Tibetan
ས་མེད་དོ། །དེ་ལྟ་མ་ཡིན་པར་སྦྱང་གཞི་སོ་སོ་བར་དེས་ན་ནི་རིམ་པ་རེ་རེས་ཀྱང་སྐྱེ་བ་སྦྱངས་པའི་སྤྲུལ་སྐུ་དང་འཆི་བ་དང་བར་དོ་སྦྱངས་པའི་ཆོས་སྐུ་དང་ལོངས་སྐུ་ཐོབ་པར་ནུས་པ་ཡང་འདོད་པར་གྱིས་ཤིག །གལ་ཏེ་སོ་སོའི་སྦྱང་གཞི་རྫོགས་པར་སྦྱོོང་ནུས་པའི་དབང་དུ་མི་བྱེད་ཀྱི་སྦྱང་གཞི་དང་རྣམ་པ་རྗེས་སུ་མཐུན་པར་སྒོམ་པ་གང་ལ་ཡོད་པའི་དབང་དུ་བྱས་ནས་སྦྱང་གཞི་སོ་སོར་བྱེད་དོ་སྙམ་ན། དེ་ལྟན་རིམ་པ་དང་པོ་ལ་ཡང་གཞིའི་ཆོས་གསུམ་དང་མཐུན་པར་སྒོམ་པ་གསུམ་གསུངས་པས་སྐྱེ་བ་གཅིག་པུ་སྦྱོང་བྱེད་དུ་འགལ་ལ་གསུམ་ག་སྦྱོང་ན་ནི་སྦྱང་གཞི་གཅིག་ཏུ་འགྱུར་ཏེ། བསྐལ་བ་དང་པོའི་མི་རྫུས་སྐྱེས་དང་མངལ་སྐྱེས་སམ་ལམ་སྒོམ་པ་པོའི་ཚེ་སྔ་ཕྱིའི་ཆོས་གསུམ་སོ་སོར་ཕྱེ་ནས་རིམ་པ་གཉིས་ཀྱི་སྦྱང་གཞི་སོ་སོར་འདོད་པ་བཀག་ཟིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་བཞིན་དུ་རྫོགས་རིམ་ལ་ཡང་འཆི་བ་དང་རྗེས་སུ་མཐུན་པའི་སྟོང་ཉིད་སྒོམ་པ་དང་བར་དོ་དང་རྗེས་སུ་མཐུན་པའི་སྒྱུ་ལུས་དང་སྐྱེ་བ་ལེན་པ་དང་རྗེས་སུ་མཐུན་པའི་སྤྲུལ་སྐུར་བསྒྱུར་བ་སོགས་ཡོད་པས་འཆི་བ་དང་བར་དོ་ཁོ་ན་སྦྱོང་བྱེད་དུ་འགལ་ལོ། །སྤྱོད་བསྡུས་ལས། སྐྱེ་འཆི་གཉིས་པོདེན་པ་གཉིས་སུ་གསུངས་པ་ནི་སྔར་དྲངས་པའི་རྫོགས་རིམ་ཐོབ་ལ་སྤྱོད་པ་བྱེད་རྒྱུ་མ་བྱུང་བ་དེའི་སྐྱེ་འཆི་གཉིས་ལ་གསུངས་པ་དེ་ནི་ཤིན་ཏུ་གསལ་བས་དེས་འཆི་བའི་དུས་སུ་དོན་དམ་མངོན་དུ་བྱས་ནས་སྐྱེ་བའི་དུས་སུ་སྒྱུ་ མའི་སྐུ་འགྲུབ་པའི་དོན་ཡིན་གྱི་གཞིའི་སྐབས་ཀྱི་སྐྱེ་འཆི་གཉིས་རིམ་གཉིས་ཀྱི་སྦྱང་གཞིར་སྟོན་པ་གཏན་མིན་ནོ། །འོ་ན་རིམ་གཉིས་དེ་དག་ཅེས་གསུངས་པའི་དོན་གང་ཡིན་སྙམ་ན། འཆི་བའི་ཚེ་འོད་གསལ་མངོན་དུ་བྱེད་པར་གསུངས་པའི་ལུང་སྔར་དྲངས་པ་དེའི་མཇུག་ཏུ་དེའི་དོན་བསྡུས་པ་ན། འདིར་བཤད་པ་གང་ཞིག་སྐྱེ་བ་ཞེས་སོགས་གསུངས་ཤིང་སྔར་རྫོགས་རིམ་ལ་གནས་པར་བཤད་པས་རིམ་པ་གཉིས་ཐོབ་པར་བསྟན་པ་དེ་ལ་སྙེག་པའི་ཚིག་ཡིན་གྱི་སྐྱེ་བ་ཀུན་རྫོབ་དང་འཆི་བ་དོན་དམ་ལ་སྙེག་པ་མིན་ཏེ་དེ་གཉིས་ནི་གང་ཟག་དེའི་ཕྱིས་ཀྱི་ཐོབ་བྱ་ཡིན་པས་ད་དུང་མ་རྙེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལྟར་བྱས་ན་ལྷག་མོས་འོད་གསལ་དུ་སྡུད་པ་དང་སེམས་དབེན་དང༌། འོད་གསལ་ནི་འཆི་བ་དང་རྣམ་པ་རྗེས་སུ་མཐུན་པར་སྒོམ་པ་འཆི་བ་སྦྱོང་བྱེད་ཡིན་ལ། དང་པོའི་མགོན་པོ་དང་སྒྱུ་ལུས་དང་ཟུང་འཇུག་ནི་བར་དོ་དང་རྣམ་པ་རྗེས་སུ་མཐུན་པར་སྒོམ་པ་བར་དོ
Chinese
没有这样的事。如果不是这样，那么在各自的所净之间，因此，即使每个次第都能获得通过净治生而获得的化身，以及通过净治死亡和中阴而获得的法身和报身，也请这样认为。如果不是各自的所净能够完全净治，而是以与所净和形态相符的修习存在为前提，认为各自成为所净，那么，这样的话，在第一次第中也说了与基础三法相符的三种修习，因此，仅以生作为净治对境是相违的，如果净治全部三种，那么就变成一个所净，因为已经遮止了将最初劫的人是化生和胎生，或者修道者前后世的三法分开，而认为两个次第的所净是各自不同的。同样，在圆满次第中，也有修习与死亡相符的空性，以及与中阴相符的幻身，以及转变为与受生相符的化身等，因此，仅以死亡和中阴作为净治对境是相违的。《集学论》中说：“生与死二者是谛实二者”，这是指之前引用的获得了圆满次第却没能进行实修的那两者的生与死而说的，这一点非常清楚，因此，这是指在死亡的时候证悟胜义，在出生的时候成就幻身之义，而不是指基础阶段的生与死作为二次第的所净。那么，所说的“这些二次第”是什么意思呢？之前引用的在死亡时证悟光明之理的结尾处，总结了其中的意义，说了“此处所说何者生”等，并且之前说安住于圆满次第，因此，这是趋向于显示获得了二次第的词语，而不是趋向于生是世俗和死是胜义，因为这两者是那个人后来的所获得，所以现在还没有获得。这样一来，剩余的融入光明和心性寂静，光明是修习与死亡的形态相符，是死亡的净治对境，而最初的怙主和幻身以及双运是修习与中阴的形态相符，是中阴的
English
