Tibetan
་ཉིད་ནི། སྤྱོད་བསྡུས་ལས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་དང་རྡོ་རྗེ་འཆང་གིས་དབུགས་དབྱུང་ཇི་སྐད་བསྟན་པའི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ཨ་ར་ལི་རྒྱས་པ་ནི་སྤྲོས་བཅས་དང༌། རྟག་ཏུ་ཁྱབ་པ་ལས་དགོས་པའི་དབང་དུ་འགའ་ཞིག་ལ་རོལ་བ་ནི་སྤྲོས་མེད་དང༌། འདུ་འཛི་ཐམས་ཅད་སྤངས་ནས་བསམ་གཏན་གྱི་ཟས་འབའ་ཞིག་གིས་གནས་པ་ཞིག་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཕྱག་རྒྱ་དང་སྙོམས་པར་འཇུག་པས་གོམས་པར་བྱེད་པ་ནི་ཤིན་ཏུ་སྤྲོས་མེད་ཀྱི་སྤྱོད་པ་དང༌། ཤིང་དང་ཏ་ལའི་ལོ་མ་དང་རས་བལ་གསུམ་ཚིག་པས་ཐལ་བར་འགྲོ་བ་ལ་ཁྱད་པར་མེད་པ་བཞིན་དུ། སྤྱོད་པ་གསུམ་ཆར་གྱིས་ཀྱང་རྡོ་རྗེ་འཆང་གི་གོ་འཕང་འགྲུབ་པ་དང༌། ཆུང་འབྲིང་ཆེན་པོའི་དབྱེ་བ་དང༌། ན་ཚོད་དང་མཐུན་པར་སྤྱོད་པ་གསུམ་ལ་སློབ་པར་བཤད་དོ། །ཨ་ར་ལི་ནི་རྩེད་མོའམ་རོལ་པར་བསྒྱུར་རོ། །དེ་ནི་སྤྱོད་བསྡུས་ལས་གསུངས་པའི་ཕྱག་རྒྱ་དང་དེའི་ལན་ལ་སོགས་པ་ཡིན་ནོ། །སྤྲོས་མེད་ཀྱི་སྤྱོད་པ་ནི་སྤྱིར་བཏང་ལ་བྱ་བ་དེ་རྣམས་རྟག་ཏུ་བྱ་དགོས་པ་ཡིན་ཀྱང༌། དགོས་པའི་དབང་གིས་རེས་འགའ་དེ་རྣམས་གཞག་ནས་བྱེད་པའོ། །འོན་ཀྱང་འདི་ལ་གནས་ཁང་ཁྱད་པར་ཅན་གདན་དང་བཅས་པ་དང་ཆོ་ག་སྒྲུབ་པའི་གྲོགས་དང༌། དེ་དག་གི་ཆས་འབག་དང་བཟའ་བཏུང་སོགས་ཀྱི་སྤྲོས་པ་མང་པོ་ཞིག་ཡོད་པ་རྣམས་ཀྱང་ཤིན་ཏུ་སྤྲོས་མེད་པ་ལ་འཇོག་པས་དེ་ལ་ནི་བྱ་བའི་སྤྲོས་པ་ཤིན་ཏུ་ཆུང་ངོ༌། །དཔེ་གསུམ་གྱིས་ནི་སྤྱོད་པ་གསུམ་གྱི་རེ་རེས་ཀྱང་འབྲས་བུ་འགྲུབ་པས་གསུམ་ག་ལ་སྤྱད་མི་དགོས་པ་བསྟན་ཏོ། །ཆུང་འབྲིང་ཆེན་པོ་ལ་འཆད་ཚུལ་མང་དུ་ཡོད་ཀྱང༌། ཡོ་བྱད་ཆེ་འབྲིང་ཆུང་གསུམ་དང་ཤེས་རབ་ཆུང་འབྲིང་ཆེ་གསུམ་ལ་འཆད་ལ། ལ་ལ་འདོད་ཆགས་ཆེ་འབྲིང་ཆུང་གསུམ་ལ་འཆད་ཀྱང་ཡོ་བྱད་ཆེ་འབྲིང་ཆུང་གསུམ་དང༌། ན་ཚོད་ཆུང་འབྲིང་ཆེ་གསུམ་དང་སྤྲོས་པ་ལ་དགའ་བའི་བསམ་པ་ཆེ་འབྲིང་ཆུང་གསུམ་གྱི་དབང་དུ་བྱས་པའོ། །དེ་ལ་སྤྱོད་པ་དང་པོ་ནི་མཉམ་སྦྱོར་ལས་གསུངས་ལ། འདུས་པ་ལས་སྤྱོད་པ་ཕྱི་མ་གཉིས་འབའ་ཞིག་གསུངས་པར་ནི་སྤྱོད་བསྡུས་ལས་བཤད་དོ། །སྔར་བཤད་པའི་བྱ་བའི་སྤྲོས་པ་རྒྱས་པ་རྣམས་འདུས་པར་མ་གསུངས་པ་ལ་དགོངས་ནས། འདུས་པ་ལས་སྤྱོད་པ་ཐ་མ་གཉིས་འབའ་ཞིག་བསྟན་པར་གསུངས་ལ། སྒྲོན་གསལ་ལས་འདུས་པའི་གཞུང་གིས་སྤྱོད་པ་དང་པོ་བསྟན་པར་གསུངས་པ་ནི། སྤྲོས་བཅས་པས་ཇི་ལྟར་འདོད་པ་བཞིན་འདོད་པ་ལ་སྤྱོད་པ་དང༌། བསྐྱེད་རིམ་པས་སྤྲོས་བཅས་ཀྱི་སྤྱོད་པ་ལ་འཇུག་པའི་བསྒོམ་བས
Chinese
彼者是，《行集》中，如来和金刚持所开示的那样，所有如来的阿惹里（藏文，梵文天城体，梵文罗马拟音，汉语字面意思）广大，是有所作为；恒常周遍，因需要而享受某些，是无所作为；舍弃一切喧嚣，仅仅以禅定的食物而安住者，以智慧之手印而等入，习惯成自然，是极其无所作为之行。如同木头、多罗树叶和棉毛三种燃烧成灰烬没有差别一样，三种行全部都能成就金刚持的果位；并且宣说了按照小、中、大的差别，以及与年龄相符而修学三种行。阿惹里翻译为嬉戏或享受。那是《行集》中所说的手印和其回答等等。无所作为之行，一般而言，那些事情是必须经常做的，但是，因需要而偶尔放下那些事情来做。然而，对于此，具有特殊的住所，连同坐垫，以及举行仪式的助手，以及那些的衣服面具和饮食等等的许多作为，也安立为极其无所作为，因此对于此，行为的作为极其微小。三个比喻说明了三种行的每一个都能成就果位，因此不必全部都修习。关于小、中、大的解说方式有很多，有解释为资具大中小三种和智慧小中大三种，也有人解释为贪欲大中小三种，但实际上是资具大中小三种，以及年龄小中大三种和喜欢作为的想法大中小三种的缘故。其中，第一种行是《结合》中所说的，而在《集》中仅仅说了后两种行，这是《行集》中所说的。考虑到之前所说的行为的广大作为在《集》中没有说，因此说在《集》中仅仅开示了后两种行，而《明灯》中说《集》的论典开示了第一种行，这是因为有所作为者如其所愿地享用欲望，以及生起次第者进入有所作为之行的修习
