Tibetan
རྒྱན་པར་བྱ་བའི་གཞི་ནི་འདུས་པའི་རྒྱུད་ལྟ་བུའོ། །དེ་གང་གིས་བརྒྱན་པར་བྱེད་པ་ནི་བདུན་ནམ་ཉེར་བརྒྱད་དོ། །བརྒྱན་ཚུལ་བསྡུས་ན་ངོ་བོ་ཐ་མི་དད་པའི་རྒྱན་དང༌། ཐ་དད་པའི་རྒྱན་གཉིས་སུ་འདོད་དོ། །དང་པོ་ནི། ཁ་ཅིག་མཐའ་ དྲུག་གིས་བཤད་པ་དང༌། ཚུལ་བཞིས་བཤད་པ་དང༌། ཚད་དང༌། བཤད་པའི་དབྱེ་བ་གཉིས་ཏེ་བཅུ་གསུམ་དུ་འདོད་ལ། གཞན་དག་ནི་རྒྱུད་ཀྱི་མིང་དང་བཅུ་བཞིར་འདོད་དོ། །གཉིས་པ་ནི་དེ་དག་གི་ལྷག་མ་བཅུ་བཞིར་འདོད་དོ། །བྱེད་པ་པོ་དང་དགོས་པ་དང་གང་ཟག་དང་བདེན་གཉིས་ངེས་པའི་རྒྱན་རྣམས་རྒྱུད་ཀྱི་གཞུང་ལས་ངོ་བོ་ཐ་དད་དུ་ཡོད་མོད་ཀྱང༌། ལྷག་མ་རྣམས་ནི་ཆ་གཉིས་ཀར་བཤད་དུ་རུང་བར་སྣང་ངོ་། །རྒྱན་གྱི་དོན་ནི་དཔེར་ན་རང་བཞིན་གྱི་རྒྱན་གཟུངས་བཟང་པོ་ལ་མཛེས་བྱེད་ཀྱི་རྒྱན་གཙུག་རྒྱན་ལ་སོགས་པས་སྤུད་ན་ཡིད་ལ་དགའ་བ་སྐྱེད་པ་བཞིན་དུ། །འདིར་ཡང་རང་བཞིན་གྱི་རྒྱན་རྒྱུད་ཀྱི་གཞུང་བཟང་པོ་ལ་བཤད་ཚུལ་གཉིས་ལ་སོགས་པའི་རྒྱན་གྱིས་བརྒྱན་པ་ན་མཁས་པའི་ཡིད་འཕྲོག་པར་བྱེད་པས་རྒྱན་ནོ། །གཉིས་པ་ལ་བདུན། གླེང་བསླང་གི་རྒྱན་གྱི་མིང་གི་དབྱེ་བ། མཐའ་དྲུག་གི་རྒྱན་གྱི་མིང་གི་དབྱེ་བ། རིགས་པ་བཞིའི་རྒྱན་གྱི་མིང་གི་དབྱེ་བ། ཚུལ་བཞིའི་རྒྱན་གྱི་མིང་གི་དབྱེ་བ། འཆད་ཚུལ་གྱི་རྒྱན་གྱི་མིང་གི་དབྱེ་བ། གང་ཟག་གི་རྒྱན་གྱི་མིང་གི་དབྱེ་བ། བདེན་གཉིས་ངེས་པའི་རྒྱན་གྱི་མིང་གི་དབྱེ་བའོ། །དང་པོ་ནི། སྔར་གླེང་བསླང་གི་རྒྱན་ལ་རྣམ་པ་ལྔར་གསུངས་པ་དེ་རྣམས་གང་ཞེ་ན། གླེང་བསླང་བ་རྣམ་པ་ལྔའི་རྒྱན་ནི་འོག་ནས་འབྱུང་བ་འདི་ལྟ་སྟེ། དེའི་དང་པོ་ནི་འདུས་པ་ཞེས་པ་ལྟ་བུ་རྒྱུད་ཀྱི་མཚན་ནམ་མིང་ཡིན་ཏེ། སྒྲོན་གསལ་ལས། རྒྱུད་ཀྱི་མཚན་ནི་མིང་ཡིན་ལ། ཞེས་གསུངས་སོ། །སྒྲོན་གསལ་ལས་ མིང་དངོས་སུ་མ་སྨོས་པ་ལ་ཁ་ཅིག་བླ་མ་ལ་སོགས་པ་གོང་མའི་མཚན་དངོས་སུ་མི་བརྗོད་པ་དང་འདྲ་བར་མཚན་བརྗོད་དཀའ་བས་རྒྱུད་ཀྱི་རྒྱན་དུ་ཆེའོ་ཟེར་མོད་ཀྱང༌། བཤད་རྒྱུད་ལས་རྩ་བའི་རྒྱུད་མང་པོ་ཞིག་གི་དབང་དུ་མཛད་ནས་གསུངས་པས་བྱེ་བྲག་པ་གཅིག་གི་མཚན་མ་སྨོས་པར་སྤྱིར་མཛད་པ་ཡིན་ལ། སྒྲོན་གསལ་གྱིས་ཀྱང་རྒྱུད་ལྟར་སྤྱིར་བཤད་ཀྱང་སྐབས་ཀྱི་སྟོབས་ཀྱིས་འདུས་པ་ལ་གོ་བར་ནུས་སོ། །དེ་ཡང་ཐོག་མར་བཤད་པར་བྱ་བའི་རྒྱུད་ཀྱི་མཚན་གང་ཡིན་སྙམ་དུ་དོགས་ནས་འདྲི་བ་ལ་རྒྱུད་ཀྱི་མཚན་འདིའོ་ཞེས་མིང་སྨོས་དགོས་སོ། །གཉིས་པ་ནི། མཚན་དེ་
Chinese
