Tibetan
་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པ་ཡིན་ནོ། ཞེས་གསུངས་སོ། །དེ་ལ་ཟླ་ཉི་ནི་རོ་རྐྱང་ངོ༌། །དེའི་བདག་ཉིད་ཅན་ནི་གང་ལ་དེ་གཉིས་འདུས་པ་དབུ་མའོ། །དེའི་ལམ་ནི་རྩ་དེའི་ཁོང་སྟོང་སྟེ་དེ་ཉིད་ནས་ངོ་བོའོ། །རྩའི་ལམ་གང་ནས་ཏེ་དེ་ནས་རྒྱུན་ལྡན་དུ་རླུང་འབྱུང་འཇུག་བྱེད་པའི་ལམ་དེ་དང་རླུང་གཉིས་གཅིག་ཏུ་སྦྱོར་བ་ནི་དབུ་མ་ནས་རྒྱུན་དུ་འཇུག་པར་བྱེད་པའོ། །དེ་ནས་རྒྱུ་བ་ལ་སེམས་གཏོད་པ་ནི་སེམས་འཛིན་པའོ། །དེ་ལྟར་བྱའི་འབྲས་བུ་ནི་རླུང་དབུ་མ་ནས་རྒྱུ་བ་དེས་ཀྱང་རང་གི་ཁྱིམ་སྙིང་གའི་དབུས་སུ་འཁྱེར་རོ། །རང་གི་ཁྱིམ་ཇི་འདྲ་སྙམ་ན་བློ་སྟེ་རྣམ་པར་རྟོག་པ་དང་རླུང་སེམས་ཀྱི་དང་པོའི་གཞིའོ། །ཡང་ན་བློ་ནི་སེམས་སོ། །དེའི་གཞི་ནི་དེའི་བཞོན་པའི་རླུང་སྟེ་དེ་རྣམས་རང་གི་ཁྱིམ་དུ་འཁྱེར་བའོ། །འདིས་དབུ་མ་ཉིད་ནས་བཟླ་དགོས་པར་བསྟན་ནོ། །རྡོ་རྗེའི་བཟླས་པ་ཉིད་ཀྱིས་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པའི་རླུང་རང་གནས་སུ་གནས་པར་བྱས་ནས། ལས་རླུང་དང་རྣམ་རྟོག་ཐམས་ཅད་འགོག་པར་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་གྲུབ་པ་ལས་ཀྱང་གསུངས་ཏེ། ཇི་སྐད་དུ། དེ་ཡོངས་སུ་མཉེས་པ་ལས་དེའི་བཀའ་ལུང་གིས་དེ་ལྟ་བུའི་རླུང་དབང་བོ་རྣམས་ལས་བཀུག་སྟེ། རྒྱུན་དུ་འཇུག་པ་དང་འབྱུང་བའི་བྱ་བ་བྱེད་པའི་ལམ་རྣལ་མ་ཉིད་དུ་གནས་པར་བྱེད་དོ། །དེས་ནི་ཡང་དག་པ་མ་ཡིན་པའི་རྟོག་པའི་ཚོགས་མཐའ་དག་འོབས་ཀྱིས་བསྐོར་བའི་ནང་དུ་དྲི་མ་དང་བཅས་པའི་སྲེད་པའི་ཆུའི་ཚོགས་ཀྱིས་བཀང་སྟེ། སྲིད་པའི་ཤིང་སྦངས་ཏེ་ཆུས་གཏོར་བས་བསྐྱེད་དེ། ཤིན་ཏུ་རིང་བ་སྐྱེས་པས་འདོད་པའི་འབྲས་བུ་མིག་དགའ་བ་སྐྱེད་པ་དང༌། རྣ་བ་བདེ་བར་བྱེད་པ་དང༌། དྲི་ཞིམ་པ་དང༌། རོ་ཞིམ་པ་དང༌། མཁྲང་ཞིང་སྦོམ་ལ་སྣ་ཚོགས་པ་མང་པོ་ཉམས་སུ་སྨྱོང་བར་བྱེད་པའི་རྒྱུ་གསར་དུ་སྐྱེ་བའི་སྲོད་པ་ལོག་པར་འགྱུར་རོ། ། དེའང་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པའི་རྗེས་སུ་ཚོལ་ཏེ། དེར་གནས་ནས་ཕྱིར་རོལ་གྱི་བྱ་བ་ཐམས་ཅད་སྤོང་མོད་ཀྱི། དེར་ཡང་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པའི་བྱ་བ་ཡོད་དོ། །དེ་ཉིད་ཀྱིས་འབྲེལ་ཞིང་ཉམས་སུ་མྱོང་བ་གཡོ་བའི་བདག་ཉིད་དུ་རྣམ་པར་གནས་སོ། །དེར་ཡང་ཁྱད་པར་མ་དམིགས་པས་ཉམས་སུ་མྱོང་བའི་དངོས་པོ་ལ་སླར་ཡང་ཉམས་སུ་མྱོང་བའི་རྗེས་སུ་ཆགས་པའི་འཇུག་པ་ལྡོག་པར་བྱེད་དོ། །མང་པོས་ཅི་ཞིག་བྱ་སྟེ། གང་གི་ཚེ་ཕྱི་རོལ་ཏུ་གྱུར་པའི་བརྟགས་པའི་རང་བཞིན་རྣམ་པར་བཅད་པ་དེའི་ཚེ་འདི་རང་གི་ངོ་བོ་ལ་གནས་པར་འགྱུར་རོ། །དེར་ཡང་གཉུག་
Chinese
是修习。如是说。其中月日是罗单。其自性者，何者是二者合一的中脉。其道是彼脉之空隙，即彼性也。脉道何处，即从彼处，通常风出入之道，与风二者合一，即从中脉通常入。从彼处行持，是持心。如是行之果，风从中脉行持，亦将自身之家带至心间中央。自身之家如何，谓为智，即分别念与风心之最初所依。又或智是心。其所依是其所乘之风，彼等带至自身之家也。此示从中脉自身须念诵。仅以金刚念诵，使俱生风安住于自位，断除业风与一切分别念，亦从彼性成就中说，如云：彼完全喜悦故，以彼之教令，如是之风从诸根中勾摄，安住于通常出入之事之真实道中。彼以非真实之分别念之众，一切皆以坑所围绕之中，充满垢染之贪欲水之众，浸泡有之树，以水浇灌而生，极长生长故，生起欲之果，眼喜悦，耳舒适，香气芬芳，味甘美，坚硬粗大且众多之种种，新受用之因生起之贪欲，将转为颠倒。 彼亦寻觅俱生之后，住于彼处，虽舍弃一切外境之事，然彼处亦有俱生之事。彼即以彼关联且受用，于动摇之自性中如是安住。于彼处亦未特别指定，故于受用之事物上，复又使随逐受用之入转为退还。多说何益，何时断除成为外境之分别之自性，彼时此将安住于自身之体性中。于彼处亦本