English
That is, as the Tathagata and Vajradhara revealed in the Compendium of Practices, the extensive arali (藏文，梵文天城体，梵文罗马拟音，汉语字面意思) of all the Tathagatas is with activity; constantly pervasive, enjoying some out of necessity, is without activity; abandoning all clamor, abiding solely on the food of meditation, becoming accustomed to entering into equilibrium with the wisdom mudra, is the practice of extreme non-activity. Just as there is no difference between wood, palm leaves, and cotton wool burning to ashes, all three practices accomplish the state of Vajradhara; and it is said that one should learn the three practices according to the distinctions of small, medium, and large, and according to age. A-ra-li is translated as play or enjoyment. That is the mudra and its answer, etc., spoken of in the Compendium of Practices. The practice of non-activity is that those things must generally be done regularly, but sometimes those things are put aside and done out of necessity. However, even the many activities of having a special dwelling with cushions, and assistants to perform rituals, and their clothes, masks, and food, etc., are also established as extremely non-active, so for that, the activity of actions is extremely small. The three examples show that each of the three practices accomplishes the result, so it is not necessary to practice all three. There are many ways to explain small, medium, and large, but some explain it as the three types of large, medium, and small resources, and the three types of small, medium, and large wisdom. Some explain it as the three types of large, medium, and small desire, but in reality, it is due to the three types of large, medium, and small resources, as well as the three types of small, medium, and large age, and the three types of large, medium, and small thoughts that like activity. Among them, the first practice is spoken of in the Union, and in the Collection, only the latter two practices are spoken of, as stated in the Compendium of Practices. Considering that the extensive activities of the previously mentioned actions were not mentioned in the Collection, it is said that only the latter two practices were shown in the Collection, and the Lamp says that the text of the Collection shows the first practice, which is that those with activity enjoy desires as they wish, and the generation stage practitioner enters into the practice of activity.
