Tibetan
ལྟར་ན་སྔགས་ བཏུ་བའམ་བརྗོད་པའི་སྔགས་དང༌། སྔགས་ཀྱི་བརྡ་གཉིས་ཀྱིས་རྡོར་བཟླས་བྱེད་ཚུལ་བསྟན་ལ་དེ་བྱས་པས་བདེན་པ་གཉིས་ཀྱི་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་བསྐྱེད་པ་ནི་སྔགས་ཀྱི་དོན་ནམ་སྔགས་ཀྱི་དམིགས་པ་དང༌། སྔགས་ཀྱི་དོན་དམ་པ་གཉིས་ཀྱི་བསྟན་པ་འདི་བཤད་རྒྱུད་ཀྱི་དོན་དུ་ཟུངས་ཤིག །ལེའུ་གཉིས་པའི་མཐའ་གཅོད་དོ། །གཙོ་བོ་འཕོ་བའི་སྐབས་སུ། སྐུ་གསུང་ཐུགས་ནི་རྡོ་རྗེ་ཡི། །ཞེས་པའི་རྐང་པ་གཉིས་པ་ལ། དཔེ་ཁ་ཅིག་ལས། ཕྱག་རྒྱའམ་ཡང་ན་བསྒོམ་པར་བྱ། །ཞེས་པ་དང༌། ཁ་ཅིག་ལས། ཕྱག་རྒྱ་དེ་ནས་བསྒོམ་པར་བྱ། །ཞེས་པ་དང༌། ཡང་ཁ་ཅིག་ལས། ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོ་བསྒོམ་པར་བྱ། །ཞེས་འགྱུར་རྙིང་ལ་མི་འདྲ་བ་གསུམ་བྱུང་ངོ༌། །པ་ཚབ་ཀྱིས་བསྒྱུར་བའི་རྒྱུད་ལས། རྣམ་པར་སྣང་མཛད་ཕྱག་རྒྱ་ཆེ། །སྐུ་གསུང་ཐུགས་ཀྱི་མཚན་མ་འམ། །ཡང་ན་སྐུ་གསུང་རྡོ་རྗེའི། །ཕྱག་རྒྱ་རྣམ་པར་བསྒོམ་པར་བྱ། །ཞེས་འབྱུང་ངོ༌། །དེ་ལྟར་བྱུང་བ་ལ། འགྱུར་རྙིང་ལས་འབྱུང་བའི་གསུམ་པ་དག་པར་བྱ་སྟེ། རྐང་པ་གཉིས་པོ་དེ། གཟུགས་ནི་དབུས་སུ་བསྒོམ་པར་བྱ། །ཞེས་གསུངས་པའི་གཟུགས་ཀྱི་དོན་རྡོ་རྗེ་འཆང་སྒོམ་པ་ལ་འཆད་པར་སྣང་བས་ཡང་ནའི་སྒྲ་མི་འཐད་པའི་ཕྱིར་དང༌། རྣམ་སྣང་ལ་སོགས་པ་ལྷ་གཞན་དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་དབུས་སུ་སྒོམ་པ་འདིར་མི་གསལ་ཡང༌། དེ་ལྟར་སྒོམ་པ་རུང་བར་ལེའུ་བཅུ་དྲུག་པའི་གཞུང༌། རྡོ་རྗེ་འཛིན་མཆོག་གང་ ཡིན་པའི། །ཞེས་སོགས་ཀྱི་ལུང་དྲངས་ནས་བསྒྲུབས་པའི་ཕྱིར་རོ། །རྡོ་རྗེ་འཆང་དཀྱིལ་འཁོར་པའི་གཙོ་བོར་བཤད་པ་ནི་ལྷག་མོས་ཀྱི་སྐབས་དང་ལས་སྒྲུབ་པའི་སྐབས་འགའ་ཞིག་ལ་དགོངས་སོ། །ཚོགས་གཉིས་དང་ནི་ལྡན་པ་ཡིས། །ཞེས་པ་པ་ཚབ་ཀྱི་འགྱུར་ལ་མེད་པ་ལྟར་བྱ་བའམ། འགྱུར་རྙིང་ལྟར་ཡོད་པར་བྱེད་ན་རིགས་ལྔ་ཀ་ལ་སྦྱར་རོ། །རྡོ་རྗེ་འཛིན་མཆོག་ཅེས་སོགས་ཀྱི་ལུང་འདྲེན་ལ་རྒྱ་དཔེ་ལ་རྐང་པ་གསུམ་ལས་མེད་ཟེར་བ་ནི། པ་ཚབ་ཀྱི་འགྱུར་ལས། རྡོ་རྗེ་འཛིན་མཆོག་གང་ཡིན་པའི། །སྐུ་ནི་དབུས་སུ་ཡང་དག་བྲི། །དཀྱིལ་འཁོར་དེ་ཡི་དབུས་སུ་འགྱུར། །ཞེས་པ། ལེའུ་བཅུ་དྲུག་པ་དང་མཐུན་ཏེ། འོན་ཀྱང་ཚིག་ཐ་མ་ལ། དེ་ཡི་དཀྱིལ་འཁོར་གནས་སུ་འགྱུར། །ཞེས་འབྱུང་བ་ལེགས་སོ། །འདིར་གཙོ་བོ་འཕོ་ཚུལ་ལ། རྣམ་སྣང་གཙོ་བོར་སོང་བའི་དུས་སུ། རྣམ་སྣང་ཡུམ་བཅས་དབུས་སུ་དང༌། མི་བསྐྱོད་པ་ཡུམ་མེད་ཤར་དུ་དགོད་པ་དང༌། སྣང་མཐས་གཙོ་བོ་བྱེད་ན་ཡང་ཡུམ་དང་བཅས་པ་དབུས་སུ་འགོད་
Chinese
