Tibetan
ཡན་ལག་ནི་འདི་སྒྲུབ་ཐབས་དེའི་ཆ་ཤས་སུ་གྱུར་པ་ཡིན་གྱི་རང་དབང་དུ་མི་གནས་པའོ། །རྣམ་པར་བཞག་པའི་རིམ་པ་ནི་རྣམ་པར་དགོད་པ་ལ་སོགས་པ་བཞི་སྟེ་དེ་བཞི་སྟེ་དེ་བཤད་བྱར་བཀོད་པའོ། །དེའི་དགོས་པ་ནི་ཤེས་རབ་སྡོང་བུ་ལས། དམ་པ་མང་པོ་ཁས་འཆེ་མི་བྱེད་ལ། །གལ་ཏེ་དཀའ་བས་ཁས་ནི་བླངས་གྱུར་ན། །རྡོ་ལ་རི་མོ་བྲིས་པ་ལྟ་བུར་ནི། །ཤི་ཡང་གཞན་དུ་བྱེད་པར་མི་འགྱུར་རོ། ཞེས་གསུངས་པ་ལྟར་རྩོམ་པ་མཐར་ཕྱིན་པའི་ཆེད་དུའོ། །གཉིས་པ་ལ་གཉིས། རྣམ་གཞག་མདོར་བསྟན་པ། རྒྱས་པར་བཤད་པའོ། །དང་པོ་ནི། འདུས་པའི་སྒྲུབ་ཐབས་ཀྱི་རྣམ་གཞག་རིམ་པ་རྩོམ་པར་དམ་བཅས་པ་དེ་ལ་ཐོག་མར་གང་གི་རྣམ་གཞག་འཆད་པའི་སྒྲུབ་ཐབས་མདོ་ཙམ་དུ་བསྟན་ན་རྟེན་དང་བརྟེན་པ་བསྐྱེད་པ་གཉིས་ཀྱི་རྟེན་བསྐྱེད་པའི་དང་པོར་དངོས་པོ་མེད་པ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའི་ཚིགས་སུ་བཅད་པ་བརྗོད་ལ་སྣོད་དང་སོགས་པའི་སྒྲས་བསྡུས་པ་བཅུད་ཀྱི་དངོས་པོ་རྣམས་སྟོང་པ་ཉིད་དུ་གཞུག་པ་སྟེ་བསྒོམ་པར་བྱའོ། །རེ་ཞིག་ནི་སྔོན་ལ་འདི་བྱ་ལ། དེ་ནས་འདི་བྱའོ་ཞེས་རིམ་པ་སྟོན་པའོ། །དེའི་རྗེས་ནས་ནམ་མཁའི་དབྱིངས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པས་སའི་ཆ་བསྐྱེད་པའི་སྟེང་དུ་བྷྲུཾ་ལས་གཞལ་ཡས་ཁང་བསྐྱེད་པ་དེར་མི་བསྐྱོད་པ་ལ་སོགས་པའི་ལྷ་སོ་གཉིས་ཀྱི་འཁོར་ལོ་ཐམས་ཅད་ལྷག་པར་མོས་པ་ཙམ་གྱིས་རང་རང་གི་གདན་ལ་དགོད་པར་བྱའོ། །འདི་ལ་བོད་ཀྱི་བླ་མ་ཁ་ཅིག་རིགས་སུའི་ཟློས་པ་པོ་ཡིན་ཡང་ལྷག་མོས་ཀྱི་གཙོ་བོ་ རྡོ་རྗེ་འཆང་གིས་བྱེད་པ་ལ་འདིར་མི་བསྐྱེད་པ་སྨོས་པ་ནི་དེའི་རིགས་ཀྱི་ཟློས་པ་པོ་ལ་དགོངས་པ་ཡིན་གསུངས་པ་ནི་མི་འཐད་དེ། འདིར་མི་བསྐྱོད་པ་དཀྱིལ་འཁོར་ལ་དགོད་བྱར་གསུངས་ཀྱི་དགོད་པ་པོར་མ་བཤད་པས་ཡི་གེའི་དོན་དུ་མི་སྣང་བའི་ཕྱིར་རོ། །བླ་མ་གཞན་གྱིས་ནི་སྒྲོན་མ་རབ་གསལ་དང་འགྲེལ་པ་རིན་ཆེན་ཕྲེང་བར་མི་བསྐྱོད་པ་ཞེ་སྡང་རྡོ་རྗེ་ལྷག་མོས་ཀྱི་གཙོ་བོར་བཤད་པ། མདོར་བྱས་དང་མོད་བསྲེ་དང་ཟླ་བ་གྲགས་པས་རྡོ་རྗེའི་འཆང་དུ་གསུངས་པའི་ལུང་གིས་བཀག་ནས་མི་བསྐྱོད་པ་གཙོ་བོ་མ་ཡིན་པར་འཆད་དོ། །གལ་ཏེ་སློབ་དཔོན་གྱིས་ལྷག་མོས་ཀྱི་གཙོ་བོ་རྡོ་རྗེ་འཆང་དུ་གསུངས་ན་འདིར་མི་བསྐྱོད་པར་བཤད་པ་ཇི་ལྟར་ཡིན་སྙམ་ན། འཕགས་པའི་གཞུང་གཉིས་དང་སྒྲོན་གསལ་ལ་སོགས་པའི་ཟླ་གྲགས་ཀྱི་གཞུང་རྣམས་སུ་ཡང་རྡོ་རྗེ་འཆང་དུ་གསལ་བར་གསུངས་ཤིང་ཁྱད་པར་དུ་མདོ་བསྲེ་ལས། གནས་བསྐྱེད་པ་སྔོན་དུ་འགྲོ་བས་རྡོ་རྗེ་གསུམ་པསྐྱེད་པ་བསྒོམ་པར་བྱའོ་ཞེས་གསུངས་པས་ལྷག་པར་མོས་པ་ཅན་གྱི་སེམས་ཀྱིས་བདག་ཉིད་རྡོ་རྗེ་འཆང་ཆེན་པོ་ཉིད་དུ་གྱུར་ནས། ཞེས་གསུངས་པ་དང༌། འདིར་ཡང༌། དེ་ནས་རྣམ་པར་ཤེས་པའི་བདག་པོ་རྡོ་རྗེ་འཆང་ཆེན་པོ་སེམས་ཅན་བསྐྱེད་པར་མཛད་པ་པོས་སྣོད་ཀྱི་འཇིག་རྟེན་བསྐྱེད་པའི་འོག་ཏུ་སེམས་ཅན་གྱི་ཁམས་ངེས་པར་སྤྲུལ་པར་མཛད་དེ། གནས་ནི་སྒྲུབ་པ་སྔོན་འགྲོ་བས། །རྡོ་རྗེ་གསུམ་པསྐྱེད་བསྒོམ་པར་བྱ། ཞེས་གསུངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཞེས་གསུངས་པ་གཉིས་དོན་གཅིག་ཏུ་སྣང་བས་སློབ་དཔོན་འདིས་ཀྱང་རྡོ་རྗེ་འཆང་དུ་བཞེད་མོད་ཀྱང་མི་བསྐྱོད་པར་གསུངས་པ་ནི། ལེའུ་བཅུ་གཅིག་པའི་སྒྲོན་གསལ་ལས། བཅོམ་ལྡན་འདས་ རྡོ་རྗེ་མི་བསྐྱེད་པ་སྟེ་རྡོ་རྗེ་འཆང་ཆེན་པོས་དེ་སྐད་ཅེས་བཀའ་སྩལ་ཏོ། །ཞེས་གསུངས་ཤིང་རྡོ་རྗེ་འཆང་ལ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་གཞན་གྱི་མིང་གིས་བཏགས་པའི་བཤད་པ་ཡང་མང་བས་མི་འགལ་ལོ། །ལྷ་མོས་བསྒོམས་པ་དེའི་འོག་ཏུ་རྣལ་འབྱོར་དང་རྗེས་སུ་རྣལ་འབྱོར་གྱི་རིམ་པས་ལོངས་སྐུ་རྡོ་རྗེ་འཆང་དང༌། ཤིན་ཏུ་རྣལ་འབྱོར་དང་རྣལ་འབྱོར་ཆེན་པོའི་རིམ་པས་སྤྲུལ་སྐུ་རྡོ་རྗེ་འཆང་ཆེན་པོའི་བདག་ཉིད་དུ་བསྐྱེད་དེ། དེ་ནས་ཕྱག་རྒྱ་འདུ་བྱ་བ་སྔོན་དུ་འགྲོ་བས་ཡབ་ཡུམ་གྱི་དབང་བོ་གཉིས་མཉམ་པར་སྦྱར་བ་ལས་ལྷ་སོ་གཉིས་ཀྱི་དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་ལྷ་རྣམས་ཕྱུང་སྟེ། དཀྱིལ་འཁོར་རྒྱལ་མཆོག་བྱའོ། །དེ་ནས་ལྷ་དེ་རྣམས་དང་ཕྲ་མོའི་རྣལ་འབྱོར་བསྒོམ་པ་དང་ལྷ་རྣམས་ཀྱི་ཐུགས་བསྐུལ་བའི་བཟླས་པ་བྱས་ནས་གཙོ་བོ་ཞུ་བ་དང་དེ་ལ་གླུས་བསྐུལ་བ་དང་དེའི་ངོར་བཞེངས་པ་ལ་བསྟོད་ཅིང་མཆོད་པ་བྱས་པའི་མཐར་གཤེགས་སུ་གསོལ་བ་སྟེ་འཁོར་གྱི་ལྷ་རྣམས་གཙོ་བོ་ལ་བསྡུ་བ་དང༌། དེས་མཚོན་ནས་སེམས་ཅན་རྣམས་ལྷར་བྱས་པ་ཡང་རང་ལ་སྡུད་པ་འདི་ནི་མངོན་རྟོགས་སྒོམ་པའི་རིམ་པ་མདོར་བསྡུས་ཏེ་བསྟན་པའོ། །གཉིས་པ་ལ་བཞི། རྣམ་པར་དགོད་པའི་རྣམ་གཞག་རིམ་པ། སྐུའི་དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་རྣམ་གཞག་རིམ་པ། ཕྱུང་བའི་དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་རྣམ་གཞག་རིམ་པ། དོན་དམ་པའི་དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་རྣམ་གཞག་རིམ་པའོ། །དང་པོ་ནི། ད་ནི་རྣམ་པར་བཞག་པ་བཞིའི་དང་པོ་སྔར་ཉེ་བར་བསྡུས་ནས་མདོར་བསྟན་པ་རྒྱས་པར་བརྗོད་པར་བྱ་སྟེ་དེ་ནི་སྣོད་བཅུད་ཀྱི་སྲིད་པའི་རིམ་པ་དང་རྟེན་དང་བརྟེན་པའི་རྣལ་འབྱོར་གཉིས་དཔེ་དོན་དུ་རྣམ་པར་བཀོད་ནས་བསྒོམ་ པའི་ཚུལ་སྟོན་པས་རྣམ་པར་དགོད་པའི་རིམ་
Chinese
支分是成为此修法部分，而非独立存在。安置次第是安置等四者，即是将彼四者作为所说而安置。其必要如《智慧之树》所说： “圣者众多不轻易承诺， 若因艰难而承诺， 犹如石上刻画， 纵死亦不变。” 如是，为了著作圆满。二者分二：略示纲要，广说。初者：于集聚修法的次第著作立誓后，最初略示所说何种安置之修法，则于生起所依与能依二者中，生起所依之初，念诵“无物”等之偈颂，将器及等字所摄之有情诸物，融入空性，即应修习。 暂时是先做此，然后做彼，是显示次第。其后，以“虚空界”等，于生起地基之上，从（藏文：བྷྲུཾ་，梵文天城体：भ्रूम，梵文罗马拟音：bhrūṃ，汉语字面意思：种子字）生起宫殿，于彼处，将不动佛等三十二尊本尊之轮，皆以仅是增上意乐而安置于各自之座上。 对此，一些藏族上师虽是宗派的代言人，然说增上意乐之主尊是金刚持，此处说不动佛，是意指彼宗派之代言人，此说不应理。因于此处，说不动佛是安置于坛城，而非说为安置者，故不符文字之义。另有上师于《明灯明晰》及《释·宝鬘》中，说不动佛是忿怒金刚增上意乐之主尊，以简略及混合，并以月称所说金刚持之教证遮止，而说不动佛非主尊。 若师说增上意乐之主尊是金刚持，则此处说不动佛如何是好？答：于圣者之二论及《明灯》等月称之论中，亦明说金刚持，特别是《经集》中说，生起处所先
