Tibetan
་བསྟན་པ། ཏིག་ལེ་དེ་ཡི་གེའི་གཟུགས་སྒྲ་དང་བྲལ་བར་བསྟན་པའོ། །དང་པོ་ནི། པ་སྡེའི་ཐོག་མ་ནས་བགྲངས་པའི་བཅུ་གཉིས་ཀྱི་མཐའི་ཚིག་ནི། སྔར་བཤད་པའི་སྔགས་ཀྱི་ཐིག་ལེ་ཧཱུཾ་ཡིག་ཡིན་ལ། དེའི་དོན་ནི་སྙིང་གའི་མི་ཤིགས་པའི་ཐིག་ལེ་རྣལ་འབྱོར་པ་གང་གིས་རྟག་ཏུ་བསྒོམ་པ་ལ་གོམས་པར་བྱས་ན་དེ་ལྟར་བྱེད་པ་དེ་ནི་དངོས་གྲུབ་རྒྱས་པ་སྟེ་མ་ཚང་བ་མེད་པའི་རྡོ་རྗེ་འཛིན་པར་རང་ཉིད་འགྱུར་བས་དེ་བསྒོམ་པ་ལ་འབད་པར་གྱིས་ཤིག །འདིར་བསྡུས་པའི་དོན་ནི་འདི་ཡིན་ཏེ། བསྐྱེད་རིམ་ཕྲ་རགས་བརྟན་པར་བྱས་ནས་ལུས་དབེན་ལ་ལོབས་པ་ན། རྡོ་རྗེ་བཟླས་པའི་རྟེན་སྙིང་གར་མི་ཤིགས་པའི་ཐིག་ལེ་བསྒོམ་པ་དང་། དེ་ལས་རྡོ་རྗེའི་བཟླས་པ་བྱས་པའི་དབང་གིས་རླུང་རྣམས་ཨ་ཝ་དྷཱུ་ཏཱིའི་ལམ་ནས་མི་ཤིགས་པ་ལ་འདུས་པ་ན། སེམས་དབེན་གྱི་སྟོང་པ་གསུམ་འཐོབ་ཅིང་། དེའི་མཐར་རླུང་སེམས་ཙམ་ལས་སྒྱུ་མའི་སྐུ་འགྲུབ་བོ། །དེ་ནས་དེ་ཉིད་བསམ་གཏན་གཉིས་ཀྱི་འོད་གསལ་དུ་འཇུག་པ་ལ་གོམས་པར་བྱས་པས་འོད་གསལ་གྱི་རྗེས་སུ་སློབ་པའི་ཟུང་འཇུག་གི་སྐུ་འགྲུབ་ཅིང་། དེ་གོམས་པ་ཉིད་ཀྱིས་མི་སློབ་པའི་ཟུང་འཇུག་རྡོ་རྗེ་འཆང་ཐོབ་པར་འགྱུར་བའོ། ། དེ་ལྟར་ན་ལེའུ་དང་པོར་རིམ་གཉིས་ཀྱི་ལམ་གྱི་ལུས་བཤད་པ་འདི་ཉིད་ཀྱིས་ཡན་ལག་རྣམས་ལེའུ་གཉིས་པ་ལ་སོགས་པས་འཆད་པར་ཤེས་པར་གྱིས་ཤིག །གཉིས་པ་ནི། སྔར་སྙིང་ཁར་བསྒོམ་པར་བཤད་པའི་ཡི་གེ་ཧཱུཾ་ནི། དོན་གྱི་མི་ཤིགས་པ་མཚོན་བྱེད་ཙམ་ཡིན་གྱི། དོན་གྱི་མི་ཤིགས་པ་ནི་ཡི་གེའི་སྒྲ་དང་ཁ་དོག་དང་དབྱིབས་ཀྱི་གཟུགས་གང་དུ་ཡང་མ་གྲུབ་པར་སྟོན་པ་ནི། ཁོང་པ་མགྲིན་པ་རྐན་དང་ལྕེ། །སྣ་དང་སྤྱི་བོ་སོ་དང་མཆུ། །ཞེས་སྒྲ་འབྱུང་བའི་གནས་བརྒྱད་བཤད་པའི་སོ་དང་མཆུ་དང་རྐན་དང་ལྕེ་དང་མགུལ་བ་དང་། དེས་མཚོན་པའི་སྒྲའི་གནས་གང་ལ་ཡོད་པ་དེ་ཡི་ཡི་གེ་ཉིད་དེ་ནི་ཡི་གེའི་རྐྱེན་གང་ལས་བརྗོད་མ་ཐག་ཏུ་ཟད་པ་སྟེ་འཛད་པ་དང་། ཡི་གེའི་ཁ་དོག་དང་དབྱིབས་བསྒོམས་པ་དེ་ཡང་ཟད་ཀྱང་མི་ཤིགས་པ་ནི་དེ་ལྟར་ཟད་པ་མེད་པར་གནས་པའི་ཕྱིར་ན། དོན་གྱི་མི་ཤིགས་པ་ནི་ངག་གི་ངོ་བོར་བརྗོད་པར་བྱུར་མེད་ཅིང་། བློས་ཀྱང་དངོས་སུ་ངེས་པར་མི་ནུས་པས་ཐེ་ཚོམ་པ་ཞེས་བཤད་ཀྱི་ཐེ་ཚོམ་གྱི་ཡུལ་དུ་སྟོན་པ་མིན་ནོ། །སྒྲ་སྟེ་གདངས་དང་ཡིག་འབྲུའི་གཟུགས་རྣམ་པར་སྤངས་པའི་དོན་གྱི་མི་ཤིགས་པ་དེ་ནི་རང་གི་ལུས་ཀྱི་ཕྱི་གཟུགས་སྒྲ་སོགས་དང་། ནང་མིག་
Chinese
所要阐述的。阐述明点脱离文字的形和声。第一，从pa组的第一个开始数起的第十二个字的结尾是，之前所说的咒语的明点是吽字。它的意思是，任何瑜伽士如果习惯于恒常修习心间的不坏明点，那么这样做就会获得圆满的成就，即自身转变为无所欠缺的金刚持，因此要努力修习它。这里的概括意思是：稳固生起次第的粗细之后，习惯于身远离，以金刚念诵的所依心间的不坏明点进行修习，并且由于从那儿进行金刚念诵的力量，诸风从阿瓦都提（梵文：Avadhūti）道融入不坏之中，获得心远离的三空性，最终仅从风心成就幻身。之后，习惯于使那幻身融入二禅的光明中，由此成就随学光明的双运身，通过对它的串习，将获得不需学习的双运金刚持。 如此，在第一品中，通过对二次第道的身体的阐述，要知道第二品等将要阐述各支分。第二，之前所说的心间所修的字吽，仅仅是意义不坏的象征，而意义的不坏是指，阐述它未成立为文字的声音、颜色和形状的任何形象。如“空腔喉咙颚与舌，鼻与头顶齿与唇”，如是所说的声音产生的八个处所的牙齿、嘴唇、上颚、舌头和喉咙，以及由它所代表的声音的处所存在于何处，那里的文字本身，即文字从任何因缘说出后立即耗尽，文字的颜色和形状所修习的也耗尽，然而不坏是因为它如此无尽地存在的缘故。因此，意义的不坏是无法用语言的自性来表达的，并且心也无法真实地确定，所以说是疑惑，但并不是要把它显示为疑惑的对境。声音即音调和文字的形象完全舍弃的意义的不坏，那是自己身体的外在形象声音等，以及内在的眼睛
English
