Tibetan
། །འདི་དག་རྫོགས་པར་གྱུར་སྙམ་ནས། །སྤྱན་རས་ཀྱིས་ནི་འཚོ་མི་མཛད། །ཅེས་ལུང་སྟོན་ལས་ཀྱང་ཆོས་ཀྱི་བདག་མེད་པ་རྟོགས་པའི་ཆོས་ལ་གསུངས་སོ། །དེ་ལས་ཕྱིར་བྱུང་ཚུལ་ནི་འདུས་པ་བ་མང་པོས་བདག་དང་ལྷ་དང་སྔགས་ཐ་དད་དུ་ཞེན་པས། མོས་པ་ལས་བྱུང་བའི་མི་དམིགས་པས་མ་ཟིན་པར་དངོས་གྲུབ་བསྒྲུབས་པ་ཡིན་ཞེས་ཟེར་བ་ནི། འདི་སྔར་བཤད་པ་ལྟར་སྤྱོད་པ་བྱས་ཀྱང་མ་གྲུབ་པ་ལ་གསུངས་པའི་སྤྱོད་པ་བྱེད་པའི་དོན་མ་ཤེས་པར་སྣང་སྟེ། སྤྱོད་པ་བྱེད་པ་ནི་ཕྱག་རྒྱ་ལ་བརྟེན་ནས་དྲངས་པའི་ལྷན་སྐྱེས་ཀྱི་བདེ་བ་དང༌། དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཀྱི་ལྟ་བ་གཉིས་གཅིག་དྲིལ་དུ་བྱས་ནས་སྐྱོང་བ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་འདྲ་བའི་བསྐྱེད་རིམ་པར་མ་ཟད་རྒྱུད་སྡེའི་དགོངས་པ་བཞིན་དུ་ཤེས་ནས་བསྐྱེད་རིམ་སྒོམ་པ་ཞིག་ཡིན་ན། བསྐྱེད་རིམ་གྱི་ཏིང་ངེ་འཛིན་དང་པོར་རྒྱུད་ལ་བསྐྱེད་པའི་སྐབས་ནས་ཀྱང༌། ལྷའི་སྐུ་སྣང་ལ་རང་བཞིན་མེད་པ་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུར་ལན་དུ་མར་སྒོམ་པར་བྱེད་པ་ཡིན་ཏེ། སྤྱོད་བསྡུས་ལས། བསྐྱེད་པའི་རིམ་པ་ལ་གནས་པའི་སྒོམ་པ་པོ་རྣམས་ཀྱང༌། ཆོས་ཐམས་ཅད་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུ་དང་རྨི་ལམ་ལྟ་བུ་དང༌། གཟུགས་བརྙན་ལྟ་བུ་ཞེས་དཔེར་བརྗོད་ཅིང་ལྷག་པར་མོས། ཞེས་གསུངས་པའི་ ཕྱིར་དང༌། ལྷ་སྒོམ་པའི་སྔ་རོལ་ཏུ། སྭ་བྷཱ་བ་ལ་སོགས་པས་སྟོང་པར་སྦྱོང་བ་ཡང༌། དངོས་པོ་མེད་པས་སྒོམ་པ་མེད། །ཅེས་པའི་རྐང་པ་བཞིའི་དོན་ཡིག་དོན་དང་སྤྱི་དོན་དུ་བཤད་པ་ལྟར་དབུ་མའི་ལྟ་བ་ལེགས་པར་གཏན་ལ་ཕབས་པའི་དོན་སྒོམ་པ་ཡིན་གྱི། དེ་ལྟ་བུ་མེད་པར་ཐ་མལ་གྱི་སྣང་བ་དག་པར་སྒོམ་པ་ཙམ་ལ་བྱེད་པ་མིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེས་ན་སྤྱིར་བསྙེན་པའི་དུས་སུ་སྟོང་ཉིད་སྒོམ་པ་དང༌། ཁྱད་པར་དུ་སྤྱོད་པའི་དུས་སུ་བདེ་སྟོང་སྦྱོར་བ་མང་དུ་བསྒོམས་ཀྱང་གང་ཟག་གི་རྒྱུད་ཀྱི་ནུས་པ་ཆུང་བའི་སྟོབས་ཀྱིས་རང་གི་ལྷས་དངོས་གྲུབ་ཁྱད་པར་ཅན་རྣམས་བདེ་བླག་ཏུ་འགྲུབ་པར་དངོས་སུ་བྱིན་གྱིས་རློབ་པའི་རྒྱུད་ཚོད་དུ་སླེབ་པའི་བདེ་སྟོང་གི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ལས་ཕྱིར་བྱུང་བ་ལ་བྱའི་ལྷ་སྐུ་དང་འབྲེལ་བའི་སྣང་སྟོང་གི་ཏིང་ངེ་འཛིན་དང་བདེ་སྟོང་གི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཙམ་ལས་ཕྱིར་བྱུང་བ་གཏན་མིན་ནོ། །སྤྱན་རས་ཀྱིས་གཟིགས་མི་གཟིགས་འདི་ལ་ལུང་སྟོན་ལས། མི་བསྐྱོད་ལ་སོགས་པར་བརྟགས་རྣམས། །དངོས་མེད་གནས་ལ་གནས་པས་ན། །སྒྲུབ་པ་པོ་རྣམས་གཟིགས་མི་འགྱུར། །གསང་སྔགས་རྐྱེན་གྱི་སྦྱོར་བ་ཡིས། །དེ་ནི་རྫོགས་
Chinese
念想这些都圆满后，观世音不予救护。经文中说，这是对通达诸法无我的法所说的。从中产生的缘由是，许多集会者执着于我、神和咒语的差异，声称通过由信仰产生的无所缘而成就悉地。这似乎是不明白，之前所说的，即使做了行为也没有成就的，行为的意义。因为行为是依靠手印而引生的俱生乐，以及真如的见地二者合二为一后修持的缘故。如果不仅是这样的生起次第，而且是如续部的密意般了解后修习生起次第，那么即使在生起次第的禅定最初在相续中生起的时候，也要多次修习本尊的身相显现而无自性，如幻化一般。如《行集略》中所说：安住于生起次第的瑜伽士们，也以幻化、如梦、如影像等譬喻来特别信解。因此，在修习本尊之前，以自性空等来净治，也是如“无事物则无修习”这四句的意义，如字面意义和总义中所说的那样，是善妙地确定中观见解的意义的修习。如果不是这样，仅仅将平凡的显现观想为清净是不行的。因此，总的来说，在近修的时候修习空性，特别是在行持的时候，即使多次修习乐空双运，由于有情相续的力量弱小，自己的本尊也能轻易地成就特殊的悉地，直接加持到能达到成熟的乐空禅定，从中产生的只是与所作本尊身相相关的显空禅定和乐空禅定而已，绝不是其他的。关于观世音是否垂视，经文中说：不动等所观察的，安住于无实处，修行者们不会被看到，以密咒因缘的结合，那便圆满。