Tibetan
མ་ཙམ་ཞིག་བསྟན་པ་ཡིན་པས་མི་འགལ་ལོ། །འདིར་སྔ་མ་རྣམས་ འགྲེལ་པར་འདོད་པའི་ལོངས་སྤྱོད་ཅེས་པའི་ཚིགས་བཅད་དང་པོའི་རྐང་པ་དང་པོ་གཉིས་སྤྲོས་བཅས་ཀྱི་སྤྱོད་པ་དང༌། ཚིགས་བཅད་གཉིས་པ་སྤྲོས་མེད་ཀྱི་སྤྱོད་པ་དང༌སློངས་མོ་ཟ་ཞིང་མི་བཟླ་སྟེ། །ཞེས་པ་བཞི་ཤིན་ཏུ་སྤྲོས་མེད་ཀྱི་སྐབས་ལ་སྦྱར་བ་ལ་བརྟེན་ནས་སྤྱོད་པ་གསུམ་གྱི་འདོད་ཡོན་ལ་ལོངས་སྤྱོད་པའི་འཇུག་བསམ་མི་འདྲ་བ་གསུམ་བྱ་དགོས་པར་བཟུང་ཞིང༌། དང་པོའི་སྐབས་སུ། དབང་པོ་དང་ཇི་ལྟར་རྗེས་སུ་མཐུན་པར་ལོངས་སྤྱོད་པས་སྟེན་པར་བྱེད། ཅེས་དང༌། གཉིས་པའི་སྐབས་སུ་རང་གི་ལྷའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱིས་སོ་ཞེས་གསུངས་པ་ལ་བརྟེན་ནས་སྤྱོད་པ་དང་པོའི་སྐབས་སུ་བརྐམ་ཆགས་ཤས་ཆེ་བས་དབང་པོ་ཁོ་ནའི་ངོར་དང༌། གཉིས་པའི་སྐབས་སུ་དེ་དང་ཏིང་ངེ་འཛིན་གཉིས་ཀའི་ངོར་དང་གསུམ་པའི་སྐབས་སུ་ཏིང་ངེ་འཛིན་འབའ་ཞིག་གི་ངོར་བྱས་ནས་འདོད་ཡོན་ལ་སྤྱོད་པའི་བསམ་པས་འཇུག་པ་ཡིན་ཞེས་ཟེར་མོད་ཀྱང༌། འདིར་གཙོ་བོར་གཉིས་མེད་ཟུང་འཇུག་བདེ་བ་ཆེན་པོའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་དོན་དུ་དམིགས་ནས་འདོད་ཡོན་ལ་འཇུག་པ་ནི་སྤྱོད་པ་གསུམ་ག་ལ་འདྲ་བར་སྔར་བཤད་ཅིང་རྩ་བའི་རྒྱུད་ལས་ཀྱང༌། ཆགས་ཅན་ཡེ་ཤེས་འདོད་པ་ཡིས། །རྟག་ཏུ་འདོད་པའི་ཡོན་ཏན་བསྟེན། །ཞེས་གསུངས་པས་ཀྱང་ཤེས་པས་དབང་པོ་ཁོ་ན་དང་དེ་དང་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཁོ་ནའི་ངོར་སྤྱོད་པ་མིན་ནོ། །གང་ལ་སྤྱད་པས་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་སྔར་མེད་གསར་དུ་སྐྱེ་བ་དང༌། མི་ཉམས་པར་གནས་པ་དང་གོང་དུ་འཕེལ་བའི་ཐབས་སུ་གྱུར་ པའི་འདོད་ཡོན་ཡིན་ན་ནི། འདོད་བཞིན་དུ་འགོག་པ་མིན་པར་དབང་པོ་དང་རང་གི་འདོད་པ་དང་མཐུན་པར་ལོངས་སྤྱོད་པ་ནི་སྤྱོད་པ་གསུམ་ག་ལ་འདྲ་བས། འདོད་པ་ཞེས་པའི་ཚིག་རྐང་པ་གཉིས་གཉིས་དང་འདོད་པ་ཀུན་ལ་ལོངས་སྤྱོད་ཅིང་ཞེས་འདྲ་བར་གསུངས་ཏེ། དེ་ལྟ་ནའང་ཟློས་པར་མི་འགྱུར་བར་བསྟན་པའི་ཕྱིར་ཚུལ་དེས་སྤྱོད་པ་གསུམ་ལ་སྤྱོད་པ་སྟོན་པར་གསུངས་སོ། །ལུས་གནས་པར་འགྱུར་བ་ཙམ་གྱིས་ཆོག་ཤེས་པས་ཞེས་པ་ནི། ཁམས་རྒྱས་པ་ལ་མི་གནོད་པའི་ལུས་གནས་པ་ཡིན་གྱི་སྲོག་འཚོ་བ་ཙམ་ལ་ཟེར་བ་མིན་ནོ། །ཚུལ་དེ་སྤྱོད་པ་གསུམ་པའི་ཁྱད་ཆོས་མིན་པ་ནི་ལེའུ་བཅུ་དྲུག་པའི་སྤྲོས་མེད་ཀྱི་ཁ་ཟས་བསྟེན་པའི་སྐབས་ལས་ཀྱང་ཤེས་ལ། སྲོག་འཚོ་བ་ཙམ་ལ་མི་བྱེད་པ་ནི། འདོད་པའི་ལོངས་སྤྱོད་ཐམས་ཅད་ལ། །བསྟེན་ན་མྱུར་དུ་འགྲུབ་པར་འགྱུར། །ཞེས་དང༌། འདོད་པ་ཀུན་ལ་ལོངས་
Chinese
仅仅是稍微地指示了一下，所以没有相违背。这里，之前的论师们认为，在解释“享用所欲”时，第一颂的第一句和第二句是带有繁琐的行持，第二颂是无繁琐的行持，以及“乞食而食不重食”这四句是应用于极其无繁琐的情况，因此认为必须对三种行持享用欲乐的进入方式有三种不同的想法。在第一种情况下，说“依随感官而享用，从而进行侍奉”，在第二种情况下，说“以自己的本尊三摩地”，因此认为在第一种行持的情况下，贪欲较重，所以在感官的层面，在第二种情况下，在感官和三摩地两者的层面，在第三种情况下，仅仅在三摩地的层面，以享用欲乐的想法而进入。虽然他们这样说，但在这里，主要是为了无二双运大乐智慧的意义而专注于进入欲乐，这与三种行持都是相同的，如前所述，并且在根本续中也说：“有贪者以智慧欲，恒时侍奉欲望之功德。”由此可知，并非仅仅在感官层面，也并非仅仅在感官和三摩地层面进行享用。如果所享用的是能使菩提心前所未有地新产生，不退失而安住，并成为增长之方便的欲乐，那么，不是随心所欲地阻止，而是与感官和自己的欲望相符地享用，这与三种行持都是相同的。因此，“欲望”这两个词的两句，以及“享用一切欲望”都同样地说了。即使如此，为了表明不会变成重复，所以用那种方式说明三种行持的行持。所谓“仅仅以身体存在而知足”，是指不损害界增大的身体存在，而不是仅仅指维持生命。那种方式不是第三种行持的特点，从第十六章的享用无繁琐食物的情况也可以知道。不只是为了维持生命，因为“对于一切欲望之享用，如果侍奉，则迅速成就”，以及“享用一切欲望
