Tibetan
ད་འགོག་པ་ལ་དོན་དམ་པར་ཞེས་པའི་ཁྱད་པར་ཡང་སྦྱར་དགོས་པར་སྟོན་ནོ། ༈ །དེ་ལྟར་ལུས་ལ་སོགས་པ་ཡོད་པར་བསྟན་པ་ན། ཡོད་པ་དེ་རང་བཞིན་གྱིས་ཡོད་པར་བཟུང་ནས་དེ་ལྟར་ན་ནི་ལུས་ལ་སོགས་པ་ཡོད་པ་ཉིད་པས་དེ་ལ་བརྟེན་ནས་འབྱུང་བ་པ་འི་དངོས་གྲུབ་རྣམས་ཀྱང་རང་བཞིན་གྱིས་ཡོད་པའི་ཚུལ་གྱིས་དམིགས་སུ་ཡོད་དོ་ཞེ་ན། དེ་བཟློག་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར། དེ་ཡང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། ལུས་ལ་སོགས་པ་དེ་དག་ཀྱང་འདོད་པའི་ཁམས་ལ་སོགས་པ་ལ་རང་གི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་གྲུབ་པའི་ཚུལ་གྱིས་མི་གནས་སོ། །ཁམས་གསུམ་ན་མི་གནས་པ་ཉིད་དུ་བསྟན་ནས། ཕན་ཚུན་བརྟེན་པར་གྱུར་པ་དག་ཀྱང་དགག་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར། སེམས་ ཀྱང་ལུས་ལ་མི་གནས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། དེ་ཡང་སེམས་ཀྱང་ལུས་ལ་མི་གནས་ཏེ། ལུས་ཀྱང་སེམས་ལ་མི་གནས་ཞེས་པ་ནི། གཉི་ག་ཡང་རྟེན་དང་བརྟེན་པ་དགག་པའོ། །དེ་བཞིན་དུ་ངག་ཀྱང་སེམས་ལ་མི་གནས་ལ། སེམས་ཀྱང་ངག་ལ་མི་གནས་སོ། །དེ་བཞིན་དུ་ངག་ཀྱང་ལུས་ལ་མི་གནས་ལ། ལུས་ཀྱང་ངག་ལ་མི་གནས་སོ་ཞེས་བལྟ་བར་བྱའོ། །དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། གསུམ་པོ་དེ་དག་ནམ་མཁའ་ལྟར་དོན་དམ་པར་ངོ་བོ་ཉིད་དག་པའི་ཕྱིར། གསུམ་པོ་དེ་དག་ཀྱང་ཕན་ཚུན་རྟེན་དང་བརྟེན་པ་ཉིད་དུ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཚུལ་དེ་ལྟར་ཡོད་པ་དང་རང་བཞིན་གྱིས་མེད་པའི་ཚུལ་མང་དུ་གསུངས་པ་ན། རང་གི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་མ་གྲུབ་ཕྱིན་ཆད་ངོ་བོ་ཡེ་མེད་པ་དང༌། ཡོད་ཕྱིན་ཆད་རང་གི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་གྲུབ་པར་འཛིན་པས་ཡང་དག་པའི་ལྟ་བ་མི་རྙེད་པས་དེ་གཉིས་མི་འགལ་བ་ལ་ནན་ཏན་ཆེར་མཛད་པའོ། ༈ །དེ་ནས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ལ། རྡོ་རྗེ་འཛིན་པ་དེ་ལ་འདི་སྐད་ཅེས་གསོལ་པའོ། །དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཐམས་ཅད་ཅད་ནི་མི་བསྐྱོད་པ་ལ་སོགས་པའོ། །དེ་འཛིན་ཆོས་ཀྱི་སྐད་དོད་དྷརྨ་ལ། དྷ་ར་ནི་འཛིན་པའོ། །པར་བྱེད་པས་ན། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ཆོས་ཏེ་དྲུག་པའོ། །དེ་གང་ན་གནས་གང་ནས་བྱུང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཞུས་པའོ། །རང་གི་ལུས་དང་ངག་དང་སེམས་ལས་བྱུང་ངོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི། རྡོ་རྗེ་འཆང་ཆེན་པོས་གསུངས་པ་སྟེ། རང་གི་ལུས་དང་ངག་དང་སེམས་ལས་བྱུང་བའོ། །དེའི་ཕྱིར་འབྲས་བུའི་ས་ན་གནས་སོ། །དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱིས། སེམས་གང་ན་གནས་ ཞེས་གསོལ་བ་ནི་ཞུས་པ་སྟེ། འབྲས་བུ་དེ་གང་ལས་འབྱུང་བའི་ལུས་ངག་གཉིས་ནི་སེམས་ཀྱི་གཞན་དབང་ཅན་ཡིན་པས་དེ་གཉིས་ལ་མ་དྲིས་པར་སེམས་གང་ན་གནས་ཞེས་པ་ནི། སེམས་ལ་
Chinese
现在还必须加上“在胜义中”的差别，以显示阻断。 之后，当显示身体等存在时，如果执着于存在是自性存在，那么身体等本身就存在，因此，基于此，地、水、火、风的成就也以自性存在的方式成为目标。为了反驳这一点，说了“那也是”等。那些身体等也不以自性成就的方式存在于欲界等中。在显示不住于三界之后，为了遮破相互依赖的事物，说了“心也不住于身”等。也就是说，心也不住于身，身也不住于心，这是否定了两者之间的能依和所依。同样，语也不住于心，心也不住于语。同样，语也不住于身，身也不住于语，应当这样观察。为什么呢？因为这三者如虚空般，在胜义中自性清净。这三者也不存在相互的能依和所依。像这样说了许多关于存在和自性不存在的方式后，如果未成就自性，就执着为本体完全不存在，如果存在，就执着为以自性成就，因此无法获得正确的见解，所以非常强调这两者不相违背。之后，在“从那以后”等中，向金刚持这样祈请。所有如来都是指不动佛等。那个“执持”是法的梵语，dharma（梵文天城体：धर्म，梵文罗马拟音：dharma，汉语字面意思：法），dhara（梵文天城体：धर，梵文罗马拟音：dhara，汉语字面意思：执持）是执持。因为是“作”，所以是所有如来的法，即第六法。询问“它住在哪里，从哪里来”等。金刚持大士说：“从自己的身语意中来。”因此，它住在果位。所有如来都祈请说：“心住在哪里？”这是询问，因为产生那个果位的身语二者是心的他者，所以没有问那二者，而是问心住在哪里，这是对心的