English
Thinking that these are all complete, Avalokiteshvara does not protect. The scriptures say that this is spoken about the Dharma that realizes the selflessness of all phenomena. The reason for arising from this is that many assemblers are attached to the differences between self, deity, and mantra, and claim to achieve siddhis through the non-objectifying arising from faith. This seems to be not understanding the meaning of practice, which was said to be unachieved even after doing the practice as mentioned before. Because practice is the innate bliss drawn from relying on mudras, and the view of suchness, the two are combined into one and cultivated. If it is not only such a generation stage, but also understanding the meaning of the tantras and practicing the generation stage, then even when the samadhi of the generation stage first arises in the continuum, one should repeatedly meditate on the deity's form appearing without inherent existence, like an illusion. As stated in the Compendium of Practices: "Even the yogis who abide in the generation stage, they also use metaphors such as illusion, dream, and image to particularly believe." Therefore, before practicing the deity, purifying with emptiness of inherent existence, etc., is also like the meaning of the four lines "Without things, there is no practice," as explained in the literal meaning and general meaning, it is the practice of well establishing the Madhyamaka view. If it is not like this, it is not enough to merely contemplate ordinary appearances as pure. Therefore, in general, practicing emptiness during the approach retreat, and especially during the practice, even if one practices bliss and emptiness union many times, due to the weak power of the sentient being's continuum, one's own deity can easily accomplish special siddhis, directly blessing the bliss and emptiness samadhi that can reach maturity, what arises from it is only the appearance-emptiness samadhi and the bliss-emptiness samadhi related to the deity's form, and it is definitely not anything else. Regarding whether Avalokiteshvara looks down or not, the scriptures say: "Those who are observed as immovable, etc., abiding in the unreal place, practitioners will not be seen, with the combination of secret mantra causes, that will be complete."
