Chinese
长久不会成佛。具有三十二相的导师，拥有八十种随好。因此要用那个方法来成就，方法就是导师的形象。如是清楚地宣说了。这些是为了遮破仅仅将修习空性作为方便，以及宣说空性的必要，以及具有不共的大方便，以及以那个方便必须成就的理由，总共宣说了四个偈颂和次第。其中第一句的意义是：在帐篷里，因为自己的分别念的垢染染污了心，所以要以一切努力来清净心。这是从先前所说的引申出来的。如果这样，那么为了清净垢染，仅仅修习空性就可以了，因为证悟无我的真如的智慧本身与执著我的分别念在形式上是相违的，但与其他道不相违。因此，成佛的方便就是仅仅修习空性而已，其他的戏论做什么呢？在那时，无论对那个方便多么努力，也不会成佛，因为对于那样的人来说，原因就是除了修习空性之外，没有其他结果的方便，
English
One will not attain Buddhahood for a long time. The teacher has thirty-two marks, and possesses eighty minor marks. Therefore, one must accomplish through that method, the method is the form of the teacher. Thus it is clearly stated. These are to refute the idea of taking only the meditation on emptiness as a means, as well as the necessity of teaching emptiness, and the great uncommon means, and the reasons why one must accomplish through that means, altogether explaining four verses and the order. The meaning of the first line is: In the tent, because the mind is defiled by the impurity of one's own conceptual thoughts, one must purify the mind with all effort. This is derived from what was previously stated. If so, then to purify the defilements, one should only meditate on emptiness, because the wisdom that realizes the suchness of selflessness itself is contrary in form to the conceptual thoughts that grasp at self, but it is not contrary to other paths. Therefore, the means to attain Buddhahood is only to meditate on emptiness, what need is there for other elaborations? At that time, no matter how much one strives for that means, one will not attain Buddhahood, because for such a person, the reason is that there is no other means of result other than meditating on emptiness,
Tibetan
་འདྲ་བ་གོམས་པ་ལས་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་མངོན་དུ་གྱུར་པ་དང་རྗེས་སུ་མཐུན་པའི་སྒོམ་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཞེས་སོ། །དེའི་དོན་ནི་སྦྱིན་སོགས་ཐབས་སུ་བཤད་པ་དེ་རྣམས་བླ་ན་མེད་པའམ་གོང་ན་མེད་པའི་ཐབས་སུ་གསུངས་པ་དེ་ནི་དེ་ལྟར་མ་ཡིན་ ཏེ། །སངས་རྒྱས་ཀྱི་སྐུ་མངོན་དུ་གྱུར་པ་དང་རྣམ་པ་རྗེས་སུ་མཐུན་པའི་ལམ་སྒོམ་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་ཏེ། འབྲས་བུ་དང་རྣམ་པ་ཡེ་མི་འདྲ་བའི་ལམ་ཙམ་ཞིག་གོམས་པར་བྱེད་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་པའོ། །གཟུགས་སྐུ་དང་རྣམ་པ་མཐུན་པའི་ལམ་སྒོམ་པ་མེད་ན། སངས་རྒྱས་སྒྲུབ་པའི་ཐབས་གོང་ན་མེད་པ་མ་ཡིན་པ་སྒྲུབ་པ་ནི་དེ་ཉིད་ལས། བདག་ཉིད་ཀྱི་རང་གི