English
It is practice. It is said so. Among them, the moon and sun are ro rkyang. Its nature is the central channel where the two are united. Its path is the emptiness of that channel, which is its very nature. Where is the path of the channel? From there, the path where the wind usually enters and exits, and the two winds are united, which is to enter continuously from the central channel. To fix the mind on moving from there is to hold the mind. The result of doing so is that the wind moving from the central channel also carries its own home to the center of the heart. What is its own home like? It is said to be intelligence, which is the first basis of discrimination and wind-mind. Or intelligence is mind. Its basis is the wind it rides on, and they are carried to its own home. This shows that one must recite from the central channel itself. By vajra recitation alone, having made the co-emergent wind abide in its own place, cutting off karma wind and all discriminations, it is also said from the accomplishment of that very nature, as it is said: Because it is completely pleased, by its command, such wind is drawn from the senses, and abides in the true path of the usual activities of entering and exiting. It fills all the assemblies of untrue discriminations, surrounded by pits, with assemblies of defiled desire water, soaking the tree of existence, causing it to grow by watering it. Because it grows very long, it produces the fruit of desire, pleasing the eyes, comforting the ears, fragrant with scent, sweet in taste, hard, thick, and various kinds of many things to be newly enjoyed, the desire that arises as the cause will turn into reversal. It also seeks after the co-emergent, and dwelling there, although it abandons all external affairs, there are also co-emergent affairs there. It is connected and experienced by that very thing, and abides in the nature of movement. There is also no special designation there, so on the objects of experience, it again causes the entry that follows experience to turn back. What is the use of saying much? When the nature of discrimination that has become external is cut off, then this will abide in its own essence. There also original
Tibetan
