Tibetan
གཤེགས་པ་ཐམས་ཅད༌། ཨརྒྷཾ་མཆོད་ཡོན༌། པཱུ་ཛ་མེ་གྷ་མཆོད་སྤྲིན༌། ས་མུ་དྲ་རྒྱ་མཚོ་སྟེ་མཆོད་སྔགས་འདི་རྣམས་བསྒྱུར་བས་མཆོད་པའི་ཚིག་ཏུ་འོང་བར་སྣང་ལ། གཤིན་རྗེ་གཤེད་སྐོར་དུ་ཧྲཱིཿཥྚིཿཧཿཞེས་སོགས་རྣམས་ཀྱིས་མཆོད་པ་མི་སྟོན་ཡང་མཆོད་སྔགས་སུ་འགྲོ་བར་སྣང་ངོ་། །འདོད་ཡོན་ལྔ་འབུལ་བར་མདོར་བྱས་ཀྱི་འགྲེལ་པ་ཟླ་འོད་ལས་འབྱུང་ལ། འབུལ་པའི་སྔགས་ལ་གོང་མ་རྣམས་ཡི་གེ་གསུམ་གྱི་བར་དུ་བཅུག་ནས་པཱུ་ཛ་མེ་གྷ་སོགས་ཀྱིས་འབུལ་བར་མཛད་ནས། འདོད་ཡོན་ལྔ་སྔགས་གཞན་ལྟར་འབུལ་བའི་ཚུལ་ཞིག་རིན་པོ་ཆེ་པས་མཛད་སྣང་ནའང་ཉེར་སྤྱོད་རྣམས་འབུལ་བ་ལྟར་འདོད་ཡོན་ལྔའང་རུང་བས་སྔགས་གོང་མ་དེ་ཉིད་ཀྱིས་རིགས་བསྒྲེས་ནས་ཕུལ་བས་ཆོག་གོ །གཉིས་པ་ལ་ཕྱག་འཚལ་བའི་ཡན་ལག་ནི། སྒྲུབ་ཐབས་འགའ་ཞིག་ཏུ་མདོར་བྱས་ཀྱི་མཆོད་བརྗོད་ཀྱིས་མཛད་ལ། དར་གཙོ་བོ་ལ་ཕྱག་འཚལ་བ་བྱུང་ཡང་ལྷ་སོ་གཉིས་པོ་ཀུན་ལ་ཕྱག་འཚལ་བར་མི་འགྲོ་ཞིང་ཚིགས་བཅད་འདི་རྣམས་རྒྱུད་ཕྱི་མར་བཞུགས་པ་ཡིན་ལ། འདི་དག་ལྷ་སོ་གཉིས་ལ་ཕྱག་འཚལ་བ་ཡིན་པར་ནཱ་རོ་པས་བཤད་དོ། །འདི་ལ་གཤེགས་པ་གཤེགས་མ་སེམས་དཔའ་སེམས་མ་ཁྲོ་བོ་ལ་ཕྱག་འཚལ་བ་རྣམས་ལས། དང་པོ་ནི་ཕྱག་འཚལ་ལོ། །གང་ལ་ན། གང་ཞིག་གཟུགས་ཕུང་རྣམ་པར་དག་པའི་རྣམ་སྣང་དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་གཙོ་བོ་བྱང་སེམས་རྡོ་རྗེ་དང་འདྲ་བ་སྟེ་ སྤངས་རྟོགས་མཉམ་པ་དེ་ལ་ཕྱག་འཚལ་ལོ། །དེ་བཞིན་དུ་ཚོར་བ་རིན་འབྱུང༌། འདུ་ཤེས་འོད་དཔག་མེད། འདུ་བྱེད་དོན་ཡོད་གྲུབ་པ། རྣམ་པར་ཤེས་པ་མི་བསྐྱོད་པ། གཟུགས་ནས་རེག་བྱའི་བར་སྐྱེ་མཆེད་ལྔ་ནི་གཟུགས་རྡོ་རྗེ་མ་སོགས་ལྔ་དང༌། མིག་གི་དབང་པོ་སོགས་ལྔ་ནི་སའི་སྙིང་པོ་སོགས་ཡིན་ལ། ས་ཆུ་མེ་རླུང་བཞི་ནི་གཤེགས་མ་བཞིའི༌། །སྒྲུབ་ཐབས་སུ་བྱམས་པ་རྩ་རྒྱུས་དང་ཀུན་བཟང་ཚིགས་ལ་བཤད་ཅིང་དེ་ལྟར་ན་དེ་གཉིས་ལུས་དབང་གི་བྱེ་བྲག་ཏུ་འགྲོ་བར་སྣང་ནའང་རྒྱུད་ཀྱི་གླེང་གཞིར་ཆོས་དབྱིངས་རྡོ་རྗེ་ཞེས་པ་དང་ནམ་མཁའ་རྡོ་རྗེ་ཞེས་པ་གཉིས་འགྲེལ་པར་བྱང་སེམས་ཀུན་ཏུ་བཟང་པོ་དང་འཇམ་དབྱངས་ལ་བཤད་པས་འདིར་ཡང་དེ་ལྟར་བྱའོ། །དེས་ན་ཡིད་དབང་བྱམས་པར་བྱེད་པ་ལས་འོས་མེད་དོ༌། །ལྷ་རྣམས་གཙོ་འཁོར་གྱི་རྣམ་པར་ཡོད་པས་སྤངས་རྟོགས་ལའང་ཁྱད་པར་ཡོད་དམ་སྙམ་ན་བྱང་ཆུབ་སེམས་འདྲ་ཞེས་པས་རྡོ་རྗེ་འཆང་དང་སྤངས་རྟོགས་མཐོ་དམན་མེད་པའོ། །རྒྱ་ཆེ་བ་ནི་ལྷའི་སྐུ་ཡིན་ལ་དེ་དག་རྣམས་ལ་ཕྱག་འཚལ་བའོ། །ཁྲོ་
Chinese