因此，念诵或口诵的咒语，以及咒语的象征这二者，展示了金刚念诵的修行方式，而通过这样做，生起二谛的菩提心，是咒语的意义或咒语的所缘，以及咒语的胜义谛，这二者的教义要掌握为解释续部的意义。第二品结束。在主要本尊转移的章节中，“身语意乃金刚之”这句的第二行，有些版本中是“手印或者应当修习”，有些版本中是“手印之后应当修习”，还有些版本中是“大手印应当修习”，出现了三种不同的旧译本。帕擦瓦翻译的续部中说：“毗卢遮那大手印，身语意之特征，或者身语金刚之，手印如是应当修习。”如此出现的情况，应当采纳旧译本中出现的第三种说法，即那两句是“形象于中央应当修习”，因为所说的形象之义是指修习金刚持，所以“或者”一词不合适，而且毗卢遮那等其他本尊在坛城中央修习在此并不明显，但那样修习是可以的，因为第十六品中引用了“金刚持胜者为何”等的教证来证实。金刚持被说成是坛城的主尊，是指在增益和某些事业成就的情况下。 “具足二资粮”这句话，要么按照帕擦瓦的译本没有，要么按照旧译本有的话，就将它与五部佛都联系起来。关于引用“金刚持胜者”等的教证，有人说在汉文版本中只有三句，这是因为在帕擦瓦的译本中，“金刚持胜者为何，身于中央如实绘，坛城于彼中央变”与第十六品相符，然而在最后一句中，“彼之坛城变为处”这样说是很好的。这里关于主要本尊转移的方式，在毗卢遮那成为主要本尊的时候，毗卢遮那与佛母一同在中央，不动金刚无佛母在东方安放，如果无量光成为主要本尊，也是与佛母一同安放在中央。
English
Therefore, the mantra that is recited or spoken, and the symbolism of the mantra, these two show the practice of Vajra recitation, and by doing so, generating the Bodhicitta of the two truths is the meaning of the mantra or the object of the mantra, and the ultimate truth of the mantra, these two teachings should be grasped as the meaning of the explanatory tantra. The second chapter ends. In the chapter on the transfer of the main deity, the second line of "Body, speech, and mind are Vajra," some versions say "Mudra or should be meditated," some versions say "After the mudra, it should be meditated," and some versions say "Mahamudra should be meditated," three different old translations appeared. In the tantra translated by Patsab, it says: "Vairochana Mahamudra, Characteristics of body, speech, and mind, Or body, speech, Vajra, Mudra should be meditated thus." As such, the third statement appearing in the old translation should be adopted, that is, the two lines are "Form should be meditated in the center," because the meaning of the form mentioned refers to the practice of Vajradhara, so the word "or" is not appropriate, and although the practice of other deities such as Vairochana in the center of the mandala is not clear here, it is permissible to practice in that way, because the proof is established by quoting the teachings such as "Why is Vajradhara the victor" in the sixteenth chapter. Vajradhara being said to be the main deity of the mandala refers to the cases of enrichment and some cases of accomplishing activities. The phrase "endowed with the two accumulations," either treat it as not