Chinese
将七和十四融入光明中。第二种是珍宝部：感受蕴是平等性，水界是耳根，声音也变成第五，与两个忿怒尊圆满具备。意思是：感受蕴，即宝生部类的平等性，即宝生佛。水界嘛嘛唧，耳根金刚手，声音金刚母。第五是指蕴、界、根、境、智慧五者的第五个。两个忿怒尊，即是他者不能胜和欲王，是所净六者，以及和他们无别的能净六尊融入光明中。同样，其余的也应该知道。嘛嘛唧和触金刚母是执持二部。文殊菩萨被说是所有如来佛的心，因此这里被说是属于不动佛部类。这里，在将剩余的本尊安住在本尊身上时，也要确信那些本尊就是自己的蕴界，在融入光明时，也要相信那些本尊像彩虹消失一样空性，并且在那时也要相信自己的蕴等等也融入光明中，忆念无我的意义这三者非常重要，所以要缓慢不断地进行，并且在那时也要缓慢地念诵现观的词句，心中观想，口中念诵，这三者要同时进行，心中观想习惯后快速显现时，词句也要快速念诵。然后，圣者龙树说：从头到脚，直到到达心间，瑜伽完全进入尽头。像这样，将主尊也融入光明后，安住在如虚空般的本性中，念诵稳固咒，在第一次第时，这些都只是观想，在第二次第时，就会如实显现。其中，嗡是咒语的开头引导，śūnyatā（藏文：ཤཱུ་ནྱ་ཏཱ།，梵文天城体：शून्यता，梵文罗马拟音：shunyata，汉语字面意思：空性）是空性，是所境法界，jnana（藏文：ཛྙཱ་ན་，梵文天城体：ज्ञान，梵文罗马拟音：jnana，汉语字面意思：智慧）是智慧，是证悟真如的智慧，虽然在汉文中，知识和智慧没有不同的词语，但是译师们根据语境的表达，巧妙地添加了“耶”字。
English
Merge the seven and fourteen into clear light. The second is the Ratna family: The aggregate of feeling is equality, the water element is the ear sense, and sound also becomes the fifth, perfectly endowed with two wrathful ones. It means: the aggregate of feeling, that is, the equality of the Ratnasambhava family, that is, Ratnasambhava. Water element Mamaki, ear sense Vajrapani, sound Vajradhatu. The fifth refers to the fifth of the five aggregates, elements, senses, objects, and wisdoms. The two wrathful ones, namely He Who Cannot Be Conquered by Others and the King of Desire, are the six to be purified, and the six deities who purify them, who are inseparable from them, should be merged into clear light. Similarly, the rest should also be known. Mamaki and Touch Vajradhatu hold the two families. Manjushri is said to be the heart of all Tathagatas, so here he is said to belong to the Akshobhya family. Here, when placing the remaining deities on the deity's body, one must be certain that those deities are the essence of one's own aggregates and elements, and when merging into clear light, one must believe that those deities are empty like a rainbow disappearing, and at that time one must also believe that one's own aggregates and so on are also merged into clear light, and remembering the meaning of selflessness is very important, so one must proceed slowly and continuously, and at that time one must also slowly recite the words of realization, contemplate in the mind, and recite in the mouth, these three must be done simultaneously, and when one is accustomed to contemplating in the mind and it appears quickly, one must also recite the words quickly. Then, the Lord Nagarjuna said: From the head to the feet, until reaching the heart, the yoga completely enters the end. Like this, after merging the main deity into clear light, abide in the nature like the sky, and recite the stabilizing mantra. In the first stage, these are just visualizations, and in the second stage, they will manifest as they are. Among them, Om is the beginning guide of the mantra, śūnyatā (Tibetan: ཤཱུ་ནྱ་ཏཱ།, Sanskrit Devanagari: शून्यता, Sanskrit Romanization: shunyata, Chinese literal meaning: emptiness) is emptiness, the realm of objects and dharmas, jnana (Tibetan: ཛྙཱ་ན་, Sanskrit Devanagari: ज्ञान, Sanskrit Romanization: jnana, Chinese literal meaning: wisdom) is wisdom, the wisdom that realizes suchness, although in Chinese, knowledge and wisdom do not have different words, but the translators skillfully added the word "ye" according to the expression of the context.
