Tibetan
་ནས། འབར་བ་ཅན་ཞེས་པའི་བར་གྱིས་རང་གི་སྙིང་གའི་དབུས་སུ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཐམས་ཅད་འདུས་ཏེ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་འོད་གསལ་དུ་གྱུར་ནས། ཙ་ན་ཀའི་འབྲུ་ཚོད་ཙམ་གྱི་ཡིད་དང་མི་ཕྱེད་པའི་ཐིག་ལེའི་གཟུགས་ཀྱི་དབུས་སུ་ཀྵུཾ་བསྒོམ་པའི་ཐིག་ལེའི་རྣལ་འབྱོར་དང་། དགུ་ནི། ནུ་མ་ལག་རྩེ་མགྲོན་པ་དང་། །མ་མཆུ་དེ་བཞིན་འགྲམ་པ་མིག །རྣ་རྩེ་སྤྱི་བོ་ཡན་ལག་མཆོག །ཅེས་པའི་ལུས་ཀྱི་གནས་དགུ་དང་། དཔྲལ་བ་ནས་རྐང་མཐིལ་གྱི་བར་གྱི་མཐེ་བོང་གི་རྩ་བ་ལ་སོགས་པ་ལུས་ཀྱི་གནས་བཅོ་ལྔ་ལ་ཁྱབ་པའི་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་སྙིང་གའི་ཐིག་ལེ་དེ་ཁོ་ནར་བསྡུས་ཏེ། སྙིང་གའི་པདྨ་ལས་བབས་ནས་ལྟེ་བའི་པདྨའི་དབུས་སུ་གནས་པར་འཆད་དོ། །ལྟེ་བ་ཞེས་པ་སྙིང་ཁའི་པདྨའི་ལྟེ་བ་ལ་མ་བཤད་པ་དང་། འགྲེལ་པ་ཆེ་བས་སྙིང་སྒོ་ང་ལྟ་བུ་ཉིད་སྙིང་ཁར་བཤད་པ་ནི་དོན་དུ་མི་སྣང་ལ། བཤད་པ་གཞན་རྣམས་ཀྱང་ཡེ་ཤེས་ཞབས་ལུགས་དང་མཐུན་པར་བྱས་པའི་ལུགས་ སུ་སྣང་ཡང་། དེ་དག་དང་ཇི་བཞིན་མི་མཐུན་ཞིང་། འཕགས་སྒོར་གྱི་བཞེད་པ་རྣམས་དང་ཡང་མི་མཐུན་ནོ། །ལུས་ཀྱི་གནས་བཅོ་ལྔ་ནི། ཞལ་ལུང་ལས། མཐེ་བོང་རྩ་དང་རྗེ་ངར་དང་། བརླ་གཉིས་དང་ནི་གསང་བའི་གནས། །ལྟེ་བ་དང་ནི་གསུས་པ་དང་། །ནུ་མ་གཉིས་དང་ལག་རྩེ་དང་། །མགྲིན་པ་དང་ནི་མཆུ་གཉིས་དང་། འགྲམ་པ་གཉིས་དང་མིག་གཉིས་དང་། །རྣ་བའི་རྩ་དང་སྤྱི་བོ་དང་། །ཚིགས་ཀུན་ཐིག་ལེ་ཨ་སོགས་ཀྱི། །གཟུགས་སུ་གནས་པ་བཀུག་བྱས་ནས། །མི་ཤིགས་ཐིག་ལེར་ཐིམ་པར་བྱ། །ཞེས་རྐང་པའི་མཐེ་བོང་ནས་སྤྱི་བོའི་བར་བཅོ་ལྔ་ལ་གནས་པའི་ཐིག་ལེ་ཨ་ནས། ཨཽའི་བར་བཅུ་བཞི་དང་། ཚིགས་ཀུན་ལ་གནས་པའི་ཐིག་ལེ་ཨཾ་ཨཿ འི་གཟུགས་སུ་གནས་པར་བཤད་པ་ཡིན་ལ། དེ་རྣམས་སྙིང་ཁའི་ཐིག་ལེ་ལ་སྡུད་པར་བཤད་དོ། །འདི་རྣམས་ཟླ་བ་ཡར་ངོའི་ཚེས་གཅིག་ནས་བཅོ་ལྔའི་བར་དུ་གཡོན་གྱི་རྐང་པ་ནས་གྱེན་དུ་འཛེག་ལ། མར་ངོའི་བཅུ་དྲུག་ནས་གནམ་སྟོང་གི་བར་དུ་སྤྱི་བོ་ནས་གཡས་ཀྱི་རྐང་པའི་མཐེ་བོང་གི་བར་དུ་ཐུར་དུ་བབས་ནས་ཚིགས་ཀུན་ལ་གནས་པར་བཤད་དོ། །དཔྲལ་བ་ལ་གནས་ཞེས་སོགས་རྣམས་ཐིག་ལེ་སྡུད་པ་ལ་སྦྱོར་ན་ཞལ་ལུང་བཞིན་བྱའོ། །འགྲེལ་པ་གཉིས་ཀྱིས་ཇི་སྙེད་དགུ་ཞེས་པའི་རྐང་པ་བཞི་ཡང་དང་པོའི་འབྱུང་ཁུངས་ཞུས་པའི་ལན་དུ་སྦྱོར་མོད་ཀྱང་། སླར་སྡུད་པའི་ལན་དུ་ཤིན་ཏུ་གསལ་བས་དེའི་ལུགས་སུ་བཤད་དོ། །གཉིས་པ་ནི། བཅུ་གཉིས་ཀྱི་ནི། ཞེས་སོགས་ཀྱི་དོན་འགྲེལ་པ་གཉི
Chinese
