནི་བཞིར་ངེས་ཤིང་། བྱ་རྒྱུད་ལ་ཡང་བླ་མ་རྗེ་བཙུན་པས་གསུངས་པ་ལྟར་བཞི་པོར་ཕལ་ཆེར་ངེས་སམ་བརྟག་དགོས་ལ། དམ་ཚིག་བསྡུས་པ་ནི་ཇོ་བོས་མཛད་མ་མཛད་ཐེ་ཚོམ་ཟ་ཞིང་འགལ་བ་མཐོང་བས་ཤེས་བྱེད་དུ་མི་རུང་ངོ་། །རྣལ་འབྱོར་རྒྱུད་ལ་རྩ་ལྟུང་བཅུ་བཞིར་ངེས་ལ། དེའི་ངོས་འཛིན་ཁ་ཅིག་རིགས་ལྔའི་སྡོམ་ཚིག་ནས་དཀོན་མཆོག་གསུམ་རྡོ་རྗེ་དྲིལ་བུ་སློབ་དཔོན་དུ་གཟུང་བ་གསུམ། སྦྱིན་པ་རྣམ་བཞི། ཕྱི་ནང་གསང་གསུམ། མཆོད་པ་འབུལ་བ་དང་བཅུ་བཞིའི་ལྡོག་ཕྱོགས་ལས་འཛིན་པ་སོགས་བྱུང་ཡང་། དོན་ནི་དཔལ་མཆོག་ནས་བཤད་པའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་འདོར་དང༌། མཚན་མ་ལ་སྨོད་པ་དང་། ཆོས་ལ་སྨོད་པ་དང༌། དཀའ་ཐུབ་ཀྱིས་གདུང་བ་དང༌། རྡོ་རྗེ་དྲིལ་བུ་ཕྱག་རྒྱ་སྤོང་བ་གསུམ་དང༌། སློབ་དཔོན་ལ་སྨོད་པ་སྟེ་བརྒྱད། རྩེ་མོ་ནས་དཀོན་མཆོག་གསུམ་ལ་དད་པ་གཏོང་བ་ལ་བཤད། སྒྱུ་འཕྲུལ་དྲ་བ་ནས། རྡོ་རྗེ་སྤུན་ལ་གཤེ་བ་དང༌། གདུག་ལ་བྱམས་པ་དང༌། སེམས་ཅན་ལ་བྱམས་པ་སྤོང་བ་ལ་བཤད། དེ་ཉིད་བསྡུད་པ་ལས་བཤད་པའི་གསང་སྒྲོགས་དང༌། བདེ་གཤེགས་བཀའ་ལས་འདས་པ་སྟེ་བཅུ་བཞི་པོ་ཡིན་ལ། ཡང་བླ་མེད་ཀྱི་རྩ་ལྟུང་བཅུ་ནས། དང་པོ་བརྒྱད་དང༌། བཅུ་པ་ནི་ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པ། ལྔ་ནི་སྐྱབས་འགྲོ་འདོར་བ་དང༌། རྡོ་རྗེ་དྲིལ་བུ་ཕྱག་རྒྱ་གསུམ་འདོར་བ་དང༌། མཚན་ མ་སྨོད་པ་དང་ལྔའོ། །གཉིས་པ་ལ་ལྟུང་བ་བསྐྱེད་པའི་རྟེན་ངོས་གཟུང་བ་དང༌། ལྟུང་བའི་རིགས་བསྡུ་བའོ། །དང་པོ་ནི།
Chinese
确定为十四条。事部（བྱ་རྒྱུད）的根本堕，大概是三十条。因为有《誓言总集》三十条中的十条支分出现，并且也说是出自《善成续》。这从词和义两方面来说，都不应是现观庄严的密意，因为经中说的是“十善自性之律仪”，如果说“非善”就是词句不正确，因为这是提问的时候才说的，不是回答的时候说的。而且，作为那个回答，仅仅是舍弃菩提心等四条，无可争辩地说是律仪。如果说十不善是根本堕，那么在第二个问题的时候，就不应说对于安住于舍弃五邪见的居士学处根本一条的菩萨，允许某些事业。因为那样的话，在任何律仪的宗派中，都不可能存在开许各自根本堕的情况。因此，行部（སྤྱོད་རྒྱུད）确定为四条。事部（བྱ་རྒྱུད）也如至尊上师所说，大概确定为四条，或者需要观察。而《誓言总集》是否是觉沃（ཇོ་བོ，阿底峡尊者）所造，令人怀疑，并且见到矛盾，因此不能作为依据。瑜伽部（རྣལ་འབྱོར་རྒྱུད）确定为十四条根本堕。其中有些观点是从五部总持中，执持三宝、金刚铃杵、上师为三，四种布施，外内密三种，供养和十四种的相反方面等而来。但实际上，是从吉祥胜乐轮所说的舍弃菩提心，诽谤形象，诽谤佛法，以苦行折磨自己，舍弃金刚铃杵手印这三条，以及诽谤上师这八条。从《顶续》中说的是舍弃对三宝的信心。从《幻化网》中说的是呵斥金刚兄弟，慈爱恶人，舍弃对众生的慈爱。从《总集续》中所说的泄露秘密，违背善逝之教，这十四条。还有，从无上部的十根本堕中，前八条，第十条是不共的，第五条是舍弃皈依，舍弃金刚铃杵手印三者，以及诽谤形象这五条。第二，是确定产生堕罪的所依，以及归纳堕罪的种类。第一是：
English