Tibetan
ན་ནོ། །ཡུལ་སྟོང་པ་ཉིད་དར་ཡུལ་ཅན་ཡེ་ཤེས་གཉིས་དབྱེར་མེད་པའི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ནི་བཛྲ་སྟེ་མི་མཐུན་ཕྱོགས་ཀྱིས་མི་ཕྱེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །སྭ་བྷཱ་ཝ་ནི་རང་བཞིན་ཏེ་རང་བཞིན་གྱིས་རྣམ་པར་དག་པ་ཉིད་གློ་བུར་གྱི་དྲི་མ་དང་བྲལ་བའི་རང་བཞིན་དུ་གནས་པ་ཨཱཏྨ་ཀཿནི་བདག་ཉིད་ཨ་ཧཾ་ངའོ། །ཞེས་པ་སྟེ་རང་བཞིན་གྱིས་དག་པའི་བདག་ཉིད་ནི་ངའོ་ཞེས་པའོ། །སྔགས་དོན་རིགས་ལྔར་བཤད་པ་ནི་ༀ་རྣམ་སྣང་ཤཱུ་ནྱ་ཏཱ་གཉིས་པ་ཛྙཱན་གསུམ་པ་བཛྲ་བཞི་པ་སྭ་བྷཱ་ཝ་ཨཱཏྨ་ཀཿལྔ་པ་ཨ་ཧཾ་དྲུག་བ་ཡིན་ལ། འདི་ནི་རིགས་དྲུག་འོད་གསལ་དུ་ཞུགས་པའི་ཆ་ནས་རྩི་བས་ལྡོག་པས་ཕྱེ་བ་ཡིན་གྱི་ངོ་བོའི་སྒོ་ནས་དབྱེ་བ་མིན་ནོ། །དེ་ལྟར་ན་ༀ་ཞེས་པ་ནི་རྣམ་སྣང་གི་རིགས་བདུན་ཚན་གཉིས་འོད་གསལ་དུ་ཞུགས་པའི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་དྲན་པར་བྱེད་པ་སོགས་ཏེ་དེ་ལྟ་བུའི་ཆོས་ཀྱི་སྐུ་དེ་མངོན་དུ་གྱུར་པའི་ང་རྒྱལ་འཇོག་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་དག་ནི་ཐོག་མཐའ་གཉིས་སུ་དོན་དམ་པའི་བདེན་པ་བསྙེན་པ་གཙོ་བོར་གྱུར་པས་བསྙེན་པའི་ཡན་ལག་སྟེ་དེ་ཁོ་ན་ཉིས་བསྒོམ་པ་གཉིས་ནི་བསྙེན་པའི་དངོས་གཞི་ཡིན་ལ་ལྷ་བསྒོམ་པ་སོགས་དེའི་ཡན་ལག་ཡིན་ནོ། །འདི་དག་ནི་འཆི་བ་ཆོས་སྐུར་བསྒྱུར་བའི་རིམ་པ་དང་པོའི་མན་ངག་མཆོག་ཡིན་པས་ཤིན་ཏུ་འདྲིས་པར་བྱ་ཞིང། རིམ་པ་དང་པོའི་རྣལ་འབྱོར་པ་འཆི་བའི་ཚེ་ཕུང་ཁམས་ཐིམ་པ་ནའང་དེ་དང་དེའི་ངོ་བོར་གྱུར་པའི་ལྷ་རྣམས་འོད་གསལ་དུ་བཅུག་ནས། གཙོ་བོ་འོད་གསལ་དུ་བཅུག་པ་དང་འཆི་བའི་འོད་གསལ་ཤར་བར་བྱས་ནས་བདག་མེད་པའི་དོན་ལ་གཞག་པར་ བྱ་སྟེ་གཉིད་ཀྱི་ཚེའང་ངོ་། །དམིགས་པ་འདི་རྣམས་ཡིད་ཀྱིས་མི་བསྒོམ་པར་ཚིག་བཤར་བ་ཙམ་རེ་བྱས་ནས་སྔགས་འདྲེན་པ་ཙམ་ལ་ནུས་པ་སྤྲུག་པ་ནི་རིམ་པ་གཉིས་ལ་གོ་བ་མ་ཆགས་པའི་རྟགས་ཡང་དག་ཏུ་ཤེས་པར་བྱའོ། །བསྐྱེད་རིམ་ལ་སྦྱང་གཞི་དང་སྦྱང་བྱེད་དོ་འཕྲོད་དགོས་པ་ལ་འཕྲོད་ལུགས་ཀྱང་སྐྱེ་འཆི་བར་དོ་གསུམ་ཇི་ལྟ་བ་དེ་བཞིན་དུ་བསྒོམ་པ་ཡིན་པས་དེའི་ཚུལ་བརྗོད་ན། སྤྱིར་འཕགས་པ་ཡབ་སྲས་ཀྱི་བཞེད་པས་སྔགས་ཀྱི་ལམ་གྱིས་སྙིགས་དུས་ཀྱི་མིའི་ཚེ་གཅིག་ལ་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བའི་འབྲས་བུ་ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པ་ནི་གཞི་ལ་ཆོས་གསུམ་གནས་པ་ཇི་འདྲ་བ་དེ་འདྲ་བའི་སྐུ་གསུམ་གྱི་གོ་འཕང་ཞིག་ཡིན་ནོ། །སྐུ་གསུམ་གྱི་གོ་འཕང་མཐར་ཕྱིན་པ་མི་སློབ་པའི་ཟུང་འཇུག་གི་སྐབས་ལ་བཞག་དགོས་མོད་ཀྱང་ལམ་ལའང་བཤད་པ་ནི་ཡབ་སྲས་ཀྱི་གཞུང་ནས་མང་དུ་འབྱུང་བས་འདིར
Chinese