being in Patsab's translation, or if it is in the old translation, then apply it to all five families. Regarding the quotation of the teachings such as "Vajradhara the victor," some say that there are only three lines in the Chinese version, because in Patsab's translation, "Why is Vajradhara the victor, Body is truly drawn in the center, Mandala transforms in its center" is consistent with the sixteenth chapter, however, in the last sentence, it is good to say "Its mandala becomes the place." Here, regarding the way of transferring the main deity, when Vairochana becomes the main deity, Vairochana and the consort are together in the center, Akshobhya without the consort is placed in the east, and if Amitabha becomes the main deity, he is also placed in the center with the consort.
Tibetan
པར་རྒྱུད་འགྲེལ་དུ་གསུངས་པ་མ་གཏོགས་པ། གཞན་འགྲེལ་པར་གསལ་བར་མ་བཤད། སྙིམ་པའི་མེ་ཏོག་ལས། གལ་ཏེ་རྒྱལ་གཞན་དབུས་མར་གྱུར། །དེ་ཡི་གནས་ལ་མི་བསྐྱོད་འགྱུར། །གང་ཚེ་འཁོར་གཙོ་སངས་རྒྱས་གྱུར། །ཕྱུང་བ་དེར་ནི་བསྟིམ་པར་བྱ། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་འཁོར་གཙོར་འགྱུར། །དེ་ཡི་རིགས་བདག་བསྟིམ་པར་བྱ། ། རྒྱལ་བ་ལས་གཞན་དཀྱིལ་འཁོར་པ། །གལ་ཏེ་འཁོར་ལོའི་གཙོ་བོར་བྱེད། །དབུས་མ་དེ་ཡང་གཞན་དེ་ཉིད། །རང་གནས་སུའང་གཞན་ཉིད་ཡིན། །ཞེས་གསུངས་སོ། །དེའི་རྐང་པ་དང་པོ་གཉིས་ཀྱི་དོན་ནི། འཁོར་གྱི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་བཞི་གང་དབུས་སུ་སོང་བའི་གནས་སུ་མི་བསྐྱོད་པ་འགྲོ་བའོ། །དེ་ནས་གཉིས་ཀྱི་དོན་ནི། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ལས་གཞན་པའི་འཁོར་རྣམས་གཙོ་བོར་སོང་ན་སངས་རྒྱས་འཁོར་ནས་ཕྱུང་བ་དེ་གཙོ་བོར་སོང་བ་དེར་ནི་བསྟིམ་མོ། །དེ་ནས་གཉིས་ཀྱིས་ནི། སྔ་མ་དེ་ལ་བསྟིམས་པའི་སངས་རྒྱས་དེ་ཡང་དེའི་རིགས་བདག་ཡིན་ནོ་ཞེས་སྔ་མ་གསལ་དུ་བཏང་བའོ། །དེ་ནས་གཉིས་ཀྱི་དོན་ནི། སངས་རྒྱས་ལས་གཞན་པའི་འཁོར་གཙོ་བོར་སོང་བ་ན། དེའི་གནས་སུ་རང་འདྲ་གཉིས་པ་ཞིག་བཞག་ཅེས་པའོ། །རྗེ་འགོས་ཀྱིས་ནི། འཁོར་གྱི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་བཞི་སྙིམ་ཏོག་དང་འདྲ་བར་བཞེད། འདིར་གཙོ་བོ་ཡུམ་བཅས་དང་ལྷ་གཞན་རྣམས་རེ་རེ་བ་ཡིན་པས། རྣམ་སྣང་སོགས་བཞི་ལ་ནི་སྤྱན་སོགས་བཞི་ཡུམ་གང་དབུས་སུ་སོང་བའི་གནས་སུ་རེག་རྡོ་རྗེ་མ་བཞག་གོ །སངས་རྒྱས་སྤྱན་གྱིས་གཙོ་བོ་བྱེད་ན་སྦྱོར་བ་དང་པོ་སྤྱན་མའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ལ་གནས་ནས་མཚན་བསྒྱུར། ཡུམ་ཡང་སྤྱན་མར་བསྐྱེད་ལ་རང་སྤྱན་མ་ལ་རྣམ་སྣང་བཅུག་ལ། སྤྱན་མའི་རྣམ་པ་ལ་རྣམ་སྣང་གི་ང་རྒྱལ་གྱིས་ལྷ་རྣམས་གདོན་ནོ། །རྣམ་སྣང་གི་གོ་སར་མི་བསྐྱོད་པ་བཞག་སྤྱན་གྱི་གོ་སར་སྤྱན་ མ་གཉིས་པ་བཞག །ལྷ་མོ་གཞན་གསུམ་ཡང་དེ་བཞིན་ནོ། །གཟུགས་རྡོ་རྗེ་མས་གཙོ་བོ་བྱེད་ན་སྦྱོར་བ་དང་པོ་གཟུགས་རྡོ་རྗེ་མའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ལ་གནས་ནས་མཚན་བསྒྱུར། །ཡུམ་སྤྱན་མ་མདུན་དུ་བཞག་པ་ལ་སྙོམས་པར་ཞུགས་པ་ལས་རྣམ་སྣང་བསྐྱེད་ནས་རང་ལ་བཅུག་པས་རྣམ་སྣང་གི་ང་རྒྱལ་ལས་གཟུགས་རྡོ་རྗེའི་རྣམ་པས་ལྷ་རྣམས་གདོན་མི་བསྐྱོད་པ་རྣམ་སྣང་གི་གོ་སར་བཞག །གཟུགས་རྡོ་རྗེ་མའི་གནས་སུ་གཟུགས་རྡོ་རྗེ་མ་གཉིས་པ་བཞག་སེམས་མ་གཞན་གསུམ་ཡང་དེ་བཞིན་ནོ། །བྱམས་པས་གཙོ་བོ་བྱེད་ན་དང་པོ་སྦྱོར་བའི་སྐབས་སུ་བྱམས་པར་གནས་པ་ལ་ཡུམ་སྤྱན་མར་བསྐྱེད་དེ་སྙོམས
Chinese
除了在“帕尔居传”的注释中提到的，其他注释中没有明确说明。在《掌中花》中说：如果其他国王成为中央，那么他的位置就不会改变。任何时候，眷属之主是佛，那么就将（佛）从眷属中取出，融入到那里。如果菩萨的眷属成为主，那么就将他的种姓之主融入。除了胜者之外，坛城者，如果他成为轮的主，那么中央也是那另一个，自己的位置也是另一个。如是说。其前两句的意思是：眷属的四位如来，无论哪一位到了中央的位置，不动者都会去。然后两句的意思是：如果如来之外的眷属成为主，那么从佛眷属中取出的（佛），就融入到成为主的那个（眷属）中。然后两句是说：融入到前面那个（眷属）中的佛，也是他的种姓之主，这是为了澄清前面所说的。然后两句的意思是：当佛之外的眷属成为主时，就在他的位置上放置一个与自己相似的第二个。杰·俄（Je Gho）认为：眷属的四位如来就像掌中花一样。这里主尊是带着佛母，其他的神都是单独的。因此，对于毗卢遮那等四位，不会在莲花眼等四位佛母中，任何一位到了中央的位置时，放置触金刚母。如果佛眼成为主尊，那么首先在结合时，安住在佛眼的等持中，然后改变名称。也将佛母化为佛眼，并将自己的佛眼融入到毗卢遮那中，以佛眼的形象，以毗卢遮那的傲慢来驱逐诸神。将不动明王放置在毗卢遮那的位置上，将第二个佛眼放置在佛眼的位置上。其他的三个女神也是如此。如果形金刚母成为主尊，那么首先在结合时，安住在形金刚母的等持中，然后改变名称。将佛母莲花眼放置在前面，从与其结合中生出毗卢遮那，然后融入到自己中，以毗卢遮那的傲慢，以形金刚的形象来驱逐诸神，将不动明王放置在毗卢遮那的位置上。将第二个形金刚母放置在形金刚母的位置上，其他的三个心母也是如此。如果慈氏成为主尊，那么首先在结合的时候，安住在慈氏中，将佛母化为莲花眼，然后结合。
English
Except for what is mentioned in the commentary of 'Par gyu', it is not clearly explained in other commentaries. In 'Nyimpa'i Metok' (A Handful of Flowers), it says: If another king becomes the center, then his position will not change. Whenever the lord of the retinue is a Buddha, then take (the Buddha) out of the retinue and merge it there. If the retinue of a Bodhisattva becomes the lord, then merge his lineage lord. Other than the Victorious One, the mandala maker, if he becomes the lord of the wheel, then that central one is also that other one, and one's own position is also another. Thus it is