Tibetan
པའོ། །འདི་ལ་གསུམ། སྣོད་ཀྱི་སྲིད་པའི་རིམ་པ་དང་མཐུན་པར་བསྒོམ་པ། བཅུད་ཀྱི་སྲིད་པའི་རིམ་པ་དང་མཐུན་པར་བསྒོམ་པ། དེ་དག་དང་བསྟུན་ནས་བསྒོམ་པར་གསུངས་པའི་དགོངས་པ་གཏན་ལ་དབབ་པའོ། །དང་པོ་ལ་གཉིས། སྣོད་ཞིག་ཅིང་སྟོངས་པ་དང་མཐུན་པར་བསྒོམ་པ། སྣོད་ཆགས་པའི་རིམ་པ་དང་མཐུན་པར་བསྒོམ་པའོ། །དང་པོ་ནི། མདོར་བྱས་ལས། དམ་པའི་དོན་དུ་དངོས་པོ་རྣམས། ཞེས་པ་ནས་ཡེ་ཤེས་ས་གཞི་བྱིན་གྱིས་བརླབ། ཅེས་བའི་བར་གྱི་གཞུང་གིས་རྟེན་སྐྱེད་པའི་ཐོག་མར་སྣོད་བཅུད་རྣམས་སྟོང་པ་ཉིད་དུ་སྒོམ་པར་གསུངས་ན་དེ་ལྟར་སྒོམ་པའི་རྒྱུ་མཚན་ཅི་ཡིན་སྙམ་ན། ལེའུ་དྲུག་པའི་སྒྲོན་གསལ་ལས། འདི་ནི་སྲིད་པ་སྐྱེ་བའི་རིམ་པ་ལྟར་སྒོམ་པ་རྣམས་ལ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་རྣམས་ཀྱི་ཡུངས་ཀར་གྱི་སྒྲས་མཚོན་པར་མཛད་དེ། ཞེས་གསུངས་པ་ལྟར་རྣལ་འབྱོར་ཆེན་པོའི་རྒྱུད་ཀྱི་རྟེན་དང་བརྟེན་པའི་བསྐྱེད་རིམ་བསྒོམ་པ་ནི་སྲིད་པ་སྐྱེ་བའི་རིམ་པ་ལྟར་སྒོམ་པ་ཡིན་ལ། དེ་ལ་ཡང་ཐོག་མར་སྣོད་ཀྱི་སྲིད་པ་སྟོངས་པ་དང་མཐུན་པར་སྒོམ་དགོས་པས་སྣོང་ལ་སོགས་པ་སྟོང་པ་ཉིད་དུ་སྒོམ་པ་གསུངས་སོ། །འདི་ལ་གཉིས། མཐུན་ཡུལ་སྣོད་འཇིག་པའི་རིམ་པ། དེ་དང་རྗེས་སུ་མཐུན་པར་བསྒོམ་པའོ། །དང་པོ་ལ་གཉིས། སྣོད་འཇིག་པའི་སྔོན་དུ་བཅུད་འཇིག་ཚུལ། དེའི་འོག་ཏུ་སྣོད་འཇིག་ཚུལ་དངོས་སོ། །དང་པོ་ནི། གང་གི་ཚེ་སྟོང་གསུམ་འདིར་འཇིག་རྟེན་དུ་འཇིག་པ་ཐོབ་པ་ནི་འཇིག་རྟེན་ཆགས་ནས་བར་བསྐལ་ཉི་ཤུར་གནས་པ་དེ་ལས་ནི་བྱུང་ལ་བར་བསྐལ་ཉི་ཤུར་འཇིག་རྟེན་འཇིག་པར་འགྱུར་པ་དེ་ལ་ཞུགས་ཤིང་དེའི་འགོ་བརྩམས་པ་སྟེ་དེ་ནས་བཟུང་སྟེ་ས་འོག་ས་སྟེང་ས་བླའི་ཁམས་ གསུམ་པའི་སེམས་ཅན་གཅིག་ཀྱང་མ་ལུས་པར་གྱུར་པ་ན་བཅུད་ཞིག་པ་ཡིན་ནོ། །ས་བླའི་ཡ་མཐའ་ནི་མེས་འཇིག་གི་དབང་དུ་བྱས་ན་བསམ་གཏན་དང་པོ་མན་ཆད་དོ། །དེ་ཡང་ཐོག་མར་དམྱལ་བ་ནས་འཇིག་པས་སྟོང་གསུམ་འདིའི་དམྱལ་བར་སེམས་ཅན་གསར་དུ་མི་སྐྱེ་ཞིང་སྔར་སྐྱེས་པ་རྣམས་ཀྱང་ཤི་འཕོས་ནས་དམྱལ་བ་སྟོངས་པར་འགྱུར་རོ། །དེ་ནས་དུད་འགྲོ་དང་དེ་ནས་ཡི་དྭགས་ཀྱི་གནས་སྟོངས་པར་འགྱུར་ཏེ། དེ་ཡང་ངན་འགྲོ་དེ་དག་དུ་དུང་མྱོང་ངེས་ཀྱི་ལས་ཡོད་པ་རྣམས་འཇིག་རྟེན་གཞན་གྱི་དམྱལ་བ་ལ་སོགས་པར་སྐྱེའོ། །དུད་འགྲོ་ནི་རྒྱ་མཚོ་ཆེན་པོ་ན་གནས་པ་རྣམས་སྔར་འཇིག་ལ་མི་དང་ལྷན་ཅིག་འཁོད་པ་རྣམས་དེ་དག་དང་ལྷན་ཅིག་ཏུ་འཇིག་པར་མཛོད་འགྲེལ་ལས་བཤད་དེ་
Chinese
པའོ། 此处有三：与外器世间的次第相应而修习，与内情世间的次第相应而修习，以及确定与这些相符而修习的所说之意。第一者有二：与外器坏灭空虚相应而修习，与外器形成的次第相应而修习。初者是，总而言之，从“为了圣者的意义，诸事物”到“以智慧之地加持”之间的经文说，在生起所依的最初，外器内情都应修为空性，如果这样修习，那么原因是什么呢？第六品的《明灯释》中说：“这是对于如来们以芥子的声音来象征修习生起次第的人们，如同世间产生之次第。”如是所说，修习大瑜伽续部的所依和能依的生起次第，就是如世间产生之次第一样。其中，首先必须修习与外器世间空无相应的，因此宣说了将声等修为空性。此处有二：共同之处，外器毁灭的次第；以及与之相应地修习。初者有二：外器毁灭之前，内情毁灭的方式；以及其后，外器毁灭的真实方式。初者是：当三千世界在此世间获得毁灭时，即是世间形成后，住于二十中劫，从中产生，并进入世间毁灭的二十中劫，开始毁灭，即从那时起，地下、地上、地上之上的三界众生一个也不剩余时，内情便毁灭了。地上之上的边际，如果是以火毁灭来算，则是初禅以下。而且，最初是从地狱开始毁灭，因此三千世界的地狱中不再新生众生，先前出生的众生也死亡转移，地狱便会空虚。然后是畜生，再然后是饿鬼的处所也会空虚。也就是说，那些恶趣中必须感受痛苦的业力者，会转生到其他世界的地狱等处。畜生是居住在巨大海洋中的那些先毁灭，与人一同居住的那些则与他们一同毁灭，这是《宝藏论释》中所说的。
English
