Tibetan
་འོད་གསལ་བའོ། །དེ་ཉིད་འབྱུང་གནས་ཏེ། དེས་བསྐྱེད་པའི་ཟུང་འཇུག་གི་རྟ་ མགྲིན་གང་ཡིན་པ་དེ་ལ་དམིགས་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་དེ་ལ་སྙོམས་པར་ཞུགས་པ་སྟེ། ངེས་པའི་དོན་ཏོ། །པད་མཱན་ཏ་ཀྲིད་ཅེས་བྱ་པ་ལ། པདྨ་ཆུས་མ་གོས་པ་བཞིན་དུ་ཉོན་མོངས་པ་རྣམས་ཀྱིས་གོས་པར་མ་གྱུར་ཅིང༌། ཉོན་མོངས་པ་དེ་ཉིད་འཇིག་པར་མཛད་པས་ན་པདྨ་མཐར་བྱེད་དེ། དྲང་བའི་དོན་ཏོ། །པདྨ་ནི་ཕྱག་རྒྱའི་སྐྱེ་གནས་སོ། །མཐའ་ནི་དེའི་ནང་སྟེ། ནང་དེར་ཡབ་ཡུམ་གྱི་དབང་པོ་གཉིས་སྙོམས་པར་ཞུགས་པའི་ཐབས་ཀྱིས་རྫོགས་རིམ་པའི་མཆོག་ཏུ་དགའ་བའི་བདེ་བ་བསྐྱེད་པར་མཛད་པས་ན་པདྨ་མཐར་བྱེད་དེ། ངེས་པའི་དོན་ཏོ། །དེ་ནས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ནས། གསུང་གི་ཚུལ་དུ་ཞེས་པ་ནི་གསུང་རྡོ་རྗེའི་རིགས་ཅན་རྟ་མགྲིན་གྱི་ཚུལ་དུ་ནུབ་ཕྱོགས་ཀྱི་སྒོར་བཞུགས་སོ་ཞེས་པ་ནི། སྒྲ་ཇི་བཞིན་པའོ། །དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་སྐུ་དང་གསུང་དང་ཐུགས་ནི་དོན་ཡོད་པར་གྲུབ་པའོ། །དེ་ཉིད་རྡོ་རྗེ་སྟེ་ཁྲོ་བོ་བདུད་རྩི་ཐབ་སྦྱོར་གང་ཡིན་པ་སྟེ། དེ་ལ་དམིགས་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་དེ་ལ་ཡང་དེ་སྐད་ཅེས་བྱ་སྟེ། དྲང་བའི་དོན་ཏོ། །དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་སྐུ་དང་གསུང་དང་ཐུགས་རྡོ་རྗེའི་རྣམ་པར་དག་པའི་གནས་ནི་འོད་གསལ་བ་སྟེ། དེ་ལ་དམིགས་པ་སྟེ། ངེས་པའི་དོན་ཏོ། །སྐུ་གསུང་ཐུགས་ཀྱི་དཀྱིལ་འཁོར་ནི། སྒྲས་ཟིན་ལྟར་རམ་དོན་གྲུབ་ཀྱི་རིགས་ཀྱི་དཀྱིལ་འཁོར་རོ། །བྱིན་གྱིས་རློབ་པ་ནི་དེ་ལ་བགེགས་བྱེད་པ་བཟློག་པའོ། །བིགྷཱན་ཏ་ཀྲིད་ཅེས་བྱ་བ་ལ་བགེགས་རྣམས་མཐར་ཅིང་འཇིག་པར་མཛད་པས་ན་བགེགས་མཐར་བྱེད་དེ དྲང་བའི་དོན་ཏོ། །བགེགས་ནི་ལུས་ཀྱི་ས་ཆུ་ལ་སོགས་པའི་ཁམས་བཞི་པོ་སྟེ་དེ་དག་འཕེལ་ བ་དང་འགྲིབས་པས་ལུས་གཟིར་བས་ན་བགེགས་སོ། །དེ་རྣམས་ཐབས་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་ཀུན་ད་ལྟ་བུ་ཤར་བ་སྟེ་ཞུ་བ་རླུང་གི་ནུས་པས་འཕོ་མེད་དུ་འཛིན་པ ས་རྣམ་པར་འཇིག་པར་མཛད་པས་ན་བགེགས་མཐར་བྱེད་ཏེ། ངེས་པའི་དོན་ཏོ། །དེ་ནས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ལ་སྐུ་གསུང་ཐུགས་ནི་དོན་གྲུབ་ཀྱི་རིགས་བགེགས་མཐར་བྱེད་ཀྱི་ཚུལ་དུ་བྱང་ཕྱོགས་ཀྱི་སྒོར་བཞུགས་:ཆག:སོ་ཟེར། ནས། །ཁྲོ་བོ་བཞིའི་སྐབས་སུ་རྡོ་རྗེ་འཆང་དེ་ཉིད་ཁྲོ་བོ་བཞིའི་ཚུལ་དུ་བཞུགས་པར་བཤད་པ་ཡང༌། ཡུམ་བཞིའི་སྐབས་སུ་བཤད་པ་ལྟར་རྡོ་རྗེ་འཆང་ཉིད་དེ་དག་གི་གཟུགས་འཛིན་པར་སྤྲུལ་བའོ། །དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་ནང་གི་ཕྱོགས་མཚམས་བརྒྱད་དང༌། སྒོ
Chinese
是光明。彼即是生处，以彼所生的双运马头金刚为何，即缘于彼之三摩地而入于等持，是为究竟之义。名为莲曼达克里（藏文，梵文天城体，梵文罗马拟音，汉语字面意思）者，如莲花不为水所染，不为烦恼所染，且烦恼彼性寂灭，故为莲尽者，是为如实之义。莲花是手印的生处。尽是其内，于内彼处，以父母二根平等而入之方便，于圆满次第之最胜生起喜乐之乐，故为莲尽者，是为究竟之义。从彼之后等，所谓语之相者，是语金刚部类马头金刚之相，于西方之门安住，是为如其声也。一切如来之身语意是实有成就者。彼即是金刚，是忿怒甘露合修为何，即缘于彼之三摩地亦如是称之，是为如实之义。一切如来之身语意金刚之清净处是光明，即缘于彼，是为究竟之义。身语意之坛城是如字面所言，或是义成就部之坛城。加持者是遣除彼之作障者。名为毗伽难达克里（藏文，梵文天城体，梵文罗马拟音，汉语字面意思）者，以诸障碍穷尽且寂灭故，是为障碍尽者，是为如实之义。障碍是身体之地水等四大界，彼等增长和衰减而折磨身体，故为障碍。彼等以方便之智慧如灯般显现，融化以风之能力而无动摇地执持，而令其完全寂灭，故为障碍尽者，是为究竟之义。从彼之后等，身语意是义成就部类障碍尽之相，于北方之门安住：ཆག:索则。从。于忿怒尊四者之时，金刚持彼性以忿怒尊四者之相安住而宣说，如于明妃四者之时所说，金刚持自性化现为执持彼等之形相。坛城之内的方隅八者和门