作为庄严之基础的是如集经续。以何者而庄严之，乃七或二十八。若总摄庄严之方式，则认为有本体不异之庄严与他异之庄严二者。初者，有些说是以六边解释，有些说是以四理（ཚུལ་བཞི）解释，有些说是以量，有些说是以解释之差别二者，总共认为是十三种，其他则认为是与续之名称合为十四种。第二者，则认为是彼等之剩余十四种。作者与必要与补特伽罗与二谛决定之庄严等，虽于续之论典中本体为他异，然剩余者则似可于二者中皆可宣说。庄严之意义，譬如自性之庄严，如优良之身躯，若以美化之庄严如顶饰等装饰，则生起悦意，如是，此处亦如是，自性之庄严，如优良之续之论典，若以两种解说方式等之庄严庄严之，则能引摄智者之心，故为庄严。第二有七：引发语之庄严之名称差别，六边之庄严之名称差别，四理之庄严之名称差别，四种方式之庄严之名称差别，解释方式之庄严之名称差别，补特伽罗之庄严之名称差别，二谛决定之庄严之名称差别。初者，先前所说之引发语之庄严有五种，彼等为何？引发语五种之庄严如下面所说，其第一者，如“集”之名称，乃续之名称或名，如《明灯论》云：“续之名称是名。”《明灯论》中，对于未直接说出名称者，有些人说如同对于上师等上辈之名称不直接说出一般，因名称难以宣说，故为续之大庄严，然于《释续》中，是就许多根本续之角度而说，故未说个别之名称，而是总说，且《明灯论》亦如续一般总说，然以时机之力，能理解为集。彼亦是最初将要宣说之续之名称为何？心想疑惑而问，故需说续之名称是此，而说出名称。第二者，彼名称
English
The basis for adornment is like the Condensed Tantra. What adorns it are seven or twenty-eight. If the methods of adornment are summarized, they are considered to be two types: adornments that are not different in essence and adornments that are different. The first is that some say it is explained by six extremes, some say it is explained by four ways, some say it is by measure, and some say it is by two types of explanation, totaling thirteen. Others consider it to be fourteen with the name of the tantra. The second is considered to be the remaining fourteen of those. The adornments of the agent, the purpose, the person, and the ascertainment of the two truths, although their essence is different in the tantric texts, it seems that the remaining ones can be explained in both parts. The meaning of adornment is like the adornment of nature, such as a good body. If it is adorned with beautifying adornments such as a crown ornament, it creates joy in the mind. Similarly, here also, the adornment of nature, such as a good tantric text, if it is adorned with adornments such as two ways of explanation, it captivates the minds of the wise, hence it is an adornment. The second has seven: the differentiation of the names of the adornment of introduction, the differentiation of the names of the adornment of six extremes, the differentiation of the names of the adornment of four reasons, the differentiation of the names of the adornment of four ways, the differentiation of the names of the adornment of the way of explanation, the differentiation of the names of the adornment of the person, and the differentiation of the names of the adornment of the ascertainment of the two truths. The first is: what are the five types of adornment