Tibetan
བ་པར་བསྒོམ་པའོ། །དེ་ལྟར་བྱས་ན་འོད་གསལ་བ་ཐོབ་ པར་འགྱུར་རོ། །ཞེས་པའི་འོད་གསལ་ནི་དོན་གྱི་འོད་གསལ་ཡིན་ལ། དེ་ཐོབ་ན་དེའི་མཇུག་ཐོགས་ཉིད་དུ་སློབ་པའི་ཟུང་འཇུག་ཐོབ་པར་འགྱུར་བས་འདིར་ཕུར་འདེབས་བྱེད་པ་པོ་ནི་སྒྱུ་ལུས་ཐོབ་ནས་སྤྱོད་པ་བྱས་པའོ། །དེ་ནི་སློབ་པའི་ཟུང་འཇུག་ཐོབ་པའི་རྗེས་སུ་ཡང་སྤྱོད་པ་བྱས་པས་དུས་འདི་ཙམ་ན་དབང་ཕྱུག་གི་ཡོན་ཏན་གྱི་མཚན་མ་འབྱུང་ཞེས་པ་དང༌། མཆོག་འགྲུབ་ཅེས་གསུངས་པ་ལྟར་དུས་ཚིགས་དེ་ལ་མ་གྲུབ་ན་ལྷ་ལ་དྲག་ཤུལ་བྱ་བ་ཡང་མཚོན་པར་ཤེས་པར་བྱ་སྟེ། གང་ཚེ་བྱང་ཆུབ་མ་གྲུབ་ན། །དྲག་ཤུལ་སྦྱོར་བས་བསྒྲུབ་པར་བྱ། །ཞེས་གསུངས་པའི་དོན་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །ལེའུ་བཅུ་བཞི་པའི་མཐའ་གཅོད་དོ།། ༒ །།རྡོ་རྗེ་ཉི་མ་ནུབ་ནས་ནི། །བསྒྲུབ་པ་ཀུན་ཏུ་བརྩམ་པར་བྱ། །ཞེས་པའི་རྐང་པ་བཞི་ཕྱི་ནང་གི་མངོན་པར་བྱང་ཆུབ་པ་གཉིས་ལ་སྦྱར་ཏེ་འགྲེལ་པར་བཤད་ལ། ཕྱི་ནང་གི་བྱང་ཆུབ་པ་གཉིས་རིམ་ལྔ་ལས་བཤད་ཚུལ་ནི། མཚན་མོ་སྣང་བའི་ཆ་སྟེ་གསལ་བ་ཉི་མའི་ཟེར་འགྱེད་སྣང་བ་མཆེད་པ་ཡིན། །མཚམས་ནི་སྣང་བ་ཐོབ་པར་རང་གི་རང་བཞིན་རྣམས་ཀྱིས་ལན་ཅིག་མིན་པར་འགྲོ ། མཚན་མིན་ཉིན་པར་མ་ཡིན་མཚམས་མིན་གང་ཞིག་རང་བཞིན་རྣམས་དང་རྣམ་བྲལ་བ། །དེ་ནི་བྱང་ཆུབ་སྐད་ཅིག་ཡིན་པར་བླ་མ་མཆོག་བཤད་རྣལ་འབྱོར་པ་ཉིད་ཡུལ། །མཚམས་ཀྱི་མཐའ་ནི་འཇིག་མིན་མུན་ནག་ཚོགས་ནི་མ་ལུས་གང་དུ་འདས་པ་དང༌། །ཇི་སྲིད་ཉི་མ་མ་ཤར་སྐད་ཅིག་འདིར་ནི་དྲི་མེད་ཡང་དག་མཐའ་རུ་བཤད། །སློབ་ དཔོན་མཆོག་ནི་རབ་རིབ་བྲལ་བས་སློབ་མ་ལ་ནི་ཕྱི་རོལ་བྱང་ཆུབ་བསྟན། །ནང་གི་བདེ་བ་རྙོག་བྲལ་སངས་རྒྱས་བྱང་ཆུབ་སྐད་ཅིག་དག་གིས་ཐོབ་པར་འགྱུར། །ཞེས་གསུངས་སོ། །དེའི་རྐང་པ་ཐ་མས་ནང་གི་མངོན་བྱང་བསྟན་ལ་ལྷག་མ་རྣམས་ཀྱིས་ཉིན་ཞག་གཅིག་ལ་བཞི་ཆར་བྱས་པ་སྟོང་པ་བཞི་དང་སྦྱར་ནས་ཕྱིའི་མངོན་བྱང་བསྟན་ནོ། །མཚན་མོ་སྣང་བའི་ཆ་སྟེ་ཞེས་པ་ནི་མཚམས་ཀྱི་སྨག་འཐུག་པོ་ཡལ་བ་ནས་བཟུང་སྟེ། ཐོ་རངས་ལ་མ་སླེབས་པའི་བར་གྱི་མཚན་མོ་ནམ་མཁའ་གཡའ་དག་ལ་ཟླ་བ་ཤར་བའི་དུས་ལ་སྣང་བ་བཞག་པའོ། །གསལ་བ་ཉི་མའི་ཟེར་འགྱེད་སྣང་བ་མཆེད་པ་ཡིན། ཞེས་པ་ནི་ནམ་མཁའ་གཡའ་དག་ལ་ཉི་འོད་དང་པོ་ཤར་ནས་མ་ནུབ་ཀྱི་བར་གྱི་དུས་ལ་སྣང་བ་མཆེད་པར་བཞག་པའོ། །མཚམས་ནི་སྣང་བ་ཐོབ་པ་ཞེས་པ་ནི་ཉི་འོད་ཕྲ་མོ་ཡང་འདས་ནས་སྨག་འཐུག་པོ་མ་སངས་ཀྱི་བར་གྱི་མཚམས་ཀྱི་མུན་པས་ནམ་མཁའ་གཡ
Chinese