Pa'o. Here, there are three: meditating in accordance with the order of the external world, meditating in accordance with the order of the internal world, and establishing the intention of what is said to be meditated in accordance with these. The first has two: meditating in accordance with the destruction and emptiness of the external world, and meditating in accordance with the order of the formation of the external world. The first is: In short, from "For the sake of the holy meaning, all things" to "Blessing the ground of wisdom," the scriptures say that at the beginning of generating the support, both the external and internal should be meditated upon as emptiness. If one meditates in this way, what is the reason? In the Lamp Illuminating the Sixth Chapter, it says: "This is for those who meditate according to the order of the arising of existence, the Tathagatas symbolized it with the sound of mustard seeds." As it is said, meditating on the generation stage of the support and the supported in the Great Yoga Tantra is like meditating on the order of the arising of existence. Among them, one must first meditate in accordance with the emptiness of the external world, so it is said to meditate on emptiness, including sound. Here there are two: the common ground, the order of the destruction of the external world; and meditating in accordance with it. The first has two: before the destruction of the external world, the way the internal is destroyed; and after that, the actual way the external is destroyed. The first is: When the three thousand worlds attain destruction in this world, that is, after the world has formed, it dwells for twenty intermediate kalpas, from which it arises, and enters the twenty intermediate kalpas in which the world is destroyed, beginning the destruction, that is, from then on, when not a single sentient being remains in the three realms of the underground, the surface, and above the surface, the internal is destroyed. The limit of the surface above, if calculated by the destruction of fire, is below the first dhyana. Moreover, the destruction begins from hell, so no new sentient beings are born in the hells of this three thousand worlds, and the sentient beings previously born also die and transfer, and the hells become empty. Then the animals, and then the places of the pretas also become empty. That is to say, those who have the karma to necessarily experience suffering in those evil destinies will be reborn in the hells and other places of other worlds. The animals are those who dwell in the great ocean who are destroyed first, and those who dwell together with humans are destroyed together with them, as it is said in the Treasury Commentary.
