Tibetan
་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ལ། ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་བདེན་པར་ཞེས་པ་ནི་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་ཡོད་པ་ཐམས་ཅད་ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་བདེན་པར་སྟོན་པ་མིན་གྱི། ཐ་སྙད་པའི་ཚད་མའི་ངོར་ཡོད་པའོ། །དངོས་གྲུབ་ཐམས་ཅད་དང༌། སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཆོས་ཐམས་ཅད་དེ། སྟོབས་བཅུ་དང་མི་འཇིགས་པ་བཞི་ལ་སོགས་པ་བདག་གི་ལུས་དང་ངག་དང༌། སེམས་རྡོ་རྗེ་ལ་ནི་གནས་པ་སྟེ་དེ་ལ་བརྟེན་ནས་འབྱུང་ངོ་ཏེ་དངོས་གྲུབ་ཀྱི་རྟེན་རང་གི་ལུས་དང་ངག་དང་སེམས་རྡོ་རྗེའི་ངོ་བོ་ཉིད་ནི་ཡོད་དོ། །ཞེས་པས་དོན་དམ་པར་མེད་པ་དང་། རང་གི་ངོ་བོ་ཉིད་ཡོད་པ་གཉིས་མི་འགལ་བར་སྟོན་ལ། གསུམ་པ་དེ་དག་གི་ངོ་བོ་ཉིད་འགོག་པ་ལ་དོན་དམ་པར་ཞེས་པའི་ཁྱད་པར་ཡང་སྦྱར་དགོས་པར་སྟོན་ནོ། ༈ །དེ་ལྟར་ལུས་ལ་སོགས་པ་ཡོད་པར་བསྟན་པ་ན། ཡོད་པ་དེ་རང་བཞིན་གྱིས་ཡོད་པར་བཟུང་ནས་དེ་ལྟར་ན་ནི་ལུས་ལ་སོགས་པ་ཡོད་པ་ཉིད་པས་དེ་ལ་བརྟེན་ནས་འབྱུང་བ་པ་འི་དངོས་གྲུབ་རྣམས་ཀྱང་རང་བཞིན་གྱིས་ཡོད་པའི་ཚུལ་གྱིས་དམིགས་སུ་ཡོད་དོ་ཞེ་ན། དེ་བཟློག་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར། དེ་ཡང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། ལུས་ལ་སོགས་པ་དེ་དག་ཀྱང་འདོད་པའི་ཁམས་ལ་སོགས་པ་ལ་རང་གི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་གྲུབ་པའི་ཚུལ་གྱིས་མི་གནས་སོ། །ཁམས་གསུམ་ན་མི་གནས་པ་ཉིད་དུ་བསྟན་ནས། ཕན་ཚུན་བརྟེན་པར་གྱུར་པ་དག་ཀྱང་དགག་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར། སེམས་ ཀྱང་ལུས་ལ་མི་གནས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། དེ་ཡང་སེམས་ཀྱང་ལུས་ལ་མི་གནས་ཏེ། ལུས་ཀྱང་སེམས་ལ་མི་གནས་ཞེས་པ་ནི། གཉི་ག་ཡང་རྟེན་དང་བརྟེན་པ་དགག་པའོ། །དེ་བཞིན་དུ་ངག་ཀྱང་སེམས་ལ་མི་གནས་ལ། སེམས་ཀྱང་ངག་ལ་མི་གནས་སོ། །དེ་བཞིན་དུ་ངག་ཀྱང་ལུས་ལ་མི་གནས་ལ། ལུས་ཀྱང་ངག་ལ་མི་གནས་སོ་ཞེས་བལྟ་བར་བྱའོ། །དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། གསུམ་པོ་དེ་དག་ནམ་མཁའ་ལྟར་དོན་དམ་པར་ངོ་བོ་ཉིད་དག་པའི་ཕྱིར། གསུམ་པོ་དེ་དག་ཀྱང་ཕན་ཚུན་རྟེན་དང་བརྟེན་པ་ཉིད་དུ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཚུལ་དེ་ལྟར་ཡོད་པ་དང་རང་བཞིན་གྱིས་མེད་པའི་ཚུལ་མང་དུ་གསུངས་པ་ན། རང་གི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་མ་གྲུབ་ཕྱིན་ཆད་ངོ་བོ་ཡེ་མེད་པ་དང༌། ཡོད་ཕྱིན་ཆད་རང་གི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་གྲུབ་པར་འཛིན་པས་ཡང་དག་པའི་ལྟ་བ་མི་རྙེད་པས་དེ་གཉིས་མི་འགལ་བ་ལ་ནན་ཏན་ཆེར་མཛད་པའོ། ༈ །དེ་ནས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ལ། རྡོ་རྗེ་འཛིན་པ་དེ་ལ་འདི་སྐད་ཅེས་གསོལ་པའོ། །དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཐམས་ཅད་ཅད་ནི་མི་བསྐྱོད་པ་ལ་སོགས་པའོ། །དེ་འཛིན་ཆོས་ཀྱི་སྐད་
Chinese
关于行为等等，所谓世俗谛，并非指所有世俗存在的事物都显示为世俗谛，而是指在名言量面前存在的事物。所有成就以及所有佛陀的法，即十力和四无畏等等，都安住在我的身语意金刚上，依靠它们而生起，成就的所依是自己的身语意金刚的自性。这样就显示了胜义中无有和具有自性二者并不相违，并且显示了遮遣第三者（身语意金刚）的自性时，也必须加上“胜义中”的差别。༈ 如此显示了身等存在之后，如果认为存在的事物是自性存在的，那么既然身等是存在的，依靠它们而生起的成就也以自性存在的方式成为可观察的对境，为了遣除这种想法，所以说了“那也是”等等。身等那些事物，在欲界等等之中，也不是以自性成立的方式存在的。在显示了不住于三界之后，为了遮破相互依赖的事物，所以说了“心也不住于身”等等。也就是说，心也不住于身，身也不住于心，这是遮破了二者的能依和所依。同样，语也不住于心，心也不住于语。同样，语也不住于身，身也不住于语，应当这样观察。为什么呢？因为这三者如同虚空一样，在胜义中自性清净。这三者也不是相互的能依和所依。既然如此多地讲述了存在和自性不存在的方式，那么，如果不以自性成立，就认为本体根本不存在，如果存在，就认为是以自性成立，这样就无法获得正确的见解，因此非常强调这二者并不相违。༈ 从“之后”等等开始，向金刚持这样祈请。所有如来指的是不动佛等等。受持彼之法的声音