是关于观想“哇”字。 这样做了，就能获得光明。 所谓的“光明”是意义上的光明。 获得它，紧接着就能获得有学的双运。因此，此处进行猛烈施加者，是获得幻身之后进行修行的人。 这是在获得有学的双运之后也进行修行，因此在这个时候，会出现自在的功德的征相，并且如所说“成就殊胜”，如果在这个时机没有成就，也应知晓这象征着对天神进行强力压制。 因为，如所说：“何时菩提未成就，当以强力之行来成就。” 这就是所说之义。 第十四章的结论。 ༒ །།金刚日落之后，应当精勤修持一切。 这四句偈颂，结合内外两种现观菩提来解释。 内外两种菩提从五次第解释的方式是：夜晚显现的部分，即光明，是太阳的光芒照射，显现扩展。 间隙是获得显现，并非一次，而是以各自的自性运行。 非夜晚非白天，非间隙，与自性等完全分离。 那是证悟的刹那，上师殊胜宣说，瑜伽士的境界。 间隙的尽头是不可毁灭的黑暗，所有聚集都已消逝的地方。 直到太阳未升起，此刹那被说为无垢真实之尽头。 殊胜上师远离昏昧，为弟子指示外在菩提。 内在的安乐，无垢染，通过佛陀菩提的刹那而获得。 如是说。 其中的最后一句偈颂指示内在现观，其余的将一日一夜分为四部分，与四空结合，指示外在现观。 “夜晚显现的部分”是指从间隙的浓厚黑暗消散开始，到黎明未至之间的夜晚，在晴朗的夜空中月亮升起时，安立为显现。“光明，是太阳的光芒照射，显现扩展”是指在晴朗的夜空中，从第一缕阳光升起到日落之间的时段，安立为显现扩展。“间隙是获得显现”是指微弱的阳光也消失后，到浓厚黑暗未散开之间的间隙，被间隙的黑暗所笼罩的夜空。
English
It is about contemplating the syllable "va". By doing so, one will attain luminosity. The so-called "luminosity" is luminosity in terms of meaning. Upon attaining it, one will immediately attain the learning union. Therefore, the one who forcefully applies here is the one who, having attained the illusory body, engages in practice. This is because after attaining the learning union, one also engages in practice, so at this time, the signs of the qualities of mastery will appear, and as it is said, "supreme accomplishment," if it is not accomplished at that time, it should also be understood that this symbolizes forcefully subduing the deity. Because, as it is said, "When enlightenment is not achieved, it should be achieved through forceful means." This is the meaning of what is said. The conclusion of chapter fourteen. ༒ །།After the vajra sun sets, one should diligently engage in all practices. These four lines are explained by applying them to the two kinds of manifest enlightenment, outer and inner. The way the two kinds of enlightenment, outer and inner, are explained from the five stages is: The part of the night that appears, that is, the light, is the spreading of the rays of the sun, the spreading of appearance. The interval is the attainment of appearance, not once, but proceeding with one's own nature. Not night, not day, not interval, whatever is completely separated from nature and so on. That is the moment of enlightenment, the supreme guru speaks, the realm of the yogi himself. The end of the interval is the indestructible darkness, where all gatherings have passed away. As long as the sun has not risen, this moment is said to be the stainless, true end. The