Tibetan
་པའི་མིང་ཅན་ནི། ཨ་ཧཾ་གིས་མཚོན་པ་དྲུག་པ་རྡོ་རྗེ་འཆང་གི་མིང་ཅན་ནོ། །དྲུག་གི་མིང་ཅན་ཞེས་པ་ལྟར་ན། སྔགས་ཚན་པ་དྲུག་གིས་མཚོན་པའི་འོད་གསལ་གྱི་ཡེ་ཤེས་ལྔ་དང་ཟུང་འཇུག་གི་མིང་ཅན་དྲུག་གོ །དངོས་མེད་ཀྱི་གནས་ནི་གང་ལ་རྒྱལ་བ་རྣམས་གནས་པའི་འོད་གསལ་ལོ། །དེའི་བདག་ཉིད་ཅན་ནི་ཟུང་འཇུག་གི་སྐུའོ། །དེ་ནི་སངས་རྒྱས་རྣམས་རྗེས་སུ་མཉེས་པར་བྱེད་པའི་མཆོག་གོ །འདིར་རྗེས་ཆགས་ཀྱི་སྔགས་འདི་ལ་ཚན་པ་གསུམ་དུ་བཅད་པ་རྒྱུད་ན་མི་གསལ་ཡང༌། སྔགས་ཀྱི་ང་རྒྱལ་འཛིན་པ་གཞན་བཞི་ལ་གསུམ་དུ་བཅད་པ་འདི་ལའང་འདྲ་བས། གསུམ་དུ་བཅད་ལ་དེའི་དོན་ཟུང་འཇུག་པའི་སྐུ་གསུང་ཐུགས་ཀྱི་རྡོ་རྗེ་གསུམ་ལ་བྱའོ། །མཆོད་པའི་སྔགས་ཀྱིས་ང་རྒྱལ་འཛིན་པའི་ངེས་དོན་ཀྱང་ལུང་སྟོན་ལས། ༀ་ཞེས་བྱ་བ་དང་པོར་ལྡན། །སརྦ་ཏ་ཐཱ་ག་ཏ་གཉིས། །པུ་ཙྪ་རྣམ་པར་ཐར་པའི་མིང༌། །བཛྲ་སེམས་ནི་རྣམ་སྒོམ་པ། ། སྭ་བྷཱ་བ་ཨཱདྨ་ཀ་ཞེས་བཤད། །ཨ་ཧཾ་ཕ་རོལ་ཕྱིན་ཞེས་བྱ། །ལྔ་པོ་དྲུག་དང་གསུམ་དུ་བཤད། །གཟུགས་དང་སྒྲ་དང་དྲི་དང་རོ། །རེག་བྱ་དང་ནི་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས། །དེ་དག་དངོས་མེད་གྱུར་བྱས་པ། །དེ་ནི་སངས་རྒྱས་མཆོད་མཆོག་ཡིན། །ཞེས་གསུངས་སོ། །སྔོན་བྱུང་ལ་མཆོད་པའི་སྔགས་དོན་གྲུབ་ཀྱིས་གསུངས་པ་བཞིན་དུ། རྗེས་འཇུག་ལ་ཡང་དོན་གྲུབ་ཀྱི་ང་རྒྱལ་གྱིས་བྱེད་པ་མདོ་བསྲེ་གཉིས་ཀྱི་དགོངས་པའོ། །རྣམ་པར་ཐར་པ་ནི་རྣམ་ཐར་སྒོ་གསུམ་ཞེས་པས་གསུམ་པའི་མིང་ངོ༌། །སེམས་ནི་རྣམ་བསྒོམས་ཞེས་པ་སྣང་མཆེད་ཐོབ་གསུམ་གྱི་སེམས་གསུམ་དང་འོད་གསལ་གྱི་སེམས་བཞི་བསྒོམ་པར་གསུངས་པ་བཞིའི་གྲངས་སོ། །སྭ་བྷཱ་བ་ཨཱདྨ་ཀ་ཞེས་པ་སྔར་འདོད་པ་ཞེས་བསྟན་པས་གྲངས་ལྔ་པའོ། །ཨ་ཧཾ་ནི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་དྲུག་ཅེས་པས་དྲུག་པའོ། །དྲུག་དུ་བཤད་པ་ནི་ཡུལ་དྲུག་འོད་གསལ་དུ་ཞུགས་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ལྡོག་པ་དྲུག་གོ །ཡང་སྔགས་ཚན་པ་གསུམ་དུ་བཅད་པ་ལྟར་ན་འོད་གསལ་གྱི་ཡེ་ཤེས་ཉིད་ལ་རྡོ་རྗེ་གསུམ་དུ་ཕྱེ་བའོ། །ཡང་དྲུག་དུ་འཆད་ཚུལ་ལ་འགྲེལ་པར་དྲངས་པའི་དོན་བཤད་པ་ལྟར་འོད་གསལ་ལས་ལངས་པའི་སྐབས་ཀྱི་དབང་ཤེས་ལྔས་ཡུལ་ལྔ་ལ་ལོངས་སྤྱོད་པའི་སྟེང་དུ། ཡིད་ཀྱི་ཤེས་པས་ཡུལ་དྲུག་པ་ཆོས་ལ་བདེ་སྟོང་གི་ངོ་བོར་བལྟས་ནས་ལོངས་སྤྱོད་པ་བསྟན་ཏོ། །སྔགས་ལ་དམིགས་པའི་ལུས་དང་ནི། ཞེས་པའི་རྐང་པ་བཞི་པོ་འདི་སྤྱོད་བསྡུས་སུ་ རིགས་གཅིག་གི་ལུས་དབེན་གྱི་སྐབས་སུ་དྲངས་ནས་དེའི་དོན་སྐུ
Chinese