To be explained. Explaining that the bindu is separate from the form and sound of the letters. First, the last word of the twelfth counted from the beginning of the pa group is the mantra bindu Hum mentioned earlier. Its meaning is that if any yogi becomes accustomed to constantly meditating on the indestructible bindu in the heart, then doing so will achieve complete accomplishment, that is, one will transform oneself into an un deficient Vajradhara, so strive to meditate on it. The condensed meaning here is this: After stabilizing the coarse and subtle stages of the generation stage and becoming accustomed to body isolation, meditate on the indestructible bindu in the heart, which is the basis of Vajra recitation, and because of the power of Vajra recitation from there, the winds merge into the indestructible through the Avadhuti path, and the three emptinesses of mind isolation are attained, and finally the illusory body is accomplished only from wind and mind. After that, by becoming accustomed to merging that illusory body into the clear light of the two meditations, the body of union that follows the clear light is accomplished, and by familiarizing oneself with it, one will attain the non-learning union Vajradhara. Thus, in the first chapter, by explaining the body of the two-stage path, know that the second chapter and so on will explain the limbs. Second, the letter Hum, which was previously said to be meditated on in the heart, is only a symbol of the meaning of indestructibility, but the meaning of indestructibility is to show that it is not established in any form of the sound, color, and shape of the letter. As in "cavity, throat, palate, and tongue, nose and crown, teeth and lips," the teeth, lips, palate, tongue, and throat of the eight places where sound arises, as mentioned, and where the place of sound represented by it exists, the letter itself, that is, the letter ceases as soon as it is spoken from any cause, and the color and shape of the letter that is meditated on also ceases, but the indestructible is because it exists endlessly in this way. Therefore, the meaning of indestructibility cannot be expressed in the nature of language, and the mind cannot really determine it, so it is said to be doubtful, but it is not to show it as an object of doubt. The meaning of indestructibility, which is completely abandoned from sound, that is, tone and the form of letters, is the outer form sound, etc. of one's own body, and the inner eyes.
