Tibetan
ཆུབ་སེམས་དཔའ་སྔགས་དང་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་སྒོ་ནས་སྤྱོད་པ་གཉིས་ཀ་ཡང་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཀྱི་དོན་དུ་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་ཐོབ་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་དུ་ཞུགས་པར་མཚུངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་དོན་དུ་གཉེར་བྱའི་བྱང་ཆུབ་ལ་ཡང་མཆོག་དམན་མེད་པས་དེའི་སྒོ་ནས་ཀྱང་ཐེག་པ་གཉིས་སུ་དབྱེ་བར་མི་རིགས་སོ། །ཆོས་རྣམས་ཀྱི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་རྟོགས་པའི་ལྟ་བ་ཡོད་མེད་ཀྱི་སྒོ་ནས་ཀྱང་མ་ཡིན་ཏེ། ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སོགས་པ་ངེས་དོན་གྱི་མདོ་སྡེ་རྣམས་ཀྱི་དགོངས་པ་འཕགས་པ་ཀླུ་སྒྲུབ་ཀྱིས། དབུ་མའི་བསྟན་བཅོས་སུ་གཏན་ལ་ཕབ་པ་ལས་ ལྷག་པའི་ལྟ་བ་མེད་པའི་ཕྱིར་དང༌། ཡོད་དུ་ཆུག་ཀྱང་དེས་ཐེག་པ་སོ་སོ་བ་ཡོད་པར་འཇོག་མི་ནུས་ཏེ། ཕར་ཕྱིན་གྱི་ཐེག་ཆེན་པ་ལ་དབུ་མ་པ་དང་སེམས་ཙམ་པ་གཉིས་ཡོད་ཀྱང་དེ་གཉིས་ལ་ཐེག་པ་སོ་སོ་བ་མེད་པ་བཞིན་ནོ། །ཕྱིན་དྲུག་གི་སྤྱོད་པ་ལ་སྤྱོད་པ་ཡང་གཉིས་ཀ་ལ་ཡོད་དོ། །དེའི་ཕྱིར་སྐུ་གཉིས་སྒྲུབ་པའི་ལམ་ཐབས་དང་ཤེས་རབ་ཀྱི་གཙོ་བོ་གཉིས་ལ་ཁྱད་མི་སྣང་ཞིང༌། ཕར་ཕྱིན་གྱི་ཐེག་པ་ལ་མེད་པའི་ལམ་གྱི་ཁྱད་པར་འགའ་ཞིག་ཡོད་མོད་ཀྱང་ལམ་གྱི་གཙོ་བོའི་ཁྱད་པར་མ་ཡིན་པས་དེ་ཙམ་གྱིས་ཐེག་པ་སོ་སོ་བར་བཞག་མི་ནུས་ལ། གང་ཟག་ལ་དབང་པོ་རྣོ་རྟུལ་ཡོད་པ་ཙམ་དང་ལམ་བགྲོད་པ་མྱུར་བུལ་ཡོད་པ་ཙམ་གྱིས་ཀྱང་བཞག་པར་མི་ནུས་ཏེ། ཕར་ཕྱིན་གྱི་ཐེག་པ་ལ་དེ་དག་གི་ཁྱད་པར་དུ་མ་ཡོད་ཀྱང་ཐེག་པ་སོ་སོ་བ་མེད་པ་བཞིན་ནོ། །གཞན་དུ་ན་སྔགས་ཀྱི་ཐེག་པ་ཉིད་ལ་ཡང་ཐེག་པ་སོ་སོ་བ་དུ་མ་གཞག་དགོས་པར་འགྱུར་རོ་ཞེ་ན།གཉིས་པ་ལ་གཉིས། དངོས་ཀྱི་དོན་བསྟན་པ་དང༌། དེའི་ཁུངས་དགོད་པའོ། །དང་པོ་ནི། འདིར་བགྲོད་པར་བྱ་བ་འབྲས་བུའི་ཐེག་པ་ལ་ནི། སྔགས་དང་ཕར་ཕྱིན་གཉིས་མཆོག་དམན་གྱི་ཁྱད་པར་མེད་དེ། ལམ་གཉིས་ཀའི་ཐོབ་བྱ་ཡང་སྐྱོན་ཀུན་ཟད་དང་ཡོན་ཏན་ཀུན་རྫོགས་ཀྱི་སངས་རྒྱས་སུ་མཚུངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེས་ན་འདིས་བགྲོད་པ་རྒྱུའི་ཐེག་པའི་ཁྱད་པར་ཡིན་ལ། དེ་ལ་ཡང་རྟོགས་པ་ལྟ་བ་དང༌། བསམ་པ་སེམས་བསྐྱེད་དང༌། སྤྱོད་ པ་ཕྱིན་དྲུག་ལ་སློབ་པ་ཙམ་ལ་ཁྱད་པར་མེད་པས་དེ་དག་གི་སྒོ་ནས་དབྱེ་བར་མི་ནུས་སོ། །འོ་ན་གང་ནས་འབྱེད་སྙམ་ན། ཐེག་ཆེན་པ་གཉིས་ཀའི་ཡང་མངོན་པར་འདོད་པའི་དོན་གྱི་གཙོ་བོ་ནི་གཞན་དོན་ཡིན་གྱི་རང་གི་ཐོབ་བྱའི་དོན་བྱང་ཆུབ་མིན་ཏེ། སངས་རྒྱས་ཀྱང་གཞན་དོན་སྒྲུབ་པའི་ཐབས་སུ་མཐོང་ནས་དེའི་ཡན་ལག་ཏུ་དོན་དུ་གཉེར་བའི་ཕྱིར་ཏེ། མངོན་རྟོགས་རྒྱན་ལས། སེམས་བསྐྱེད་པ་ནི་གཞན་དོན་ཕྱིར། །ཡང་ངག་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་འདོད། །ཅེས་གསུངས་པའི་ཕྱིར་དང་སེམས་བསྐྱེད་འདྲ་བའི་ཕྱིར་རོ། །གདུལ་བྱ་ལ་དངོས་སུ་སྣང་ནས་དེ་དག་གི་དོན་སྒྲུབ་པའི་སངས་རྒྱས་ནི་ཆོས་ཀྱི་སྐུ་མིན་གྱི་གཟུགས་ཀྱི་སྐུ་རྣམ་པ་གཉིས་ཡིན་ནོ། །དེ་ལ་ཟབ་མོ་རྟོགས་པའི་ཤེས་རབ་ཀྱིས་ཆོས་ཀྱི་སྐུ་དང༌། རྒྱ་ཆེ་བའི་ཐབས་ཀྱིས་གཟུགས་ཀྱི་སྐུ་སྒྲུབ་པ་དང༌། ཐབས་དང་བྲལ་བའི་ཤེས་རབ་དང་ཤེས་རབ་དང་བྲལ་བའི་ཐབས་ཀྱིས་སྐུ་གཉིས་སྒྲུབ་པར་མི་ནུས་པས། ཐབས་དང་ཤེས་རབ་ཡ་མ་བྲལ་བ་དགོས་སོ་ཞེས་པ་འདི་ནི་ཐེག་པ་ཆེན་པོ་པ་སྤྱིའི་གྲུབ་པའི་མཐའོ། །གནས་ལུགས་ཀྱི་དོན་མ་རྟོགས་པར་ཉོན་མོངས་པ་ཐམས་ཅད་ཟད་པར་བྱས་ནས་འཁོར་བའི་རྒྱ་མཚོའི་ཕ་རོལ་ཏུ་རྒལ་བར་མི་ནུས་པས། ཟབ་མོ་རྟོགས་པའི་ཤེས་རབ་ནི་འཕགས་པ་འོག་མ་གཉིས་དང་ཡང་ཐུན་མོང་བའོ། །དེའི་ཕྱིར་ཐེག་ཆེན་གྱི་ལམ་གྱི་ཁྱད་པར་གྱི་གཙོ་བོ་ནི་གཟུགས་ཀྱི་སྐུ་སྐལ་བ་དང་ལྡན་ པའི་གདུལ་བྱ་ལ་སྣང་ནས། འཁོར་བ་ཇི་སྲིད་གནས་ཀྱི་བར་དུ་སེམས་ཅན་རྣམས་ཀྱི་མགོན་སྐྱབས་མཛད་པའི་རྒྱུར་གྱུར་པའི་ཐབས་ལ་བྱ་དགོས་སོ། །ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་བ་རྣམས་ལ་ནི། ཆོས་རྣམས་ཀྱི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་སྤྲོས་པ་དང་བྲལ་བ་སྒོམ་པས་ཆོས་ཀྱི་སྐུ་དང་རྣམ་པ་རྗེས་སུ་མཐུན་པའི་ལམ་སྒོམ་པ་ཡོད་ཀྱང༌། གཟུགས་ཀྱི་སྐུ་མཚན་དཔེས་སྤྲས་པ་དང༌། རྣམ་པ་འདྲ་བར་སྒོམ་པའི་ལམ་མེད་ལ་སྔགས་ལ་ནི་ཡོད་དོ། །དེས་ན་གཞན་དོན་གཟུགས་ཀྱི་སྐུ་སྒྲུབ་པའི་ཐབས་ལ་ལམ་གྱི་ལུས་མི་འདྲ་བའི་ཁྱད་པར་ཆེན་པོ་ཡོད་པས་ཐེག་པ་གཉིས་སུ་མཛད་པ་ཡིན་ཏེ། སྤྱིར་ཐེག་པ་ཆེ་ཆུང་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་ཤེས་རབ་ཀྱིས་མི་འབྱེད་པར་ཐབས་ཀྱིས་འབྱེད་དགོས་ལ། ཁྱད་པར་དུ་ཐེག་པ་ཆེན་པོ་ལ་གཉིས་སུ་ཕྱེ་བ་ཡང་ཟབ་མོ་རྟོགས་པའི་ཤེས་རབ་ཀྱིས་མི་འབྱེད་ཀྱི་ཐབས་ཀྱིས་དབྱེ་དགོས་ཤིང༌། ཐབས་ཀྱི་གཙོ་བོ་ཡང་གཟུགས་སྐུ་སྒྲུབ་པའི་ཆ་ནས་ཡིན་ལ། གཟུགས་སྐུ་སྒྲུབ་བྱེད་ཀྱི་ཐབས་ནི་དེ་དང་རྣམ་པ་འདྲ་བར་སྒོམ་པའི་ལྷའི་རྣལ་འབྱོར་ཉིད། ཐེག་པ་གཞན་གྱི་ཐབས་ལས་མཆོག་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཉིས་པ་ནི། རྡོ་རྗེ་གུར་གྱི་ལེའུ་དང་པོ་ལས། གལ་ཏེ་སྟོང་པ་ཐབས་ཡིན་ན། །དེ་ཚེ་སངས་རྒྱས་ཉིད་མི་འགྱུར། །རྒྱུ་ལས་འབྲས་བུ་གཞན་མེད་ཕྱིར། །ཐབས་ནི་སྟོང་པ་ཉིད་མ་ཡིན། །ལྟ་བ་རྣམས་ལས་ལོག་རྣམས་དང༌། །བདག་ཏུ་ལྟ་བ་འ
Chinese
菩萨通过密咒和波罗蜜多的途径行持，二者都同样是为了利益一切众生而证得圆满正等觉佛陀。因此，所追求的菩提也没有高下之分，因此也不能通过这个来区分两种乘。也不是通过有无证悟诸法实相的见解来区分，因为对于般若波罗蜜多等了义经部的意趣，圣者龙树已经在中观论著中确定，没有比这更高的见解了。即使有，也不能以此来确定存在不同的乘，就像波罗蜜多的大乘中有中观派和唯识派，但这两者之间并没有不同的乘一样。六度的行持，两种乘都有。因此，成就二身的道之方便和智慧的主要部分没有差别，虽然波罗蜜多乘中有一些没有的道的差别，但不是道的主要差别，因此不能仅凭这些就确定为不同的乘。也不能仅仅因为众生有利根和钝根，以及行道有快慢就确定为不同的乘，就像波罗蜜多乘中有这些诸多的差别，但并没有不同的乘一样。否则，密咒乘本身也需要安立众多的不同乘吗？第二部分分为两点：一是宣说实际意义，二是引用其来源。第一点是：在此所要行持的果乘，密咒和波罗蜜多二者没有高下的差别，因为两种道的所要获得的也是断除一切过失和圆满一切功德的佛陀。因此，这是行持因乘的差别，而且对于因乘来说，在证悟的见解、发心的意乐、以及行持六度等方面没有差别，因此不能通过这些来区分。那么应该从哪里区分呢？两种大乘都明显希求的意义的主要部分是利他，而不是自己所要获得的菩提，因为将佛陀也视为成办利他的方便，并作为其一部分。
English
