Tibetan
་བྱང་ཆུབ་ལ་ཡང་མཆོག་དམན་མེད་པས་དེའི་སྒོ་ནས་ཀྱང་ཐེག་པ་གཉིས་སུ་དབྱེ་བར་མི་རིགས་སོ། །ཆོས་རྣམས་ཀྱི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་རྟོགས་པའི་ལྟ་བ་ཡོད་མེད་ཀྱི་སྒོ་ནས་ཀྱང་མ་ཡིན་ཏེ། ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སོགས་པ་ངེས་དོན་གྱི་མདོ་སྡེ་རྣམས་ཀྱི་དགོངས་པ་འཕགས་པ་ཀླུ་སྒྲུབ་ཀྱིས། དབུ་མའི་བསྟན་བཅོས་སུ་གཏན་ལ་ཕབ་པ་ལས་ ལྷག་པའི་ལྟ་བ་མེད་པའི་ཕྱིར་དང༌། ཡོད་དུ་ཆུག་ཀྱང་དེས་ཐེག་པ་སོ་སོ་བ་ཡོད་པར་འཇོག་མི་ནུས་ཏེ། ཕར་ཕྱིན་གྱི་ཐེག་ཆེན་པ་ལ་དབུ་མ་པ་དང་སེམས་ཙམ་པ་གཉིས་ཡོད་ཀྱང་དེ་གཉིས་ལ་ཐེག་པ་སོ་སོ་བ་མེད་པ་བཞིན་ནོ། །ཕྱིན་དྲུག་གི་སྤྱོད་པ་ལ་སྤྱོད་པ་ཡང་གཉིས་ཀ་ལ་ཡོད་དོ། །དེའི་ཕྱིར་སྐུ་གཉིས་སྒྲུབ་པའི་ལམ་ཐབས་དང་ཤེས་རབ་ཀྱི་གཙོ་བོ་གཉིས་ལ་ཁྱད་མི་སྣང་ཞིང༌། ཕར་ཕྱིན་གྱི་ཐེག་པ་ལ་མེད་པའི་ལམ་གྱི་ཁྱད་པར་འགའ་ཞིག་ཡོད་མོད་ཀྱང་ལམ་གྱི་གཙོ་བོའི་ཁྱད་པར་མ་ཡིན་པས་དེ་ཙམ་གྱིས་ཐེག་པ་སོ་སོ་བར་བཞག་མི་ནུས་ལ། གང་ཟག་ལ་དབང་པོ་རྣོ་རྟུལ་ཡོད་པ་ཙམ་དང་ལམ་བགྲོད་པ་མྱུར་བུལ་ཡོད་པ་ཙམ་གྱིས་ཀྱང་བཞག་པར་མི་ནུས་ཏེ། ཕར་ཕྱིན་གྱི་ཐེག་པ་ལ་དེ་དག་གི་ཁྱད་པར་དུ་མ་ཡོད་ཀྱང་ཐེག་པ་སོ་སོ་བ་མེད་པ་བཞིན་ནོ། །གཞན་དུ་ན་སྔགས་ཀྱི་ཐེག་པ་ཉིད་ལ་ཡང་ཐེག་པ་སོ་སོ་བ་དུ་མ་གཞག་དགོས་པར་འགྱུར་རོ་ཞེ་ན།གཉིས་པ་ལ་གཉིས། དངོས་ཀྱི་དོན་བསྟན་པ་དང༌། དེའི་ཁུངས་དགོད་པའོ། །དང་པོ་ནི། འདིར་བགྲོད་པར་བྱ་བ་འབྲས་བུའི་ཐེག་པ་ལ་ནི། སྔགས་དང་ཕར་ཕྱིན་གཉིས་མཆོག་དམན་གྱི་ཁྱད་པར་མེད་དེ། ལམ་གཉིས་ཀའི་ཐོབ་བྱ་ཡང་སྐྱོན་ཀུན་ཟད་དང་ཡོན་ཏན་ཀུན་རྫོགས་ཀྱི་སངས་རྒྱས་སུ་མཚུངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེས་ན་འདིས་བགྲོད་པ་རྒྱུའི་ཐེག་པའི་ཁྱད་པར་ཡིན་ལ། དེ་ལ་ཡང་རྟོགས་པ་ལྟ་བ་དང༌། བསམ་པ་སེམས་བསྐྱེད་དང༌། སྤྱོད་ པ་ཕྱིན་དྲུག་ལ་སློབ་པ་ཙམ་ལ་ཁྱད་པར་མེད་པས་དེ་དག་གི་སྒོ་ནས་དབྱེ་བར་མི་ནུས་སོ། །འོ་ན་གང་ནས་འབྱེད་སྙམ་ན། ཐེག་ཆེན་པ་གཉིས་ཀའི་ཡང་མངོན་པར་འདོད་པའི་དོན་གྱི་གཙོ་བོ་ནི་གཞན་དོན་ཡིན་གྱི་རང་གི་ཐོབ་བྱའི་དོན་བྱང་ཆུབ་མིན་ཏེ། སངས་རྒྱས་ཀྱང་གཞན་དོན་སྒྲུབ་པའི་ཐབས་སུ་མཐོང་ནས་དེའི་ཡན་ལག་ཏུ་དོན་དུ་གཉེར་བའི་ཕྱིར་ཏེ། མངོན་རྟོགས་རྒྱན་ལས། སེམས་བསྐྱེད་པ་ནི་གཞན་དོན་ཕྱིར། །ཡང་ངག་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་འདོད། །ཅེས་གསུངས་པའི་ཕྱིར་དང་སེམས་བསྐྱེད་འདྲ་བའི་ཕྱིར་རོ། །གདུལ་བྱ་ལ་དངོས་སུ་སྣང་ནས་དེ་ད
Chinese
因为菩提也没有高低之分，所以从这方面来说，也不应该分为两种乘。也不是从是否证悟诸法实相的见解方面来分，因为对于《般若波罗蜜多》等了义经的意趣，圣者龙树已经在《中观论》中确定，没有比这更高的见解了。即使有，也不能因此而确定有各自的乘，就像般若的大乘中有中观派和唯识派两种，但这两者并没有各自的乘一样。六度的行持，两种乘都有。因此，成就二身的道之方便和智慧之主要，两者没有差别。虽然般若乘有一些没有的道的差别，但不是道的主要差别，所以仅凭这些不能确定为各自的乘。也不能仅仅因为众生有根器利钝和行道快慢而确定，就像般若乘有这些诸多差别，但并没有各自的乘一样。否则，密咒乘本身也需要确定为诸多各自的乘吗？第二部分分为两点：一是宣说实际意义，二是引用其来源。第一点是：这里所要行走的果乘，密咒和般若两者没有高低之分，因为两种道的所要获得的都是断尽一切过失和圆满一切功德的佛陀。因此，这是以行走的因乘的差别，而对于此，证悟见解、发心意乐、行持六度等修学方面没有差别，所以不能从这些方面来区分。那么从何处区分呢？两种大乘都共同希求的主要意义是利他，而不是自己所要获得的菩提，因为将佛陀也视为成办利他的方便，并将其作为分支而追求。如《现观庄严论》所说：发心为利他，亦欲得圆满菩提。因为这样说，并且发心相同。对于所化众生直接显现，并以此
English
Since there is no distinction of high or low in enlightenment, it is not appropriate to divide it into two vehicles from that aspect either. It is also not based on whether or not there is a view of realizing the true nature of all phenomena, because the intention of the definitive sutras such as the Prajñāpāramitā has been established by the noble Nāgārjuna in the Madhyamaka treatises, and there is no higher view than that. Even if there were, it could not establish that there are separate vehicles, just as there are two, the Madhyamaka and the Cittamatra, within the Mahāyāna of Prajñāpāramitā, but these two do not have separate vehicles. The practice of the six perfections is present in both. Therefore, there is no difference between the means of accomplishing the two kāyas and the main aspect of wisdom. Although there are some differences in the path that are not present in the Prajñāpāramitā vehicle, they are not the main differences of the path, so one cannot establish separate vehicles based on just those. Nor can one establish it merely because individuals have sharp or dull faculties and travel the path quickly or slowly, just as the Prajñāpāramitā vehicle has many such differences, but there are no separate vehicles. Otherwise, wouldn't it be necessary to establish many separate vehicles even within the Mantra vehicle itself? The second part has two points: first, explaining the actual meaning, and second, citing its source. The first point is: here, for