Tibetan
འགྲེལ་བ་ཀུན་སྙིང་གིས་མཛད་པར་བྱས་པ་ནི། སློབ་དཔོན་དྲི་མེད་སྦས་པའི་འགྲེལ་པར་ཡང་དེའི་ལེའུ་ལྔ་པའི་བཤད་པ་བཀོད་ཅིང་ཁུངས་མ་ཡིན་ནོ། །འདིས་ནི་ལས་རྒྱ་ བརྟེན་པར་བཤད་པ་ཐམས་ཅད་ཁྱབ་འཇུག་གི་རྒྱུད་ཀྱི་རྗེས་སུ་འབྲང་བ་འདོད་ཡོན་གྱི་ཡུལ་སྤོང་མི་ནུས་པའི་ཆགས་ཅན་རེ་ཞིག་དྲང་བའི་ཕྱིར་དུ་གསུངས་པ་ཙམ་གྱི་དོན་དང༌། བཤང་གཅི་སོགས་ཀྱི་བཟའ་བའི་དམ་ཚིག་བསྟེན་པར་གསུངས་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱང༌། ཕྲ་མེན་མ་དང་འཆོལ་བའི་རྒྱུད་ལ་ཞུགས་པ་རྣམས་ཀྱི་ངོར་མཛད་པ་ཙམ་དུ་བཤད་ནས་གདུལ་བྱ་རབ་ཀྱི་དབང་དུ་བྱས་ནས་དེ་དག་བཤད་པ་མིན་པར་བཤད་ལ། ནང་གི་རྩ་རླུང་ཐིག་ལེ་སྒོམ་པ་སོགས་ཀྱི་རྣལ་འབྱོར་གཞན་ནས་རྫོགས་རིམ་དུ་བཤད་པའི་རིགས་ཀྱང་མ་བཤད་པས་འདིའི་ལུགས་ལྟར་ན། རྣལ་འབྱོར་གྱི་རྒྱུད་ནས་བཤད་པའི་ལམ་ལས་མཆོག་ཏུ་གྱུར་པའི་ལམ་གཞན་བླ་མེད་ཀྱི་རྒྱུད་ལ་མི་འདོད་པར་སྣང་སྟེ། ཀ་མ་དྷེ་ནུ་ཡང་དེ་ལྟར་དུ་འདོད་དོ། །འདི་ནི་རྒྱ་གར་བའི་ཆེན་པོ་གཞན་དུ་མས་བཤད་པ་དང་མི་མཐུན་པའི་བླ་མེད་ཀྱི་བཤད་སྲོལ་དུ་སྣང་ངོ༌། །སློབ་དཔོན་ཤཱནྟི་པས་རྩ་རྒྱུད་ཀྱི་ལེའུ་དང་པོས་ཐབས་ལས་བྱུང་བའི་འབྲས་བུའི་རྒྱུད་བསྟན། དེ་ཐོབ་པར་བྱེད་པའི་ཐབས་རྒྱུད་ལ་བཞི་ཡོད་པ་ལྷག་མ་ལེའུ་བཅུ་དྲུག་གིས་འཆད་དེ། གསུམ་ལྡན་གྱི་ལེའུ་བཞིས་བསྙེན་པ་དང༌། གཉིས་ལྡན་གྱི་ལེའུ་བཞིས་ཉེར་སྒྲུབ་དང༌། རྫོགས་ལྡན་གྱི་ལེའུ་བཞིས་སྒྲུབ་པ་དང༌། དགའ་བ་ཅན་གྱི་ལེའུ་བཞིས་བསྒྲུབ་པ་ཆེན་པོ་བསྟན་ལ། རྒྱུད་ཕྱི་མ་ནི་དེ་རྣམས་གསལ་བར་བྱེད་པའོ་ཞེས་འཆད་དོ། །འདིས་རིམ་པ་དང་པོ་ལ་མི་བསྐྱོད་པས་གཙོ་བྱས་པའི་ལྷ་བཅུ་དགུ་དང༌། བསྐྱེད་རིམ་ བརྟན་པའི་འོག་ཏུ་སྒོམ་པའི་རྫོགས་རིམ་ཡན་ལག་དྲུག་གི་ཚུལ་ནི། ཡེ་ཤེས་ཞབས་ལུགས་དང༌། འཕགས་ལུགས་དང༌། དུས་འཁོར་གྱི་ལུགས་གང་དང་ཡང་མི་འདྲ་བ་ཞིག་རྒྱུད་ཕྱི་མ་ལ་བརྟེན་ནས་ལེའུ་བདུན་པའི་དོན་དུ་འཆད་དོ། །དྲུག་པ་ནི། བཅོམ་ལྡན་འདས་རྡོ་རྗེ་འཆང༌། སྡུད་པ་པོ་ཕྱག་ན་རྡོ་རྗེ། ཨིནྡྲ་བྷཱུ་ཏི་ཆེན་པོ། ཀླུ་ལས་གྱུར་པའི་རྣལ་འབྱོར་མ། རྒྱལ་པོ་བི་སུ་ཀལྤ། བྲམ་ཟེ་ཆེན་པོ་ས་ར་ཧ། མགོན་པོ་ཀླུ་སྒྲུབ། དེས་འཕགས་པ་ལྷ། ཀླུ་བྱང༌། ཤཱཀྱ་བཤེས་གཉེན། ཟླ་བ་གྲགས་པ་བཞི་ལ་གསུངས། དེ་རྣམས་ཀྱིས་སློབ་པའི་རྡོ་རྗེ་ལ་གསུངས། དེས་གྲུབ་ཆེན་ནག་པོ་སྤྱོད་པ་ལ། དེས་དྲི་མེད་བློ་གྲོས་དང༌། ས་འདྲེས་པ་གཉིས་ལ་གསུངས། དེས་བྷིརྱ་བྷ་ཊ
Chinese
《释论总集》所作的是，在阿阇黎无垢藏的释论中也记载了该论第五品的解释，并非是根本依据。此论说依靠业印，所有这些都追随遍入天的续部，为了暂时引导那些不能舍弃欲妙之境的贪欲者，仅仅是这样说的意义。并且，所有关于依靠食用大小便等誓言的说法，也仅仅是为了进入微细母续和杂乱续部的人们而作，说是以所化之人的根器而定，并非是为了他们而说。并且，由于没有讲述从其他瑜伽中在圆满次第中讲述的关于观修内在脉、气、明点等的瑜伽，按照此论的观点来看，似乎不认为在无上续部中有比从瑜伽续部中所说的道更为殊胜的其他道，迦摩德奴也是这样认为的。这似乎是与印度其他大德所说的不同的无上部的解释传统。阿阇黎寂天菩萨以根本续的第一品显示了从方便所生的果的续部，其余十六品阐述了获得它的四种方便续部，即以具三之品四品讲述近修，以具二之品四品讲述近成就，以圆满之品四品讲述成就，以具喜之品四品讲述大成就，并且阐述说后来的续部是使那些更加明晰的。此论在第一次第中，以不动佛为主的十九尊本尊，以及在生起次第稳固之后所修的六支圆满次第之理，与耶谢扎巴派、圣派、时轮金刚派的任何一种都不相同，依靠后续在第七品中阐述其意义。第六是：薄伽梵金刚持，结集者金刚手，大印扎菩提，从龙族所出的瑜伽母，国王毗苏羯摩，大婆罗门萨惹哈，怙主龙树，他传给圣天，龙智，释迦友，月称四位。他们传给学童金刚。他传给大成就者黑行。他传给无垢慧和地和合二人。他传给毗惹巴
English
What was made by the commentary Kunsnying is that, in the commentary of Acharya Vimalagupta, the explanation of its fifth chapter is also recorded, and it is not the original source. This says that relying on karma mudra, all of these follow the tantra of Vishnu, and it is only for the sake of temporarily guiding those who are attached and cannot abandon the objects of desire. And all the statements about relying on vows of eating excrement and urine, etc., are also said to be only for those who have entered the subtle mother tantra and the chaotic tantra, and it is said that it is determined by the capacity of the disciples, and it is not said for them. And, since it does not explain the yoga of meditating on the inner channels, winds, bindus, etc., which are explained in the completion stage from other yogas, according to this system, it seems that it does not consider that there is another path in the Anuttara Tantra that is superior to the path spoken of in the Yoga Tantra. Kama Dhenu also thinks so. This seems to be a tradition of explaining Anuttara that is different from what other great Indian scholars have said. Acharya Shantipa, in the first chapter of the root tantra, showed the tantra of the fruit arising from the method. The remaining sixteen chapters explain the four method tantras for obtaining it, that is, the four chapters of the three-fold chapter explain the approach, the four chapters of the two-fold chapter explain the near accomplishment, the four chapters of the complete chapter explain the accomplishment, and the four chapters of the joyful chapter explain the great accomplishment, and it is explained that the later tantra is to clarify those. In the first stage, this explains that the nineteen deities, with Akshobhya as the main deity, and the principle of the six-limbed completion stage that is meditated on after the generation stage is stable, are different from any of the Yeshe Zhap, Arya, and Kalachakra traditions, relying on the later tantra in the seventh chapter. Sixth: The Bhagavan Vajradhara, the collector Vajrapani, the great Indrabhuti, the yogini who came from the Nagas, King Visukalpa, the great Brahmin Saraha, the protector Nagarjuna, he transmitted it to Aryadeva, Nagarjuna, Shakya Friend, Chandrakirti. They transmitted it to the student Vajra. He transmitted it to the great accomplished black practitioner. He transmitted it to Vimalamati and Sa-adresa. He transmitted it to Biryabha.