English
Regarding actions and so forth, the so-called conventional truth does not mean that all things that exist conventionally are shown to be the conventional truth, but rather refers to things that exist in the face of nominal valid cognition. All accomplishments and all the Buddha's dharmas, such as the ten powers and the four fearlessnesses, abide in my body, speech, and mind vajra, and arise in dependence on them. The basis of accomplishment is the very nature of one's own body, speech, and mind vajra. This shows that the absence in the ultimate sense and the existence of self-nature are not contradictory, and it also shows that when negating the self-nature of the third (body, speech, and mind vajra), the distinction of "in the ultimate sense" must also be added. ༈ Thus, after showing that the body and so forth exist, if it is assumed that the existing things are self-existent, then since the body and so forth exist, the accomplishments that arise in dependence on them also become observable objects in a self-existent manner. In order to dispel this idea, it is said, "That also" and so forth. Those things, such as the body and so forth, do not exist in the desire realm and so forth in a way that is established by their own self-nature. After showing that they do not abide in the three realms, in order to refute things that are mutually dependent, it is said, "The mind does not abide in the body" and so forth. That is to say, the mind does not abide in the body, and the body does not abide in the mind, which is a refutation of the basis and the dependent of both. Similarly, speech does not abide in the mind, and the mind does not abide in speech. Similarly, speech does not abide in the body, and the body does not abide in speech, one should observe in this way. Why is that? Because these three are self-nature pure in the ultimate sense, like the sky. These three are also not mutually the basis and the dependent. Since the way of existence and the way of non-existence by self-nature have been taught so much, if one does not establish by self-nature, one thinks that the entity does not exist at all, and if it exists, one thinks that it is established by self-nature, so one cannot obtain the correct view, therefore it is very emphasized that these two are not contradictory. ༈ Starting from "Afterward" and so forth, pray to Vajradhara in this way. All the Tathagatas refer to Akshobhya and so on. The sound of holding that Dharma.