Tibetan
འདོད་ལྷའི་གནས་ཀྱི་དུད་འགྲོ་ལ་ཡང་འདྲ་བར་མངོན་ནོ། །དེ་ནས་འཛམ་བུ་གླིང་པའི་མི་གཅིག་གིས་སློབ་དཔོན་མེད་པར་ཆོས་ཉིད་ཀྱིས་ཐོབ་པའི་བསམ་གཏན་དང་པོ་ལ་སྙོམས་པར་འཇུག་ལ་དེས་དེ་ལས་ལངས་ནས་ཀྱེ་མ་དབེན་པ་ལས་སྐྱེས་པའི་དགའ་བདེ་ནི་བདེ་བ་དང་ཞི་བ་ཡིན་ནོ་ཞེས་སྨྲའོ། །སྒྲ་དེ་ཐོས་ནས་མི་གཞན་དག་ཀྱང་སྙོམས་པར་འཇུག་ཅིང་དེ་དག་ཤི་ནས་ཚངས་པའི་འཇིག་རྟེན་དུ་སྐྱེ་སྟེ་འཛམ་བུ་གླིང་པ་རྣམས་སྟོངས་པར་འགྱུར་རོ། །དེ་ནས་ཤར་ལུས་འཕགས་པོ་དང་དེ་ནས་ནུབ་བ་གླང་སྤྱོད་པའི་མི་རྣམས་ཤི་ནས་ཚངས་པའི་འཇིག་རྟེན་དུ་སྐྱེ་ལ་དེ་དག་སྟོངས་པར་འགྱུར་པ་ནི་འཛམ་བུ་གླིང་པ་བཞིན་ནོ། །དེ་ནས་བྱང་སྒྲ་མི་སྙན་པ་རྣམས་འཇིག་སྟེ་དེ་ལ་འདོད་པ་ལ་ཆགས་པ་དང་འབྲལ་བ་མེད་པས་སྔ་མ་གསུམ་བཞིན་དུ་བསམ་གཏན་དང་པོར་མི་སྐྱེའི་ཤི་ནས་འདོད་ལྷའི་ནང་དུ་སྐྱེའོ། །དེ་ནས་འདོད་ལྷ་དྲུག་རིམ་ གྱིས་འཇིག་སྟེ་བསམ་གཏན་དང་པོ་ཐོབ་པའི་འོག་ཏུ་ཤི་ནས་ཚངས་པའི་འཇིག་རྟེན་དུ་སྐྱེའོ། །དེ་ནས་བསམ་གཏན་དང་པོའི་ལྷག་ཅིག་གིས་ཆོས་ཉིད་ཀྱིས་ཐོབ་པའི་བསམ་གཏན་གཉིས་པ་ལ་སྙོམས་པར་ཞུགས་ཏེ་དེ་ལས་ལངས་ནས། ཀྱེ་མ་ཏིང་ངེ་འཛིན་ལས་སྐྱེས་པའི་དགའ་བདེ་ནི་བདེ་བ་དང་ཞི་བ་ཡིན་ནོ་ཞེས་སྨྲའོ། །སྒྲ་དེ་ཐོས་ནས་ལྷ་གཞན་དག་ཀྱང་དེ་ལ་སྙོམས་པར་འཇུག་ཅིང་དེ་དག་ཤི་འཕོས་ནས་འོད་གསལ་གྱི་ལྷའི་ནང་དུ་སྐྱེས་པས་བསམ་གཏན་དང་པོ་སྟོངས་སོ། །དེ་ལྟར་དམྱལ་བ་བསམ་གཏན་དང་པོའི་བར་གྱི་སེམས་ཅན་གཅིག་ཀྱང་མ་ལུས་པ་ན་བཅུད་ཞིག་པ་ཡིན་ཏེ་དེ་ལ་ནི་བར་བསྐལ་བཅུ་དགུའི་ཡུན་ཡོད་དོ། །གཉིས་པ་ནི། གང་གི་ཚེ་བཅུད་ཞིག་ནས་སྣོད་ཀྱི་འཇིག་རྟེན་འབའ་ཞིག་ལུས་པ་དེའི་ཚེ་ཁམས་གསུམ་པ་སྟེ་ས་གསུམ་པོའི་སྣོད་ཐམས་ཅད་བསྲེགས་ཏེ་ནམ་མཁའ་སྟོང་པའི་རང་བཞིན་དུ་བྱེད་དོ། །ཇི་ལྟར་དུ་སྲེག་ཅེ་ན། ཉི་མ་བདུན་གྱི་འོད་ཟེར་རྣམས་ཀླགས་པ་སྟེ་འཕེལ་བས་སྲེག་གོ །འཕེལ་ཚུལ་ནི་ཉི་མ་སྔ་མ་སྔ་མ་ལས་ཕྱི་མ་ཕྱི་མ་རིམ་གྱིས་རིམ་གྱིས་ཀླགས་པས་སོ། །འདི་མཛོད་འགྲེལ་དང་རྒྱལ་པོ་སྲས་ཀྱིས་ཞིབ་པར་མ་བཤད་ལ་ས་ཡི་དངོས་གཞི་ལས། སེམས་ཅན་མེད་པས་ཡོ་བྱད་མི་འབྱུང་ལ་དེ་མེད་པས་ཆར་མི་འབབ་བོ། །དེ་མ་བབ་པས་རྩྭ་དང་སྨན་དང་ཤིང་ཐམས་ཅད་སྐམས་སོ། །ཐན་པ་བྱུང་བས་ཉི་མ་འདི་ཉིད་ཀྱིས་ཤས་ཆེར་སྲེག་གོ །དེ་ནས་སེམས་ཅན་རྣམས་ཀྱི་འཇིག་པར་འགྱུར་པའི་ལས་ཀྱི་དབང་གིས་ཉི་མ་གཞན་དྲུག་འབྱུང་སྟེ་ཉི་མ་འདི་
Chinese
欲界天的畜生也同样显现。之后，赡部洲的一个人，在没有老师的情况下，自然而然地进入初禅的等持，他从等持中起身，说道：‘唉呀！由寂静所生的喜乐是安乐和寂静啊！’听到这个声音后，其他人也进入等持，这些人死后转生到梵天世界，赡部洲的人们就灭绝了。之后，东方胜身洲和西方牛货洲的人们死去后转生到梵天世界，他们灭绝的情况也和赡部洲一样。之后，北方俱卢洲的人们毁灭，因为他们对欲望没有贪执和分离，所以不像前面三个洲一样转生到初禅，而是死后转生到欲界天中。之后，六欲天依次毁灭，获得初禅之后死去的人们转生到梵天世界。之后，初禅的剩余者进入自然而然获得的二禅等持，从等持中起身，说道：‘唉呀！由禅定所生的喜乐是安乐和寂静啊！’听到这个声音后，其他天人也进入等持，这些人死后转生到光明天中，初禅就空虚了。这样，从地狱到初禅之间的众生一个也不剩余时，就是有情毁灭，这期间有十九中劫的时间。第二种是，当有情毁灭后，只剩下器世间时，三界，也就是三地的所有器皿都被焚烧，变成虚空的自性。如何焚烧呢？七个太阳的光芒炽盛，也就是增多而焚烧。增多的方式是后面的太阳比前面的太阳依次依次炽盛。对此，《俱舍论》的注释和国王的儿子没有详细解释，但在地的正文中说：没有众生，就不会产生资具，没有资具，就不会下雨。不下雨，草、药和树木全部干枯。发生旱灾，这个太阳就大部分焚烧。之后，由于众生毁灭的业力，会出现另外六个太阳，这个太阳
English
The animals in the desire realm also appear in the same way. Then, a person in Jambudvipa, without a teacher, naturally enters the samadhi of the first dhyana, and rising from it, says: 'Alas! The joy and happiness born of solitude is bliss and peace!' Hearing this sound, other people also enter samadhi, and these people die and are reborn in the Brahma world, and the people of Jambudvipa become extinct. Then, the people of East Videha and then the people of West Godaniya die and are reborn in the Brahma world, and their extinction is like that of Jambudvipa. Then, the people of North Kuru are destroyed, because they have no attachment to or separation from desire, so they are not reborn in the first dhyana like the previous three continents, but die and are reborn in the desire realm. Then, the six desire realms are destroyed in order, and those who have attained the first dhyana die and are reborn in the Brahma world. Then, the remainder of the first dhyana enters the samadhi of the second dhyana, which is naturally attained, and rising from it, says: 'Alas! The joy and happiness born of samadhi is bliss and peace!' Hearing this sound, other gods also enter samadhi, and these people die and are reborn in the Abhasvara heaven, and the first dhyana becomes empty. In this way, when not a single being remains from hell to the first dhyana, it is the destruction of beings, and this period lasts for nineteen intermediate kalpas. The second is, when beings are destroyed and only the vessel world remains, the three realms, that is, all the vessels of the three realms, are burned and become the nature of empty space. How is it burned? The rays of the seven suns become intense, that is, they increase and burn. The way they increase is that the later suns become successively more intense than the earlier suns. The commentary on the Abhidharmakosa and the king's son did not explain this in detail, but the main text of the earth says: Without beings, there will be no resources, and without resources, there will be no rain. If it does not rain, all the grass, medicine, and trees will dry up. A drought occurs, and this sun burns most of it. Then, due to the karma of the destruction of beings, six other suns will appear, and this sun