མའི་ཡུལ་ཕྲ་མོ་ལ་འཇུག་པ་ལས་རྗེས་སུ་ཆགས་པ་ཟད་པས་འབད་པ་བཅོམ་ནས། བདག་ཉིད་ཀྱི་གནས་ལ་མངོན་པར་ཕྱོགས་པར་འགྱུར་རོ། །དེས་ནི་ཡོན་ཏན་མཐའ་དག་དང་ལྡན་པར་འགྱུར་པས་བརྟན་པའི་ཡོན་ཏན་དང་ལྡན་པར་འགྱུར་ཏེ། བརྟན་པས་ན་གཞན་གྱི་དོན་གྱི་ཡོན་ཏན་དང་ལྡན་པར་འགྱུར་རོ། །དཔེར་ན་ནམ་མཁའི་ངོས་སུ་ཁྱབ་པའི་ཆུ་འཛིན་གྱི་ཚོགས་སྟུག་པོ་དེངས་པར་གྱུར་པ་ན། གང་དུ་སོང་བ་མི་ཤེས་པ་དེ་བཞིན་དུ་རླུང་འདིའང་སྔར་རྒྱུན་མི་འཆད་པར་འབྱུང་བ་ལ། དེ་ལྟར་ཐིམ་པར་གྱུར་པ་ན་མཆོག་ཏུ་ལྡོག་ཅིང་ཚིམ་པ་ཐོབ་པས་གང་དུའང་འགྲོ་བར་མི་འགྱུར་རོ། །ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པའི་རླུང་རང་གི་གནས་སུ་གནས་པས་རྟོགས་པར་འགྱུར་རོ། །ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པའི་རླུང་རང་གི་གནས་སུ་གནས་པས་རྟོག་པའི་ཚོགས་ལས་གྲོལ་ཞིང་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་རང་བཞིན་གྱིས་ཐུགས་ཚིམ་པར་བྱེད་པ་ཅི་ཞིག་ལྟར་སྟེ། འདི་ལས་འཁོར་བ་འདིར་ཐབས་ཐུགས་རྗེ་ཆེན་པོ་མང་དུ་རྒྱུན་མི་འཆད་པར་གོམས་པར་བྱས་པས། མཐའ་ཡས་པའི་སེམས་ཅན་རྣམས་ཀྱི་དོན་མཛད་པའི་རྒྱུ་ཐོབ་པ་ཡིན་ ནོ། ཞེས་སོ། །རླུང་དབང་བོའི་སྒོར་རྒྱུ་བ་བཀུག་ནས་འབྱུང་འཇུག་གི་ལམ་ཉིད་དུ་གནས་པར་རམ་འཇོག་པར་བྱེད་དོ། །ལམ་ཇི་འདྲ་སྙམ་ན་རྣལ་མ་སྟེ་ཨ་བ་ངྷཱུ་ཏཱིའི་ལམ་དུའོ། །ཇི་ལྟར་འཇོག་ན་རྒྱུན་དུའོ། །དེ་ལྟར་བཞག་པའི་རླུང་གི་རྣལ་འབྱོར་དེས་ནི་སྲིད་པ་ལོག་པར་འགྱུར་རོ་ཞེས་སྦྱར་རོ། །ལྡོག་ལུགས་དེ་ཡང་རྡོར་བཟླས་བྱས་པས་རླུང་དང་སེམས་རྣམས་ལྟན་ཅིག་སྐྱེས་པའི་རླུང་མི་ཤིགས་པའི་ཐིག་ལེའི་རྗེས་སུ་ཚོལ་བ་སྟེ་དེར་འགྲོ་ཞིང་རྗེས་སུ་འཇུག་གོ །རླུང་སེམས་རྣམས་ལྷན་སྐྱེས་ཀྱི་རླུང་གི་གནས་དེར་གནས་པ་སྟེ་ཐིམ་ནས་ཕྱི་རོལ་གྱི་ཡུལ་ལ་འཇུག་པའི་བྱ་བ་ཐམས་ཅད་སྤོང་ངོ་། །དེ་ལྟ་ནའང་རླུང་གི་བྱ་བ་ཐམས་ཅད་མེད་པ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། རླུང་ཐིམ་པའི་གནས་དེར་ཡང་ལྷན་སྐྱེས་ཀྱི་རླུང་གི་བྱ་བ་ནི་ཡོད་དོ། །མདོར་ན་རྡོར་བཟླས་ཀྱིས་རླུང་སེམས་དབུ་མར་བསྡུས་ནས་ཕྱི་རོལ་གྱི་ཡུལ་ལ་མངོན་པར་ཞེན་པ་བཅད་པ་དེའི་ཚེ་ལྷན་སྐྱེས་ཀྱི་འདི་ལས་རླུང་གི་གཞི་མི་བྱེད་པར་རང་གི་ངོ་བོ་ལ་གནས་པར་འགྱུར་ལ། དེའི་ཚེ་མ་བཅོས་གཉུག་མའི་དོན་ཤིན་ཏུ་ཕྲ་བའི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ལ་ཞུགས་པའི་དབང་ལས། རང་གི་གནས་ལ་མངོན་དུ་ཕྱོགས་ཏེ་འཇུག་པས་ཡོན་ཏན་ཐམས་ཅད་བསྐྱེད་དོ། །ལྷན་སྐྱེས་ཀྱི་རླུང་རང་གི་གནས་ལ་གནས་ཞེས་པའི་རང་གནས་ནི་བདེ་མཆོག་རིམ་ལྔ་དང་འདྲ་སྟེ།
Chinese
从进入细微的母界，随之生起的执着止息，断除勤奋后，将明显趋向于自性之境。因此，将具足一切功德，从而具足稳固的功德。由于稳固，因此将具足利益他人的功德。譬如，遍布虚空之面的浓厚云聚消散时，如同不知去向一般，此风也如是，先前持续不断地生起。如是融入时，由于获得殊胜的止息和满足，因此将不再前往任何地方。俱生风安住于自性之境，因此将得以证悟。俱生风安住于自性之境，因此从分别之聚中解脱，以空性之自性使心意满足，如同什么一般？从此轮回中，以方便大悲恒常不断地串习，从而获得成办无边众生之义的因。如是说。收摄风于诸根门中运行，安住或安置于生起融入之道本身。何为道？乃是真实的阿哇杜帝之道。如何安置？乃是恒常地安置。如是安置的风瑜伽，将使有寂颠倒，如是连接。颠倒之理，也是通过金刚念诵，风和心识寻求俱生风不坏明点的踪迹，即前往那里并随之进入。风和心识安住于俱生风之境，即融入，从而舍弃进入外境的一切行为。即便如此，也并非一切风的行为都消失，在风融入之境，仍然存在俱生风的行为。总之，以金刚念诵将风和心识收摄于中脉，断除对外境的执着之时，俱生者将不从此造作风之基础，而是安住于自己的本性。彼时，由于进入未作造作的本初之义，极其微细的真如之力的缘故，将明显趋向于自己的境地而进入，从而生起一切功德。俱生风安住于自己的境地，所谓的自境，如同胜乐五次第一般。
English