然也。境空性与有境智慧二者无别的胜义谛即是金刚，因为不被相违品所破故。娑婆嚩（藏文，梵文天城体：स्वभाव，梵文罗马拟音：svabhāva，汉语字面意思：自性）即自性，以自性而极清净，安住于远离忽然之垢的自性中，阿ತ್ಮ迦（藏文，梵文天城体：आत्म，梵文罗马拟音：ātma，汉语字面意思：我）即是自性，阿హం（藏文，梵文天城体：अहम्，梵文罗马拟音：ahaṃ，汉语字面意思：我）即是我。说是以自性清净的自性即是我。咒语之义解释为五部，即嗡（藏文，梵文天城体：ॐ，梵文罗马拟音：oṃ，汉语字面意思：嗡）为毗卢遮那佛，空性为第二，智慧为第三，金刚为第四，娑婆嚩阿ತ್ಮ迦（藏文，梵文天城体：स्वभाव，आत्म，梵文罗马拟音：svabhāva，ātma，汉语字面意思：自性，我）为第五，阿హం（藏文，梵文天城体：अहम्，梵文罗马拟音：ahaṃ，汉语字面意思：我）为第六。此乃从六部融入光明分的角度而安立，是倒过来分的，并非从体性的角度来分。如是，嗡（藏文，梵文天城体：ॐ，梵文罗马拟音：oṃ，汉语字面意思：嗡）是指毗卢遮那佛的七支二分融入光明的胜义谛，忆念等等，即是安立如是显现的法身之我慢。这些在首尾二者以胜义谛的修行为主，故是修行的支分，胜义谛的修习二者是修行的正行，而观修本尊等是其支分。这些是将死亡转化为法身的次第，是第一次第的殊胜口诀，故当极度熟悉。第一次第的瑜伽士在死亡时，蕴界融入时，也将彼等各自体性的本尊融入光明中。将主尊融入光明，并使死亡光明显现后，安住于无我之义中，睡眠时亦如是。若不以意修习这些所缘，仅是口头念诵，而将能力倾注于念诵咒语上，则应知这是未通达第二次第的真实征象。生起次第需要所净与能净二者相合，而相合之理也如生死中阴三者一般修习，故述说其理。总的来说，按照圣者父子的观点，以密咒道于五浊恶世之人一生中所要成就的不共果位，是如基位安住三法一般的三身果位。三身果位圆满需安立于无学双运之时，但在道位上也有宣说，因为父子论典中多有出现，故在此
English
Indeed. The ultimate truth that is the inseparability of the empty realm and the wisdom of the realm-possessor is Vajra, because it is not broken by opposing factors. Svabhāva (Tibetan, Devanagari: स्वभाव, Romanized Sanskrit: svabhāva, literal Chinese meaning: self-nature) means self-nature, being perfectly pure by nature, abiding in the nature free from adventitious defilements. Ātmakaḥ (Tibetan, Devanagari: आत्म, Romanized Sanskrit: ātma, literal Chinese meaning: self) means self, and Ahaṃ (Tibetan, Devanagari: अहम्, Romanized Sanskrit: ahaṃ, literal Chinese meaning: I) means I. It is said that the self-nature that is pure by nature is I. The meaning of the mantra is explained as five families: Oṃ (Tibetan, Devanagari: ॐ, Romanized Sanskrit: oṃ, literal Chinese meaning: Om) is Vairochana, emptiness is the second, wisdom is the third, Vajra is the fourth, Svabhāva Ātmakaḥ (Tibetan, Devanagari: स्वभाव, आत्म, Romanized Sanskrit: svabhāva, ātma, literal Chinese meaning: self-nature, self) is the fifth, and Ahaṃ (Tibetan, Devanagari: अहम्, Romanized Sanskrit: ahaṃ, literal Chinese meaning: I) is the sixth. This is counted from the perspective of the six families entering into luminosity, and