of introduction that were previously mentioned? The adornment of five types of introduction is as follows: the first of these, such as the name "Condensed," is the name or title of the tantra. As it is said in the Lamp Illuminating, "The name of the tantra is the title." In the Lamp Illuminating, for those who do not explicitly mention the name, some say that it is like not explicitly mentioning the names of superiors such as lamas, because the name is difficult to pronounce, so it is a great adornment of the tantra. However, in the Explanatory Tantra, it is said from the perspective of many root tantras, so it is not mentioned as a specific name, but rather as a general statement. And the Lamp Illuminating also explains it generally like the tantra, but by the power of the occasion, it can be understood as Condensed. That is, what is the name of the tantra that is to be explained first? Thinking that there is doubt and asking, it is necessary to say that the name of the tantra is this, and to mention the name. The second is that name
Tibetan
དག་ལྡན་པའི་རྒྱུད་འདི་ཆེད་དུ་བྱ་བའི་གདུལ་བྱ་ཅི་འདྲ་བ་ཞིག་གི་དབང་དུ་མཛད་སྙམ་ནས་འདྲི་བ་ལ། གདུལ་བྱའི་སྐྱེ་བོ་དབང་པོ་རྣོན་པོ་དབང་པོ་གཉིས་སྦྱོར་ཀྱི་འདོད་ཆགས་ཤད་ཆེ་བ་ཅན་གྱི་རྒྱུད་མཚན་དུ་བྱས་ནས་སམ་དེའི་དོན་དུ་གསུངས་པ་ཡིན་ཏེ། སྐྱེ་བོ་འདོད་ཆགས་ཅན་དོན་དུ། །ཞེས་གསུངས་སོ། །དེས་ནི་ཆགས་བྲལ་གྱི་སྤྱོད་པ་ཅན་མཚན་ཉིད་ཐེག་པའི་གདུལ་བྱ་དང༌། འདོད་ཡོན་ལ་ཆགས་པ་ལམ་བྱེད་ཙམ་ཞིག་ཡོད་ཀྱང་དབང་པོ་གཉིས་སྦྱོར་གྱི་ཆགས་པ་ལམ་དུ་བྱེད་མི་ནུས་པས་རྒྱུད་སྡེ་འོག་མའི་གདུལ་བྱའི་དབང་དུ་བྱས་ནས་རྒྱུད་འདི་གསུངས་པ་མ་ཡིན་པར་སྟོན་ཏོ། །གསུམ་པ་ནི་རྒྱུད་དེའི་ཐོག་མའི་མཛད་པ་པོ་གང་སྙམ་པ་ལ། བྱེད་པ་པོ་ནི་ཆགས་བྲལ་གྱི་ཆ་ལུགས་དོར་ནས་ཆགས་ཅན་གྱི་རྣམ་པ་ཅན་འཁོར་ལོས་སྒྱུར་བའི་ཆ་ལུགས་སུ་བྱས་པའི་རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའ་ཡིན་ཏེ། འདི་ཡི་བྱེད་པོ་རྡོ་རྗེ་ སེམས། །ཞེས་སོ། །བཞི་པ་ནི་འོ་ན་གཞུང་དེའི་ཚད་གང་སྙམ་པ་ལ། ཚད་ནི་བཞི་སྟེ། ལེའུ་དང༌། ཆོ་ག་དང༌། དུམ་པུ་དང༌། རིམ་པར་ཕྱེ་བའོ། །ལེའུ་དེ་བཞིན་ཆོ་ག་དང༌། དུམ་བུ་དེ་བཞིན་རིམ་པར་ཕྱེ། །དེ་ནི་རྣམ་པ་བཞིར་འགྱུར་ཞིང༌། གཞུང་ཉིད་ཀྱི་ནི་གྲངས་ཡིན་ནོ། །ཞེས་སོ། །པ་ཚབ་ཀྱིས་བསྒྱུར་བ་ལས། དེ་ནི་རྣམ་པ་བཞིར་འགྱུར་བ། གཞུང་ལའང་གྲངས་ཀྱིས་ཀྱང་ཡིན་ནོ། །ཞེས་དང། །ཆག་འགྱུར་ལས། གཞུང་ཉིད་ཀྱིའང་གྲངས་ཀྱིས་སོ། །ཞེས་འབྱུང་བས་ཚད་ལ་བརྗོད་བྱའི་དོན་གྱི་གྲངས་དང༌། རྗོད་བྱེད་གཞུང་གི་གྲངས་ཀྱི་ཚད་གཉིས་སུ་བྱས་ཏེ། དེ་གཉིས་རེ་རེ་ལ་ལེའུ་སོགས་བཞི་བཞིའོ། །དེ་ཡང་འདུས་པ་ལྟ་བུ་ཞིག་ལ་མཚོན་ན་གཞུང་གི་གྲངས་ཚད་ནི་ལེའུ་བཅུ་བདུན། །ཆོ་གའི་སྐད་དོད་ཀལྤ་ཞེས་པ་རྟོག་པ་ལ་ཡང་འགྲོ་བས་རྟོག་པ་བཅུ་བདུན། །དུམ་བུ་བཅུ་བདུན། །རིམ་པར་ཕྱེ་བ་བཅུ་བདུན་ཏེ། །མདོར་ན་གཞུང་ལ་ལེའུ་དུ་ཡོད་པའི་ཚད་དོ། །དོན་གྱི་ཚད་ནི་དོན་གྱི་ལེའུ་སོགས་ཡིན་ལ་དེ་ཡང་པ་རི་ཙྪེདཿཡོངས་སུ་གཅོད་པ་སྟེ། དོན་གྱི་ཁྱད་པར་འདིས་མི་མཐུན་ཕྱོགས་འདི་དང་འདི་གཅོད་ཅེས་པའོ། །རྟོག་པར་བྱེད་པས་ན་རྟོག་པ་སྟེ་ཞི་སོགས་ཀྱི་ལས་ཚོགས་ཐབས་འདིས་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པའི་རྟོག་པའམ་ཆོ་ག་ཞིབ་མོའོ། །དུམ་བུར་བྱེད་པས་ན་ཁཎྜ་སྟེ་དུམ་བུ་ཡིན་ལ། དེ་ཡང་རིམ་པ་ལྔ་དང་ཡན་ལག་དྲུག་ལ་སོགས་པ་ལམ་གྱི་རིམ་པ་ཚན་ཚན་དུ་བྱས་པའོ། །རིམ་པར་ཕྱེ་པ་ནི་བསྐྱེད་པ་དང་རྫོགས་པའི་རིམ་པར་བྱས་པ་ལྟ་ བུ
Chinese
有人提问，这部具足的续部是为哪种根器的所化有情而宣说的呢？回答是，这部续部是为根器敏锐，对双运的贪欲非常强烈的所化众生而宣说的，或者说是为此目的而宣说的。如经所说：“为了贪欲的众生。”因此，它表明，对于那些具有离贪行为的声闻乘所化有情，以及那些虽然对欲妙有贪执，但仅仅是将贪执作为一种途径，而无法将双运的贪欲作为道用的人来说，这部续部不是为下部续部的所化有情而宣说的。第三个问题是，这部续部的最初作者是谁呢？作者是舍弃了离贪的装束，呈现出具有贪欲形象的转轮王装束的金刚萨埵。如经所说：“此之作者金刚心。”第四个问题是，那么这部经典的量是多少呢？量有四种：品、行、段、次第。如经所说：“品亦如是行，段亦如是次第分，彼乃四种相，经典自身之数量。”帕擦翻译的版本是：“彼乃四种相，经典亦以数量。”恰译的版本是：“经典自身亦以数量。”因此，量的概念被分为所表达的意义的数量和能表达的经典的數量两种。这两种中的每一种又各有品等四种。例如，以《集经》为例，经典的數量是十七品。行的梵文是Kalpa（梵文天城体：कल्प，梵文罗马拟音：kalpa，汉语字面意思：劫），也指分别念，因此有十七种分别念。十七段。十七种次第。总之，经典的量就是有多少品。意义的量就是意义的品等，也就是帕里切达（梵文，梵文天城体：परिच्छेद，梵文罗马拟音：pariccheda，汉语字面意思：完全切断），即完全切断。意思是说，用这种意义的差别来切断这个和那个不一致的方面。因为能进行分别念，所以是分别念，也就是通过寂静等事业的积聚，用这种方法来成就的分別念或详细的行。因为能分成段，所以是坎达（梵文，梵文天城体：खण्ड，梵文罗马拟音：khaṇḍa，汉语字面意思：段），也就是段。也就是将五种次第和六种支分等道次第分成一个个部分。次第分就是像生起次第和圆满次第那样进行划分。
English
When asked, for what kind of disciples is this pure tantra spoken? The answer is, this tantra is spoken for the sake of disciples who are sharp-witted and have strong desire for union, or for that purpose. As it is said in the scripture: "For the sake of passionate beings." Therefore, it shows that for those Shravakas who have renunciation practices, and those who have attachment to sensual pleasures but only use attachment as a path, and cannot use the desire for union