English
It is luminosity. That itself is the source. The union of whatever arises from that is the Hayagriva, and to be in meditative equipoise on the samadhi that focuses on that, is the definitive meaning. That which is called Padmantakrit (Tibetan, Sanskrit Devanagari, Sanskrit Romanized, Chinese literal meaning), just as a lotus is not stained by water, it is not stained by afflictions, and since the afflictions themselves are destroyed, it is called Padmantakrit, which is the explicit meaning. The lotus is the source of the mudra. The end is its interior. In that interior, through the means of the two faculties of the father and mother being in equilibrium, it generates the bliss of joy as the supreme of the completion stage, therefore it is called Padmantakrit, which is the definitive meaning. From "then" and so on, "in the manner of speech" means that in the manner of Hayagriva, who is of the speech vajra family, he dwells at the western gate, which is just as it sounds. The body, speech, and mind of all the Tathagatas are established as meaningful. That itself is the vajra, whatever is the wrathful nectar combined practice, and the samadhi that focuses on that is also called that, which is the explicit meaning. The pure place of the body, speech, and mind vajra of all the Tathagatas is luminosity, and that is what is focused on, which is the definitive meaning. The mandala of body, speech, and mind is either as the words indicate, or the mandala of the accomplished family. Blessing is averting what obstructs it. That which is called Vighnantakrit (Tibetan, Sanskrit Devanagari, Sanskrit Romanized, Chinese literal meaning), since the obstacles are exhausted and destroyed, it is called Vighnantakrit, which is the explicit meaning. Obstacles are the four elements of the body, earth, water, and so on, and since they increase and decrease, they afflict the body, therefore they are obstacles. Those, with the wisdom of means appearing like a lamp, melting and being held immovably by the power of the wind, and causing them to be completely destroyed, therefore it is called Vighnantakrit, which is the definitive meaning. From "then" and so on, the body, speech, and mind are in the manner of Vighnantakrit of the accomplished family, dwelling at the northern gate: CHAG: Sozer. From. At the time of the four wrathful ones, it is also explained that Vajradhara himself dwells in the manner of the four wrathful ones, and as explained at the time of the four consorts, Vajradhara himself emanates to hold the forms of those. The eight directions and corners inside the mandala, and the gates.