所有逝者。阿伽（藏文，梵文天城体：अर्घं，梵文罗马拟音：arghaṃ，汉语字面意思：水供），供品。普迦梅嘎（藏文，梵文天城体：पूजा मेघ，梵文罗马拟音：pūjā megha，汉语字面意思：供云），供云。萨穆扎（藏文，梵文天城体：समुद्र，梵文罗马拟音：samudra，汉语字面意思：海）大海，这些供养咒语翻译过来似乎变成了供养的词语。在阎魔法王仪轨中，像赫利（藏文，梵文天城体：ह्रीः，梵文罗马拟音：hrīḥ，汉语字面意思：种子字）, 什提（藏文，梵文天城体：ཥྚིཿ，梵文罗马拟音：ṣṭiḥ，汉语字面意思：忿怒尊）, 吽（藏文，梵文天城体：ह，梵文罗马拟音：haḥ，汉语字面意思：种子字）等，虽然没有显示供养，但似乎也属于供养咒语。关于供养五妙欲，在《简要仪轨释·月光》中有记载。在供养的咒语中，上师们将所有咒语置于三个字之间，然后用普迦梅嘎（藏文，梵文天城体：पूजा मेघ，梵文罗马拟音：pūjā megha，汉语字面意思：供云）等进行供养。虽然宝积大师似乎创作了一种像其他咒语一样供养五妙欲的方式，但像供养近用物一样，供养五妙欲也是可以的，因此用之前的咒语类推后供养就可以了。第二是顶礼支分。在一些修法中，用简要仪轨的供养文来做。虽然主要是向旗帜顶礼，但并非向所有三十二尊神都顶礼，而且这些偈颂都出自后部续典。那若巴说，这些是向三十二尊神顶礼。在此，向逝者、逝母、勇士、勇母、忿怒尊顶礼。首先是顶礼。向谁顶礼呢？向那清净色蕴的，显现法界清净之主，与菩提心金刚相似，断证等同者顶礼。同样，受蕴宝生，想蕴无量光，行蕴不空成就，识蕴不动佛。从色到触的五境是色金刚母等五尊，眼根等五根是地藏等，地水火风四者是四位逝母。在修法中，慈氏是根本续，普贤是支分，这样说来，这两者似乎成了身根的差别，但在续典的开篇，法界金刚和虚空金刚二者，在注释中被解释为菩萨普贤和文殊，所以这里也应该这样理解。因此，意根只能是慈氏。如果认为诸佛以主眷的形式存在，那么断证也有差别吗？“菩提心相同”说明金刚持与断证没有高下之分。广大的是佛的身相，向他们顶礼。忿
English
All the departed ones. Argha (Tibetan, Devanagari: अर्घं, Romanized Sanskrit: arghaṃ, literal meaning: water offering), offering. Puja Megha (Tibetan, Devanagari: पूजा मेघ, Romanized Sanskrit: pūjā megha, literal meaning: offering cloud), offering cloud. Samudra (Tibetan, Devanagari: समुद्र, Romanized Sanskrit: samudra, literal meaning: sea) the ocean, these offering mantras, when translated, seem to become words of offering. In the Yamaraja cycle, like Hrih (Tibetan, Devanagari: ह्रीः, Romanized Sanskrit: hrīḥ, literal meaning: seed syllable), Shti (Tibetan, Devanagari: ཥྚिཿ, Romanized Sanskrit: ṣṭiḥ, literal meaning: wrathful deity), Hum (Tibetan, Devanagari: ह, Romanized Sanskrit: haḥ, literal meaning: seed syllable), etc., although they do not show offering, they seem to be offering mantras. The explanation of offering the five desirable qualities is found in the "Moonlight" commentary on the abbreviated ritual. In the offering mantra, the previous masters placed all the mantras between three syllables and then offered with Puja Megha (Tibetan, Devanagari: पूजा मेघ, Romanized Sanskrit: pūjā megha, literal meaning: offering cloud) and so on. Although Ratnākaraśānti seems to have created a way to offer the five desirable qualities like other mantras, it is acceptable to offer the five desirable qualities like offering the near-use items, so it is sufficient to offer by analogy with the previous mantra. The second is the branch of prostration. In some sadhanas, it is done with the offering speech of the abbreviated ritual. Although prostration mainly