From entering the subtle mother realm, the clinging that arises ceases, and after cutting off diligence, one will manifestly move towards the realm of one's own nature. Therefore, one will be endowed with all qualities, and thus be endowed with the quality of stability. Because of stability, one will be endowed with the quality of benefiting others. For example, when a thick mass of clouds spread across the face of the sky dissipates, just as one does not know where it has gone, so too is this wind, which previously arose continuously. When it is thus absorbed, because one obtains supreme cessation and satisfaction, one will no longer go anywhere. The co-emergent wind abides in its own realm, and thus one will be able to realize it. The co-emergent wind abides in its own realm, and thus is liberated from the collection of thoughts, and satisfies the mind with the nature of emptiness, like what? From this samsara, by constantly familiarizing oneself with skillful means and great compassion, one obtains the cause for accomplishing the benefit of limitless sentient beings. Thus it is said. Gathering the wind that moves in the gates of the senses, one abides or places it on the path of arising and entering itself. What kind of path is it? It is the true path of Avadhuti. How does one place it? One places it constantly. The yoga of wind thus placed will reverse existence, thus connect it. The way of reversing is also that by doing Vajra recitation, the winds and minds seek the trace of the co-emergent wind's indestructible bindu, that is, they go there and enter after it. The winds and minds abide in the realm of the co-emergent wind, that is, they dissolve, and thus abandon all activities of entering external objects. Even so, it is not that all activities of the wind disappear, but in the realm where the wind dissolves, there is still the activity of the co-emergent wind. In short, by gathering the wind and mind into the central channel through Vajra recitation, when one cuts off the manifest attachment to external objects, the co-emergent one will not create the basis of wind from this, but will abide in its own nature. At that time, due to the power of entering the uncreated, original meaning, the extremely subtle Suchness, one will manifestly move towards one's own realm and enter, thereby generating all qualities. The co-emergent wind abides in its own realm, the so-called own realm is like the five stages of Chakrasamvara.