There is no such thing. If it is not like that, then between each of the objects to be purified, therefore, even each stage can obtain the Nirmanakaya obtained by purifying birth, and the Dharmakaya and Sambhogakaya obtained by purifying death and bardo, please think so too. If it is not the case that each of the objects to be purified can be completely purified, but based on the premise that there is a practice that conforms to the object to be purified and its form, and it is thought that each becomes the object to be purified, then, in that case, in the first stage, three practices that conform to the three basic dharmas are also mentioned, therefore, it is contradictory to only use birth as the object of purification, and if all three are purified, then it becomes one object to be purified, because it has already been prevented from separating the three dharmas of the first kalpa's person who is born miraculously and born from the womb, or the practitioner's previous and subsequent lives, and thinking that the objects to be purified of the two stages are different from each other. Similarly, in the completion stage, there are also practices of emptiness that conform to death, and the illusory body that conforms to bardo, and transforming into the Nirmanakaya that conforms to taking birth, etc., therefore, it is contradictory to only use death and bardo as the objects of purification. The Compendium of Practices says, "The two, birth and death, are said to be the two truths," which refers to the birth and death of those two who obtained the completion stage but were unable to put it into practice, which is very clear, therefore, it means realizing the ultimate truth at the time of death and accomplishing the illusory body at the time of birth, and it does not at all mean that the birth and death of the basic stage are shown as the objects to be purified of the two stages. Then, what is the meaning of saying "these two stages"? At the end of the previously cited reasoning that realizes the clear light at the time of death, it summarizes the meaning, saying "Whatever is said here, birth," etc., and it was previously said to abide in the completion stage, therefore, this is a word that tends towards showing that the two stages have been obtained, and it does not tend towards birth being conventional and death being ultimate, because these two are what that person will obtain later, so they have not yet been obtained. In this way, the remaining merging into the clear light and mind isolation, the clear light is practicing in accordance with the form of death, and is the object of purification of death, while the first protector and the illusory body and union are practicing in accordance with the form of bardo, and are the bardo.