Tibetan
་བཞིན་བཞུགས་པ་སྒྲ་ཇི་བཞིན་པར་བཤད་པ་ནི། ཛི་ན་ཛིཀ་ལ་སོགས་པ་བཅུ་གཉིས་དྲང་ངེས་སུ་བཤད་པ་གཉིས་ཀ་ལ་སྦྱར་དགོས་སོ། །དེའི་ཕྱིར་ངེས་དོན་བཅུ་གཉིས་ལ་ཡང་ལྷའི་རྣམ་པ་ཅན་གནས་དེ་དག་ཏུ་བཞུགས་པ་དགོས་ཤིང༌། བཛྲ་དྷྲིཀ་གི་ངེས་དོན་གྱི་སྐབས་སུ་ཟུང་འཇུག་ལ་བཤད་པས་སྐུའི་རྣམ་པ་ཅན་དུ་གསལ་བར་མ་བཤད་པ་རྣམས་ཀྱང་ཟུང་འཇུག་གི་ལྷ་བཅུ་གསུམ་དབུས་དང་ཕྱོགས་མཚམས་དང་སྒོར་བཞུགས་པ་ལ་ངེས་པར་བྱའོ། །དེ་ལྟར་བྱས་ན་སྔར་གླེང་གཞིའི་སྐབས་ཀྱི་འཁོར་ཕུན་ཚོགས་རྗེས་འཇུག་ལ་བཤད་པ་ན། རིམ་ པ་གཉིས་ཀྱི་དཀྱིལ་འཁོར་རྒྱལ་མཆོག་ལ་བཤད་པ་གཞུང་འདི་དག་གིས་གསལ་བར་བསྟན་པ་ཡིན་ནོ། ༈ །དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་སྐུ་དང་གསུང་དང་ཐུགས་ཀྱི་རིགས་ཀྱི་དཀྱིལ་འཁོར་པ་རྣམས་མཉེས་པར་བྱེད་པའི་ཕྱིར་ཏེ། ཆེད་ཀྱི་དམ་ཚིག་ལ་སེམས་པ་ནི། དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་དམ་ཚིག་སེམས་དཔའ་རྣམས་ཏེ། དམ་ཚིག་ལ་སེམས་པའི་དོན་ཡང་བགེགས་ཐམས་ཅད་རྣམ་པར་འཇིག་པར་མཛད་པའི་ཕྱིར་ཏེ། སྒྲ་ཇི་བཞིན་པའོ། ༈ །དེ་ལྟར་སྒོ་རྣམ་པ་བཞིར་ཁྲོ་བོ་བཞི་བཀོད་ནས། ཤར་ཕྱོགས་ཀྱི་མཚམས་ཤར་ལྷོ་ནས་བརྩམས་ཏེ་མི་གཡོ་བ་ལ་སོགས་པ་བཞི་དགོད་པར་བྱའོ། །རྒྱུད་ཕྱི་མ་ལས། སྟེང་དུ་འཁོར་ལོ་འོག་གནོད་མཛེས། །ཞེས་གསུངས་པ་བཞིན་དུ་ཁྲོ་བོ་གཉིས་སྟེང་དང་འོག་ཏུ་དགོད་དོ། །ཤར་ཕྱོགས་ཀྱི་སྣམ་བུ་ནས་བརྩམས་ཏེ་བྱམས་པ་ལ་སོགས་པ་བརྒྱད་དགོད་དོ། །ནང་གི་དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་ཕྱི་རོལ་གྱི་ཤར་ཕྱོགས་ཀྱི་མཚམས་ནས་བརྩམས་ཏེ་གཟུགས་རྡོ་རྗེ་ལ་སོགས་པ་བཞི་དགོད་དོ། །རེག་རྡོ་རྗེ་མ་ནི་གཙོ་བོ་དང་ལྷན་ཅིག་ཏུ་དགོད་དོ། །ཐམས་ཅད་ཀྱི་གདན་དང་ལ་སོགས་པ ས་སྐུ་མདོག་དང་ཞལ་ཕྱག་གི་གྲངས་ལ་སོགས་པའི་ངེས་པ་ནི་བསྒྲུབ་པའི་ཐབས་མདོར་བྱས་སུ་བྱས་པ་ཉིད་ཡིན་ནོ། །ལྷའི་རྣལ་འབྱོར་ཇི་ལྟ་བ་ཉིད་དང་དཀྱིལ་འཁོར་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་གཞན་དག་ཏུ་རྫོགས་པར་མ་གསུངས་པ་ནི། སློབ་དཔོན་མེད་པར་འཇུག་པར་མ་གྱུར་ཅིག་སྙམ་དུ་དགོངས་པ་ཡིན་ནོ། །གཞུང་དེ་དག་གི་དོན་ལ་སྔ་མ་རྣམས་སྒྲོན་གསལ་དུ་བསྟན་པ་ལས་གཞན་རྩ་རྒྱུད་དུ་རྫོགས་པར་མ་གསུངས་པར་སྦས་པ་ལ་གསུམ་ལས། བྱང་སེམས་བརྒྱད་དང་རྡོ་རྗེ་མ་ལྔ་གླེང་གཞིར་གསུངས་པ་ནི་སྐབས་གཞན་དུ་སྦས་པའོ། །མཚམས་གྱི་ཁྲོ་བོ་རྣམས་ལེའུ་བཅུ་གསུམ་པར་གསུངས་པ་ནི་རྟོག་པ་གཞན་དུ་སྦས་པའོ། །འདི་དག་ཀུན་རྡོ་རྗེ་ འཕྲེང་བར་སྐུ་དཀྱིལ་གྱི་སྐབས་སུ་བསྟན་པ་ནི། རྒྱུ
Chinese
如是安住，如其声所说，即是说将寂纳寂等十二者，必须配合于正说与不了义说二者。因此，十二种了义也必须具有神祇之相，安住于彼等处所。于金刚持（བཛྲ་དྷྲིཀ་，梵文天城体：वज्रधृक्，梵文罗马拟音：vajradhṛk，汉语字面意思：金刚持）之了义之时，由于是说双运，故未明说为身之相者，也必须确定为双运之十三尊神，安住于中央与方隅及门。如是行持，则如前于开场白时所说之眷属圆满随行，二次第之坛城是说胜者，此等典籍已明白显示。 ༈ 一切如来为了令身语意三族之坛城众感到欢喜，而专注于特别的誓言，即是坛城之誓言勇识们。专注于誓言的意义也是为了使一切障碍完全摧毁，如其声。 ༈ 如此于四门安立四忿怒尊后，应从东方之角，即东南方开始，安立不动明王等四尊。如后部续中所说：“上方轮，下方损美。”如是安立二忿怒尊于上方与下方。应从东方之丝绸开始，安立慈氏等八尊。应从内坛城之外的东方之角开始，安立色金刚等四尊。触金刚母应与主尊一同安立。一切之座垫等，身色与面手之数量等之决定，即是已作略摄之修法。如神祇瑜伽之如是，以及坛城薄伽梵于其他处未圆满宣说者，是心想莫入于无师之处。彼等典籍之意义，先已于灯明中显示，此外，于根本续中未圆满宣说而隐藏者有三：八菩萨与五金刚母于开场白中所说，是隐藏于其他场合。于角落之忿怒尊等，于第十三品中所说，是隐藏于其他分别。此等一切于金刚 鬘中，于身坛之场合中所显示者，是续
