Tibetan
ན་འགྲོ་འོང་གནས་པ་རྣམས། །ཅུང་ཟད་ཙམ་ཡང་ཡོད་མ་ཡིན། །གནས་མེད་གནས་པའི་སྦྱོར་བ་ཡིས། །གནས་པ་ནམ་མཁའི་མཚན་ཉིད་ཡིན། །དེས་ན་ཁྱོད་ཀྱིས་རྡོ་རྗེ་ཡི། །དམ་ཚིག་རྗེས་སུ་རིག་པར་བྱ། །དེ་ལྟར་ཆོས་རྣམས་དངོས་མེད་ཅེས། །གསང་བའི་དེ་ཉིད་དོན་མཁས་པས། །རྣམ་པར་སྨིན་པ་ལྡོག་བྱའི་ཕྱིར། །ཕུང་པོ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པར་གསུངས། །ཞེས་སྒྱུ་མ་ ལ་སོགས་པའི་དཔེ་ལ་བརྟེན་ནས་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱང་རང་གང་ལ་བརྟེན་པའི་རྒྱུ་དང་རྐྱེན་ལ་བརྟེན་ནས་འབྱུང་བ་དང༌། དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཀྱི་དོན་ལ་སྤྱོད་པའི་རིགས་པས་དཔྱད་ན་ཅུང་ཟད་ཀྱང་མི་རྙེད་པར་གསུངས་ལ། དེ་ཡང་མགོན་པོ་ཞེས་པའི་རྐང་པ་བཞིས། པི་ཝཾ་གི་སྒྲ་ལ་སོགས་པའི་འབྲས་བུ་གཅིག་རྒྱུ་དང་རྐྱེན་ལ་བརྟེན་ནས་འབྱུང་བའི་གཏན་ཚིགས་དང༌། སྒྱུ་མ་ལ་སོགས་པའི་དཔེ་ལ་བརྟེན་ནས་འགྲོ་བ་དང་འོང་བ་དང་གནས་པ་རྣམས་ཅུང་ཟད་ཙམ་ཡང་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་གྲུབ་པ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བསྟན་ནོ། །གནས་མེད་གནས་པ་ཞེས་པའི་རྐང་པ་གཉིས་ཀྱིས་ནི་མཚན་མར་འཛིན་པའི་དམིགས་གཏད་ཀྱི་ཚུལ་གྱིས་གནས་པ་མེད་པའི་མཚན་མེད་ལ་གནས་པའི་རྣལ་འབྱོར་ལ། གནས་པ་ནི་ནམ་མཁའ་ལྟ་བུའི་སྟོང་པ་ཉིད་སྒོམ་པར་བསྟན་ཏོ། །དེ་ལྟར་ཆོས་རྣམས་ཞེས་པའི་རྐང་པ་བཞིས་ནི་ཐེག་པ་བླ་ན་མེད་པའི་གསང་བའི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཀྱི་དོན་ལ་མཁས་པས་ཆོས་རྣམས་དངོས་པོ་སྟེ་རང་བཞིན་མེད་པའི་འོད་གསལ་སྒོམ་པ་ནི། རྣམ་པར་སྨིན་པའི་ལུས་ཐ་མལ་པ་ལོག་ནས་རླུང་སེམས་ཙམ་ལས་གྲུབ་པའི་དག་པའི་སྒྱུ་མའི་སྐུ་སྒྲུབ་པའི་ཕྱིར་དུ་ཡིན་ལ། ཕུང་པོ་ལྔ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ལྔར་གསུངས་པའི་ངེས་དོན་ཀྱང་དེ་ལ་བརྟེན་ནས་ཤེས་པར་བྱ་བར་བསྟན་ཏེ། །འདིས་ནི་འགྲེལ་པར་ཐེག་པ་གཞན་དང་ཐུན་མོང་དུ་མ་གྱུར་པའི་རྡོ་རྗེའི་སྐུ་སྒྲུབ་པའི་ཐབས། གཙུབ་ཤིང་དང་ཞེས་སོགས་ཀྱིས་སྟོན་པར་གསུངས་པ་གསལ་བར་བསྟན་ཏོ། །ལེའུ་དགུ་པའི་མཐའ་གཅོད་དོ།། །།སྒྲུབ་པ་མཆོག་དང་ཐ་མལ་པ་ ལ་གནས་ཤིང་ཞེས་པའི་སྐབས་སུ། རྫོགས་རིམ་པས་སྤྱོད་པ་བྱས་ཀྱང་དངོས་གྲུབ་མ་རྙེད་ན་སྙིང་པོ་བསྐུལ་བའི་ཚུལ་ནི་འོག་ཏུ་འཆད་པར་འགྱུར་བས་འདིར་བསྐྱེད་རིམ་པས་སྤྱོད་པ་བྱས་ཀྱང་དངོས་གྲུབ་མ་གྲུབ་པའི་ཚུལ་བཤད་པར་བྱའོ། །འདི་ལ་བླ་མ་སྔ་མ་རྣམས་ན་རེ་བསྐྱེད་རིམ་པའི་ནང་དང་སྔགས་ལ་མཆོག་ཏུ་གཞོལ་བས་འབྲུ་གསུམ་ངག་ཏུ་ཟློས་པའི་རྡོར་བཟླས་བྱེད་པ་ལ་དངོས་གྲུབ་མི་འགྲུབ་པ་མི་སྲིད་པས་སྙིང་པོ་བསྐུལ་བ་མི་དགོས་
Chinese