occurs to the banner, it does not go to all thirty-two deities, and these verses are in the later tantras. Naropa said that these are prostrations to the thirty-two deities. Here, prostrations to the departed ones, departed mothers, heroes, heroines, and wrathful ones. The first is prostration. To whom? To that pure form aggregate, the lord of the pure realm of manifestation, similar to the Bodhicitta Vajra, the one who has equal abandonment and realization, I prostrate. Similarly, feeling is Ratnasambhava, perception is Amitabha, volition is Amoghasiddhi, consciousness is Akshobhya. The five aggregates from form to touch are the five, such as Rūpa Vajramā, and the five sense faculties, such as the earth essence, and the four elements of earth, water, fire, and wind are the four departed mothers. In the sadhana, Maitreya is the root tantra and Samantabhadra is the branch, so it seems that these two become the difference of the body faculty, but in the introduction of the tantra, Dharmadhatu Vajra and Space Vajra are explained in the commentary as Bodhisattva Samantabhadra and Manjushri, so it should be done here as well. Therefore, the mind faculty can only be Maitreya. If it is thought that the deities exist in the form of main and retinue, then is there a difference in abandonment and realization? "Bodhicitta is the same" means that Vajradhara and abandonment and realization have no high or low. The vast is the body of the Buddha, I prostrate to them. Wrath
Tibetan
བོ་ལ་ཕྱག་འཚལ་བ་ནི་གཏི་མུག་རྣམ་པར་དག་པ་རྣམ་སྣང་གི་རིགས་ཅན་གཤིན་རྗེ་གཤེད་དང། དེ་བཞིན་དུ་ཉེས་པ་ནི་ང་རྒྱལ་ཏེ་སྤྱི་མིང་བྱེ་བྲག་ལ་ཞུགས་པ་ང་རྒྱལ་ལ་ཉེས་པ་དང་སྒྲིབ་པའི་མིང་གིས་བཏགས་པ་མང་དུ་འབྱུང་ངོ་། །ང་རྒྱལ་རིན་འབྱུང་དེའི་རིགས་ཅན་ཤེས་རབ་མཐར་བྱེད་དང་འདོད་ཆགས་ཆོས་ནི་འོད་དཔག་མེད་དེའི་རིགས་ཅན་རྟ་མགྲིན། རྡོ་རྗེ་ནི་དོན་གྲུབ་སྟེ། སྒྲོལ་མ་ལ་བཛྲ་ར་ཏི་ཞེས་སོགས་ཡུམ་བཞི་རང་གི་ཡབ་ལ་ དགའ་བ་ཞེས་འབྱུང་ཞིང༌། དོན་གྲུབ་དང་དེ་ལ་དགའ་བས་རྡོ་རྗེ་དགའ་མར་བཤད་པ་ལྟར་རོ། །དེའི་རིགས་ཅན་བགེགས་མཐར་བྱེད་དོ། །བཅས་པ་ནི་གོང་དུ་སྨོས་པའི་ལྷའི་ཚོགས་དེ་དག་དང་བཅས་པ་ཞེས་པའི་དོན་ནོ༌། །རིགས་པ་ནི་ལྷ་མོ་སྟེ་རང་རང་གི་ཡུམ་མོ༌། །དེ་དག་དང་སྦྱར་བ་ལས་བྱུང་བའི་རྣམ་པ་སྣ་ཚོགས་དགའ་བ་ཆེན་པོས་དུས་རྟག་ཏུ་མྱོས་པ་སྟེ་བདེ་བ་དང་སྟོང་པ་དབྱེར་མེད་པ་ལ་རྟག་ཏུ་མཉམ་པར་བཞག་པ། བྱང་ཆུབ་སེམས་འདྲ་ནི་སྔར་ལྟར་རོ། །སྡུད་པ་སྟེ་འགུགས་པའི་ལས་མཛད་པས་འདོད་རྒྱལ། དགའ་དང་ཞེས་པ་དབྱུག་སྔོན་ཅན་ཏེ་དགའ་བའི་སྐད་དོད་འཇོམས་པ་ལ་འཇུག་ཅིང་དབྱུག་སྔོན་ཅན་ནི་གཙོ་བོར་འཇོམས་པའི་ལས་བྱེད་པའོ། །རྣམ་པ་ནི་སྟོབས་པོ་ཆེ། མི་འགྱུར་ནི་མི་གཡོ་བ་རྒྱུའི་རང་བཞིན་ཧཱུཾ་མཛད། འབྲས་བུའི་རང་བཞིན་གཙུག་ཏོར་འཁོར་ལོས་སྒྱུར་བ། སེམས་ནི་མི་བསྐྱོད་པ་དེའི་རྗེས་སུ་ཐོགས་པ་སྟེ་མི་བསྐྱོད་པའི་རྗེས་སུ་འབྲང་བ་སྟེང་འོག་གི་ཁྲོ་བོ་གཉིས་དེའི་རིགས་ཅན་ནོ། །མཚམས་ཀྱི་ཁྲོ་བོའི་རིགས་བདག་འཆད་པ་ནི་རྨོངས་དང་ཞེས་སོགས་ཏེ་རྡོ་རྗེ་ཞེས་པ་ཀུན་གྱི་མཇུག་ཏུ་སྦྱར་ལ། རྨོངས་པ་ནི་གཏི་མུག་སྟེ་རྣམ་སྣང༌། དེའི་རིགས་ཅན་མི་གཡོ་བ། སྒྲིབ་པ་ནི་ང་རྒྱལ་ཏེ་རིན་འབྱུང་གི་རིགས་ཅན་འདོད་རྒྱལ་ཞེས་སོགས་སོ། །གསུམ་པ་སྡིག་པ་བཤགས་པ་ནི། བཤགས་པར་བགྱིའོ། །གང་གི་མདུན་དུ་ན། ཐུགས་རྗེ་ཆེན་པོ་དང་ལྡན་པ་དཀྱིལ་འཁོར་པའི་སྤྱན་སྔར་རོ། །ཚུལ་ཇི་ལྟར་ན་ཆོ་ག་བཞིན་དུ་སྟེ་སྡིག་པའི་འཁོར་གསུམ་མི་དམིགས་པར་རྟོགས་པའི་ཚུལ་གྱིས་སོ། །གང་ན་གང་ཞིག་རྟོག་པ་སྟེ་སྒྲིབ་པ་དེ་དག་རྣམས་ནིའོ། །སྒྲིབ་པ་དེ་རྒྱུ་གང་ལ་བརྟེན་ནས་བསགས་ ན། བདག་གཉིས་སུ་འཛིན་པའི་ཀུན་རྟོགས་མ་ལུས་པ་ལ་བརྟེན་ནས་བསགས་པོའོ། །དུས་ཇི་ཙམ་ནས་བསགས་ན་ཆུ་ཀླུང་ཆེན་པོའོ་རྒྱུན་དང་འདྲ་པའི་སྲིད་པ་ཐོད་མ་མེད་པ་ནས་བསགས་པོའོ། །བཞི་པ་རྗེས་སུ་ཡི་རང་
Chinese
顶礼者，乃是愚痴完全清净，毗卢遮那佛部类的阎魔敌。同样，过患是傲慢，即总名进入别相，傲慢被赋予过患和遮蔽之名，这种情况很多。傲慢宝生，彼之部类是智慧穷尽者，贪欲法是无量光，彼之部类是马头金刚。金刚是成所作智，如度母为班杂拉谛（藏文：བཛྲ་ར་ཏི་，梵文天城体：वज्र राति，梵文罗马拟音：vajra rati，汉语字面意思：金刚喜乐）等四母自身对父 欢喜而生。如说成所作智和对彼欢喜故说为金刚喜乐母。彼之部类是障碍穷尽者。包括者，是说与上述诸天众包括之义。眷属是天女，即各自之母。与彼等结合而生的各种形态，以大喜恒时沉醉，即恒时安住于乐空无别之中。菩提心如同先前一样。集聚，即行勾招之业故为欲王。喜与，即青色手杖者，喜之语源意为摧毁，青色手杖者是主要行摧毁之业者。形态是大力者。不变是无动摇，因之自性作吽（藏文：ཧཱུྃ，梵文天城体：हुं，梵文罗马拟音：hūṃ，汉语字面意思：种子字）。果之自性是顶髻转轮王。心是不动者，随彼之后，即跟随不动者，上下之忿怒尊皆是彼之部类。解释边际忿怒尊之部主是“愚昧”等，金刚二字加于一切之后。愚昧是愚痴，即毗卢遮那佛。彼之部类是不动者。遮蔽是傲慢，即宝生部类欲王等。第三，忏悔罪业是：我忏悔。于谁之前呢？于具大悲者坛城主的眼前。方式如何呢？如仪轨一般，即以不执着罪业三轮的方式。于何处执着什么呢？即是那些遮蔽。遮蔽依何因缘而积聚呢？依赖于执着二我的所有分别念而积聚。从何时积聚呢？从如大江河流般无始的轮回中积聚。第四，随喜。
English
The one to whom I prostrate is the one who completely purifies ignorance, Yamantaka of the Vairochana family. Similarly, the fault is pride, that is, the general term entering the specific aspect, pride is given the name of fault and obscuration, and this occurs frequently. Pride is Ratnasambhava, whose family is the one who exhausts wisdom, and the object of desire is Amitabha, whose