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་ཟབ་པ་དང་རྒྱ་ཆེ་བའི་བདག་ཉིད་ཅན་གྱི་འབྲས་བུ་ནི་རང་གི་རང་བཞིན་ལས་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་ཡིན་ལ། ཞེས་པའོ། །དེ་ལ་སྤྱིར་ཐོབ་པར་བྱ་བའི་འབྲས་བུ་ནི་ཟབ་པ་ཆོས་ཀྱི་སྐུའི་བདག་ཉིད་ཅན་དང༌། རྒྱ་ཆེ་བ་མཚན་དཔེས་སྤྲས་པའི་བདག་ཉིད་ཅན་ཞིག་སྟེ། དེ་ཡང་ཐུགས་ཆོས་རྣམས་ཀྱི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་དང་རོ་མཉམ་པར་ཞུགས་ནས་དེ་ལས་ནམ་ཡང་ལྡང་བ་མེད་པ་དང༌། དེ་ཉིད་ཀྱི་དུས་སུ་སྐུ་མཚན་དང་དཔེ་བྱད་འབར་བས་བརྒྱན་པ་ནམ་ཡང་རྣམ་པར་འགྱུར་བ་མི་བརྟེན་པར་བཞུགས་པ། གཉིས་ཀ་ཡང་ངོ་བོར་དབྱེར་མེད་པ་སྟེ་བདག་ཉིད་ཀྱི་རང་གི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་ཞེས་གསུངས་པའི་དོན་ནོ། །དེ་ལྟར་ན་དེ་སྒྲུབ་པའི་ཐབས་དང་ཤེས་རབ་ཀྱང་དེ་དང་མཐུན་པ་ཞིག་དགོས་ཏེ། དཔེར་ན་རྒྱལ་བའི་ཐུགས་ཆོས་སྐུ་སྒྲུབ་པ་ན་རྣལ་འབྱོར་པས་ད་ལྟ་ནས། རང་གི་སེམས་དངོས་པོའི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཀྱི་དོན་ལ་བཞག་ནས་རྒྱལ་བའི་ཐུགས་དང་རྣམ་པ་རྗེས་སུ་མཐུན་པའི་ལམ་སྒོམ་པ་བཞིན་དུ། གཟུགས་ཀྱི་སྐུ་སྒྲུབ་པ་ནའང་རང་གི་ལུས་མཚན་དཔེའི་རྣམ་པ་ཅན་དུ་སྣང་ བའི་སྐུ་དང་རྣམ་པ་རྗེས་སུ་མཐུན་པའི་ལམ་བསྒོམ་དགོས་ཏེ། འདི་གཉིས་ནི་བྱེད་ན་བྱེད་མཉམ་དང་འཇོག་ན་འཇོག་མཉམ་དུ་ཀུན་ནས་མཚུངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལ་དགོངས་ནས་བདག་སྒྲུབ་པ་ལས། དེ་བས་ན་བདག་མེད་པ་དང་འདྲ་བར་རྒྱ་ཆེ་བའི་རང་གི་ངོ་བོ་ཡང་ཐ་མི་དད་པ་ཉིད་དུ་བསྒོམ་པར་བྱའོ། །ཞེས་གསུངས་ཏེ་འདིའི་ལུགས་ཀྱི་རྒྱ་ཆེ་བ་ནི་ལྷའི་རྣལ་འབྱོར་ཡིན་ནོ། །ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པའི་སྣང་བ་ལས་ཀྱང༌། སྦྱིན་པ་ལ་སོགས་པ་ཐབས་ཀྱི་སྒོ་ནས་དང༌། སྨོན་ལམ་གྱི་སྟོབས་ཀྱིས་འབྱུང་བར་འགྱུར་རོ་ཞེས་བརྗོད་པར་ཡང་མི་བྱ་སྟེ་གང་གི་ཕྱིར་མ་བསྒོམས་པའི་ལོངས་སྤྱོད་རྫོགས་པ་དང༌། སྤྲུལ་
Chinese
因为没有与证得圆满菩提和随顺的禅修相似的习惯。如是说。其意义是，所说的布施等作为方便，那些被说成是无上或至上的方便，并非如此。 因为没有与佛陀的色身显现和形态相符的道路的禅修。因为仅仅是习惯于与果和形态完全不同的道路。如果没有与色身和形态相符的道路的禅修，那么证明成佛的至上方便并非至上，即从那本身来说，具有自身自性的深奥和广大的自性之果，应当从自身的自性中成就。如是说。对此，一般来说，所要获得的果是深奥的法身自性，以及广大的具有妙相好庄严的自性。那也是，心意诸法的真如和味成为一体而进入，并且永远不从中升起，以及在那时，身体的妙相和好相以光芒装饰，永远不依赖于变异而安住。两者在本体上也是无别的，即是所说的“以自身自性”的意义。这样的话，那么成就它的方便和智慧也需要与此相符。例如，当瑜伽士修持成就佛陀的心意法身时，从现在开始，将自己的心安住在实物的真如之义上，如修持与佛陀的心意和形态相符的道路一样。当修持色身时，也需要修持与自己的身体显现为具有妙相好的形态之身相符的道路。因为这两者，做则一同做，安住则一同安住，在一切方面都是相同的。考虑到那一点，从修持我来说，因此，应当修持与无我相似的广大的自性也成为无差别。如是说，此处的广大的体系是天瑜伽。从俱生显现来说，也不应说从布施等方便之门，以及从愿力的力量中产生。因为没有修持的受用圆满和化
English