那么，去、来、住这些，丝毫也不存在。以不住而住的瑜伽，住是虚空的体性。因此，你应当了知金刚的誓言。如是，诸法是无实，秘密的真如义，智者为了使成熟的异熟果报得以止息，说五蕴即是如来。如是依靠幻化等譬喻，一切法也都是依赖各自所依赖的因和缘而生起，并且以修行真如义的道理来观察，丝毫也找不到。其中，以“怙主”这四句，说明了琵琶的声音等果，是依赖因和缘而生起的理由；又依靠幻化等譬喻，说明了去、来、住这些，丝毫也没有自性成立的。以“不住而住”这两句，说明了对于不住于以执著相状为目标的、无相的瑜伽士来说，住就是像虚空一样的修习空性。如是，“诸法”这四句，说明了精通无上乘秘密真如义的智者，修习诸法无实，即自性光明，是为了使成熟的庸常之身得以转变，从而成就由风心所成的清净幻身。五蕴被说成是五如来，也应当依靠此来了解其真实含义。这表明，在注释中，通过“钻木”等来阐明不与其他乘共通的金刚身成就之方法。第九品完结。在“安住于殊胜和庸常”之时，如果以圆满次第修行却未能获得成就，那么策励心要的方式将在下文阐述，因此这里将要讲述以生起次第修行却未能成就的情况。对此，先前的上师们说，在生起次第之中，如果极其专注于密咒，念诵三字（嗡（藏文：ཨོཾ，梵文天城体：ओम्，梵文罗马拟音：oṃ，汉语字面意思：嗡）、啊（藏文：ཨཱཿ，梵文天城体：आः，梵文罗马拟音：āḥ，汉语字面意思：啊）、吽（藏文：ཧཱུྃ，梵文天城体：हुं，梵文罗马拟音：hūṃ，汉语字面意思：吽））的金刚念诵，不可能不成就，因此不需要策励心要。
English
Then, going, coming, and abiding, none of these exist even slightly. With the yoga of abiding without abiding, abiding is the nature of space. Therefore, you should understand the vajra's samaya. Thus, all dharmas are unreal, the secret suchness, the wise, in order to stop the ripening of karmic results, say that the aggregates are thus gone. Thus, relying on examples such as illusion, all dharmas also arise depending on the causes and conditions on which they depend, and if examined with the reasoning that practices the meaning of suchness, nothing at all can be found. Among them, the four lines beginning with "Protector" explain the reason why the sound of the lute and other fruits arise depending on causes and conditions; and relying on examples such as illusion, it is shown that going, coming, and abiding are not established by their own nature even slightly. The two lines "abiding without abiding" show that for the yogi who does not abide in the signless, aiming at the appearance of signs, abiding is like space, meditating on emptiness. Thus, the four lines "all dharmas" show that the wise who are skilled in the meaning of the secret suchness of the unsurpassed vehicle, meditate on the luminosity of all dharmas being unreal, that is, without self-nature, in order to transform the ripening ordinary body and accomplish the pure illusory body made of wind and mind. The definitive meaning of the five aggregates being said to be the five Tathagatas should also be