supreme teacher, free from dimness, shows the outer enlightenment to the disciple. Inner bliss, free from defilement, is attained through the moments of Buddha's enlightenment. Thus it is said. The last line of that indicates the inner manifest enlightenment, and the rest, dividing one day and night into four parts, combining them with the four emptinesses, indicates the outer manifest enlightenment. "The part of the night that appears" means that from the time when the thick darkness of the interval dissipates, until dawn has not yet arrived, when the moon rises in the clear night sky, it is established as appearance. "The light, the rays of the sun shining, the appearance spreading" means that in the clear night sky, from the time when the first rays of sunlight rise until sunset, it is established as the spreading of appearance. "The interval is the attainment of appearance" means that after the faint sunlight has also disappeared, until the thick darkness has not dissipated, the night sky covered by the darkness of the interval.
Tibetan
འ་དག་ལ་ཁྱབ་པའི་དུས་ལ་ཉེར་ཐོབ་བཞག་པའོ། །རང་གི་རང་བཞིན་རྣམས་ཀྱིས་ཞེས་པ་ནི་སྣང་བ་གསུམ་པོ་རང་རང་གི་རང་བཞིན་གྱི་རྟོག་པ་སྡེ་ཚན་གསུམ་དུ་བཅད་པ་རྣམས་སོ། །ལན་ཅིག་མིན་པར་འགྲོ་བ་ནི་ཡང་དང་ཡང་དུ་སྣང་བ་གསུམ་ལས་ཀུན་རྟོག་རྣམས་སྐྱེ་བ་དང་ཐིམ་པའི་རིམ་གྱིས་འཇུག་པའོ། །མཚན་མིན་ནས་རྣམ་བྲལ་བ་ཞེས་པའི་བར་ནི། སྣང་བ་གསུམ་དང་རང་བཞིན་བརྒྱད་ཅུའི་རྟོག་པ་དང་བྲལ་བ་ཡིན་ལ། དེ་ནི་མངོན་པར་བྱང་ཆུབ་པའི་སྐད་ཅིག་མ་ཡིན་པར་བླ་མ་མཆོག་རྣམས་ཀྱིས་བཤད་ ཅིང་རྣལ་འབྱོར་པ་མཆོག་ཉིད་ཀྱི་ཡུལ་ལོ། །དེ་གང་ལ་བཞག་པའི་དུས་ནི་མཚམས་ཀྱི་མཐའ་ནི་ཉེར་ཐོབ་གང་ལ་བཞག་པའི་དུས་སོ། །འགྱུར་རྙིང་ལས། འཇིག་མིན་ཞེས་འབྱུང་ཡང༌། ཆག་འགྱུར་ལས། དེ་ལ་རྣམ་པར་ཟད་ཅེས་འབྱུང་བ་ལྟར་དུས་དེ་དང་སྣང་བ་གང་ལ་བཞག་པའི་དུས་མུན་ནག་གི་ཚོགས་གཉིས་པོ་མ་ལུས་པར་འདས་པ་ནས་ཇི་སྲིད་དུ་ཉི་འོད་དང་པོ་མ་ཤར་བའི་དུས་འདི་ནི་ཡང་དག་པའི་མཐའ་འོད་གསལ་དུ་བཤད་པའི་ཕྱིའི་བྱང་ཆུབ་འདི་ནི་སློབ་དཔོན་གྱིས་སློབ་མ་ལ་བསྟན་ཞེས་པའོ། །སྤྱོད་བསྡུས་ལས་གསུངས་ཚུལ་གྱི་ཕྱིའི་མངོན་བྱང་ནི་ཐོ་རངས་ཀྱི་ཐུན་མཚམས་སུ་མ་རིག་པའི་སྣང་བ་འདས་ནས་ཇི་སྲིད་ཉི་མ་གསལ་བར་མ་གྱུར་བ་སྟེ་འདི་ལ་ནི་འོད་གསལ་ཐམས་ཅད་སྟོང་པའོ། །ཞེས་བཤད་པའི་དོན་ནི་རིམ་ལྔ་ལས། ཐོབ་པ་དང་སྣང་བའི་མཚན་གྱི་དུས་གཉིས་འདས་ཤིང་ཉི་མ་མ་ཤར་བའི་བར་ལ་བཤད་པའི་ཐོ་རངས་སོ། །ཉི་མ་ཤར་བ་ན་སྣང་བ་མཆེད་པ་དང་ཉི་མ་ནུབ་པའི་མཚམས་སུ་མ་རིག་པ་དང་ཟླ་བ་ཤར་བའི་ཚེ་སྣང་བའོ་ཞེས་བཤད་དེ་འདི་རིམ་ལྔ་དང་སྦྱར་བ་ལ་བརྟེན་ནས་ཤེས་པར་ནུས་སོ། །ནང་གི་མངོན་བྱང་སྟོན་པ་ན་དང་པོར་སྨིག་རྒྱུ་ལྟ་བུ་ལ་འོད་ཟེར་ལྔའི་ཚོགས་དང་ལྡན་པར་མཐོང་ངོ༌། །གཉིས་པ་ནི་སྣང་བ་སྟེ་ཟླ་བའི་འོད་ཟེར་ལྟ་བུའོ། །གསུམ་པ་ནི་སྣང་བ་མཆེད་པ་སྟེ་ཉི་མའི་འོད་གཟེར་ལྟ་བུའོ། །བཞི་པ་ནི་སྣང་བ་ཐོབ་པ་སྟེ་མུན་པ་ལྟ་བུའོ། །དེ་ནས་མུན་པ་དང་བྲལ་བའི་སྐད་ཅིག་ལ་འོད་གསལ་བ་སྟེ་ཤིན་ཏུ་གསལ་བ་རྟག་ ཏུ་སྣང་བའི་མཚན་ཉིད་ཅན། དོན་དམ་པའི་བདེན་པའི་རང་གི་མཚན་ཉིད་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་མིག་གིས་མཐོང་བ་ཞེས་གསུངས་སོ། །འདི་ལ་དཔྱད་པར་བྱ་སྟེ་སློབ་མ་ལ་བླ་མས་ཕྱི་ནང་གི་བྱང་ཆུབ་པ་གཉིས་སྟོན་པའི་དང་པོ་ནི། ཕྱིའི་ཞག་གཅིག་ལ་བཞི་ཆར་བྱས་ནས་སྟོང་པ་བཞི་བཤད་པ་སོར་བཞག་ཏུ་བྱེད་ན་སྟོང་པ་བཞི་པ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སྐད་ཅིག་ཡིན་པ་དང༌།
Chinese
这些都安立在遍及之时，是临近获得之时。以各自的自性来说，就是将三种显现各自的自性分别划分为三个范畴。不是一次性地运行，而是指从三种显现中，所有的分别念反复生起和消融的次第。从“非相而离”到“之间”，是远离三种显现和八十自性的分别念。这并非是现证菩提的刹那，而是诸位上师所宣说，并且是瑜伽士之王的境界。那个安立在何处的时刻，就是界限的尽头，是安立临近获得之时的时刻。在古译中，有“不坏”的说法。而在新译中，如“于彼完全灭尽”所说，那个时刻和安立显现的时刻，从两种黑暗的集合完全消逝之后，直到第一道阳光未升起之时，这被说为是真实的边际光明，这外在的菩提是导师向弟子展示的。在《行集论》中所说的外在现证菩提的方式是，在黎明的交界处，无明的显现消逝后，直到太阳未显现明亮之时，这被称为一切光明皆空。所说的意义是，在五次第中，获得和显现的名称的两个时刻消逝，在太阳未升起之间所说的黎明。太阳升起时，显现增长，在太阳落山之际是无明，月亮升起之时是显现，这样说，依靠与这五次第相结合才能了解。在开示内在的现证菩提时，首先像阳焰一样，看到具有五种光芒的集合。第二是显现，如同月亮的光芒。第三是显现增长，如同太阳的光芒。第四是显现获得，如同黑暗。之后，在脱离黑暗的瞬间是光明，即非常明亮，具有恒常显现的特征。被说是以智慧之眼所见的胜义谛的自性。对此应当进行研究，上师向弟子展示外内两种菩提的第一个是：如果将外在的一昼夜分为四份，并保持宣说的四种空性，那么第四种空性就是菩提的刹那。
English
These are all established at the time of pervasiveness, which is the time of near attainment. In terms of their respective natures, it means that the three appearances are divided into three categories according to their respective natures of conceptualization. Not running in a one-time manner, but referring to the order in which all the conceptualizations repeatedly arise and dissolve from the three appearances. From "non-sign and separation" to "between," it is the separation from the conceptualizations of the three appearances and eighty natures. This is not the moment of manifest enlightenment, but is what the great teachers