Tibetan
དོད་དྷརྨ་ལ། དྷ་ར་ནི་འཛིན་པའོ། །པར་བྱེད་པས་ན། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ཆོས་ཏེ་དྲུག་པའོ། །དེ་གང་ན་གནས་གང་ནས་བྱུང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཞུས་པའོ། །རང་གི་ལུས་དང་ངག་དང་སེམས་ལས་བྱུང་ངོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི། རྡོ་རྗེ་འཆང་ཆེན་པོས་གསུངས་པ་སྟེ། རང་གི་ལུས་དང་ངག་དང་སེམས་ལས་བྱུང་བའོ། །དེའི་ཕྱིར་འབྲས་བུའི་ས་ན་གནས་སོ། །དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱིས། སེམས་གང་ན་གནས་ ཞེས་གསོལ་བ་ནི་ཞུས་པ་སྟེ། འབྲས་བུ་དེ་གང་ལས་འབྱུང་བའི་ལུས་ངག་གཉིས་ནི་སེམས་ཀྱི་གཞན་དབང་ཅན་ཡིན་པས་དེ་གཉིས་ལ་མ་དྲིས་པར་སེམས་གང་ན་གནས་ཞེས་པ་ནི། སེམས་ལ་མཐར་གཏུགས་པའི་རྟེན་རང་བཞིན་གྱིས་གྲུབ་པ་ཡོད་དམ་ཞེས་འདྲི་བའོ། །ཐུགས་རྡོ་རྗེ་གང་ན་གནས་ཞེས་པའོ། །ནམ་མཁའ་ལ་གནས་སོ་ཞེས་པ་ནི། རྡོ་རྗེ་འཆང་བས་ལན་གསུངས་པ་སྟེ། འོད་གསལ་བ་ལ་གནས་པའོ། །ཞེས་པ་ནི་རང་བཞིན་གྱིས་གྲུབ་པས་སྟོང་པ་ལ་གནས་པར་སྟོན་པའོ། །ནམ་མཁའ་སྟེ་འོད་གསལ་བ་གང་ན་གནས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དེ་ལ་ཡང་རྟེན་རང་བཞིན་གྱིས་གྲུབ་པ་ཡོད་དམ་ཞེས་པའོ། །དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་རྣམས་ཀྱིས་གསོལ་བའོ། །གང་ན་ཡང་མི་གནས་སོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བཀའ་སྩལ་པ་སྟེ། འོད་གསལ་བ་དེ་ནི་གང་ན་ཡང་མི་གནས་ཏེ། བདག་ཉིད་ལ་གནས་སོ་ཞེས་བྱ་བའི་བར་དུའོ། །ཞེས་པ་ནི་རྟེན་དེ་ལྟ་བུ་ལ་གང་ན་ཡང་སྟེ་འགར་ཡང་མི་གནས་ཀྱི། རང་གི་བདག་ཉིད་རང་བཞིན་གྱིས་གྲུབ་པས་སྟོང་པ་ཁོ་ན་ལ་གནས་སོ་ཞེས་པའོ། ༈ །དེ་ནས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ནི་སྡུད་པར་བྱེད་པའི་ཚིག་སྟེ་སངས་རྒྱས་དང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་དེ་དག་ངོ་མཚར་དུ་གྱུར་པ་ནི་རྒྱུ་ལའོ། །རྨད་དུ་གྱུར་བ་ནི་འབྲས་བུ་ལའོ། །རང་གི་སེམས་ཀྱི་ཆོས་ཉིད་ལ་གནས་པ་ནི་རང་གི་སེམས་ཀྱི་རོལ་པ་ལ་གནས་པ། །སེམས་ཤིང་ཞེས་པ་ནི་གསུངས་པའི་དོན་ལ་དམིགས་པ ས་འོ་། །ཐེ་ཚོམ་ཆོད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཅང་མི་སྨྲ་བར་འཁོད་པ་ནི་ཅང་མི་སྨྲ་བར་གྱུར་ པའོ། །གྱུར་ཏོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བྱུང་བའོ། ༈ །རྒྱུ་བ་བཅུད་དང་མི་རྒྱུ་བ་སྣོད་ཀྱི་འི་བདག་ཉིད་ནི་དེ་གཉིས་ཀྱི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་སྟོང་པ་ཉིད་དོ། །ཅན་ནི་སྟོང་པ་དེའི་ངོ་བོ་ཅན་གྱི་སེམས་ནི་སེམས་ཐམས་ཅད་དོ། །སེམས་ཀྱི་སྟོང་པ་དེའི་བདག་ཉིད་ཅན་གྱི་འདའ་བར་མི་བྱ་བའི་དམ་ཚིག་ནི། སེམས་ཅན་ཡོད་མེད་གཉིས་བྱུང་:ཆག:ཡང་མེད་པ་དག་གོ །ཅན་ཐམས་ཅད་ཀྱི་དམ་ཚིག་སྟེ། རྡོ་རྗེ་འཆང་ཆེན་པོའོ། །རྡོ་རྗེ་འཆང་དེའི་སྙིང་པོ་སྟེ་ཞེས
Chinese