English
Now, the distinction of "in the ultimate sense" must also be added to show the obstruction. Then, when it is shown that the body and so on exist, if one clings to the existence as being self-existent, then the body and so on themselves exist, therefore, based on this, the accomplishments of earth, water, fire, and wind also become objects in the manner of being self-existent. In order to refute this, it is said, "That also," and so on. Those bodies and so on also do not abide in the desire realm and so on in the manner of being established by their own nature. After showing that they do not abide in the three realms, in order to negate the things that have become mutually dependent, it is said, "The mind also does not abide in the body," and so on. That is, the mind also does not abide in the body, and the body also does not abide in the mind, which negates the support and the supported of both. Similarly, speech also does not abide in the mind, and the mind also does not abide in speech. Similarly, speech also does not abide in the body, and the body also does not abide in speech, one should observe in this way. Why is that? Because those three are like the sky, pure in their own nature in the ultimate sense. Those three also do not exist as mutual support and supported. After saying so much about the way of existence and non-existence by nature, if one does not accomplish self-nature, one clings to the essence as being completely non-existent, and if it exists, one clings to it as being accomplished by self-nature, therefore one cannot obtain the correct view, so it is greatly emphasized that these two are not contradictory. After that, in "From then on," and so on, one prays to Vajradhara in this way. All the Tathagatas refer to Akshobhya and so on. That "holding" is the Sanskrit word for dharma, dharma (藏文：དྷརྨ་，梵文天城体：धर्म，梵文罗马拟音：dharma，汉语字面意思：法), dhara (藏文：དྷ་ར་，梵文天城体：धर，梵文罗马拟音：dhara，汉语字面意思：执持) is holding. Because it is "doing," it is the dharma of all the Tathagatas, that is, the sixth dharma. Asking "Where does it dwell, where does it come from," and so on. The great Vajradhara said, "It comes from one's own body, speech, and mind." Therefore, it dwells in the state of fruition. All the Tathagatas pray, saying, "Where does the mind dwell?" This is asking, because the body and speech, which produce that fruition, are other than the mind, so without asking those two, one asks where the mind dwells, this is about the mind.