It is certain that there are fourteen. The root downfalls of the Kriya Tantra are probably thirty. Because the ten divisions of the thirty in the Condensed Samaya appear separately, and it is also said that they come from the Well-Accomplished Tantra. This should not be the intention of Manifest Enlightenment in terms of both words and meaning, because it says "the vow of the nature of the ten virtues." If it says "non-virtue," the words are not correct, because it is said at the time of questioning, not at the time of answering. Moreover, as that answer, only four, such as abandoning Bodhicitta, are indisputably said to be vows. If the ten non-virtues are root downfalls, then at the time of the second question, it should not be said that some actions are permitted for a Bodhisattva who abides in the one root of the lay vows and abandoning the five wrong views. Because in that case, it is impossible for any school of vows to allow the giving up of their own root downfalls. Therefore, it is certain that there are four in the Charya Tantra. In the Kriya Tantra, as the venerable Lama said, it is probably certain that there are four, or it needs to be examined. The Condensed Samaya is doubtful whether Jowo (Atisha) made it or not, and seeing contradictions, it cannot be taken as evidence. It is certain that there are fourteen root downfalls in the Yoga Tantra. Some of the identifications of these come from the summary of the five families, taking the Three Jewels, Vajra Bell, and Master as three, the four kinds of giving, the three outer, inner, and secret, offerings, and holding on to the opposite of the fourteen, etc. But in reality, it is the abandoning of Bodhicitta as explained in the Glorious Supreme One, reviling signs, reviling the Dharma, tormenting oneself with asceticism, abandoning the Vajra Bell Mudra, and the eight of reviling the master. From the Peak, it is said to be abandoning faith in the Three Jewels. From the Net of Illusion, it is said to be scolding Vajra brothers, loving the cruel, and abandoning love for sentient beings. The fourteen are the disclosure of secrets and transgressing the teachings of the Sugata, as explained in the Condensed Tantra