have declared, and it is the realm of the king of yogis. The moment when that is established is the end of the boundary, which is the moment when near attainment is established. In the old translation, there is the saying "indestructible." But in the new translation, as it says "completely exhausted in that," that moment and the moment when appearance is established, from the complete disappearance of the two collections of darkness, until the time when the first sunlight has not yet risen, this is said to be the true boundary of clear light, this external enlightenment is shown by the teacher to the disciple. The way of external manifest enlightenment as stated in the Compendium of Practice is that at the juncture of dawn, after the appearance of ignorance has passed, until the sun has not yet appeared bright, this is called the emptiness of all clear light. The meaning of what is said is that in the five stages, the two moments of the names of attainment and appearance have passed, and dawn is spoken of as being between the time when the sun has not yet risen. When the sun rises, appearance increases, and at the time of sunset it is ignorance, and when the moon rises it is appearance, it is said that it can be understood by relying on the combination with these five stages. When showing the inner manifest enlightenment, first, like a mirage, one sees a collection of five rays of light. The second is appearance, like the light of the moon. The third is the increase of appearance, like the light of the sun. The fourth is the attainment of appearance, like darkness. Then, in the moment of separation from darkness, there is clear light, which is very bright and has the characteristic of constant appearance. It is said to be the self-nature of the ultimate truth seen with the eye of wisdom. This should be studied, the first of the two external and internal enlightenments shown by the teacher to the disciple is: if one divides the external day and night into four parts and keeps the four emptinesses that are spoken of, then the fourth emptiness is the moment of enlightenment.