从“燃烧者”之间，将所有如来汇集在自己的心间，菩提心化为光明。在恰纳卡豆大小的不可分割的明点形象的中央，修习ཀྵུཾ་（藏文，梵文天城体：क्षुं，梵文罗马拟音：kṣuṃ，汉语字面意思：吽）的明点瑜伽。九处是：乳房、手尖、宾客，母唇、同样脸颊、眼睛，耳尖、头顶、殊胜肢体。这九处身体的部位，以及从额头到脚底的拇指根部等十五处身体部位所遍布的菩提心，都汇集到心间的明点之中。讲述了从心间的莲花降落，安住在肚脐的莲花中央。所谓肚脐，并不是指心间莲花的中心。大疏中说，如同心蛋一般的心间，实际上并不明显。其他的解释虽然也看似符合耶谢扎巴的观点，但与那些观点并不完全一致，也与帕廓的观点不一致。身体的十五处是：口诀中说：拇指根和胫骨，双腿和秘密处，肚脐和腹部，双乳和手尖，喉咙和双唇，双颊和双眼，耳根和头顶，所有关节，明点阿等的形象中安住，弯曲后融入不坏明点中。也就是说，从脚拇指到头顶的十五处所安住的明点，从阿到奥的十四个，以及安住在所有关节的明点，都说是安住在ཨཾ་（藏文，梵文天城体：अं，梵文罗马拟音：aṃ，汉语字面意思：阿木）ཨཿ（藏文，梵文天城体：अः，梵文罗马拟音：aḥ，汉语字面意思：阿哈）的形象中。这些都说是要汇集到心间的明点中。这些从上弦月的初一到十五，从左脚向上攀升，从下弦月的十六到天空空虚之间，从头顶向下落到右脚拇指之间，然后安住在所有关节中。额头安住等等，如果将明点汇集起来，就要像口诀中说的那样做。两个注释者虽然将“有多少九”这四句也用于询问最初的来源的回答，但由于作为再次汇集的回答非常清楚，所以按照那种方式解释。第二是，十二的等意义的解释。
English
From "the one with flames," gathering all the Tathagatas in the center of one's heart, the mind of enlightenment transforms into clear light. In the center of the indivisible bindu image, the size of a canaka bean, is the yoga of meditating on kṣuṃ (藏文，梵文天城体：क्षुं，梵文罗马拟音：kṣuṃ，汉语字面意思：Hum). The nine places are: breasts, fingertips, guest, mother's lips, similarly cheeks, eyes, ear tips, crown of the head, supreme limbs. The mind of enlightenment, pervading these nine body parts, and the fifteen body parts from the forehead to the sole of the foot, including the root of the thumb, is gathered into the bindu of the heart. It is taught that it descends from the lotus of the heart and resides in the center of the lotus of the navel. The so-called navel is not referring to the center of the lotus of the heart. The great commentary says that the heart, like a heart-egg, is not actually visible in the heart. Other explanations, although seemingly in accordance with the view of Yeshe Zhap, are not entirely consistent with those views, and are also inconsistent with the views of Phakgor. The fifteen places of the body are: The oral instruction says: thumb root and shin, both thighs and the secret place, navel and abdomen, both breasts and fingertips, throat and both lips, both cheeks and both eyes, ear root and crown of the head, all joints, bindu A etc. Residing in the image, bend and dissolve into the indestructible bindu. That is, the bindu residing in the fifteen places from the toe to the crown of the head, the fourteen from A to Au, and the