Tibetan
་གི་རྡོ་རྗེ་མི་སྨད་དོ། །ཞེས་པའི་སྐབས་སུ། ངག་གི་རྡོ་རྗེ་སྟེ་རོ་འཛིན་གྱི་བྱ་བས་བསྐྱོད་ལ། ཞེས་རྩ་གསུམ་པོ་ལྕེས་བསྐྱོད་པར་གསུངས་ལ། གླུས་བསྐུལ་བ་ལས་བཞེངས་པའི་སྐབས་སུ་རྩ་སྦུབས་གསུམ་སོར་མོ་གསུམ་གྱིས་བསྐྱོད་ཅིང་ཞེས་སོར་མོས་བསྐྱོད་པ་དང་གཉིས་བཤད་དོ། །འདི་ལ་རྡོ་རྗེ་མཁའ་འགྲོ་ལས། ཆགས་པ་སྲ་བ་དང་རྒན་པ་སོགས་ལ་ནི་སོར་མོ་རིང་པོ་གསུམ་སྦྲུལ་གྱི་མགོ་ལྟར་བྱས་ནས་དྲུད་པར་བྱ་བ་དང༌། གཞོན་ཞིང་ཆགས་པ་མཉེན་པ་རྣམས་ལ་ནི་འོད་དང་ལྡན་པའི་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་འབབ་པའི་རྩར། རྡོ་རྗེ་ལྕེའི་ཐུར་མ་བཅུག་སྟེ་བསྐྱོད་པར་གསུངས་ཏེ། ཡུལ་སོ་སོར་མཛད་པ་ནི་སོར་མོ་གསུམ་གྱིས་བྱེད་པ་ལ་དགོངས་སོ། །དཀྱིལ་ཆོག་རྡོ་རྗེ་འཕྲེང་བ་ལས། མཛུབ་མོ་དང་ལྕེའི་རྩེ་མོ་ལ་ཡི་གེ་ཧྲཱིཿ དམར་པོ་བཀོད་པས་རྩ་བསྐུལ་བར་བཤད་པ་ལྟར་ན། ཡུལ་ གཅིག་ལ་ཡང་སོར་མོ་དང་ལྕེ་གཉིས་ཀས་བསྐུལ་བ་ནི་སོར་མོ་གཅིག་པའི་ཁྱད་པར་རོ། །དུས་ཇི་ཙམ་དུ་བསྐུལ་བ་ནི། པ་ཚབ་ཀྱི་འགྱུར་ལས། རོ་འཛིན་གྱི་བྱ་བ་དག་གིས་མ་ཕྱིན་གྱི་བར་དུ་བསྐྱོད་པར་བྱ་ཞིང་ཞེས་འབྱུང་བ་ལྟར་ན། ཡུམ་གྱི་དབུ་མའི་མར་སྣ་བྱེ་ནས་བདུད་རྩི་འཛག་པ་མ་བྱུང་གི་བར་དུའོ། །རྡོ་རྗེ་མཁའ་འགྲོ་ལས། ཡུལ་ལ་སྲིད་ཅེས་བྱ་བའི་སྔགས་འབྱུང་གི་བར་དུ་དྲུད་པར་གསུངས་ལ། དེ་ནི་ཡུལ་དེས་ཆེད་དུ་བྱས་ནས་སྔགས་དེ་བཏོན་པ་མིན་པར་རང་ཤུགས་ཀྱིས་སྔགས་དེ་ཟློས་པར་བྱུང་བའོ། །དེ་ཡང་རྡོ་རྗེ་མཁའ་འགྲོ་ལས། དེ་ལྟར་སྒྲུབ་པ་པོས་ཡང་དང་ཡང་དུ་བསྐུལ་བས་སྙིང་འདར་བ་དང་དགའ་བས་མྱོས་ཤིང་སེམས་ཀྱི་རྡུལ་ཕྲ་མོའི་ཆུ་འཛག་ལ། ངོ་ཚ་ལ་སོགས་པ་དང་བྲལ་སྟེ་བ་སྤུ་ལངས་ནས་ཤིན་ཏུ་ཆགས་པས་ལྟ་ཞིང་འཁྱུད་པ་ལ་གུས་པར་གྱུར་ཅིང་སྲིད་ཅེས་ཟེར་བ་དང་ཞེས་གསུངས་པ་ལྟར་ཡིན་ལ། དེ་རྣམས་ནི་སོར་མོ་དང་ལྕེས་བསྐུལ་བས་རྩ་ཁ་བྱེ་བའི་རྟགས་སོ། །སེམས་ཀྱི་རྡུལ་ཕྲ་མོའི་ཆུ་ནི་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་ཀུནྡ་ལྟ་བུའི་ཆུའོ། །རྡོ་རྗེ་གུར་ལས་ཀྱང༌། རྡོ་རྗེ་སེར་མོའི་རབ་སྦྱོར་གྱིས། །རྡོ་རྗེའི་ས་གཞི་རབ་བསྐུལ་ཏེ། །རྡོ་རྗེའི་སེམས་སུ་རབ་ཕྱུང་ལ། །རྡོ་རྗེ་ལྕེ་ཡིས་བཟའ་བར་བྱ། །ཕྱི་ནས་དེ་ཡིས་བདེ་ལྡན་དུ། །རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའ་རབ་བཅུག་སྟེ། །རྡོ་རྗེ་བཅིང་པའི་སྦྱོར་བ་ཡིས། །རྡོ་རྗེ་མཆོད་པ་རབ་ཏུ་བརྩམ། །ཞེས་གསུངས་ཏེ། རྡོ་རྗེ་ས་གཞི་ནི་གསང་གནས་ཀྱི་རྡོ་རྗེའི་རྟེན་ཡུམ་གྱི་པདྨའོ། །རྡོ་རྗེའི་སེམས་སུ་ཞེས་ པ་ནི་ཀུནྡ་ལྟ་བུའོ། །ཕྱི་ནས་ཞེས་པ་ནི་རྩ་སད་པར་བྱས་པའི་རྗེས་སུའོ། །རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའ་ནི་ཡབ་ཀྱི་གསང་བའི་རྡོ་རྗེའོ། །རྡོ་རྗེ་བཅིང་བ་ནི་རྩ་གཉིས་མི་འབྲལ་བར་བཅིངས་པའོ། །འདོད་པའི་བསྟན་བཅོས་རྣམས་ལས་པདྨ་ཅན་དང་དུང་ཅན་མ་ལ་སོགས་པའི་བུད་མེད་ཀྱི་མཚན་ཉིད་སྟོན་པ་ཡོད་པར་སྣང་ནའང་མན་ངག་འདི་ནི་དེ་དག་ལ་གཏན་མེད་པར་ཤེས་པར་བྱའོ། ༈ །གང་བཅོམ་ལྡན་འདས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་དགྲ་བཅོམ་པ་ཡང་དག་པར་རྗོགས་པའི་སངས་རྒྱས་མར་མེ་མཛད་འདས་པ་ནས་ཞེས་སོགས་ཀྱི་སྐབས་སུ། གསང་འདུས་ཀྱི་འགྲེལ་པ་རྣམས་ལས་སྒྲ་སོར་བཞག་ལས་གཞན་པའི་བཤད་པ་མ་བྱུང་ལ། འགྲེལ་ཆེན་དྲི་མེད་འོད་ལས། མཚན་བརྗོད་ལས། འདས་པའི་སངས་རྒྱས་རྣམས་ཀྱིས་གསུངས། །མ་འོངས་རྣམས་ཀྱང་གསུང་འགྱུར་ལ། །ད་ལྟར་བྱུང་བའི་རྫོགས་སངས་རྒྱས། །ཡང་ཡང་གསུངས་པ་གང་ཡིན་དང༌། །ཞེས་སོགས་ཁུངས་སུ་མཛད་ནས། མཚན་ཡང་དག་པར་བརྗོད་པ་གསོལ་བ་འདེབས་པའི་ཚིག་འདིའི་ཕྱིར། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་སྔགས་ཀྱི་ཐེག་པ་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །འདིར་འདུས་པ་ལས། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་མར་མེ་མཛད་ནས་ཤཱཀྱ་ཐུབ་པའི་བར་དུ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་གང་གིས་ཀྱང་སྔགས་ཀྱི་ཐེག་པ་མ་གསུངས་སོ་ཞེས་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་དེའི་ཚེ་དེའི་དུས་ན་ཞེས་པ་སྟེ་འཕགས་པའི་ཡུལ་དུ་ཆོས་སྟོན་པའི་དུས་ན། རིགས་བཞིའི་མངོན་པའི་ང་རྒྱལ་དང་ལྡན་ཞིང་སྐལ་བ་མེད་ པའི་སེམས་ཅན་རྣམས་ཀྱི་བསམ་པའི་དབང་གིས་འཕགས་པའི་ཡུལ་དུ་འཁོར་རྣམས་ལ་མ་བསྟན་ཏེ། དུས་གཞན་དུ་ཡུལ་གཞན་གྱི་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཁམས་ཀྱི་འཁོར་ལ་ཡང་མ་བསྟན་པ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་གསུང་འདིའི་ཕྱིར། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཐམས་ཅད་ཐེག་པ་གསུམ་སྟོན་པར་བྱེད་པ་པོ་ཡིན་ནོ། །རྣམ་པ་གཞན་དུ་ན་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་དུ་མི་འགྱུར་ཏེ་རྡོ་རྗེའི་ཐེག་པ་སྟོན་པར་བྱེད་པ་པོ་ཉིད་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཞེས་ཡུལ་དུས་ཁྱད་པར་བ་འཕགས་པའི་ཡུལ་དུ་ཆོས་སྟོན་པའི་དུས་དང་གདུལ་བྱ་ཁྱད་པར་བ་རིགས་བཞིའི་གང་ཟག་མངོན་པའི་ང་རྒྱལ་ཅན་ལ་མ་གསུངས་པ་ཡིན་གྱི། ཡུལ་དུས་གཞན་དང་སྐལ་བ་དང་ལྡན་པའི་གདུལ་བྱ་གཞན་ལ་མ་གསུངས་པ་མིན་པར་བཤད་དོ། །དེ་ལྟར་གདུལ་བྱ་དེ་དག་ལ་འཆད་མི་འཆད་ཀྱི་རྒྱུ་མཚན་ནི། དེའི་དུས་ན་སེམས་ཅན་རྣམས་ལ་སྐལ་བ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་གསུངས་པའི་སྐལ་བ་ཡོད་མེད་ཀྱི་དོན་ནི། དབང་པོ་ཤིན་ཏུ་རྣོ་བ་དབང་པོ་གཉིས་སྦྱོར་གྱི་
Chinese
的语金刚不应舍弃。在说这个的时候，语金刚即以受用之业而运行，如是说以舌运行三脉。在以歌劝请而起立的时候，说以三脉管以三指运行，说了以指运行这两种。对此，《金刚空行母》中说：对于坚硬和年老等，则以三根长指如蛇头般摩擦；对于年轻且贪欲柔软者，则在具有光明的菩提心降临之处，放入金刚舌之管而运行。对于各个对境所作之事，是指以三指所作。在《坛仪金刚鬘》中，如说在指尖和舌尖上书写红色字（ཧྲཱིཿ，hrih，ഹ്ரீഃ，舍）以运行脉，那么，对于一个对境，也以指和舌二者运行，是指手指唯一的差别。运行的时间是多久呢？如帕擦瓦的译文中说：以受用之业直到未到之前运行，如是说，直到母之中央脉的顶端裂开而未生甘露之前。在《金刚空行母》中说：在对境处直到发出名为“存在”的咒语之前摩擦。那不是那个对境特意发出那个咒语，而是自然而然地念诵那个咒语。而且，《金刚空行母》中说：如是修行者再三运行，则心颤抖，且因喜悦而迷醉，且心的微尘之水滴落，远离羞耻等，汗毛竖立，极其贪恋而恭敬地观看和拥抱，且说“存在”等。如所说的那样，那些是以指和舌运行而脉口裂开的征兆。心的微尘之水是如菩提心根达之水。在《金刚帐》中也说：以金刚母的极合，极运行金刚地基，极取出金刚心，以金刚舌食用。从外以彼于具乐中，极放入金刚萨埵，以金刚束缚之合，极作金刚供养。如是说，金刚地基是密处的金刚之所依母之莲花。金刚ི་心中，犹如妙莲花。从外，是指根脉苏醒之后。金刚萨埵是父亲的秘密金刚杵。金刚束缚是指二脉不分离地束缚。从欲望的论典中，虽然有显示莲花女和海螺女等女性的特征，但要知道这个口诀对她们来说是完全没有的。༈。世尊如来应供正遍知燃灯佛逝世之后等等的场合。密集金刚的注释中，没有出现除了保留原词之外的其他解释。在《大疏无垢光》中，《名号赞》中说：“过去的诸佛已宣说，未来的诸佛也将宣说，现在出现的圆满正觉，反复宣说的是什么？”等作为依据。为了这个正确称念名号的祈请词，一切如来都宣说了密咒乘。此处《集经》中说：“从如来燃灯佛到释迦牟尼佛之间，任何如来都没有宣说密咒乘。”这指的是在那时那刻，即在圣地（印度）说法的时候，因为具有四种姓的傲慢，以及没有福分的众生的想法，所以在圣地没有向眷属们展示。并不是说在其他时间和世界的其他世界的眷属们也没有展示。为了如来的这个说法，一切如来都是宣说三乘的。否则，就不会成为一切智者，因为不是宣说金刚乘的人。因此，在圣地说法的时间和特殊的所化，即对具有四种姓傲慢的人没有宣说，但对其他时间和具有福分的其他所化并没有不宣说，是这样解释的。因此，对这些所化宣说与不宣说的理由是，因为那时众生没有福分。所说的有福分和无福分的意义是，根器非常敏锐，二根结合的