Tibetan
་སྦྱོང་བྱེད་དང་དེ་གསུམ་རང་རང་གི་སྐབས་ཀྱི་སྤྲུལ་སྐུར་སྒྱུར་བ་ནི་སྐྱེ་བ་ལེན་པ་དང་རྣམ་པ་རྗེས་སུ་མཐུན་པར་སྒོམ་པ་སྐྱེ་བ་སྦྱོང་བྱེད་ཡིན་ཏེ། དེ་ཡང་སྦྱང་གཞི་གཅིག་སྦྱོང་བ་ལ་རབ་འབྲིང་ཐ་གསུམ་གྱི་རྟོགས་པ་ཐོག་མཐའ་བར་གསུམ་དུ་སྐྱེ་བ་སྐས་ཀྱི་གདང་བུའི་རིམ་པ་དང་འདྲ་བའོ། །དེས་ན་རིམ་པ་དང་པོར་དེ་བཞིན་ཉིད་ལས་བྱང་ཆུབ་པ་མངོན་དུ་བྱེད་པའི་རྟེན་ལ་ལྷག་མོས་གསུངས་པ་དང་འདྲ་བར་ལུས་དབེན་ནི་སེམས་དབེན་གྱི་སྟོང་པ་གསུམ་མངོན་དུ་བྱེད་པའི་རྟེན་ཡིན་ལ་ངག་དབེན་ནི་སེམས་ཀྱི་བཞོན་པའི་རླུང་དབང་དུ་བྱེད་པས་སེམས་དབེན་གྱི་ལྷན་ཅིག་བྱེད་ རྐྱེན་ཡིན་པས་དེ་གཉིས་ལ་སྲིད་པ་སྐྱེ་རིམ་གྱི་དབང་དུ་བྱས་པའི་སྦྱང་གཞི་ཟུར་བ་མི་དགོས་ཏེ། རིམ་པ་དང་པོའི་སྐབས་སུ་སྤྱིར་ལམ་དེས་སྦྱོང་བ་ལ་དུ་མ་ཞིག་ཡོད་ཀྱང་དེ་དག་ཐམས་ཅད་སྦྱང་གཞིར་མི་འཆད་པར་སྐྱེ་འཆི་བར་དོ་གསུམ་པསྟན་པ་དང་འདྲ་བར་རིམ་པ་གཉིས་པའི་སྐབས་སུ་ཡང་སྦྱང་གཞིའི་གནད་བསྡུས་པ་ནི་གསུམ་པོ་དེ་ཙམ་ལ་བྱའོ། །ཁྱད་པར་དུ་སྤྱོད་བསྡུས་ལས་བདག་བྱིན་གྱིས་བརླབ་པ་ངེས་པའི་ཡན་ལག་ཏུ་རྨི་ལམ་ལ་དྲིས་ལན་མཛད་པའི་སྐབས་ཀྱི་ཚིག་ཙམ་ལ་འཁྲུལ་ནས་རྨི་ལམ་སྒྱུ་ལུས་ཀྱི་སྦྱང་གཞིར་འཆད་པ་ནི། འདྲ་ཆོས་སྒྲིག་པ་ཙམ་ལ་སྦྱང་གཞི་དང་སྦྱོང་བྱེད་གོ་བར་འདོད་པའི་ལུགས་སུ་སྣང་བས་སྦྱང་གཞིའི་གནད་མ་ཟིན་པའོ། །སྦྱང་གཞི་གསུམ་པོ་སྦྱོང་བ་ན་དེ་དང་རིགས་མཐུན་གྱི་རྟོགས་པ་བསྐྱེད་ནས་སྦྱོང་དགོས་པ་ལ་མཚན་ཉིད་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་མཐུན་པའི་རྟོགས་པ་རྫོགས་རིམ་གྱི་སྐབས་མིན་པར་མི་སྐྱེ་ཞིང༌། དེ་སྐྱེ་བ་ལ་ཡང་དང་པོ་ཕྱོགས་མཐུན་ཙམ་གྱི་ལམ་རིམ་པ་དང་པོས་རྒྱུད་སྨིན་པར་བྱ་དགོས་ཏེ་དེས་སྨིན་པར་མ་བྱས་ན་དགེ་རྩ་མི་སྨིན་པས་རྫོགས་པའི་རིམ་པ་མི་སྐྱེ་བའི་ཕྱིར་ཏེ། ལེའུ་བཅུ་གཅིག་པའི་སྒྲོན་གསལ་ལས། དེ་ལྟར་བརྟགས་པའི་ཡིད་ཀྱིས་ཐུན་བཞིར་བསླབ་པར་བྱས་ན་དེ་དགེ་བའི་རྩ་བ་ཡོངས་སུ་སྨིན་པས་རྡོ་རྗེ་ལྟ་བུའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་མངོན་པར་རྟོགས་ནས་ཚེ་འདི་ཉིད་ལ་ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོའི་དངོས་གྲུབ་ཐོབ་པར་འགྱུར་རོ། ཞེས་གསུངས་ཤིང་། རིམ་ལྔ་དང་སྦྱོད་བསྡུས་ལས་ཀྱང་ སྐབས་ཀྱི་རིམ་པ་དང་འདྲ་བར་གསུངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལ་རིམ་པ་དང་པོས་དགེ་རྩ་སྨིན་པར་བྱས་པས་སྦྱང་གཞི་གསུམ་ཅི་ཙམ་ཞིག་སྦྱོང་བ་དང་དེས་སྦྱོང་མ་ནུས་པའི་ལྷག་མ་གཉིས་པར་ཅི་ཙམ་རེ་སྦྱོང་བ་རྣམས་ཀྱི་ཁྱད་པར་
Chinese
修习，以及将这三者各自转化为各自阶段的化身，就是以受生和形态随顺的方式修习，是修习受生。也就是说，修习一个所修，会有上中下三种证悟，初中末三阶段的生起，就像梯子的阶梯一样。因此，第一阶段，就像拉吉莫（Lhagmo）所说，从如是性中现证菩提的所依一样，身远离是现证心远离的三空性的所依，而语远离是掌控心的乘骑之风，是心远离的共同作者。 因为是缘，所以这两者不需要单独设定受生次第的所修。一般来说，在第一阶段，虽然有很多通过道来修习的方法，但所有这些都不被阐释为所修，就像展示生、死、中有三者一样，在第二阶段，也只是将所修的要点归纳为这三者。特别是，在《行集》（Spyod bsdus）中，将自加持确定为必不可少的支分，仅仅因为梦中问答的语句而误认为梦是幻身的所修。这似乎是一种仅仅通过比对相似之处，就认为理解了所修和修习的方式，是没有抓住所修的要点。修习这三个所修时，需要生起与之同类的证悟来进行修习，如果不生起与如其自性相符的证悟，就不是圆满次第的阶段。而要生起它，首先需要通过第一阶段的道，使相近的自续成熟，如果不能使其成熟，善根就不会成熟，因此不会生起圆满次第。正如《灯明》（Sgron gsal）第十一章所说：“如果以如此观察的意，在四个时段中修习，那么这善的根本完全成熟，现证金刚般的等持，在此生即可获得大手印的成就。”《五次第》（Rim lnga）和《行集》（Spyod bsdus）中也 如同所说阶段的次第一样。因此，通过第一阶段使善根成熟，所修的三者修习了多少，以及未能修习的剩余部分在第二阶段修习多少的差别。
English