Bodhisattvas, through the path of mantra and pāramitā, both equally embark on the path to attain complete and perfect enlightenment for the benefit of all sentient beings. Therefore, there is no distinction of superior or inferior in the Bodhi that is sought, and thus the two vehicles cannot be distinguished by this. Nor is it distinguished by the presence or absence of the view of realizing the true nature of all phenomena, because the intention of the definitive sūtras such as the Prajñāpāramitā, the venerable Nāgārjuna has determined in the treatises of Madhyamaka, there is no higher view than this. Even if there were, it could not be used to establish the existence of separate vehicles, just as there are Madhyamaka and Yogācāra in the Mahāyāna of Pāramitā, but there are no separate vehicles between the two. The practice of the six pāramitās, both vehicles have practice. Therefore, there is no difference between the means of accomplishing the two bodies and the main part of wisdom, although there are some differences in the path that are not present in the Pāramitā vehicle, but they are not the main differences of the path, so they cannot be determined as separate vehicles by these alone. Nor can it be determined as different vehicles merely because beings have sharp and dull faculties, and the path is traveled quickly or slowly, just as there are many differences in the Pāramitā vehicle, but there are no separate vehicles. Otherwise, would the mantra vehicle itself also need to establish many different vehicles? The second part is divided into two points: first, explaining the actual meaning, and second, quoting its source. The first point is: here, in the resultant vehicle to be practiced, there is no difference of superior or inferior between mantra and pāramitā, because what is to be obtained by both paths is also the Buddha who has eliminated all faults and perfected all qualities. Therefore, this is the difference of practicing the causal vehicle, and for the causal vehicle, there is no difference in the view of realization, the intention of bodhicitta, and the practice of studying the six pāramitās, so it cannot be distinguished by these. Then where should it be distinguished from? The main part of the meaning that both Mahāyāna clearly desire is benefiting others, not the Bodhi to be obtained by oneself, because the Buddha is also seen as a means of accomplishing the benefit of others and as a part of it.