English
The Vajra of Speech should not be abandoned. In this context, the Vajra of Speech, that is, it operates through the action of enjoyment. It is said that the three channels are operated by the tongue. When arising from being urged by song, it is said that the three channels are operated by three fingers, and two are explained as operating by fingers. In this regard, the Vajra Dakini says: For those who are hard and old, the three long fingers should be made like the head of a snake and rubbed. For those who are young and whose desire is soft, at the source where the light-filled Bodhicitta descends, the tube of the Vajra tongue should be inserted and operated. The actions performed on each object are intended to be done with three fingers. In the Vajra Garland of Mandala Rituals, as it is said that the letter （ཧྲཱིཿ，hrih，ഹ്ரீഃ，舍） HRIH, written in red on the fingertip and the tip of the tongue, activates the channels, then, even for one object, activating with both finger and tongue is a distinction of the single finger. How long should it be activated? As it is said in the translation of Patsab: It should be activated by the action of enjoyment until it has not gone, as it is said, until the tip of the central channel of the mother splits open and nectar does not drip. In the Vajra Dakini, it is said: In the object, rub until the mantra called "existence" arises. That is not that the object deliberately utters that mantra, but that the mantra is recited spontaneously. Moreover, the Vajra Dakini says: Thus, when the practitioner repeatedly activates, the heart trembles, and is intoxicated with joy, and the water of the subtle particles of the mind drips, being free from shame and so on, the body hair stands on end, and being extremely attached, one respectfully looks and embraces, and says "existence" and so on. As it is said, those are the signs of the channel opening due to the activation of the finger and tongue. The water of the subtle particles of the mind is like the water of the Bodhicitta Kunda. In the Vajra Tent, it is also said: With the great union of the Vajra Mother, greatly activate the Vajra ground, greatly extract the Vajra mind, eat with the Vajra tongue. From the outside, with that in bliss, greatly place the Vajrasattva, with the union of the Vajra bond, greatly perform the Vajra offering. As it is said, the Vajra ground is the lotus of the mother, the support of the Vajra in the secret place. The Vajra