དོད་དྷརྨ་ལ། 是持咒者。因为造作，是所有如来的第六法。在哪里住，从哪里来，这是所问的。从自己的身语意中产生，这是金刚持大士所说，从自己的身语意中产生。因此住在果位。所有如来，心在哪里住，这是请问。果从哪里产生的身语二者是心的他者，因此不问二者，心在哪里住，这是询问心是否有究竟的、自性成立的所依。心金刚在哪里住。住在虚空中，这是金刚持的回答，住在光明中。这是显示住在自性成立的空性中。虚空即光明在哪里住，这是问它是否有自性成立的所依。这是如来们的请问。无处可住，这是薄伽梵所说，光明无处可住，住在自性中之间。这是说在那样的所依中，任何地方都不住，而是住在自己的自性，自性成立的空性中。༈。从那之后等是 جمع 的词，佛和菩萨们惊奇是因。奇妙是果。住在自己的心性中是住在自己的心之游乐中。心木是指向所说之义。为了断除疑惑。不语而住是不语而转变。 转变是发生。༈。流动是精华和不流动是容器的自性是二者的真如空性。具有是空性的体性的心是所有心。具有心的空性的自性的不可违越的誓言是。有情有无二者生起：贪：也没有。是所有者的誓言。金刚持大士。金刚持的心髓是
English
Dod Dharma La. It is the holder of Dharani. Because of the action, it is the sixth Dharma of all Tathagatas. Where does it reside, from where does it come, this is the question. It arises from one's own body, speech, and mind, this is what the Great Vajradhara said, it arises from one's own body, speech, and mind. Therefore, it resides in the place of the fruit. All the Tathagatas, where does the mind reside, this is the question. The body and speech from which the fruit arises are dependent on the mind, therefore, without asking the two, where does the mind reside, this is asking whether the mind has an ultimate, self-established support. Where does the heart vajra reside. It resides in the sky, this is the answer of the Vajradhara, it resides in the clear light. This shows that it resides in emptiness, which is established by its own nature. Where does the sky, that is, the clear light, reside, this is asking whether it also has a self-established support. This is the request of the Tathagatas. There is nowhere to dwell, this is what the Bhagavan said, the clear light has nowhere to dwell, it dwells in its own nature in between. This is saying that in such a support, it does not dwell anywhere, but dwells only in its own nature, emptiness established by its own nature. ༈. From then on, etc., are جمع words, the Buddhas and Bodhisattvas are amazed at the cause. Wonderful is the fruit. To dwell in one's own mind nature is to dwell in the play of one's own mind. Mind wood refers to the meaning of what is said. In order to dispel doubts. To dwell without speaking is to be transformed without speaking. Transformation is happening. ༈. The nature of flowing is essence and non-flowing is vessel is the suchness emptiness of the two. Having is the mind of the nature of emptiness is all minds. The inviolable vow of having the nature of the emptiness of the mind is. Sentient beings, both existence and non-existence arise: attachment: also not. Is the vow of all owners. The Great Vajradhara. The essence of Vajradhara is