it is divided in reverse, not divided from the perspective of essence. Thus, Oṃ (Tibetan, Devanagari: ॐ, Romanized Sanskrit: oṃ, literal Chinese meaning: Om) refers to the ultimate truth of the two groups of seven branches of Vairochana entering into luminosity, remembering, etc., which is to establish the pride of the Dharmakāya that appears as such. These, at the beginning and end, are mainly based on the practice of the ultimate truth, so they are branches of practice. The practice of the ultimate truth is the main practice, and the practice of deity meditation, etc., is its branch. These are the stages of transforming death into Dharmakāya, and are the supreme instructions of the first stage, so they should be thoroughly familiar. When the yogi of the first stage dies, when the aggregates and elements dissolve, they also place the deities that have become the essence of those into luminosity. After placing the main deity into luminosity and causing the luminosity of death to arise, they should rest in the meaning of selflessness, and so it is also at the time of sleep. If these objects are not meditated on with the mind, but only recited verbally, and the ability is poured into reciting the mantra, then it should be known that this is a true sign of not understanding the second stage. In the generation stage, it is necessary for the object to be purified and the agent of purification to be in harmony, and the way of harmony is also to meditate in the same way as the three bardos of birth, death, and intermediate state, so the way of that is explained. In general, according to the views of the noble father and son, the uncommon result to be accomplished in one lifetime by the path of mantra for people in the degenerate age is a state of the three bodies, just like the three dharmas abiding in the ground. The perfection of the state of the three bodies must be placed at the time of non-learning union, but it is also explained on the path, because it appears many times in the treatises of the father and son, so here.