the resultant vehicle to be traversed, there is no difference of high or low between Mantra and Pāramitā, because what is to be attained by both paths is the same: a Buddha who has exhausted all faults and perfected all qualities. Therefore, this is a difference of the causal vehicle of traversing, and for that, there is no difference in terms of realization of the view, intention of bodhicitta, and merely studying the practice of the six perfections, so one cannot differentiate from those aspects. So, from where does one differentiate? The main point of what both Mahāyāna practitioners aspire to is benefiting others, not the enlightenment to be attained for oneself, because they see even the Buddha as a means of accomplishing the benefit of others and pursue it as a branch of that. As it says in the Abhisamayālaṃkāra: The arising of the mind is for the sake of others, and also one desires perfect enlightenment. Because it says so, and because the arising of the mind is the same. Appearing directly to those to be tamed, and with that
Tibetan
ག་གི་དོན་སྒྲུབ་པའི་སངས་རྒྱས་ནི་ཆོས་ཀྱི་སྐུ་མིན་གྱི་གཟུགས་ཀྱི་སྐུ་རྣམ་པ་གཉིས་ཡིན་ནོ། །དེ་ལ་ཟབ་མོ་རྟོགས་པའི་ཤེས་རབ་ཀྱིས་ཆོས་ཀྱི་སྐུ་དང༌། རྒྱ་ཆེ་བའི་ཐབས་ཀྱིས་གཟུགས་ཀྱི་སྐུ་སྒྲུབ་པ་དང༌། ཐབས་དང་བྲལ་བའི་ཤེས་རབ་དང་ཤེས་རབ་དང་བྲལ་བའི་ཐབས་ཀྱིས་སྐུ་གཉིས་སྒྲུབ་པར་མི་ནུས་པས། ཐབས་དང་ཤེས་རབ་ཡ་མ་བྲལ་བ་དགོས་སོ་ཞེས་པ་འདི་ནི་ཐེག་པ་ཆེན་པོ་པ་སྤྱིའི་གྲུབ་པའི་མཐའོ། །གནས་ལུགས་ཀྱི་དོན་མ་རྟོགས་པར་ཉོན་མོངས་པ་ཐམས་ཅད་ཟད་པར་བྱས་ནས་འཁོར་བའི་རྒྱ་མཚོའི་ཕ་རོལ་ཏུ་རྒལ་བར་མི་ནུས་པས། ཟབ་མོ་རྟོགས་པའི་ཤེས་རབ་ནི་འཕགས་པ་འོག་མ་གཉིས་དང་ཡང་ཐུན་མོང་བའོ། །དེའི་ཕྱིར་ཐེག་ཆེན་གྱི་ལམ་གྱི་ཁྱད་པར་གྱི་གཙོ་བོ་ནི་གཟུགས་ཀྱི་སྐུ་སྐལ་བ་དང་ལྡན་ པའི་གདུལ་བྱ་ལ་སྣང་ནས། འཁོར་བ་ཇི་སྲིད་གནས་ཀྱི་བར་དུ་སེམས་ཅན་རྣམས་ཀྱི་མགོན་སྐྱབས་མཛད་པའི་རྒྱུར་གྱུར་པའི་ཐབས་ལ་བྱ་དགོས་སོ། །ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་བ་རྣམས་ལ་ནི། ཆོས་རྣམས་ཀྱི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་སྤྲོས་པ་དང་བྲལ་བ་སྒོམ་པས་ཆོས་ཀྱི་སྐུ་དང་རྣམ་པ་རྗེས་སུ་མཐུན་པའི་ལམ་སྒོམ་པ་ཡོད་ཀྱང༌། གཟུགས་ཀྱི་སྐུ་མཚན་དཔེས་སྤྲས་པ་དང༌། རྣམ་པ་འདྲ་བར་སྒོམ་པའི་ལམ་མེད་ལ་སྔགས་ལ་ནི་ཡོད་དོ། །དེས་ན་གཞན་དོན་གཟུགས་ཀྱི་སྐུ་སྒྲུབ་པའི་ཐབས་ལ་ལམ་གྱི་ལུས་མི་འདྲ་བའི་ཁྱད་པར་ཆེན་པོ་ཡོད་པས་ཐེག་པ་གཉིས་སུ་མཛད་པ་ཡིན་ཏེ། སྤྱིར་ཐེག་པ་ཆེ་ཆུང་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་ཤེས་རབ་ཀྱིས་མི་འབྱེད་པར་ཐབས་ཀྱིས་འབྱེད་དགོས་ལ། ཁྱད་པར་དུ་ཐེག་པ་ཆེན་པོ་ལ་གཉིས་སུ་ཕྱེ་བ་ཡང་ཟབ་མོ་རྟོགས་པའི་ཤེས་རབ་ཀྱིས་མི་འབྱེད་ཀྱི་ཐབས་ཀྱིས་དབྱེ་དགོས་ཤིང༌། ཐབས་ཀྱི་གཙོ་བོ་ཡང་གཟུགས་སྐུ་སྒྲུབ་པའི་ཆ་ནས་ཡིན་ལ། གཟུགས་སྐུ་སྒྲུབ་བྱེད་ཀྱི་ཐབས་ནི་དེ་དང་རྣམ་པ་འདྲ་བར་སྒོམ་པའི་ལྷའི་རྣལ་འབྱོར་ཉིད། ཐེག་པ་གཞན་གྱི་ཐབས་ལས་མཆོག་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཉིས་པ་ནི། རྡོ་རྗེ་གུར་གྱི་ལེའུ་དང་པོ་ལས། གལ་ཏེ་སྟོང་པ་ཐབས་ཡིན་ན། །དེ་ཚེ་སངས་རྒྱས་ཉིད་མི་འགྱུར། །རྒྱུ་ལས་འབྲས་བུ་གཞན་མེད་ཕྱིར། །ཐབས་ནི་སྟོང་པ་ཉིད་མ་ཡིན། །ལྟ་བ་རྣམས་ལས་ལོག་རྣམས་དང༌། །བདག་ཏུ་ལྟ་བ་འཚོལ་རྣམས་ཀྱི། །བདག་ཏུ་འཛིན་པ་བཟློག་པའི་ཕྱིར། །རྒྱལ་བ་རྣམས་ཀྱིས་སྟོང་པར་བསྟན། །དེ་ཕྱིར་ དཀྱིལ་འཁོར་འཁོར་ལོ་ཞེས། །བདེ་བའི་ཐབས་ཀྱི་སྡོམ་པ་སྡེ། །སངས་རྒྱས་ང་རྒྱལ་རྣལ་འབྱོར་གྱིས། །སངས་རྒྱས་ཉིད་ཡུན་
Chinese
成办何种义利的佛陀，是指法身而非色身这两种。其中，以甚深证悟的智慧成办法身，以广大方便成办色身，以离方便的智慧和离智慧的方便无法成办二身。因此，必须方便与智慧不分离，这乃是大乘行者共同的宗义。如果未证悟实相之义，即使断尽一切烦恼，也无法渡过轮回的苦海。因此，甚深证悟的智慧也是与下部二圣者共同的。因此，大乘道的主要特点在于，对于具有色身福分的所化众生显现，直至轮回未空之际，作为众生怙主的救护之因的方便。对于波罗蜜多乘的行者来说，虽然有通过修习诸法之真如离戏而修习与法身形貌相似的道，但却没有修习以妙相好庄严的色身，以及形貌相似的道，而密咒乘则有。因此，在为利他成办色身之方便上，道的体性有极大差异，因此才分为二乘。总的来说，大小乘不是以空性的智慧来区分，而是以方便来区分。特别地，大乘分为二者，也不是以甚深证悟的智慧来区分，而是以方便来区分，而方便的主要方面也是从成办色身的角度而言的。成办色身的方便，正是修习与其形貌相似的本尊瑜伽，因为这胜于其他乘的方便。第二，在《金刚幕续》第一品中说：如果空性是方便，那么彼时佛陀本身不会转变，因为从因中不会有与果不同的东西。方便不是空性本身。为了遣除那些持邪见者和寻求我见者的我执，诸佛才宣说了空性。因此，称为坛城轮，是安乐之方便的集合。以佛慢瑜伽，佛陀自己长久。
English
The Buddhas who accomplish what benefit are the two, namely the Dharmakaya and not the Rupakaya. Among them, the Dharmakaya is accomplished by the wisdom of profound realization, and the Rupakaya is accomplished by vast means. The two bodies cannot be accomplished by wisdom without means and means without wisdom. Therefore, means and wisdom must be inseparable. This is the common tenet of Mahayana practitioners. If the