Because there is no meditation that is similar to and in accordance with the manifestation of complete enlightenment from the habit of being similar. Thus it is said. Its meaning is that those that are said to be means such as giving, etc., those that are said to be supreme or unsurpassed means, are not so. Because there is no meditation on the path that is in accordance with the manifestation and form of the Buddha's body. Because it is only accustomed to a path that is completely different from the fruit and form. If there is no meditation on the path that is in accordance with the form body and form, then proving that the supreme means of attaining Buddhahood is not supreme, that is, from that very thing, the fruit of the nature of profound and vastness with its own self-nature should be accomplished from its own self-nature. Thus it is said. In general, the fruit to be obtained is the nature of the profound Dharmakaya, and the nature of the vast adorned with marks and signs. That is also, the mind enters into the suchness and taste of all dharmas and never arises from it, and at that time, the body is adorned with marks and signs, and abides without ever relying on transformation. Both are also inseparable in essence, that is, the meaning of what is said, "by one's own nature." In that case, the means and wisdom to accomplish it must also be in accordance with this. For example, when a yogi practices to accomplish the Dharmakaya of the Buddha's mind, from now on, placing one's own mind on the meaning of the suchness of things, just as practicing the path that is in accordance with the mind and form of the Buddha. When practicing the form body, it is also necessary to practice the path that is in accordance with one's own body appearing as a form with marks and signs. Because these two are the same in all respects, doing together and abiding together. Considering that point, from the practice of self, therefore, one should meditate that the vast nature similar to selflessness also becomes undifferentiated. Thus it is said, the vast system here is the yoga of the deity. From the co-emergent appearance, it should not be said that it arises from the door of means such as giving, etc., and from the power of aspiration. Because the enjoyment of not meditating is complete and the emanation
Tibetan