English
It is not contradictory because it is only a slight indication. Here, the previous commentators considered that in explaining "enjoying desirable things," the first two lines of the first verse are the practice with elaboration, the second verse is the practice without elaboration, and the four lines "eating by begging and not repeating" are applied to the case of extreme non-elaboration. Therefore, it is held that there must be three different ways of thinking about engaging in the enjoyment of desirable things in the three practices. In the first case, it says, "One serves by enjoying in accordance with the senses." In the second case, it says, "By one's own deity's samadhi." Therefore, it is considered that in the first practice, there is more attachment, so it is only in the realm of the senses. In the second case, it is in the realm of both the senses and samadhi, and in the third case, it is only in the realm of samadhi, with the intention of engaging in desirable things. Although they say this, here, the main focus is on engaging in desirable things for the sake of the wisdom of non-dual union, great bliss, which is the same for all three practices, as previously explained. Also, in the root tantra, it says, "The one with desire, with wisdom-desire, constantly serves the qualities of desire." From this, it is also known that it is not practiced only in the realm of the senses, nor only in the realm of the senses and samadhi. If what is enjoyed is the desirable thing that causes the mind of enlightenment to arise anew, to remain without decline, and to become a means of increasing, then, instead of stopping as one pleases, enjoying in accordance with the senses and one's own desires is the same for all three practices. Therefore, the two lines of the word "desire" and "enjoying all desires" are said to be the same. Even so, in order to show that it does not become a repetition, it is said that the practice is shown to the three practices in that way. The so-called "being content with just the body remaining" means that the body remains without harming the increase of elements, and does not mean just maintaining life. That way is not a characteristic of the third practice, as can be seen from the case of enjoying non-elaborate food in chapter sixteen. It is not just for maintaining life, because "For all enjoyment of desirable things, if one serves, one will quickly attain," and "Enjoying all desires.