as a path, this tantra is not spoken for the sake of the disciples of the lower tantras. The third question is, who is the original author of this tantra? The author is Vajrasattva, who abandoned the attire of renunciation and appeared in the form of a Chakravartin with desire. As it is said in the scripture: "The author of this is Vajra Mind." The fourth question is, what is the measure of this scripture? There are four measures: chapters, practices, sections, and sequences. As it is said in the scripture: "Chapters are also like practices, sections are also like sequences, they are four aspects, the number of the scripture itself." The version translated by Patsab is: "They are four aspects, the scripture is also by number." The version translated by Chak is: "The scripture itself is also by number." Therefore, the concept of measure is divided into the number of meanings expressed and the number of scriptures that can express them. Each of these two has four types, such as chapters. For example, in the case of the Compendium, the number of scriptures is seventeen chapters. The Sanskrit word for practice is Kalpa (梵文，梵文天城体：कल्प，梵文罗马拟音：kalpa，汉语字面意思：劫), which also refers to conceptualization, so there are seventeen conceptualizations. Seventeen sections. Seventeen sequences. In short, the measure of the scripture is how many chapters there are. The measure of meaning is the chapters of meaning, etc., which is Pariccheda (梵文，梵文天城体：परिच्छेद，梵文罗马拟音：pariccheda，汉语字面意思：完全切断), which means complete cutting off. It means that this difference in meaning is used to cut off this and that inconsistent aspect. Because it can conceptualize, it is conceptualization, that is, the conceptualization or detailed practice that is accomplished by this method of accumulating peaceful and other activities. Because it can be divided into sections, it is Khanda (梵文，梵文天城体：खण्ड，梵文罗马拟音：khaṇḍa，汉语字面意思：段), which is a section. That is, dividing the path of the five sequences and six branches into individual parts. Sequence division is like dividing into the generation stage and the completion stage.