understood based on this. This shows that in the commentary, the method of accomplishing the vajra body, which is not common with other vehicles, is clearly shown by explaining it with "drilling wood" and so on. End of chapter nine. At the time of "abiding in the supreme and the ordinary," if one practices the completion stage but does not attain accomplishment, then the method of urging the essence will be explained below, so here we will explain the situation where one practices the generation stage but does not attain accomplishment. On this, the former lamas say that in the generation stage, if one is extremely focused on mantras and performs vajra recitation by reciting the three syllables (oṃ（藏文：ཨོཾ，梵文天城体：ओम्，梵文罗马拟音：oṃ，汉语字面意思：嗡）, āḥ（藏文：ཨཱཿ，梵文天城体：आः，梵文罗马拟音：āḥ，汉语字面意思：啊）, hūṃ（藏文：ཧཱུྃ，梵文天城体：हुं，梵文罗马拟音：hūṃ，汉语字面意思：吽）) in the mouth, it is impossible not to attain accomplishment, so there is no need to urge the essence.
Tibetan
སོ། །དེས་ན་དྲན་པ་གཅིག་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་མཐར་ཕྱིན་ནས་རྟོག་པའི་རྣལ་འབྱོར་གྱིས་འཕྲེང་སྔགས་སམ་མཚན་སྔགས་ཀྱི་བཟླས་པ་མཐར་ཕྱིན་པར་བྱས་ཤིང༌། སྤྱོད་པ་གསུམ་གང་རུང་ལ་གོམས་པ་ཉམས་འོག་ཏུ་ཚུད་པའི་རྣལ་འབྱོར་པས་ཞི་སོགས་ཀྱི་དངོས་གྲུབ་དབང་པོ་རྣོན་པོས་ཞག་བདུན་དང༌། འབྲིང་པོས་ཟླ་ཕྱེད་དང་ཐ་མས་ཟླ་བ་ཕྱེད་དང་གཉིས་ཀྱི་བར་བསྒྲུབས་ཀྱང་འགྲུབ་པར་མ་གྱུར་ན། ཆོ་ག་དེ་ཉིད་ཀྱིས་ལན་བདུན་དུ་སྤོགས་པའི་ཆོ་ག་བྱ། དེས་ཀྱང་མ་གྲུབ་ན་སྙིང་པོ་བསྐུལ་བ་བྱའོ། །དེ་ཡང་ཕྱོགས་གཅིག་ལ་མཚོན་ན་རྣམ་སྣང་གི་རྣལ་འབྱོར་པས་དྲན་པ་གཅིག་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཉམས་འོག་ཏུ་ཚུད་པར་བྱས་ཏེ། མཚན་སྔགས་སམ་རུ་རུ་སྥུ་རུ་ལ་སོགས་པའི་ཕྲེང་སྔགས་འབུམ་ཕྲག་གཅིག་བཟླ་ཞིང༌། སྔགས་དེས་སྦྱིན་བསྲེགས་ཁྲི་ཕྲག་གཅིག་བྱས་པས་ལྷ་མཉེས་ཤིང་ཚིམ་པར་བྱས་ནས། ཟླ་བ་དྲུག་ཏུ་སྤྱོད་པ་བྱས་པའི་མཐར་རྣམ་སྣང་གི་རྣལ་འབྱོར་གྱིས་ལེའུ་བཅུ་བཞི་པ་ནས་བཤད་པ་ལྟར་ སྤྱན་མའི་སྒོ་ནས་ནད་ཞི་བའི་ལས་བསྒྲུབ། དེས་མ་གྲུབ་ན་ཆོ་ག་དེ་ཉིད་ལན་བདུན་གྱི་བར་དུ་བསྐྱར་བའི་སྤོགས་ཆོག་བྱ། དེས་ཀྱང་མ་གྲུབ་ན་སྙིང་པོ་བསྐུལ་བ་བྱ་ཟེར་རོ། །རང་གི་ལུགས་ནི་རྒྱུད་འགྲེལ་དུ་བསྐྱེད་རིམ་པ་ལ་ནང་ལ་གཞོལ་བ་དང༌། སྔགས་ལ་གཞོལ་བའི་ལས་སྒྲུབ་ཚུལ་གཉིས་བཤད་པ་ནི། ཨ་བ་ཏ་ར་ལས། དེ་བས་ན་ཁྱད་པར་དུ་ཏིང་ངེ་འཛིན་ལས་བྱུང་བའི་དངོས་གྲུབ་འདོད་པའི་རྣལ་འབྱོར་པས་དང་པོར་རྡོ་རྗེ་ཕྲ་མོ་