English
A branch is something that becomes part of this practice method, but does not exist independently. The order of arrangement is four, such as arrangement, which means arranging those four as what is to be said. Its necessity is as stated in the Wisdom Tree: "Many saints do not easily make promises, If they promise because of difficulties, It is like drawing on a stone, Even if they die, they will not change." Thus, it is for the sake of completing the writing. The second has two parts: briefly stating the outline and explaining in detail. The first is: after vowing to write the order of the accumulation practice method, initially, to briefly show which arrangement of practice method is to be explained, then in the arising of the support and the supported, in the beginning of arising the support, recite the verses such as "nothingness", and put the objects of the vessel and those collected by the word "etc.", the objects of sentient beings, into emptiness, that is, one should practice. For the time being, this should be done first, and then that should be done, which is to show the order. After that, with "the sphere of space" etc., on top of the arising of the earth element, from (藏文：བྷྲུཾ་，梵文天城体：भ्रूम，梵文罗马拟音：bhrūṃ，汉语字面意思：seed syllable) arises the palace, and there, all the wheels of the thirty-two deities such as Akshobhya should be placed on their respective seats with just increasing interest. Regarding this, some Tibetan lamas, although they are representatives of sects, say that the main deity of increasing interest is Vajradhara, and the mention of Akshobhya here is intended for the representatives of that sect, which is unreasonable. Because here, it is said that Akshobhya is to be placed in the mandala, not said to be the one who places, so it does not conform to the meaning of the words. Another lama, in "Lamp Illuminating" and "Commentary Precious Garland", says that Akshobhya is the main deity of increasing interest of wrathful Vajra, and by simplifying and mixing, and by blocking with the scriptural authority of Vajradhara said by Chandrakirti, he explains that Akshobhya is not the main