Tibetan
ལོངས་སྤྱོད་གཟིགས་འགྱུར། །ཞེས་རིགས་ལྔའི་ངོ་བོར་བརྟགས་པའི་ཕུང་པོ་རྣམས་དངོས་མེད་ཀྱི་གནས་འོད་གསལ་དུ་ཞུགས་ཏེ་དེར་གནས་པ་ན་མི་གཟིགས་པ་དང༌། གསང་སྔགས་འོད་གསལ་གྱི་རྐྱེན་གྱི་ཟུང་འཇུག་ལོངས་སྐུར་བཞེངས་པ་སྤྱན་རས་ཀྱིས་གཟིགས་པར་ བཤད་པའི་ངེས་དོན་གྱི་བཤད་པ་གསུངས་ཀྱང་འདིར་མ་དྲངས་པ་ནི་རྩ་བཤད་སྦྱོར་བ་སླ་བ་ལ་དགོངས་སོ། །སྙིང་པོ་བསྐུལ་བའི་སྔགས་ཡི་གེ་གསུམ་གསུངས་པ་དང༌། དེ་གསུངས་པ་ཙམ་གྱིས་སངས་རྒྱས་སྲས་བཅས་ཀུན་འདར་ཞིང་བརྒྱལ་བར་གྱུར་ཞེས་གསུངས་པ་ལ༌། ལུང་སྟོན་ལས། ཧཱུཾ་ༀ་ཨཱཿ དང་སྭཱཧཱ་ཞེས། །དེ་ནས་འདི་ནི་གསུངས་གྱུར་པས། །སངས་རྒྱས་སྲས་དང་བཅས་པ་ཀུན། །དེ་ནས་རབ་འདར་བརྒྱལ་གྱུར་ཅིང༌། །རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའ་རྗེས་སུ་དྲན། །ཐུབ་ཆེན་འདིར་དེ་ཇི་ལྟ་བུ། །ཞེས་དེའི་ངེས་དོན་དྲིས་པའི་ལན་དུ་བདག་ཉིད་རང་བཞིན་གྱིས་དག་ཅིང༌། །རང་བཞིན་དྲི་མ་མེད་བྱས་ལ། །དལ་དང་མྱུར་དང་གནས་པ་ཡི། །སྣ་ཚོགས་དེ་གཅིག་དག་ལ་བཞུགས། །ཞེས་དང༌། གང་ཕྱིར་རང་ནི་ཟློས་གྱུར་པ། །ཡི་གེ་ཧཱུཾ་གི་གསང་སྔགས་ལྔ། །དེ་ཚེ་སྙིང་ལས་འདར་སྐྱེས་ཞིང༌། །དབང་པོ་ཐམས་ཅད་བརྒྱལ་བར་གྱུར། །གང་ཡང་ཕུང་སོགས་ཡན་ལག་ནི། །སྲས་བཅས་སངས་རྒྱས་ཐམས་ཅད་དེ། །དེ་ཉིད་ཀྱིས་ནི་གྲངས་མཉམ་པའི། །རྣལ་འབྱོར་པ་ཡི་ལུས་ལ་འདར། །ཞེས་ཡི་གེ་གསུམ་གྱི་བཟླས་པ་ནི། དལ་དང་ཞེས་སོགས་ཀྱི་རླུང་འཇུག་གནས་ལྡང་གསུམ་གྱི་བཟླས་པ་ལ་བཤད་ཅིང༌། རྩ་རྒྱུད་ལས་ཡི་གེ་གསུམ་ལས་མ་བྱུང་ཡང༌། སྭཱ་དང་ཧཱ་གཉིས་བསྣན་ནས་སྔགས་ཀྱི་ཡི་གེ་ལྔ་གསུངས་ལ། གསང་སྔགས་ལྔ་བཟླས་ཞེས་པ་ནི་ཡི་གེ་གསུམ་གྱི་བཟླས་པ་ཉིད་རིན་པོ་ཆེ་དང་དོན་ཡོད་པའི་བཟླས་པ་ཡིན་ པ་ལ་དགོངས་ཀྱི་ཡི་གེ་གཉིས་བསྣན་ནས་རྡོར་བཟླས་བྱེད་པ་མིན་ནོ། །ཧཱུཾ་གིས་མཚོན་པའི་ཡི་གེ་ལྔ་གང་ཕྱིར་ཏེ་གང་གི་ཚེ་རང་ཉིད་ཟློས་པར་གྱུར་པ་དེའི་ཚེ་སྙིང་ལས་འདར་བ་སྐྱེ་བ་ནི་རླུང་དེར་བསྡུས་པའི་མཐུས་འདར་བའོ། །དབང་པོ་ཐམས་ཅད་བརྒྱལ་བ་ནི་རྣམ་རྟོག་འགགས་པའི་འོད་གསལ་ཐོབ་པའོ། །དེའི་ཚེ་སངས་རྒྱས་ལྔའི་གྲངས་དང་མཉམ་པའི་ཕུང་པོ་དང༌། སྲས་བྱང་སེམས་ཀྱི་གྲངས་དང་མཉམ་པའི་མིག་སོགས་ཀྱི་དབང་པོ་རྣལ་འབྱོར་པའི་ལུས་ལ་ཡོད་པ་རྣམས་འདར་བ་དང་འོད་གསལ་དུ་ཞུགས་ཏེ་བརྒྱལ་ལོ་ཞེས་བཤད་དོ། །སྭཱ་ནི་རིན་འབྱུང་གི་ས་བོན་ཡིན་ལ་ཡི་གེ་གསུམ་གྱི་རྡོར་བཟླས་དེ་ཉིད་ལེའུ་བཅུ་གསུམ་པ་ལས་རིན་པོ་ཆེའི་བཟླས
Chinese
享用显现。 意为将观想为五种姓体性的蕴，融入无实之境光明中，安住于彼处时不可见，以及密咒光明之缘起，生起双运报身，观音菩萨所见之义。虽宣说了决定义的解释，但此处未引用，是考虑到根本释与结合简易。 宣说了策励心要的咒语三字，以及仅宣说此三字，所有佛及菩萨皆颤抖昏厥。 律经中说：“吽 嗡 阿 梭哈。 从此说出此语后，所有佛及菩萨，从此极度颤抖而昏厥，忆念金刚萨埵。 大雄此处如何？” 询问其决定义，回答说：“自性本来清净，自性已作无垢，缓慢与迅速及安住之，各种彼等安住于一清净中。” 以及“何故自性重复，字母吽之五密咒，彼时心生颤抖，所有诸根皆昏厥。 任何蕴等支分，皆是佛及菩萨，彼等即是数量相等之，瑜伽士之身上颤抖。” 意为三字之念诵，是解释为缓慢等风入、住、起三种之念诵。 根本续中虽未出现三字以外的，但加上梭哈二字，宣说了五咒字。 所谓念诵五密咒，是指三字之念诵即是宝生与不空之念诵，并非加上二字而作金刚念诵。 以吽字为代表的五字，何故即何时自身变为重复，彼时从心生起颤抖，是因风融入彼处之威力而颤抖。 所有诸根昏厥，是因分别念止息而获得光明。 彼时与五佛数量相等的蕴，以及与菩萨数量相等的眼等诸根，存在于瑜伽士身上者，皆颤抖并融入光明中而昏厥，如是宣说。 梭哈（藏文：སྭཱཧཱ།，梵文天城体：स्वाहा，梵文罗马拟音：svāhā，汉语字面意思：善说）是宝生的种子字，而三字的金刚念诵，即在十三章中是宝生的念诵。
English