Tibetan
ལ་སོགས་པའི་རྩ་བ་དེ་བཞིན་ཉིད་དེ་སྔར་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་སུ་བཤད་པའི་རླུང་སེམས་ཀྱི་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་ནི་རྒྱུད་འདིར་གསུངས་སོ། །ལྔ་པ་ནི། ལྷ་མོ་བཞིས་ཡོངས་སུ་ཞུས་པའི་རྒྱུད་ཀྱི་རྣམ་པར་བཤད་པ་ལས། ལྷ་མོ་སྤྱན་མས་ཡོངས་སུ་ཞུས་པའི་ ལེའུ་སྟེ་ལེའུ་དང་པོའི་རྣམ་པར་བཤད་པའོ།། །།གཉིས་པ་མཱ་མ་ཀཱིས་ཞུས་པའི་ལེའུ་ལ་དྲུག །ཞུ་བ་མཛད་ཚུལ། ཞུས་པའི་ལན་བཤད་པ། མི་ཤིགས་པའི་དེ་ཉིད་མི་ཤེས་པའི་ཉེས་དམིགས། རྡོར་བཟླས་ཀྱི་དམིགས་པ་སྔགས་ཀྱི་དེ་ཉིད་བཤད་པ། དྲིས་པའི་ལན་རྫོགས་པར་བསྟན་པ། ལེའུ་ཡི་མཚན་བསྟན་པའོ། །དང་པོ་ལ་གཉིས། །ཞུས་པའི་མཚམས་སྦྱོར། ཞུ་བ་དངོས་སོ། དང་པོ་ནི། །སྤྱན་མས་ཞུས་པའི་ལན་རྫོགས་པའི་རྗེས་དེ་ནས། ལྷ་མོ་མཱ་མ་ཀཱིས། རྡོ་རྗེ་ཅན་ཏེ་རྡོ་རྗེ་འཆང་ལ་འོག་ནས་འབྱུང་བའི་དོན་འདི་རྣམས་ཞུས་སོ། །ཞེས་སྡུད་པ་པོའི་ཚིག་གིས་མཚམས་སྦྱར་རོ། །ཏེ་ཞེས་པ་ནི་ལྷག་མ་འདྲེན་པའོ། །གཉིས་པ་ལ་ལྔ། གནས་བཞིའི་རླུང་འགྲོ་འོང་གསུངས་པའི་བཟླས་པ་ཞུས་པ། སྔགས་ཀྱི་ཐིག་ལེའི་ཆ་ཤས་ཞུས་པ། ཆ་ཤས་ཀྱི་གནས་ཞུས་པ། ཆ་ཤས་ཀྱི་ཁ་དོག་ཞུས་པ། ཆ་ཤས་གང་དུ་འདུ་བའི་གདན་ཞུས་པའོ། །དང་པོ་ནི། སྔར་ལེའུ་དང་པོར་གསུངས་པའི་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་ཀྱི་རིམ་པ་ཡི་ནང་ནས་ཕྱིར་འགྲོ་བ་དང་། ཕྱིར་ཏེ་ནང་དུ་ལྡོག་པ་རྒྱུད་གཞན་དུ་བསྟན་པའི་དོན་ནི། རྡོ་རྗེ་ཆེན་པོ་སྟེ་རྡོ་རྗེ་འཆང་གིས་བཀའ་སྩལ་པ་འཚལ་བ་སྟེ། དགོས་ཞེས་ཞུས་སོ། །བྱང་ཆུབ་སེམས་གང་ནས་འགྲོ་འོང་བྱེད་པའི་གནས་ནི་ཁ་སྟེ་མགྲིན་པ་དང་། སྙིང་ག་དང་། ལྟེ་བ་དང་། གསང་བའི་པདྨ་སྟེ་བཞིའོ། །ལ་ནི་ལྔ་པའི་དོན་ལ་བདུན་པའི་སྒྲའོ་འདིར་འགྲོ་འོང་བྱེད་པའི་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ སེམས་དྲིས་པ་ནི་ལེའུ་དང་པོར་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་ལ་རླུང་དང་ཐིག་ལེ་གཉིས་བཤད་པའི་རླུང་ཡིན་ལ། རྒྱུད་གཞན་གང་ལས་བསྟན་པ་ནི། རྡོ་རྗེ་ཕྲེང་བ་ལས། སྟེང་གི་སྣ་ལ་ངེས་འབྱུང་བ། །གཡོན་དང་གཡས་དང་གཉིས་ཀ་དང་། །དལ་བར་རྒྱུ་དང་རྣམ་བཞིར་འགྱུར། །ནང་གི་དུས་ནི་ཡིན་པར་བཤད། །ལྐོག་མ་སྙིང་ཁ་ལྟེ་བ་དང་། །གསང་བའི་པདྨར་འགྲོ་འོང་སྟོན། །ཞེས་གསུངས་པ་དང་། དེ་འདྲ་བའི་རིགས་རྣམས་ཡིན་ནོ། །དོན་གྱི་དབང་འདི་གཟིགས་ནས། རིམ་ལྔར། དེ་ཉིད་ཡེ་ཤེས་ལྔ་ཡི་དངོས། །ཞེས་སོགས་ཀྱིས་ཡུངས་ཀར་གྱི་སྒྲས་བསྟན་པའི་སྟེང་གི་སྣ་རྩེར་རྒྱུ་བའི་རླུང་གི་དེ་ཉིད་བསྟན་པར་མཛད་པ་ཡིན་ལ། དེའི་ཕྱིར་ལེའུ་དང་
Chinese
等等的根本，即是先前在法界中所说的风心的菩提心，在此续中宣说了。第五是，四天女请问续的分别解说中，天女眼母请问的章节，即是第一章节的分别解说。第二，嘛嘛枳请问的章节有六：请问的方式，请问的回答，不知不坏之自性的过患，金刚念诵的对治，宣说咒语的自性，圆满开示所问的回答，开示章节的名称。第一有二：请问的连接，真实的请问。第一是，眼母请问的回答圆满之后，天女嘛嘛枳，向金刚持，即金刚萨埵请问了下面将要出现的这些内容。这是集结者的词语所作的连接。说是“即”是为了引出剩余的内容。第二有五：请问宣说四处风的来往的念诵，请问咒语明点的部分，请问部分的处所，请问部分的颜色，请问部分融入何处的座。第一是，先前第一章节所说的菩提心的次第中，向外出去和向外即向内返回，在其他续中所开示的意义是，金刚大，即金刚持所开示的，想要，即是请问。菩提心从何处来往的处所是口即喉咙，心间，脐轮，和秘密的莲花，即是四处。说是“于”字，是第五的意义，是第七的语气，此处所问的来往的菩提心是第一章节所说的菩提心的风和明点二者中的风。从哪个其他的续中开示的呢？出自《金刚鬘》：顶上的鼻端决定生，左右和二者皆是，缓慢运行成四种，内在之时是宣说。隐处心间脐轮和，秘密莲花示来往。这样所说的，和类似的种类都是。观看了意义的自在之后，在次第五中，彼性五智之本体。等等用芥子的声音所开示的顶上鼻尖运行的风的自性作了开示。因此第一章节