པའི་བདག་ཉིད་དག་ལ་ཡང་ཐེ་ཚོམ་ཟ་བ་ནི་ཇི་ལྟར་སེམས་ངེས་པར་འགྱུར། དེ་ལྟར་ཡང་སྨོན་ལམ་གྱི་སྟོབས་ཀྱིས་འབྱུང་བར་འགྱུར་རོ་ཞེ་ན། བདག་མེད་པ་ཡང་མ་བསྒོམས་པ་ཉིད་དུ་མངོན་སུམ་ཉིད་དུ་འགྱུར་བས་དེ་བསྒོམ་པའི་ངལ་བས་ཅི་ཞིག་བྱ། གལ་ཏེ་དེ་ནི་བསྒོམས་པ་ཉིད་ཀྱིས་འབྱུང་བར་འགྱུར་རོ་ཞེ་ན། ལོངས་སྤྱོད་རྫོགས་པ་དང་སྤྲུལ་པའི་སྐུ་གཉིས་ཀྱིས་ཉེས་པ་ཅི་ཞིག་བྱས་ན་གང་གི་ཕྱིར་དེ་དག་བསྒོམ་པར་མི་བྱ། དེའི་ཕྱིར་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་ཐེག་པ་ལ་གནས་པས་ཀྱང་སྐུ་གསུམ་གྱི་བདག་ཉིད་ཅན་གྱི་སངས་རྒྱས་ཁས་བླང་བར་བྱའོ། །དེ་ནི་བསྒོམས་པས་གསལ་བར་འགྱུར་རོ། །ཞེས་དང༌། ཐེག་པ་གསུམ་རྣམ་པར་བཞག་པར་ཡང་གསལ་བར་གསུངས་ཏེ། ཇི་སྐད་དུ། དེའི་ཕྱིར་དོན་དམ་པའི་ བདེན་པ་བཅོམ་ལྡན་འདས་དང་ཀླུ་སྒྲུབ་ལ་སོགས་པས་རྣམ་པར་བཞག་པ་ལས་ཁྱད་པར་དུ་གྱུར་པའི་དོན་དམ་པའི་བདེན་པ་གཉིས་པ་ནི་མེད་དོ། །ཀུན་རྫོབ་ཙམ་གྱིས་ཇི་ལྟར་རྒྱ་ཆེ་བར་འགྱུར་ཞེས་གང་སྨྲས་པ་ནི་འདིར། དམིགས་པ་རྣམ་པར་དག་པ་དང༌། །གྲོགས་ཀྱི་མཐུ་དང་སྤྱོད་པ་ཡིས། །བློ་ལྡན་རྣམས་ཀྱི་ཐེག་པ་ནི། །ཆེན་པོའི་ཆེན་པོ་ཉིད་དུ་བསྒྲགས། ཞེས་རྣམ་པར་དག་པའི་ལྷའི་བདག་ཉིད་དུ་རྟོགས་པ་དང༌། རྒྱལ་བ་རྣམས་ཀྱི་དམ་ཚིག་བཟུང་བས་བྱིན་བརླབ་སྐྱེ་བ་དང༌། རྒྱལ་བ་སྲས་བཅས་ཀྱིས་འགྲོ་བའི་དོན་བྱེད་ཅིང་ཞིང་དག་པར་མཛད་པ་ལྟར་བྱེད་པས། དམིགས་པ་དང་གྲོགས་དང་རྗེས་སུ་སྤྱོད་པ་གསུམ་རྒྱ་ཆེ་བས་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་དབུ་མ་པ་ལས་ཁྱད་པར་དུ་འཕགས་པར་བཤད་ཅིང༌། ཁྱད་པར་དེ་གསུམ་དང་ལྡན་པའི་ཐེག་པ་ལ་བྱ་སྤྱོད་སོགས་ཀྱི་རྒྱུད་སྡེའི་དབྱེ་བ་བཤད་པའི་ཕྱིར་སྔགས་སྤྱིའི་ཁྱད་པར་དུ་འདོད་དོ། །འདི་རྣམས་ཀྱི་སྒྲུབ་བྱེད་རྩོད་སྤོང་དང་བཅས་པ་རྒྱས་པར་ནི་རྡོ་རྗེ་འཆང་གི་ལམ་གྱི་རིམ་པར་བཤད་ཟིན་པས་འདིར་མ་སྤྲོས་སོ། །གཉིས་པ་ལ་གསུམ། སྔགས་ལ་འཇུག་པའི་སྒོ་མི་འདྲ་བ་ཅི་ཙམ་ཞིག་ཡོད་པ་དང༌། འཇུག་སྒོ་མི་འདྲ་བར་འཇོག་པའི་ཁྱད་པར་ངོས་གཟུང་བ་དང༌། བྱེ་བྲག་ཏུ་རྣལ་འབྱོར་བླ་མེད་ཀྱི་རྒྱུད་ཀྱི་དོན་བསྟན་པའོ། །དང་པོ་ནི། གུར་གྱི་བཅུ་གསུམ་པ་ལས། དམན་པ་རྣམས་ལ་བྱ་བའི་རྒྱུད། །བྱ་ མེད་རྣལ་འབྱོར་དེ་ལྟག་ལའོ། །རྣལ་འབྱོར་མཆོག་ནི་སེམས་ཅན་མཆོག །རྣལ་འབྱོར་བླ་མེད་དེ་ལྟག་ལའོ། །ཞེས་གསུངས་པ་ལྟར་རྡོ་རྗེ་ཐེག་པའི་གདུལ་བྱ་ལ་དམན་པ་དང་དེའི་ལྟག་འབྲིང་དང༌། མཆོག་དང་དེའི་ལྟག་མ་ཆེས་མ
Chinese
对具有体性的那些也产生怀疑，那又如何能确定心意呢？即使那样，也说是通过愿力的力量而产生的吗？无我即使不修习也会自然显现，那又何必费力修习呢？如果说是通过修习才会产生的，那么圆满受用身和化身二者犯了什么过错，为什么要不修习它们呢？因此，安住于波罗蜜多乘的人也应当承认具有三身体性的佛陀。那是通过修习而变得清晰的。并且，在三种乘的分别安立中也明确地宣说了，如所说：因此，在胜义谛方面，除了世尊和龙树等所安立的胜义谛之外，没有第二个胜义谛。仅仅通过世俗谛又如何能变得广大呢？这里所说的是：目标完全清净，依靠友伴的力量和行持，有智慧者们的乘，被宣扬为伟大的伟大。意思是说，通过证悟完全清净的本尊体性，以及守护诸佛的誓言而产生加持，并且像诸佛菩萨一样利益众生和清净刹土，通过目标、友伴和随行三种广大，而宣说胜过波罗蜜多的中观派。并且，为了宣说具备这三种殊胜的乘具有事行等续部的差别，所以认为是密咒总体的殊胜。这些的论证，包括辩论和驳斥，已经在金刚持的道次第中广说了，所以这里不再赘述。第二部分有三点：进入密咒的门有多少种不同？确定安立不同入门的差别，以及特别开示无上瑜伽续部的意义。第一点是，在帐篷续第十三品中说：对于下劣者是事部续，无事瑜伽是其后，殊胜瑜伽是殊胜有情，无上瑜伽是其后。如是所说，对于金刚乘的所化，有下劣者及其后，中等者，殊胜者及其后，最殊胜者。
English