བསྒོམ་པར་བྱ་བར་ངེས་སོ། །ཞེས་གསུངས་པ་ལྟར། ཕྱིའི་བཟླས་བརྗོད་སོགས་ལ་མི་ལྟོས་པར་ནང་གི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཉིད་ཀྱིས་དངོས་གྲུབ་ཆེན་པོ་རྣམས་འགྲུབ་པ་ནི་རགས་པའི་ལྷའི་རྣལ་འབྱོར་མཐར་ཕྱིན་པའི་སྟེང་དུ་ཕྲ་མོའི་རྣལ་འབྱོར་མཐར་ཕྱིན་པ་ལ་ལྟོས་སོ། །དེས་ན་ཕྲ་མོའི་རྣལ་འབྱོར་མཐར་མ་ཕྱིན་ཞིང་རགས་པའི་རྣལ་འབྱོར་མཐར་ཕྱིན་པས་དངོས་གྲུབ་སྒྲུབ་པ་ལ། སྔགས་ལ་གཞོལ་བའི་སྒོ་ནས་དངོས་གྲུབ་སྒྲུབ་པ་བཞག་གོ །དེ་ལ་འདིར་བསྐྱེད་རིམ་པས་སྤྱོད་པ་ཉམས་འོག་ཏུ་ཆུད་པར་བྱས་ཀྱང་དངོས་གྲུབ་མ་གྲུབ་ན་སྙིང་པོ་བསྐུལ་དགོས་པ་ནི་རྣལ་འབྱོར་པ་སྔ་མ་མིན་གྱི་ཕྱི་མ་སྔགས་ལ་གཞོལ་བ་ཡིན་ལ། དེ་ཡང་དེ་ཐམས་ཅད་ལ་མིན་གྱི་དེའི་ཁྱད་པར་འགའ་ཞིག་ལ་དགོངས་ཏེ། ལེའུ་འདི་ཉིད་ཀྱི་འགྲེལ་པར་ཡང༌། སྙིང་པོ་བསྐུལ་བ་དེ་སྔགས་ལ་གཞོལ་བ་ལ་གསལ་བར་གསུངས་སོ། །ལེའུ་བཅུ་བཞི་པ་ལས། འགོག་པ་རྡོ་རྗེའི་རྒྱལ་པོ
Chinese
索！因此，当专注一境的等持达到圆满，通过作意瑜伽使念珠咒或名咒的念诵达到圆满，并且已经习惯于三种行持中的任何一种，瑜伽士将之置于体验之下，如果利根者修持寂静等悉地七天，中根者修持半个月，下根者修持一个半月，仍然没有成就，那么就用同样的仪轨做七次增补仪轨。如果这样仍然没有成就，那么就应该祈请心要。此外，举例来说，毗卢遮那的瑜伽士应该使专注一境的等持置于体验之下，念诵名咒或如如斯普如等念珠咒一百万遍，并通过此咒进行一百万次火供，使本尊欢喜和满足，然后在六个月内进行行持，最后毗卢遮那的瑜伽士按照第十四章中所述，通过眼女之门来修持平息疾病的事业。如果这样没有成就，那么就重复同样的仪轨最多七次来进行增补仪轨。如果这样仍然没有成就，那么据说就应该祈请心要。自己的宗派在续部注释中说，生起次第行者有两种修持事业的方式，即专注于内在和专注于咒语。如《阿瓦达拉》中所说：“因此，特别是想要从等持中产生悉地的瑜伽士，首先必须观修金刚细微。”正如所说的那样，不依赖于外在的念诵等，仅仅依靠内在的等持就能成就伟大的悉地，这依赖于粗略本尊瑜伽达到圆满之上，还要细微瑜伽达到圆满。因此，如果细微瑜伽没有达到圆满，而粗略瑜伽达到了圆满，那么在修持成就时，就确立了通过专注于咒语的方式来修持成就。对此，如果这里的生起次第行者已经将行持置于体验之下，但仍然没有成就悉地，那么需要祈请心要，这不是之前的瑜伽士，而是之后的专注于咒语者。而且，这也不是对所有人都适用，而是考虑到其中的一些特殊情况。在本章的注释中也明确地说，祈请心要对于专注于咒语者来说是明确的。第十四章中说：阻断金刚之王。
English
So! Therefore, when the single-pointed concentration of mindfulness is perfected, and the recitation of the rosary mantra or name mantra is perfected through the yoga of conceptualization, and the yogi who has become accustomed to any of the three conducts and has brought it under experience, if the sharp-witted practitioner practices for seven days for the accomplishment of pacification and other siddhis, the medium practitioner practices for half a month, and the lower practitioner practices for one and a half months, but still does not achieve accomplishment, then perform the ritual of increasing it seven times with the same ritual. If that still does not accomplish