English
And so on, the root of that is suchness, that is, the wind-mind bodhicitta previously described in the Dharmadhatu is spoken of in this tantra. Fifth, from the explanation of the tantra completely questioned by the four goddesses, the chapter completely questioned by the goddess Locanā, that is, the explanation of the first chapter. Second, the chapter questioned by Māmakī has six: the way of questioning, the answer to the question, the fault of not knowing the indestructible suchness, the object of Vajra recitation, the explanation of the suchness of mantra, the complete teaching of the answer to the question, the teaching of the name of the chapter. The first has two: the connection of the question, the actual question. The first is, after the answer to Locanā's question is complete, the goddess Māmakī asked Vajradhara, that is, Vajrasattva, about these meanings that will appear below. This is the connection made by the words of the compiler. Saying "that is" is to bring out the remainder. The second has five: asking about the recitation of the wind going and coming in the four places, asking about the parts of the mantra bindu, asking about the place of the parts, asking about the color of the parts, asking about the seat where the parts merge. The first is, in the order of bodhicitta previously spoken of in the first chapter, the meaning of going out and going out, that is, returning inward, which is taught in other tantras, is what Vajra the Great, that is, Vajradhara, taught, wanting, that is, asking. The place from which bodhicitta goes and comes is the mouth, that is, the throat, the heart, the navel, and the secret lotus, that is, the four places. Saying the word "in" is the meaning of the fifth, is the tone of the seventh, here the bodhicitta that goes and comes is the wind among the wind and bindu of bodhicitta spoken of in the first chapter. From which other tantra is it taught? From the Vajramala: The top of the nose definitely arises, left and right and both are, slowly moving becomes four kinds, the inner time is said to be. Hidden place, heart, navel, and secret lotus show coming and going. What is said like that, and similar kinds are all. After looking at the freedom of meaning, in the order of five, that nature is the essence of the five wisdoms. And so on, the nature of the wind moving at the tip of the nose, which is taught by the sound of mustard seed, is taught. Therefore, the first chapter