Tibetan
མཐར་གཏུགས་པའི་རྟེན་རང་བཞིན་གྱིས་གྲུབ་པ་ཡོད་དམ་ཞེས་འདྲི་བའོ། །ཐུགས་རྡོ་རྗེ་གང་ན་གནས་ཞེས་པའོ། །ནམ་མཁའ་ལ་གནས་སོ་ཞེས་པ་ནི། རྡོ་རྗེ་འཆང་བས་ལན་གསུངས་པ་སྟེ། འོད་གསལ་བ་ལ་གནས་པའོ། །ཞེས་པ་ནི་རང་བཞིན་གྱིས་གྲུབ་པས་སྟོང་པ་ལ་གནས་པར་སྟོན་པའོ། །ནམ་མཁའ་སྟེ་འོད་གསལ་བ་གང་ན་གནས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དེ་ལ་ཡང་རྟེན་རང་བཞིན་གྱིས་གྲུབ་པ་ཡོད་དམ་ཞེས་པའོ། །དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་རྣམས་ཀྱིས་གསོལ་བའོ། །གང་ན་ཡང་མི་གནས་སོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བཀའ་སྩལ་པ་སྟེ། འོད་གསལ་བ་དེ་ནི་གང་ན་ཡང་མི་གནས་ཏེ། བདག་ཉིད་ལ་གནས་སོ་ཞེས་བྱ་བའི་བར་དུའོ། །ཞེས་པ་ནི་རྟེན་དེ་ལྟ་བུ་ལ་གང་ན་ཡང་སྟེ་འགར་ཡང་མི་གནས་ཀྱི། རང་གི་བདག་ཉིད་རང་བཞིན་གྱིས་གྲུབ་པས་སྟོང་པ་ཁོ་ན་ལ་གནས་སོ་ཞེས་པའོ། ༈ །དེ་ནས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ནི་སྡུད་པར་བྱེད་པའི་ཚིག་སྟེ་སངས་རྒྱས་དང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་དེ་དག་ངོ་མཚར་དུ་གྱུར་པ་ནི་རྒྱུ་ལའོ། །རྨད་དུ་གྱུར་བ་ནི་འབྲས་བུ་ལའོ། །རང་གི་སེམས་ཀྱི་ཆོས་ཉིད་ལ་གནས་པ་ནི་རང་གི་སེམས་ཀྱི་རོལ་པ་ལ་གནས་པ། །སེམས་ཤིང་ཞེས་པ་ནི་གསུངས་པའི་དོན་ལ་དམིགས་པ ས་འོ་། །ཐེ་ཚོམ་ཆོད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཅང་མི་སྨྲ་བར་འཁོད་པ་ནི་ཅང་མི་སྨྲ་བར་གྱུར་ པའོ། །གྱུར་ཏོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བྱུང་བའོ། ༈ །རྒྱུ་བ་བཅུད་དང་མི་རྒྱུ་བ་སྣོད་ཀྱི་འི་བདག་ཉིད་ནི་དེ་གཉིས་ཀྱི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་སྟོང་པ་ཉིད་དོ། །ཅན་ནི་སྟོང་པ་དེའི་ངོ་བོ་ཅན་གྱི་སེམས་ནི་སེམས་ཐམས་ཅད་དོ། །སེམས་ཀྱི་སྟོང་པ་དེའི་བདག་ཉིད་ཅན་གྱི་འདའ་བར་མི་བྱ་བའི་དམ་ཚིག་ནི། སེམས་ཅན་ཡོད་མེད་གཉིས་བྱུང་:ཆག:ཡང་མེད་པ་དག་གོ །ཅན་ཐམས་ཅད་ཀྱི་དམ་ཚིག་སྟེ། རྡོ་རྗེ་འཆང་ཆེན་པོའོ། །རྡོ་རྗེ་འཆང་དེའི་སྙིང་པོ་སྟེ་ཞེས་པ་ནི་འཇིག་རྟེན་དང་འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པའི་དངོས་གྲུབ་སྟེ། གཉིས་པོ་དེ་འདི་ལྟར་སྒོམ་པ་པོ་དེ་རྣམས་ཀྱི་རྒྱུད་ལ་རྡོ་རྗེ་སྟེ་རྒྱུན་ཆགས་པར་འབྱུང་བ་ནི་བསྟན་པ་སྟེ། དེ་སྟོན་པའི་གཞུང་གི་ཚོགས་གང་ཡིན་པ་དེ་ལ་དེ་སྐད་ཅེས་བྱ་སྟེ། དགོངས་པས་བཤད་པའོ། ༈ །སྒྲོན་མ་གསལ་བར་བྱེད་པ་ཞེས་བྱ་བའི་རྒྱ་ཆེར་བཤད་པ་ལས། ལེའུ་བཅོ་ལྔ་པ་མཐའ་དྲུག་གིས་བཤད་པའོ། ། ༈ ། །སྔར་བཤད་པའི་མཚན་ཉིད་ཅན་གྱི་དངོས་གྲུབ་གཉིས་པོ་ཐམས་ཅད་ནི། དཀྱིལ་འཁོར་དུ་དབང་བསྐུར་བ་ཉིད་ལ་འགྲུབ་པར་འགྱུར་རོ། ཞེས་བསྟན་པའི་ཕྱིར། སློབ་མ་སྣོད་དུ་རུང་བར་བྱ་
Chinese
询问是否有所谓的究竟的、自性成立的所依。问：金刚心在何处？答：在虚空中。这是金刚持的回答，即在光明中。这表明安住于自性成立的空性中。问：虚空，即光明，在何处？这是问它是否也有自性成立的所依。这是如来们的祈请。答：无处可住。这是世尊的教诲，即光明无处可住，而是安住于自身中。这表明，对于这样的所依，无处可住，而是安住于自身的、自性成立的空性中。༈。从“此后”等开始，是总结的词语，即佛和菩萨们感到惊奇是对于因而言。感到稀有是对于果而言。安住于自心之法性，即安住于自心的游舞中。“心”是指专注于所说之义。为了断除疑惑。静默不语，即变得静默不语。变得如此，即发生了。༈。能动的精华和不能动的容器的自性，即这两者的真如是空性。具有，是指具有空性之自性的心，即一切心。具有心的空性之自性的不可违越的誓言是：有情有无二者生起：执：也无有。是一切具有者的誓言，即大金刚持。金刚持的心髓，是指世间和出世间的成就。这二者，如此修持者们的相续中，金刚，即持续不断地生起，是教法，即阐释它的论典的集合，就称之为那个，即以密意而说。༈。《明灯释》的广释中，第十五章以六边而说。༈。先前所说的具有特征的两种成就，都唯有在灌顶时才能成就。为了表明这一点，应当使弟子成为法器。