meaning of reality is not realized, even if all defilements are exhausted, it is impossible to cross the ocean of samsara. Therefore, the wisdom of profound realization is also common to the lower two noble ones. Therefore, the main characteristic of the Mahayana path is that it appears to those who are to be tamed who have the fortune of the Rupakaya, and until samsara is empty, it is the means that becomes the cause of the protector and refuge of sentient beings. For the practitioners of the Paramita Vehicle, although there is the practice of the path that resembles the Dharmakaya by meditating on the suchness of all phenomena, which is free from elaboration, there is no practice of the Rupakaya adorned with marks and signs, and the path that resembles it, but the mantra vehicle has it. Therefore, in the means of accomplishing the Rupakaya for the benefit of others, there is a great difference in the nature of the path, and therefore it is divided into two vehicles. In general, the Great and Small Vehicles are not distinguished by the wisdom of emptiness, but by means. In particular, the Mahayana is divided into two, not by the wisdom of profound realization, but by means, and the main aspect of means is also from the perspective of accomplishing the Rupakaya. The means of accomplishing the Rupakaya is precisely the deity yoga that practices resembling its form, because it is superior to the means of other vehicles. Secondly, in the first chapter of the Vajra Tent Tantra, it says: If emptiness is the means, then the Buddha himself will not change, because there will be nothing different from the cause in the result. Means is not emptiness itself. In order to dispel the self-grasping of those who hold wrong views and those who seek self-view, the Buddhas have taught emptiness. Therefore, it is called the mandala wheel, which is the collection of the means of bliss. By the yoga of Buddha's pride, the Buddha himself for a long time.
Tibetan