bindu residing in all joints, are said to reside in the image of aṃ (藏文，梵文天城体：अं，梵文罗马拟音：aṃ，汉语字面意思：Am) aḥ (藏文，梵文天城体：अः，梵文罗马拟音：aḥ，汉语字面意思：Ah). All of these are said to be gathered into the bindu of the heart. These ascend upwards from the left foot from the first to the fifteenth of the waxing moon, and descend downwards from the crown of the head to the thumb of the right foot from the sixteenth of the waning moon to the empty sky, and then reside in all the joints. If gathering the bindu, such as residing on the forehead, should be done as said in the oral instruction. Although the two commentaries also use the four lines "how many nines" to answer the question of the original source, it is very clear as an answer for re-gathering, so it is explained in that way. The second is the explanation of the meaning of twelve, etc.
Tibetan
ས་ཀྱིས། དེའི་དབུས་ན་བཞུགས་ པའི་ལྷ། ཞེས་སྔར་ཡིག་འབྲུ་སྦས་པ་འཆད་པ་ཡིན་ལ། །དེ་ཡང་མ་ནིང་གི་ཡི་གེ་བཞི་དོར་བའི་དབྱངས་ཀྱི་བཅུ་གཉིས་པ་ནི་ཨཿ འོ། །དེའི་མཐའ་ནི་ཀ་སྡེའི་ཐོག་མ་ཀའོ། ཆ་ཤས་དྲུག་པ་ནི་ཡ་ནས་བགྲངས་པའི་ཥའོ། །དེས་མཚན་པ་ནི་ཀ་ལ་བཏགས་པའོ། །ང་རོ་ནི་ཞབས་བསྐྱེད་ཨུའོ། །ཐིག་ལེ་བརྒྱན་བྱེད་པ་ནི་སྟེང་གི་ཟླ་ཚེས་དང་ཐིག་ལེའི། །དེ་དག་བསྡུ་ན་ཀྵུཾ་སྟེ་དེ་ནི་ཀ་དང་ཥ་དང་ཨཱུ་དང་ཟླ་ཚེས་དང་ཐིག་ལེ་སྟེ་ཆ་ཤས་ལྔ་པ་ཅན་ཡིན་ནོ། །ཞེས་འཆད་དོ། །འདི་ཡེ་ཤེས་ཞབས་ལུགས་དང་བསྟུན་པར་ནི་སྣང་ལ། ལུགས་དེ་ལ་ནི་ཕྱོགས་བཅུའི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་བདུད་རྩི་འགུགས་པ་ན་ཀྵུཾ་གི་གཟུགས་སུ་འགུགས་པར་བཤད་པ་མིན་པ་སྙིང་ཁ་དང་གསང་གནས་སུ་ཀྵུཾ་བསྒོམ་པ་མི་སྣང་ངོ་། །སྔགས་བཏུ་བ་འདི་དག་གིས་སྙིང་གའི་སྔགས་ཀྱི་ཐིག་ལེ་སྟོན་པར་སྣང་ལ། དེ་ནི་རྡོ་རྗེ་འཕྲེང་བ་ལས་ཐིག་ལེ་གསུམ་རྣམ་པར་ཕྱེ་པའི་ལེའུ་ལས་ཧཱུཾ་དུ་བཤད་ལ། རྡོ་རྗེ་དང་པདྨ་སྦྱོར་བའི་ལེའུ་ལས་སྙིང་ཁར་ཨ་ཡིག་བཤད་ཅིང་། སྤྱོད་བསྡུས་སུ་དྲངས་པའི་རྒྱུད་ལས་ཀྱང་སྙིང་ཁའི་མི་ཤིགས་པ་ཨ་ཡིག་ལ་བཤད་དོ། །དེའི་ཨ་ཡི་འདིར་མི་སྟོན་ཞིང་། ཧཱུཾ་ཡིག་ལ་གསལ་བས་ཧཱུཾ་ཡིག་ལ་བཤད་དོ། །དེ་ལ་ཆ་ཤས་ནི་ཚན་པ་སྟེ་སྡེ་ཚན་ནོ། །ལྔ་ནི་ཀ་ཙ་ཊ་ཏ་པའི་སྡེ་ཚན་ནོ། །ལྔ་པ་ནི་པ་སྡེའོ། །ཅན་ནི་རང་གི་ཆ་ལྔ་དང་ལྡན་པའོ། །དེའི་ཐོག་མ་ནས་བགྲངས་ན་བཅུ་གཉིས་པ་ནི་སའོ། །དེའི་མཐའ་མ་ནི་ཧའོ། །དེ་ལ་ཆ་ཤས་ཏེ་དབྱངས་དྲུག་གིས་ཏེ། དྲུག་པ་ཨུ་རིང་ པོས་མཚན་པ་ཉིད་ཀྱིས་ཧཱུའོ། །དེའི་སྟེང་དུ་མ་ཡིག་རྗེས་སུ་ང་རོ་ཐིག་ལེར་བྱས་ནས་བརྒྱན་པས་ཧཱུཾ་མོ། །འདི་ནི་སྙིང་གར་སྔགས་ཀྱི་ཐིག་ལེ་ཧཱུཾ་བསྒོམ་པའི་ལུགས་སོ། །འགྲེལ་པ་གཉིས་ཀྱིས་ཆ་ཤས་ཞེས་པའི་རྐང་པ་བཞི་དང་། རྡོ་རྗེའི་ཁོང་ནས་བྱུང་ནས་སུ། །ཞེས་པ་དང་ལྔས་དང་པོ་ཇི་ལྟར་འོངས་པའི་ལམ་དྲིས་པའི་ལན་བསྟན་པར་འཆད་པ་ནི་དོན་དུ་མ་མཐོང་ངོ་། །གསུམ་པ་ནི། བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་དང་པོ་འོངས་པའི་ལམ་གང་ཡིན་སྙམ་ན། རྩ་ཨ་ཝ་དྷཱུ་ཏཱི་རྡོ་རྗེ་ནོར་བུའི་རྩེ་བར་དུ་གནས་པར་བཤད་པས་རྡོ་རྗེའི་ཁོང་ན་གནས་པའི་ཨ་ཝ་དྷཱུ་ཏཱིའི་ནང་ནས་བྱུང་ནས་སུ་ས་བོན་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་དེ་ཡུམ་གྱི་སྐྱེ་གནས་པདྨའི་དབུས་སུ་བཞག་སྟེ་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་ཀྱི་ཐིག་ལེ་ནི་ཞུ་བར་བྱེད་དོ། །དེས་ནི་རྩ་ཨ་ཝ་དྷཱུ་ཏཱིའི་ལམ་ནས་འོངས་པར
Chinese
地的（意思）。其（指地）中央所居住的本尊。这是解释先前隐藏的字形。也就是舍弃四种中性字母后，十二个元音中的第十二个是ཨཿ（藏文，梵文天城体，梵文罗马拟音，汉语字面意思）。其结尾是ka组的第一个ཀ（藏文，梵文天城体，梵文罗马拟音，汉语字面意思）。第六个部分是从ya开始数的ཥ（藏文，梵文天城体，梵文罗马拟音，汉语字面意思）。以此为标志的是ka上加字。声音是下加字ཨུ（藏文，梵文天城体，梵文罗马拟音，汉语字面意思）。装饰的bindu是上方的月牙和bindu。这些合起来是ཀྵུཾ་（藏文，梵文天城体，梵文罗马拟音，汉语字面意思），它是ka、ṣa、ū、月牙和bindu，具有五个部分。这样解释道。这似乎与耶谢夏瓦的传统相符。按照那个传统，在勾招十方诸佛的甘露时，说是勾招成ཀྵུཾ་（藏文，梵文天城体，梵文罗马拟音，汉语字面意思）的形状，但在心间和密处修持ཀྵུཾ་（藏文，梵文天城体，梵文罗马拟音，汉语字面意思）并不常见。这些收集的咒语似乎显示了心间咒语的bindu。那是《金刚鬘》中，在区分三个bindu的章节中说是ཧཱུཾ་（藏文，梵文天城体，梵文罗马拟音，汉语字面意思），在金刚和莲花结合的章节中说心间是ཨ（藏文，梵文天城体，梵文罗马拟音，汉语字面意思）字，在《行集经》引用的续部中也说心间的不坏是ཨ（藏文，梵文天城体，梵文罗马拟音，汉语字面意思）字。这里的ཨ（藏文，梵文天城体，梵文罗马拟音，汉语字面意思）字没有显示，因为ཧཱུཾ་（藏文，梵文天城体，梵文罗马拟音，汉语字面意思）字很明显，所以说是ཧཱུཾ་（藏文，梵文天城体，梵文罗马拟音，汉语字面意思）字。其中的部分是组，也就是类别。五是ka、ca、ṭa、ta、pa的类别。第五个是pa组。具有是指具有自己的五个部分。从其第一个数起，第十二个是sa。其最后一个是ha。其中一部分，也就是六个元音，用第六个长u来标记，就是ཧཱུ（藏文，梵文天城体，梵文罗马拟音，汉语字面意思）。在其上方，ma字后面加上鼻音bindu来装饰，就是ཧཱུཾ་（藏文，梵文天城体，梵文罗马拟音，汉语字面意思）了。这是在心间修持咒语binduཧཱུཾ་（藏文，梵文天城体，梵文罗马拟音，汉语字面意思）的传统。两个注释解释说“部分”这四个字，以及“从金刚的内部产生”这句话，以及用五来解释最初是如何来的道路的答案，我认为在意义上没有看到。第三个是，如果想知道菩提心最初是从哪条道路来的，据说根本阿瓦都帝位于金刚宝的顶端，因此从位于金刚内部的阿瓦都帝中产生，将菩提心的种子放在母胎莲花的中央，融化法界菩提心的bindu。因此，它是从根本阿瓦都帝的道路上来的。
English