deity. If the teacher says that the main deity of increasing interest is Vajradhara, then how is it good to say Akshobhya here? Answer: In the two treatises of the saints and the treatises of Chandrakirti such as "Lamp", it is also clearly stated that Vajradhara, especially in the Sutra Collection, it says that the place of arising comes first.
Chinese
因此，（经文中）说：“应当修习生起三金刚（藏文：རྡོ་རྗེ་གསུམ་པ，梵文天城体：त्रिवज्र，梵文罗马拟音：trivajra，汉语字面意思：三金刚）。”因此，以特别具信之心，自己转成大金刚持（藏文：རྡོ་རྗེ་འཆང་，梵文天城体：वज्रधर，梵文罗马拟音：vajradhara，汉语字面意思：金刚持者）。”如是说。此处也说：“之后，识之主宰大金刚持（藏文：རྡོ་རྗེ་འཆང་，梵文天城体：वज्रधर，梵文罗马拟音：vajradhara，汉语字面意思：金刚持者）造生有情者，在造生器世间之后，必定幻化有情之界。处乃修法之前行。应修生起三金刚（藏文：རྡོ་རྗེ་གསུམ་པ，梵文天城体：त्रिवज्र，梵文罗马拟音：trivajra，汉语字面意思：三金刚）。”因为这样说的缘故。如是所说的两者意义相同，因此这位论师也认为是金刚持（藏文：རྡོ་རྗེ་འཆང་，梵文天城体：वज्रधर，梵文罗马拟音：vajradhara，汉语字面意思：金刚持者），但说是不动佛，是因为第十一章的《灯明》中说：“薄伽梵金刚不动佛，即大金刚持（藏文：རྡོ་རྗེ་འཆང་，梵文天城体：वज्रधर，梵文罗马拟音：vajradhara，汉语字面意思：金刚持者）如是宣说。”这样说了，而且以其他如来之名来称呼金刚持（藏文：རྡོ་རྗེ་འཆང་，梵文天城体：वज्रधर，梵文罗马拟音：vajradhara，汉语字面意思：金刚持者）的说法也很多，所以不相违背。在观修本尊之后，以瑜伽和后瑜伽的次第，生起报身金刚持（藏文：རྡོ་རྗེ་འཆང་，梵文天城体：वज्रधर，梵文罗马拟音：vajradhara，汉语字面意思：金刚持者），以极瑜伽和大瑜伽的次第，生起化身大金刚持（藏文：རྡོ་རྗེ་འཆང་，梵文天城体：वज्रधर，梵文罗马拟音：vajradhara，汉语字面意思：金刚持者）之自性。之后，以手印积聚为前行，从父母双运之中，取出三十二尊坛城之神，成为坛城之王。之后，观修这些本尊和微细瑜伽，念诵祈请诸本尊之心的咒语，最后进行主尊融入，并以歌乐祈请，赞颂和供养显现于其面前，迎请他们降临，即是把眷属本尊融入主尊之中。以此为代表，将有情众生观为本尊也融入自身，这就是简略地展示了现观修行的次第。第二部分有四：陈设的次第、身坛城的次第、取出的坛城的次第、胜义坛城的次第。第一部分是：现在，对于四种陈设中的第一种，先前简略地归纳并简要地展示的内容，现在将详细地阐述，即是将器情世界的次第和依处与所依的瑜伽，作为比喻和意义来陈设，并展示观修的方式，这就是陈设的次第。
English
Therefore, it is said (in the scriptures): "One should meditate on generating the three vajras (藏文：རྡོ་རྗེ་གསུམ་པ，梵文天城体：त्रिवज्र，梵文罗马拟音：trivajra，汉语字面意思：three vajras)." Therefore, with a particularly faithful mind, one transforms oneself into the great Vajradhara (藏文：རྡོ་རྗེ་འཆང་，梵文天城体：वज्रधर，梵文罗马拟音：vajradhara，汉语字面意思：Vajra Holder) himself." Thus it is said. Here also it says: "Then, the lord of consciousness, the great Vajradhara (藏文：རྡོ་རྗེ་འཆང་，梵文天城体：वज्रधर，梵文罗马拟音：vajradhara，汉语字面意思：Vajra Holder), who creates sentient beings, after creating the vessel world, will surely emanate the realm of sentient beings. The place is the preliminary practice of sadhana. One should meditate on generating the three vajras (藏文：རྡོ་རྗེ་གསུམ་པ，梵文天城体：त्रिवज्र，梵文罗马拟音：trivajra，汉语字面意思：three vajras)." Because it is said so. The two statements are similar in meaning, so this teacher also considers it to be Vajradhara (藏文：རྡོ་རྗེ་འཆང་，梵文天城体：वज्रधर，梵文罗马拟音：vajradhara，汉语字面意思：Vajra Holder), but says it is Akshobhya, because the Lamp Illuminating the Eleven Chapters says: "The Bhagavan Vajra Akshobhya, that is, the great Vajradhara (藏文：རྡོ་རྗེ་འཆང་，梵文天城体：वज्रधर，梵文罗马拟音：vajradhara，汉语字面意思：Vajra Holder), thus declared." It is said, and there are many explanations that call Vajradhara (藏文：རྡོ་རྗེ་འཆང་，梵文天城体：वज्रधर，梵文罗马拟音：vajradhara，汉语字面意思：Vajra Holder) by the names of other Tathagatas, so it is not contradictory. After meditating on the deity, in the order of yoga and post-yoga, one generates the Sambhogakaya Vajradhara (藏文：རྡོ་རྗེ་འཆང་，梵文天城体：वज्रधर，梵文罗马拟音：vajradhara，汉语字面意思：Vajra Holder), and in the order of extreme yoga and great yoga, one generates the nature of the Nirmanakaya great Vajradhara (藏文：རྡོ་རྗེ་འཆང་，梵文天城体：वज्रधर，梵文罗马拟音：vajradhara，汉语字面意思：Vajra Holder). Then, with the accumulation of mudras as the preliminary, from the union of the father and mother, one extracts the deities of the thirty-two mandalas, becoming the king of the mandala. Then, meditating on these deities and subtle yoga, reciting the mantras that invoke the hearts of the deities, and finally performing the dissolution of the main deity, and invoking it with songs, praising and offering to what appears before it, inviting them to descend, that is, gathering the retinue deities into the main deity. Representing this, one also gathers sentient beings visualized as deities into oneself, which is a brief presentation of the order of Abhisamaya practice. The second part has four: the order of arrangement, the order of the body mandala, the order of the extracted mandala, and the order of the ultimate mandala. The first part is: Now, for the first of the four arrangements, what was previously briefly summarized and briefly presented will now be explained in detail, that is, arranging the order of the vessel and essence world and the yoga of the support and the supported as metaphors and meanings, and showing the way of meditation, which is the order of arrangement.