How can one be certain of the mind if one doubts those who possess the nature of reality? Even so, is it said that it arises through the power of aspiration? Since selflessness manifests naturally even without cultivation, what is the point of exerting effort in cultivating it? If it is said that it arises through cultivation, then what fault have the Sambhogakaya and Nirmanakaya committed that one should not cultivate them? Therefore, even those who abide in the Paramita Vehicle should acknowledge the Buddha who possesses the nature of the three bodies. That becomes clear through cultivation. Furthermore, it is clearly stated in the separate establishment of the three vehicles, as it is said: Therefore, in terms of ultimate truth, there is no second ultimate truth other than the ultimate truth established by the Bhagavan and Nagarjuna, etc. How can it become vast through mere conventional truth? What is said here is: The object is completely pure, through the power of friends and conduct, the vehicle of the wise is proclaimed as the great of the great. It means that through realizing the nature of a completely pure deity, and generating blessings by upholding the vows of the Buddhas, and benefiting beings and purifying the realms like the Buddhas and Bodhisattvas, it is said to be superior to the Madhyamaka of the Paramitas through the three vastnesses of object, friend, and subsequent conduct. Furthermore, in order to explain that the vehicle possessing these three superiorities has the distinctions of Kriya, Carya, etc., it is considered the superiority of the Tantra in general. The proofs for these, including arguments and refutations, have already been extensively explained in the Stages of the Path of Vajradhara, so I will not elaborate here. The second part has three points: How many different doors are there to enter the Mantra? Identifying the differences in establishing different entrances, and specifically explaining the meaning of the Anuttarayoga Tantra. The first point is, in the thirteenth chapter of the Tent Tantra, it says: For the inferior ones is the Kriya Tantra, the actionless Yoga is after that. The supreme Yoga is the supreme being, the Anuttarayoga is after that. As it is said, for the disciples of the Vajrayana, there are the inferior and their subsequent, the intermediate, the superior and their subsequent, the most superior.