རིང་མི་འགྱུར། །སྟོན་པ་སུམ་ཅུ་རྩ་གཉིས་མཚན། །མངའ་བདག་དཔེ་བྱད་བརྒྱད་ཅུར་ལྡན། །དེ་ཕྱིར་ཐབས་དེས་བསྒྲུབ་བྱ་སྟེ། །ཐབས་ནི་སྟོན་པའི་གཟུགས་ཅན་ནོ། །ཞེས་གསལ་བར་གསུངས་སོ། །འདི་དག་གིས་ནི་སྟོང་ཉིད་སྒོམ་པ་ཙམ་ཞིག་ཐབས་སུ་འདོད་པ་དགག་པ་དང༌། སྟོང་ཉིད་བསྟན་པའི་དགོས་པ་དང༌། ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པའི་ཐབས་ཆེ་བ་དང་བཅས་པ་དང༌། ཐབས་དེས་བསྒྲུབ་དགོས་པའི་རྒྱུ་མཚན་རྣམས་བསྟན་ཏེ་ཚིགས་སུ་བཅད་པ་བཞི་དང་གོ་རིམ་བཞིན་ནོ། །དེ་ལ་རྐང་པ་དང་པོའི་དོན་ནི། གུར་དུ་རང་གི་རྣམ་རྟོག་གི་དྲི་མས་སེམས་སྦགས་པར་བྱས་པས་འབད་པ་ཀུན་གྱིས་སེམས་སྦྱང་བར་བྱའོ། །ཞེས་སྔོན་དུ་བསྟན་པ་ལ་འཕྲོས་ནས། དེ་ལྟ་ན་དྲི་མ་སྦྱོང་བ་ལ་སྟོང་པ་ཉིད་ཙམ་ཞིག་བསྒོམ་པར་བྱ་སྟེ། བདག་མེད་པའི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་རྟོགས་པའི་ཤེས་རབ་ཉིད་བདག་ཏུ་འཛིན་པའི་རྣམ་རྟོག་དང་རྣམ་པ་འགལ་བ་ཡིན་གྱི་ལམ་གཞན་དང་མི་འགལ་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེས་ན་འཚང་རྒྱ་བའི་ཐབས་ནི་སྟོང་ཉིད་སྒོམ་པ་ཙམ་དུ་ཟད་ཀྱི་སྤྲོས་པ་གཞན་གྱིས་ཅི་བྱ་སྙམ་པའོ། །དེའི་ཚེ་ཐབས་དེ་ལ་ཇི་ཙམ་འབད་ཀྱང་སངས་རྒྱ་བར་མི་འགྱུར་ཏེ། དེ་འདྲ་བ་དེ་ལ་ནི་རྒྱུ་སྟོང་ཉིད་སྒོམ་པ་དེ་ལས་གཞན་འབྲས་བུའི་ཐབས་མེད་པའི་ཕྱིར་ན། ཐབས་ཀྱི་ཡན་ལག་དང་བྲལ་བས་རྒྱུ་མ་ཚང་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེའི་ཕྱིར་སྟོང་པ་ཉིད་ཙམ་ལ་གོམས་པར་བྱེད་པ་ནི་ཐབས་ཚང་བ་མ་ཡིན་ནོ། །ཚུལ་དེ་ནི་སྔགས་སུ་མ་ཟད་ཕར་ཕྱིན་གྱི་ཐེག་པའི་ལུགས་ཀྱང་ཡིན་ནོ་ཞེས་ལྷའི་རིགས་ཀྱི་བློ་གྲོས་ཀྱིས་བཤད་དེ་ལེགས་པ་ཡིན་ནོ། །འོ་ན་སྟོང་ཉིད་བསྟན་པའི་དགོས་པ་ཅི་ཡིན་སྙམ་ན། ཆོས་བདག་མེད་པ་ལ་སོགས་པའི་ལྟ་བ་ལས་ཕྱིན་ཅི་ལོག་པ་དང༌། བདག་ཏུ་ལྟ་བ་འཚོལ་བ་སྟེ་བདག་ཏུ་འཛིན་པ་ལ་མངོན་པར་ཞེན་པ་རྣམས་ཀྱི་བདག་ཏུ་འཛིན་པ་གཉིས་བཟློག་པའི་ཕྱིར་བདག་མེད་པའི་སྟོང་པ་ཉིད་བསྟན་ནོ། །འདིས་ནི་བདག་གཉིས་སུ་ཀུན་ཏུ་རྟོག་པའི་དྲི་མ་སྦྱོང་བ་ལ་གདོན་མི་ཟ་བར་བདག་མེད་པའི་དེ་ཁོན་ཉིད་རྟོགས་པའི་ལྟ་བ་བཙལ་ནས་བསྒོམ་དགོས་པར་བསྟན་ཏེ། འདི་དག་གི་ཆ་ནི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་དང་འདྲ་བ་ཡིན་ནོ། །སྟོང་ཉིད་སྒོམ་པ་ཙམ་ལ་ཐབས་མ་ཚང་ན་ཐབས་ཁྱད་པར་བ་དེ་གང་ཡིན་སྙམ་ན། སྟོང་ཉིད་སྒོམ་པ་ཙམ་ཐབས་སུ་མི་འཐད་པ་དེའི་ཕྱིར་ཐབས་ཁྱད་པར་བ་ནི་དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་འཁོར་ལོ་ཞེས་གསུངས་པ་དེའོ་ཞེས་སྦྱོར་རོ། །བདག་སྒྲུབ་པའི་ཐབས་ལས་ཀྱང༌། དེ་ནི་དེ་ཁོ་ན་ལྟར་ཡང་མ་ཡིན་ཏེ། རྒྱུ་མི