的名字是，以阿హం（藏文，梵文天城体：अहं，梵文羅馬擬音：Ahaṃ，漢語字面意思：我）为代表的第六位是金刚持的名字。所谓六名，是指以六咒为代表的光明五智和双运之名。无实之境，是诸佛所住之光明。其自性是双运之身。那是令诸佛欢喜的至高无上之物。这里，虽然续部中没有明确说明将此后生咒分为三部分，但与其他四种执持咒慢者分为三部分的情况相同。分为三部分，其意义在于双运之身语意之金刚三。供养咒执持我慢的真实含义也来自经文的指示：嗡（藏文：ༀ，梵文天城体：ओ，梵文羅馬擬音：Oṃ，漢語字面意思：嗡）是第一，萨瓦达塔嘎达（藏文，梵文天城体：सर्वतथागत，梵文羅馬擬音：Sarvatathāgata，漢語字面意思：一切如来）是第二，布扎是解脱之名，班杂（藏文，梵文天城体：वज्र，梵文羅馬擬音：Vajra，漢語字面意思：金刚）心是观想，斯瓦巴瓦阿玛嘎（藏文，梵文天城体：स्वभाव आत्माक，梵文羅馬擬音：Svabhāva ātmaka，漢語字面意思：自性我）如是说，阿హం（藏文，梵文天城体：अहं，梵文羅馬擬音：Ahaṃ，漢語字面意思：我）是度，五者说为六和三，色声香味触法界，这些都变成无实，那就是最上的佛供。如是说。如前，供养咒如义成就所说，后世也以义成就的我慢来做，是经律二者的密意。解脱是解脱门三，是第三个名字。心是观想，意思是观想显增得三心和光明心四，是四的数目。斯瓦巴瓦阿玛嘎（藏文，梵文天城体：स्वभाव आत्माक，梵文羅馬擬音：Svabhāva ātmaka，漢語字面意思：自性我）如前所示是欲，所以是第五个数字。阿హం（藏文，梵文天城体：अहं，梵文羅馬擬音：Ahaṃ，漢語字面意思：我）是度六，所以是第六个。说为六，是指六境融入光明时的六种智慧的转变。又如咒语分为三部分，光明智慧本身也分为金刚三。又如解释六种方式，如解释中所引用的意义，从光明中升起时，五根识享用五境之上，意识以空乐的自性看待第六境法而享用。咒所缘之身等四句，在行集要中，引用在同一类的身远离时，其意义是身
English
whose name is, the sixth represented by Ahaṃ (Tibetan, Sanskrit Devanagari: अहं, Sanskrit Romanization: Ahaṃ, Chinese literal meaning: I) is the name of Vajradhara. As the name of six, it refers to the five clear light wisdoms represented by the six mantras and the name of the union of two. The state of non-existence is the clear light in which all the Buddhas reside. Its nature is the body of union of two. That is the supreme thing that pleases all the Buddhas. Here, although it is not clear in the tantra to divide this subsequent attachment mantra into three parts, it is the same as dividing the other four mantra pride holders into three parts. Divided into three parts, its meaning lies in the three vajras of the body, speech, and mind of the union of two. The true meaning of holding the pride of the offering mantra is also indicated by the scriptures: Oṃ (Tibetan: ༀ, Sanskrit Devanagari: ओ, Sanskrit Romanization: Oṃ, Chinese literal meaning: Om) is the first, Sarvatathāgata (Tibetan, Sanskrit Devanagari: सर्वतथागत, Sanskrit Romanization: Sarvatathāgata, Chinese literal meaning: All Tathagatas) is the second, Puja is the name of liberation, Vajra (Tibetan, Sanskrit Devanagari: वज्र, Sanskrit Romanization: Vajra, Chinese literal meaning: Diamond) mind is contemplation, Svabhāva ātmaka (Tibetan, Sanskrit Devanagari: स्वभाव आत्माक, Sanskrit Romanization: Svabhāva ātmaka, Chinese literal meaning: Self-nature self) is said, Ahaṃ (Tibetan, Sanskrit Devanagari: अहं, Sanskrit Romanization: Ahaṃ, Chinese literal meaning: I) is the crossing over, the five are said to be six and three, form, sound, smell, taste, touch and the realm of phenomena, these all become non-existent, that