English
As it is said that it abides as it sounds, it is necessary to combine the twelve, such as Jina Jika, with both the definitive and the non-definitive teachings. Therefore, the twelve definitive meanings must also have the appearance of deities and abide in those places. In the case of the definitive meaning of Vajradhṛk (བཛྲ་དྷྲིཀ་，梵文天城体：वज्रधृक्，梵文罗马拟音：vajradhṛk，汉语字面意思：Vajra Holder), since it is said to be union, those who are not clearly described as having the appearance of a body must also be determined to be the thirteen deities of union, abiding in the center, directions, and doors. If this is done, then as previously mentioned in the introduction, the retinue is said to be complete and following, and the mandala of the two stages is said to be the supreme victor, which these texts have clearly shown. ༈ All the Tathāgatas, in order to please the mandala beings of the body, speech, and mind families, focus on the special vows, which are the vow heroes of the mandala. The meaning of focusing on the vows is also to completely destroy all obstacles, as it sounds. ༈ Thus, after arranging the four wrathful deities at the four gates, the four, starting with Acala, should be arranged from the eastern corner, i.e., the southeast. As it is said in the later tantra, "Wheel above, harm beauty below." Thus, arrange the two wrathful deities above and below. Starting from the eastern silk, arrange the eight, starting with Maitreya. Starting from the eastern corner outside the inner mandala, arrange the four, starting with Rūpa Vajra. Sparśa Vajrī should be arranged together with the main deity. The determination of all the cushions, etc., the body color, and the number of faces and hands, etc., is the practice that has been summarized. As is the deity yoga, and the mandala Bhagavān did not fully explain it elsewhere, it is thought that one should not enter a place without a teacher. The meaning of those texts has already been shown in the lamp, and in addition, there are three that are not fully explained and hidden in the root tantra: the eight Bodhisattvas and the five Vajrī mentioned in the introduction are hidden in other occasions. The wrathful deities in the corners, etc., mentioned in the thirteenth chapter, are hidden in other distinctions. All of these in the Vajra Garland, shown in the context of the body mandala, is the tantra.