Of the earth. The deity residing in its (earth's) center. This explains the previously hidden glyph. That is, after discarding the four neuter letters, the twelfth of the twelve vowels is Aḥ. Its end is the first Ka of the Ka group. The sixth part is Ṣa counted from Ya. What is marked by this is Ka with a subscript. The sound is the subjoined U. The bindu that adorns is the crescent moon and bindu above. When these are combined, it is Kṣuṃ, which is Ka, Ṣa, Ū, crescent moon, and bindu, having five parts. Thus it is explained. This seems to be in accordance with the Yeshe Zhabs tradition. According to that tradition, when invoking the nectar of the Buddhas of the ten directions, it is said to be invoked in the form of Kṣuṃ, but it is not common to meditate on Kṣuṃ in the heart and secret place. These collected mantras seem to show the bindu of the heart mantra. That is, in the Vajra Garland, in the chapter distinguishing the three bindus, it is said to be Hūṃ, and in the chapter combining Vajra and Padma, it is said that the heart is the letter A, and in the tantra quoted in the Compendium of Practices, it is also said that the indestructible of the heart is the letter A. Here, the letter A is not shown, and because the letter Hūṃ is clear, it is said to be the letter Hūṃ. The part of that is the group, that is, the category. Five are the categories of Ka, Ca, Ṭa, Ta, Pa. The fifth is the Pa group. Having means having its own five parts. Counting from its first, the twelfth is Sa. Its last is Ha. In that part, that is, with six vowels, marked by the sixth long U, it is Hū. On top of that, the letter Ma is followed by a nasal bindu to decorate it, and it is Hūṃ. This is the tradition of meditating on the mantra bindu Hūṃ in the heart. The two commentaries explain the four words "part," and the sentence "arising from the inside of the Vajra," and the answer to the question of how the road came about in the first place with five, I think I have not seen in meaning. The third is, if one wonders what path the Bodhicitta initially came from, it is said that the root Avadhūtī is located at the tip of the Vajra Jewel, so it arises from the Avadhūtī located inside the Vajra, placing the seed of Bodhicitta in the center of the lotus of the womb, melting the bindu of the Dharmadhatu Bodhicitta. Therefore, it comes from the path of the root Avadhūtī.