is the supreme offering to the Buddhas. It is said. As before, the offering mantra is as said by Don Grub, and in later generations, it is also done with the pride of Don Grub, which is the secret meaning of both sutra and tantra. Liberation is the three doors of liberation, which is the third name. Mind is contemplation, meaning contemplating the three minds of appearance, increase, and attainment and the four clear light minds, which is the number four. Svabhāva ātmaka (Tibetan, Sanskrit Devanagari: स्वभाव आत्माक, Sanskrit Romanization: Svabhāva ātmaka, Chinese literal meaning: Self-nature self) as previously shown is desire, so it is the fifth number. Ahaṃ (Tibetan, Sanskrit Devanagari: अहं, Sanskrit Romanization: Ahaṃ, Chinese literal meaning: I) is the crossing over six, so it is the sixth. Saying it is six refers to the six transformations of wisdom when the six objects dissolve into clear light. Also, as the mantra is divided into three parts, the clear light wisdom itself is also divided into the three vajras. Also, as explained in the explanation of the six ways, as the meaning quoted in the explanation, when rising from the clear light, the five sense consciousnesses enjoy the five objects, and the mind consciousness enjoys the sixth object, phenomena, by viewing it as the nature of bliss and emptiness. The four lines of the body etc. focused on the mantra, in the Compendium of Conduct, are quoted in the context of the solitary body of the same kind, and its meaning is the body
Tibetan
་རྡོ་རྗེར་གྱུར་ནས། རྐན་དང་ལྕེ་དང་མཆུ་ཚོགས་པ་ལས་གསུང་རྡོ་རྗེ་ལ་འཇུག་ལ། ཐུགས་རྡོ་རྗེ་ནི་དེ་ལ་སྐུལ་བར་བྱེད་པ་ཡིན་ཏེ་དེ་ལྟར་གསུམ་ཚོགས་པ་ལས་ཡིད་དགའ་ཞིང་ཚིམ་པར་བྱེད་པའི་དངོས་གྲུབ་བསྒྲུབ་པར་བྱའོ་ཞེས་བཤད་པ་དང༌། འདིར་རིམ་པ་དྲུག་ལ་བཤད་པ་གཉིས་མི་འགལ་ཏེ་རྡོ་རྗེའི་ཚིག་རེ་ལ་བཤད་པ་མི་འདྲ་བ་མང་པོ་འཇུག་ཏུ་རུང་བར་སླར་ཡང་འཆད་པར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ། །འདིར་ངག་དབེན་གྱི་སྒྲུབ་བྱེད་དུ་གསུངས་པའི་ལུས་དབེན་ནི་རིམ་གཉིས་གང་དུ་འཇོག་པ་ལ་མི་མཐུན་ཏེ། འདི་ལྟར་ཨ་བྷྱ་དང༌། ཐུབ་པ་དཔལ་དང༌། ལཀྵྨཱི་དང༌། སྐལ་ལྡན་གྲགས་པ་སོགས་མང་པོས་ལུས་དབེན་བསྐྱེད་རིམ་དུ་བཤད་ལ། བླ་མ་བཙུན་མོ་ཅན་དང་མངོན་ཤེས་ཅན་གཉིས་རྫོགས་རིམ་དུ་བཞེད་ཅིང༌། ནག་པོ་དམ་ཚིག་རྡོ་རྗེས་རིགས་བརྒྱ་དང༌། རིགས་ལྔ་དང་རིགས་གསུམ་གྱི་ལུས་དབེན་བསྐྱེད་རིམ་དང༌། རིགས་གཅིག་གི་ལུས