English
In the heart, like a beautiful lotus. From the outside, it refers to after the root veins have awakened. Vajrasattva is the father's secret vajra. Vajra binding refers to the binding of the two veins without separation. Although there are descriptions of the characteristics of women such as lotus women and conch women in the treatises on desire, it should be known that this instruction is completely absent for them. ༈. In the context of "after the passing away of the Blessed One, the Tathagata, the Arhat, the Perfectly Enlightened Buddha Dipamkara," etc., in the commentaries on the Guhyasamaja, no explanation other than keeping the words as they are has appeared. In the Great Commentary Vimalaprabha, from the Namasamgiti, it says, "The Buddhas of the past have spoken, the Buddhas of the future will also speak, the Perfect Buddhas who appear now, what is it that they repeatedly speak?" etc., are used as sources. For this prayer of correctly reciting the names, all the Tathagatas have spoken the mantra vehicle. Here, in the Compendium, it says, "From the Tathagata Dipamkara to Shakyamuni, no Tathagata has spoken the mantra vehicle." This refers to that time, that moment, that is, the time when Dharma was taught in the sacred land (India), because of the arrogance of the four castes and the thoughts of sentient beings without merit, it was not shown to the retinue in the sacred land. It is not that it was not shown to the retinue in other times and other world realms. For this speech of the Tathagata, all the Tathagatas are those who teach the three vehicles. Otherwise, they would not become omniscient, because they are not those who teach the Vajra vehicle. Therefore, it is explained that it was not spoken to the special disciples, that is, those with arrogance of the four castes, at the time of teaching Dharma in the sacred land, but it was not that it was not spoken to other disciples who had merit at other times. Therefore, the reason for teaching or not teaching those disciples is that sentient beings did not have merit at that time. The meaning of having merit and not having merit is that the faculties are very sharp, the combination of the two faculties of