Practice, and transforming these three into the respective manifestations of their respective stages, is to practice taking birth and conforming to the form, which is the practice of birth. That is to say, practicing one object of practice, there will be three kinds of realization, superior, middling, and inferior, with the arising of the beginning, middle, and end stages, like the steps of a ladder. Therefore, in the first stage, just as Lhagmo said that the support for realizing enlightenment from suchness is the same, physical isolation is the support for realizing the three emptinesses of mental isolation, and speech isolation is the co-creator of mental isolation by controlling the wind that rides the mind. Because it is a condition, these two do not need a separate object of practice determined by the order of birth. In general, in the first stage, although there are many ways to practice through the path, all of these are not explained as objects of practice, just as showing the three of birth, death, and bardo, in the second stage, the essential points of the object of practice are summarized into just these three. In particular, in the Compendium of Conduct (Spyod bsdus), taking self-blessing as an indispensable branch, it is a mistake to explain dreams as the object of practice of the illusory body merely because of the words of answering questions in dreams. This seems to be a way of thinking that by merely comparing similarities, one understands the object of practice and the practice, and has not grasped the essential points of the object of practice. When practicing these three objects of practice, it is necessary to generate realizations of the same kind as them to practice, and if realizations that conform to their nature are not generated, it is not the stage of the completion stage. And to generate it, it is first necessary to mature the continuum with the path of the first stage that is only similar, and if it is not matured by it, the root of virtue will not mature, and therefore the completion stage will not arise. As the Lamp Illuminating (Sgron gsal), chapter eleven, says: "If, with such an examined mind, one trains in four sessions, then this root of virtue will be completely matured, and one will realize the samadhi like a vajra, and in this very life one will attain the siddhi of the great seal." The Five Stages (Rim lnga) and the Compendium of Conduct (Spyod bsdus) also Because it is said to be like the order of the stages mentioned. Therefore, by the first stage maturing the root of virtue, how much of the three objects of practice is practiced, and the difference between how much of the remaining part that could not be practiced is practiced in the second stage.