said. The meaning of the first two lines is: whichever of the four Tathagatas of the retinue goes to the central position, the immovable one will go. Then the meaning of the two lines is: if retinues other than the Tathagata become the lord, then the (Buddha) taken out from the Buddha's retinue is merged into the one who has become the lord. Then the two lines say: the Buddha who is merged into the previous (retinue) is also the lord of his lineage, which is to clarify what was said earlier. Then the meaning of the two lines is: when a retinue other than the Buddha becomes the lord, then place a second one similar to oneself in his position. Je Gho thinks: the four Tathagatas of the retinue are like a handful of flowers. Here the main deity is with the consort, and the other deities are individual. Therefore, for the four, such as Vairochana, the Touch Vajra Mother is not placed in the position where any of the four consorts, such as the lotus eye, has gone to the center. If Buddha Eye becomes the main deity, then first, during the union, abide in the samadhi of Buddha Eye, and then change the name. Also transform the consort into Buddha Eye, and merge one's own Buddha Eye into Vairochana, and with the image of Buddha Eye, expel the deities with the pride of Vairochana. Place Akshobhya in the position of Vairochana, and place the second Buddha Eye in the position of Buddha Eye. The other three goddesses are also the same. If Form Vajra Mother becomes the main deity, then first, during the union, abide in the samadhi of Form Vajra Mother, and then change the name. Place the consort Lotus Eye in front, and from union with her, generate Vairochana, and then merge it into oneself, and with the pride of Vairochana, expel the deities with the image of Form Vajra, place Akshobhya in the position of Vairochana. Place the second Form Vajra Mother in the position of Form Vajra Mother, and the other three Mind Mothers are also the same. If Maitreya becomes the main deity, then first, at the time of union, abide in Maitreya, transform the consort into Lotus Eye, and then unite.