Chinese
是为了追求利他之故。如《现观庄严论》云：发心为利他，亦欲圆满菩提。如是说之故，及与发心相似之故。能于所化前真实显现，成办彼等之义之佛陀，乃是色身而非法身。其中，以甚深证悟之智慧成就法身，以广大方便成就色身，若离方便之智慧及离智慧之方便，则不能成就二身。故方便与智慧不可分离，此乃大乘行者之共同宗义。若未证悟实相之义，则不能断尽一切烦恼而度越轮回之苦海。故甚深证悟之智慧，亦是与下二部圣者所共通。是故，大乘道之主要特点，在于为了能于具缘所化前显现色身，乃至轮回未空之际，成为利益有情之怙主救护，而应着重于此方便。然对于波罗蜜多乘行者而言，虽有修习远离戏论之诸法实性，以及修习与法身之体性相顺之道的，却无有以妙相好庄严之色身，以及修习与其形相相似之道的，然密咒乘则有。是故，在为利他而成就色身之方便上，道的体性有极大之不同，因此方有二乘之分。总的来说，大小乘并非以空性之智慧来区分，而应以方便来区分。尤其，大乘之二分，亦非以甚深证悟之智慧来区分，而应以方便来区分，而方便之主要方面，则在于成就色身之分。而成就色身之方便，即是修习与其形相相似之本尊瑜伽，此乃胜于其他乘之方便。第二，于《金刚帐续》第一品中云：若谓空性是方便，尔时佛陀即不转，因中无有异果故，方便非是空性性。以及诸邪见者，与执着我者。
English
It is for the sake of pursuing the benefit of others. As it is said in the Ornament for Clear Realization: "The mind of enlightenment is for the sake of others, and also desires the perfect Bodhi." It is said so because it is similar to the mind of enlightenment. The Buddhas who actually appear to those who are to be tamed and accomplish their benefit are the two forms of the Form Body, not the Dharma Body. Among them, the Dharma Body is accomplished by the wisdom of profound realization, and the Form Body is accomplished by vast means. Without wisdom separate from means, and means separate from wisdom, the two bodies cannot be accomplished. Therefore, means and wisdom must be inseparable. This is the common tenet of the Mahayana practitioners. If one does not realize the meaning of reality, one cannot exhaust all afflictions and cross the ocean of samsara. Therefore, the wisdom of profound realization is also common to the two lower noble ones. Therefore, the main characteristic of the Mahayana path is that in order to manifest the Form Body to those who are to be tamed and have the fortune, and to become the protector and refuge of sentient beings until samsara is empty, one should focus on this means. However, for the Paramita practitioners, although there is the practice of meditating on the reality of all phenomena, which is free from elaboration, and the practice of the path that is in accordance with the nature of the Dharma Body, there is no Form Body adorned with excellent marks and signs, and no practice of the path that is similar to its form, but the mantra vehicle has it. Therefore, in the means of accomplishing the Form Body for the benefit of others, there is a great difference in the nature of the path, and therefore there are two vehicles. In general, the Great and Small Vehicles are not distinguished by the wisdom of emptiness, but should be distinguished by means. In particular, the two divisions of the Great Vehicle are also not distinguished by the wisdom of profound realization, but should be distinguished by means, and the main aspect of means is the aspect of accomplishing the Form Body. And the means of accomplishing the Form Body is the deity yoga of meditating in a form similar to it, which is superior to the means of other vehicles. Secondly, in the first chapter of the Vajra Tent Tantra, it is said: "If emptiness is said to be the means, then the Buddha will not transform, because there is no different result from the cause, the means is not the nature of emptiness." And those who have wrong views, and those who cling to self.