་དབེན་རྫོགས་རིམ་དུ་བཞེད་ཅེས་རྗེ་འགོས་ཀྱིས་སྟོང་ཐུན་ལས་བཤད་དོ། །དེ་ལྟར་མི་མཐུན་པ་འོང་བ་ནི། སྤྱོད་བསྡུས་ལས། དྲན་པ་གཅིག་པ་དང་རྟོག་པའི་རྣལ་འབྱོར་ལ་ལོབས་པ་ན་ལས་དང་པོ་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ལ་གནས་པ་དང༌། དེ་ལ་གནས་ཟིན་པའི་འོག་ཏུ་ལུས་དབེན་ལ་སློབ་པར་གསུངས་པ་དང༌། བསྐྱེད་པའི་རིམ་པ་ནས་བརྩམས་ཏེ་ལུས་རྣམ་པར་དབེན་པའི་མཐར་ཐུག་པའི་བར་དུ་ཞེས་དེ་གཉིས་སོ་སོར་གསུངས་པ་ལ་བརྟེན་ནས་ རྫོགས་རིམ་དུ་འཇོག་གོ །ལས་དང་པོ་པ་ནི་འདི་པའི་ལུགས་ཀྱིས་བསྐྱེད་རིམ་ཐོག་མར་སྒོམ་པ་ནས་དེ་མཐར་ཕྱིན་པའི་བར་ལ་བཞེད་དེ། རིམ་ལྔར། དང་པོ་ལས་ཀྱི་སྦྱོར་བ་ཡིས། །ས་བརྒྱད་པ་ནི་ཐོབ་པར་འགྱུར། །ཞེས་གསུངས་ཤིང༌། སྤྱོད་བསྡུས་ལས། རྡོ་རྗེ་ཐེག་པ་འདི་ལ་བསྐྱེད་པའི་རིམ་པ་ལ་བསླབས་ནས་ས་བརྒྱད་པ་འཐོབ་སྟེ། ཞེས་གསུངས་པ་བཞིན་ནོ། །ཡང་སྤྱོད་བསྡུས་ལས། ཕུང་པོ་དང་ཁམས་དང་སྐྱེ་མཆེད་ལ་སོགས་པ་བཤད་མ་ཐག་པ་ནི་ལུས་རྣམ་པར་དབེན་པ་སྟེ་དེ་ལ་ལྷ་རྣམ་པར་འགོད་པ་ནི་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ཐུན་མོང་སྟེ་རགས་པའི་རྣལ་འབྱོར་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཞེས་གསུངས་ཤིང༌། དེའི་འཕྲོ་ནས་ངག་དབེན་བསྐྱེད་རིམ་པའི་ཡུལ་མིན་ཏེ་ཤིན་ཏུ་ཕྲ་བའི་ཕྱིར་རོ། །ཞེས་བཤད་པའི་ཤུགས་ཀྱིས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ཐུན་མོང་ཞེས་པ་རིམ་གཉིས་ཀྱི་ཐུན་མོང་དུ་བསྟན་པ་ལ་བརྟེན་ནས་རིམ་པ་གཉིས་ཀའི་ཆར་མཛད་དོ། །བསྐྱེད་རིམ་དུ་འཇོག་པ་རྣམས་ཀྱིས་ནི་ཕུང་སོགས་ལྷར་བསྒོམ་ཚུལ་བསྐྱེད་རིམ་པའི་ལྷ་སོ་སོའི་རྣམ
Chinese
变成金刚后，从喉咙、舌头和嘴唇的集合中进入语金刚，而意金刚则是推动它的，这样三者集合起来，就能成就令人心生欢喜和满足的悉地，如是说。这里所说的六个次第与之前的两种次第并不矛盾，因为金刚的每一个词都可以包含许多不同的解释，这一点将在后面再次阐述。这里，对于作为语寂静之修行方法的身体寂静，在安立于生起次第还是圆满次第上存在分歧。例如，阿毗、图巴巴、拉克什米、格勒丹扎巴等许多人将身体寂静解释为生起次第，而喇嘛比丘尼和具神通者则认为是圆满次第。黑誓言金刚则认为，百部、五部和三部的身体寂静属于生起次第，而一部的身体寂静属于圆满次第，杰俄在《空性论》中如是说。之所以出现这种不一致，是因为《行集》中说：“当习惯于专注和分别的瑜伽时，初学者的三摩地得以安住，在安住之后，才开始修习身体寂静。”并且说：“从生起次第开始，直到身体完全寂静的终极阶段。”这两者是分别说明的，因此安立于圆满次第。初学者按照这种说法，是从最初修学生起次第到最终完成之间。在《次第五》中说：“最初通过行为的结合，就能获得第八地。”《行集》中也说：“在此金刚乘中，通过修学生起次第，就能获得第八地。”正如所说的那样。又，《行集》中说：“刚讲完蕴、界、处等就是身体完全寂静，在那里安立本尊是所有人的共同之处，因为这是粗略的瑜伽。”并且说：“之后，语寂静不是生起次第的对境，因为它非常微细。”通过这句话的暗示，所有人的共同之处被认为是两种次第的共同之处，因此被认为是两种次第的范畴。安立于生起次第的人们，则认为将蕴等观想为本尊的方式是生起次第中各个本尊的相
English
Having become Vajra, from the gathering of throat, tongue, and lips, one enters speech Vajra, and mind Vajra is what propels it, thus the three gathering together, one should accomplish the siddhi that makes the mind happy and content, thus it is said. Here, the two explanations of six stages are not contradictory, because each word of Vajra can contain many different explanations, which will be explained again later. Here, regarding body solitude, which is said to be the means of accomplishing speech solitude, there is disagreement as to whether it should be placed in the generation stage or the completion stage. For example, Abhaya, Thubpawa, Lakshmi, Keldan Drakpa, and many others explain body solitude as the generation stage, while Lama Bhikshuni and those with clairvoyance consider it to be the completion stage. Black Samaya Vajra considers the body solitude of the hundred families, five families, and three families to be the generation stage, and the body solitude of one family to be the completion stage, as Je Gho says in the Empty Talk. The reason for this disagreement is that the Compendium of Conduct says, "When one is accustomed to single-pointedness and the yoga of thought, the beginner's samadhi abides, and after abiding in it, one should train in body solitude." And it says, "Starting from the generation stage, up to the ultimate end of complete body solitude." These two are explained separately, therefore it is placed in the completion stage. The beginner, according to this system, is from the initial practice of the generation stage to the completion of it. In the Five Stages, it says, "Initially, through the union of action, the eighth ground will be attained." And the Compendium of Conduct also says, "In this Vajrayana, by training in the generation stage, the eighth ground is attained." Just as it is said. Also, the Compendium of Conduct says, "As soon as the aggregates, elements, and sense bases, etc., are explained, that is complete body solitude, and establishing deities there is common to all, because it is coarse yoga." And it says, "After that, speech solitude is not the object of the generation stage, because it is very subtle." By the implication of this statement, the commonality of all is shown to be the commonality of the two stages, therefore it is considered to be in the category of both stages. Those who place it in the generation stage consider the way of contemplating the aggregates, etc., as deities to be the aspects of the individual deities of the generation stage.