English
The question is whether there is a support that is ultimately established by its own nature. The question is: Where does the Vajra Mind reside? The answer is: It resides in the sky. This is the answer given by Vajradhara, that is, it resides in the clear light. This shows that it abides in emptiness, which is established by its own nature. The question is: Where does the sky, that is, the clear light, reside? This is asking whether it also has a support that is established by its own nature. This is the request of the Tathagatas. The answer is: It does not reside anywhere. This is the teaching of the Bhagavan, that the clear light does not reside anywhere, but resides in itself. This shows that for such a support, it does not reside anywhere, but resides only in its own, emptiness established by its own nature. ༈. Starting from "Then," etc., are summarizing words, that is, the Buddhas and Bodhisattvas are amazed at the cause. Feeling rare is for the fruit. Abiding in the Dharma nature of one's own mind is abiding in the play of one's own mind. "Mind" refers to focusing on the meaning of what is said. In order to eliminate doubts. Remaining silent, that is, becoming silent. Becoming so, that is, it happened. ༈. The nature of the moving essence and the immovable container, that is, the suchness of these two is emptiness. Having, refers to the mind that has the nature of emptiness, that is, all minds. The inviolable vow that has the nature of the emptiness of the mind is: sentient beings, existence and non-existence arise: attachment: also non-existence. It is the vow of all those who have, that is, the Great Vajradhara. The essence of Vajradhara refers to worldly and transworldly achievements. These two, in the continuum of those who practice in this way, Vajra, that is, continuously arising, is the Dharma, that is, the collection of treatises that explain it, is called that, that is, spoken with intention. ༈. In the extensive explanation of "Clarifying the Lamp," the fifteenth chapter is explained with six sides. ༈. All of the two previously mentioned accomplishments with characteristics will only be accomplished at the time of empowerment in the mandala. In order to show this, the disciple should be made into a vessel.