The enjoyment becomes visible. It means that the aggregates contemplated as the essence of the five families enter the clear light of the non-existent realm, and when they abide there, they are invisible. And due to the cause of the secret mantra clear light, the union of the two truths arises as the Sambhogakaya, which is seen by Avalokiteshvara. Although the definitive explanation was spoken, it is not quoted here because it is intended to be easy to combine the root explanation. The three mantra syllables that urge the essence were spoken, and it was said that as soon as they were spoken, all the Buddhas and Bodhisattvas trembled and fainted. In the Sutra it says: "HUM OM AH and SVAHA. Then this was spoken. All the Buddhas and Bodhisattvas, then trembled and fainted. Vajrasattva was remembered. How is the Great Sage here?" In answer to the question of its definitive meaning, it says: "The self is pure by nature, the nature has been made immaculate, slow and fast and abiding, various they abide in one pure." And, "Why is the self repeated? The five secret mantras of the letter HUM. At that time trembling arises from the heart, all the senses faint. Whatever aggregates etc. are limbs, are all the Buddhas and Bodhisattvas. They are equal in number, trembling on the body of the yogi." The recitation of the three syllables is explained as the recitation of the three winds entering, abiding, and rising, such as slow. Although the three syllables did not appear in the root tantra, the five mantra syllables were spoken by adding SVA and HA. The so-called recitation of the five secret mantras means that the recitation of the three syllables is the recitation of Ratnasambhava and Amoghasiddhi. It is not the practice of Vajra recitation by adding two syllables. Why are the five syllables represented by the syllable HUM? That is, when oneself becomes repeated, at that time trembling arises from the heart, which is trembling due to the power of the wind absorbed there. All the senses faint, which is the attainment of clear light by stopping conceptual thoughts. At that time, the aggregates equal to the number of the five Buddhas, and the senses such as the eyes equal to the number of Bodhisattvas, which are present on the body of the yogi, all tremble and enter the clear light and faint, as it is said. SVAHA (藏文：སྭཱཧཱ།，梵文天城体：स्वाहा，梵文罗马拟音：svāhā，汉语字面意思：善说) is the seed syllable of Ratnasambhava, and the Vajra recitation of the three syllables is the recitation of Ratnasambhava in the thirteenth chapter.