it, then one should invoke the essence. Moreover, to illustrate one aspect, the yogi of Vairochana should bring the single-pointed concentration of mindfulness under experience, recite one hundred thousand rosary mantras such as the name mantra or ruru sphuru, and perform one hundred thousand fire offerings with that mantra, thereby pleasing and satisfying the deity. Then, after engaging in conduct for six months, the yogi of Vairochana, as explained in the fourteenth chapter, should practice the activity of pacifying diseases through the door of the eye goddess. If that does not accomplish it, then repeat the same ritual up to seven times to perform the increasing ritual. If that still does not accomplish it, then it is said that one should invoke the essence. According to one's own tradition, the tantra commentary explains two ways of practicing activities for the generation stage practitioner: focusing on the inner and focusing on the mantra. As stated in the Avataratantra: "Therefore, in particular, the yogi who desires the accomplishment arising from concentration must first meditate on the subtle vajra." As it is said, without relying on external recitations and so on, the accomplishment of great siddhis through inner concentration itself depends on the perfection of the coarse deity yoga and the perfection of the subtle yoga. Therefore, if the subtle yoga is not perfected and the coarse yoga is perfected, then in the practice of accomplishing siddhis, it is established that siddhis are accomplished through focusing on the mantra. In this regard, if the generation stage practitioner here has brought the conduct under experience but still has not accomplished the siddhi, then it is necessary to invoke the essence, which is not the previous yogi but the subsequent one who focuses on the mantra. Moreover, this is not applicable to everyone, but is considered in some special cases. In the commentary of this very chapter, it is also clearly stated that invoking the essence is clear for those who focus on the mantra. In the fourteenth chapter, it says: Blocking, the King of Vajras.