itself. Also, from the ten root downfalls of the Unsurpassed, the first eight, the tenth is uncommon, the fifth is abandoning refuge, abandoning the three of Vajra Bell Mudra, and the five of reviling signs. Secondly, it is to identify the basis for generating downfalls and to summarize the types of downfalls. The first is:
Tibetan
བླ་མེད་ཀྱི་དབང་བསྐུར་སྡོམ་པ་ཐོབ་ལ་མ་ཉམས་པ་བསམ་པ་རང་བཞིན་དུ་གནས་པའོ། །གཉིས་པ་ལ་ཕམ་པའི་སྡེ་ཚན་དང༌། སྦོམ་པོའི་སྡེ་ཚན་ནམ། རྩ་བ་དང་ཡན་ལག་གི་ཉེས་པ་གཉིས་སོ། །དང་པོ་ལ། གཞུང་གི་མཚན་དོན་དང༌། མཚན་ཅན་གྱི་གཞུང་བཤད་པའོ། །གཉིས་པ་ལ། བཤད་པ་ལ་འཇུག་པའི་བྱ་བ་དང༌། བཤད་པ་ཉིད་ཉེ་བར་འགོད་པ་དང༌། བཤད་པ་མཐར་ཕྱིན་པའི་བྱ་བའོ། །དང་པོ་ལ། མཆོད་བརྗོད་དང༌། བརྩམ་པར་དམ་བཅའ་བ་གཉིས་སོ། །དང་པོ་ནི། ཀུན་ནས་དང་བའི་ཡུལ་ལ་དུས་ཀུན་ཏུ་དང་བ་ཞེས་ཟེར་ཏེ་དང་བ་རྟགས་སོ། །ཞབས་ཀྱི་པདྨོར་འདུད་པ་ནི། དངོས་སུ་མེད་ཀྱང་གུས་པས་འདུད་དོ། །གཉིས་པ་ནི། བརྗོད་བྱ་དང་རང་བཟོའི་ཉེས་པ་སྤང་པ་དང༌། དགོས་པ་རྣམས་ཀྱིས་ཤེས་པར་བྱའོ། །གཉིས་པ་བཤད་པ་ཉིད་ཉེ་བར་འགོད་པ་ལ། རྩ་བའི་ལྟུང་བས་མི་གོས་པར་བྱེད་པའི་ཐབས་དང༌། གོས་ན་ཕྱིར་འཆོས་པར་བྱེད་པའི་ཐབས་གཉིས་སོ། །དང་པོ་ལ། རྩ་བའི་ལྟུང་བ་ངོས་གཟུང་བ་དང༌། དེ་ལ་བསྲུང་འདོད་བསྐྱེད་པ་དང༌། བསྲུང་ཚུལ་དངོས་སོ། །དང་པོ་ལ་བཅུ་ཡོད་པའི་དང་པོ་ལ། དངོས་དང་། ཕྱོགས་མཐུན་གཉིས་སོ། །དང་པོ་ལ། ལྟུང་བའི་མིང་འདོགས་དང༌། ལྟུང་བར་འགྱུར་པའི་ཚུལ་གཉིས་སོ། །དང་པོ་ནི། གཤིན་རྗེའི་གཤེད་དམར་གྱི་རྒྱུད་ལེའུ་བཅོ་བརྒྱད་པ་དང༌། གུར་གྱི་ལེའུ་བཅོ་ལྔ་པ་ནས་སྨད་པའི་རྩ་ལྟུང་ཞེས་དང༌། དུས་འཁོར་ ནས་ཐུགས་དཀྲུགས་པའི་རྩ་ལྟུང་དང༌། འདིར་བརྙས་པ། ཞེས་སོགས་སོ། །གཉིས་པ་ལ་གཞན་ལུགས་འགོད་པ་དང༌། འཐད་ཕྱོགས་རྣམ་པར་བཞག་པའོ། །དང་པོ་ནི། །རྒྱ་ཆེར་འགྲེལ་ནས་གསུངས་པ་སོགས་དང༌། དཱ་རི་ཀ་བས་ཡན་ལག་དྲུག་རྣམ་པར་བཞག་པ་སྟེ། བླ་མ་དམ་པར་ཤེས་པ། མི་དགྱེས་པར་ཤེས་པ། ཉོན་མོངས་པས་ཀུན་ནས་བསླངས་ནས་བྱས་པ། རང་དོན་ལྷུར་ལེན་པ། གཞན་གྱི་དོན་མ་ཡིན་པ། སླར་སྦྱང་བའི་བསམ་པ་མེད་པ་ཞེས་སོ། །བླ་མ་དམ་པ་ནི། རང་དོན་མིན་པར་ཉེས་པ་བྱེད་པ་པོ་སློབ་མའི་དོན་དུ་བསམས་ནས། སློབ་མས་ཉེས་པ་བྱེད་པ་ལ་མི་དགྱེས་པའོ། །བླ་མ་མི་དགྱེས་པ་ལ་མི་དགྱེས་པར་ཤེས་པ་ནི། མི་དགྱེས་ཀྱང་བླ་ཡི་སྙམ་པ་དགོས་ཀྱི་དེ་ལྟར་ཤེས་ཀྱང་། ཉོན་མོངས་ཤེས་ཆེན་པོས་ཟིལ་གྱིས་མནན་ནས་དབང་མེད་ལ་ནི་རྩ་བའི་ལྟུང་བ་མེད་དོ། །རང་དོན་ལྷུར་ལེན་ཀྱང་གཞན་དོན་དང་འདྲེས་ན་རྩ་བའི་ལྟུང་བ་མེད་པས་གཞན་དོན་མ་ཡིན་ཞེས་ཟུར་དུ་སྨོས་སོ། །སླར་སྦྱང་བསམ་པ་ནི། འགྱོད་པ་ཙམ་གྱིས་མི་ཆོག་གི །དེ་མ་ཐག་ཏུ་བཤགས་པ་བྱེད་འ
Chinese
无上灌顶誓言获得且未失坏，念头自然安住。第二，有堕罪品类和粗罪品类，或根本和支分的罪过两种。第一，是论典的名称意义和具名称的论典解说。第二，是进入解说的行为、安立解说本身的行为和解说究竟的行为。第一，是礼敬和立誓造论两种。第一是，对一切清净的境，称为时时清净，是清净的标志。礼敬足莲，虽无实有，但以恭敬而礼敬。第二是，应断除所说和自造的过失，应以必要来了解。第二，安立解说本身，有不被根本堕罪沾染的方法和沾染后返回忏悔的方法两种。第一，是确认根本堕罪、生起守护之心和守护之方式。第一，有十种，其中的第一种，是真实和相似两种。第一，是堕罪的命名和成为堕罪的方式两种。第一是，《死主阎摩的红诛》续第十八章和《帐篷》续第十五章中说为舍弃的根本堕罪，以及《时轮》 中说为扰乱心意的根本堕罪，以及此处所说的轻蔑等等。第二，是安立他宗和他宗的合理之处。第一是，从《广大疏》中所说等等，以及达日嘎巴安立六支，即：知晓上师是殊胜的、知晓不喜悦、从烦恼所生的行为、专顾自身利益、不是为了他人利益、没有再次清净的想法。上师殊胜是，不做自利之事，而是为了弟子的利益，对弟子做错事而不喜悦。对上师不喜悦，知晓不喜悦是，即使不喜悦，也需要认为是上师，即使这样知道，也被烦恼大势力压制，无力自主，则没有根本堕罪。即使专顾自身利益，如果与他利混合，则没有根本堕罪，所以特别说了不是为了他人利益。再次清净的想法是，仅仅后悔是不够的，必须立即忏悔。
English
The unsurpassed empowerment vows are obtained and not degenerated, and the mind naturally abides. Secondly, there are two it is said to be the root downfall of disturbing the mind, and the contempt mentioned here, and so on. Second, there is the establishment of other systems and the rational aspects of other systems. The first is that from what is said in the Extensive Commentary, etc., and that Darika established six branches, namely: knowing the guru to be supreme, knowing displeasure, acting from affliction, being devoted to one's own benefit, not being for the benefit of others, and not having the intention to purify again. The supreme guru is one who does not act for his own benefit, but for the benefit of the disciple, and is displeased when the disciple does wrong. Knowing that the guru is displeased is that even if he is displeased, it is necessary to think of him as the guru, and even if he knows this, he is suppressed by the great power of affliction and is not in control, then there is no root downfall. Even if one is devoted to one's own benefit, if it is mixed with the benefit of others, there is no root downfall, so it is specifically said that it is not for the benefit of others. The intention to purify again is that it is not enough to merely regret it, one must confess immediately.