family is Hayagriva. Vajra is the wisdom of accomplishment, such as Tara being Vajrarati (Tibetan: བཛྲ་ར་ཏི་, Sanskrit Devanagari: वज्र राति, Sanskrit Romanization: vajra rati, Chinese literal meaning: Diamond Joy), the four mothers who rejoice in their own father. It is said that accomplishment and joy in it are said to be Vajra Joyful Mother. His family is the one who exhausts obstacles. "Including" means including the assembly of deities mentioned above. The consort is the goddess, that is, their respective mothers. The various forms arising from their union, always intoxicated with great joy, that is, always abiding in the indivisibility of bliss and emptiness. Bodhicitta is as before. Gathering, that is, the one who performs the act of summoning, hence the King of Desire. "Joy" refers to the blue staff, the etymology of joy means to destroy, and the blue staff is the one who mainly performs the act of destroying. The form is the mighty one. Immutable is unmoving, the nature of the cause is making Hūṃ (Tibetan: ཧཱུྃ, Sanskrit Devanagari: हुं, Sanskrit Romanization: hūṃ, Chinese literal meaning: seed syllable). The nature of the fruit is the Crown Wheel-Turning King. The mind is the unmoving one, following after him, that is, following the unmoving one, the two wrathful ones above and below are of his family. Explaining the family lord of the boundary wrathful one is "ignorance" etc., and the word vajra is added to the end of everything. Ignorance is delusion, that is, Vairochana. His family is the unmoving one. Obscuration is pride, that is, the Ratnasambhava family, the King of Desire, etc. Third, confessing sins is: I confess. Before whom? Before the one with great compassion, the lord of the mandala. How is the manner? Like the ritual, that is, in the manner of not grasping the three wheels of sin. Where is what grasped? That is, those obscurations. On what cause do the obscurations rely to accumulate? They accumulate relying on all the conceptual thoughts that grasp at the two selves. From what time do they accumulate? They accumulate from beginningless samsara like the flow of a great river. Fourth, rejoicing.