Tibetan
བ:དེ་གང་གི་སྔོན་དུ་སྟེ་གང་དུ་འགྲོ་བ་དེ་ནི་ཆོས་སྔོན་དུ་འགྲོ་བ་སྟེ། དོན་ཡོད་པར་གྲུབ་པའོ། ཞེས་འབྱུང་བ་ལེགས་སོ། །མདུན་དུ་སྟེ་ཐད་ཀར་གནས་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་ཆོས་མདུན་ཏེ་དོན་ཡོད་པར་གྲུབ་པའོ། །དོན་གྲུབ་ཀྱང་རླུང་དཀྱིལ་གྱི་སྟེང་དུ་ཧཱ་དང་རལ་གྲི་ལས་བསྐྱེད་དོ། །གཟུགས་ནི་རྡོ་རྗེ་ནམ་མཁའ་དང་ཆོས་མདུན་ཏེ། མི་བསྐྱོད་པ་དང་དོན་ཡོད་པར་གྲུབ་པའི་ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོར་བསྒོམས་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་གཞན་གཉིས་སྔོན་དུ་བྱས་ལ་ལས་རྒྱལ་མཆོག་གི་དུས་སུ་ཇི་ལྟར་བྱ་བ་ནི་དེ་དག་ལས་དོན་ཡོད་པར་གྲུབ་པའི་སྙིང་ཁར་ཏེ་ཐུགས་ཀར་འདིར་བསྒྲུབ་བྱ་སྙིང་གར་འཇོག་པ་ནི་འགྱུར་རྙིང་དང་ཆག་འགྱུར་ལྟར་ན། དོན་གྲུབ་ཀྱི་ཐུགས་ཀར་བྱེད་ཀྱི། མི་བསྐྱོད་པའི་ཐུགས་ཀར་མི་བྱེད་དོ། །པ་ཚབ་ཀྱི་འགྱུར་ལས། མི་བསྐྱོད་པ་དང་དོན་ཡོད་གྲུབ་པ་དེ་གཉིས་ཀྱི་སྙིང་གར་ཞེས། དེ་གཉིས་ཀའི་ཐུགས་ཀར་བསྒྲུབ་བྱ་འཇོག་པར་བཤད་དོ། །དེ་གཉིས་མི་མཐུན་པ་ནི་འགྱུར་སྐྱོན་མིན་གྱི། རྒྱ་དཔེ་ལ་མི་འདྲ་བ་གཉིས་ཡོད་པར་གསལ་ལོ། །འདིར་རྣམ་སྣང་སོགས་ཀྱིས་ཞི་སོགས་ཀྱི་ལས་སྒྲུབ་པ་གསལ་བར་བཤད་པ་ནི། སྔར་ཡེ་ཤེས་འཁོར་ལོ་ཅན་རྣམས་ཀྱི། །འཁོར་ལོ་སྙིང་གའི་དབུས་སུ་བསྒོམ། །གསལ་ བའི་དཀྱིལ་འཁོར་དབུས་གནས་པར། །དབུས་སུ་འཁོར་ལོའི་དོན་བསྒོམ་མོ། ཞེས་སོགས་ཀྱིས་རང་ཉིད་རིགས་ལྔར་བསྐྱེད་པའི་ཡེ་ཤེས་སེམས་དཔའི་ཐུགས་ཀར་བསྒྲུབ་བྱ་འཇོག་པར་བཤད་པ་དེ་རྣམས་ཀྱི་འཕྲོ་རྒྱས་པར་འཆད་པ་ཡིན་ནོ། །དེས་ན་སྐབས་འདིར་མི་བསྐྱོད་པའི་ཐུགས་ཀར་བསྒྲུབ་བྱ་བཞག་པ་ལ་ལས་བྱེད་ཚུལ་ཅིག་སྟོན་དགོས་ལ། དེ་ལ་བསད་ལས་བྱེད་ན་སྔར་ལས་དེ་བྱེད་པའི་ཡུལ་དེ་རླུང་དཀྱིལ་གྱི་དབུས་ཀྱི་མེ་དཀྱིལ་ལ་བཞག་པ་ལ་བསད་ལས་དངོས་གཞི་བྱ་བར་བཤད་པ་དང་འགལ་བས། སྙིང་གར་བསྒྲུབ་བྱ་བཞག་པ་ལ་ནི་འཇམ་པོའི་ལས་ཅིག་བྱེད་པ་ཡིན་ནོ། །འོ་ན་རྡོ་རྗེའི་སྔགས་ནི་ཡི་གེ་ཧཱུཾ་མོ། །དེས་དོན་དུ་གཉེར་ཞིང་གཟིར་བར་བྱེད་པས་ཞེས་གསུངས་པ་དང་འགལ་ལོ་སྙམ་ན། མི་འགལ་ཏེ་དེའི་དོན་ནི་ཐུགས་རྗེ་ཞབས་ཀྱིས། གཟིར་བར་བྱེད་པ་ནི། ཧཱུཾ་ཡིག་དང་དེ་ལས་སྐྱེས་པའི་སྤྲོ་བ་དང་བསྡུ་བར་བྱེད་པ་སྟེ། བསྲེག་པར་བྱ་བ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། ཞེས་བཤད་པ་ལྟར་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །འོ་ན་འདིར་མི་བསྐྱོད་པའི་ལས་སྒྲུབ་པ་སྟོན་ན། འོག་ནས། རྡོ་རྗེ་ནམ་མཁའ་ཆོས་མདུན་དུ། ཞེས་བྱ་བ་འདིར་གང་བཞག་པའི་མི་བསྐྱོད་པ་ཞེས་
Chinese
བ: 那么在什么之前，也就是去往何处，那就是去往法之前，即是成就了有意义。这样说很好。面前，也就是直接存在的是什么，那就是法面前，即是成就了有意义。成就义，也是从风轮之上，由ཧཱ་（藏文，梵文天城体ha，梵文罗马拟音ha，汉语字面意思：哈）和宝剑中产生。形象是金刚虚空和法面前，是不动佛和成就义的，在修习大印的等持之前，先做另外两个，在事业极盛之时如何做呢？那就是从那些之中，在成就义的心间，也就是在心轮，此处将所要成就的事业置于心间，按照旧译和残译，是在成就义的心间做，不在不动佛的心间做。帕擦瓦的译本中说，在不动佛和成就义那两者的心间。说是将所要成就的事业置于那两者的心间。那两者不一致，不是翻译的错误，而是说明印度梵文本有两种不同的说法。此处清楚地说明了由毗卢遮那等做息等事业，以前耶谢轮者们，轮于心间中央修，明亮坛城中央住，中央轮之义修持。等等，说的是将自己化为五部如来的智慧萨埵，将所要成就的事业置于其心间，这是对那些的后续详细阐述。因此，此时需要展示一种将所要成就的事业置于不动佛心间而进行事业的方法，如果做诛业，那么与之前将做业的对象置于风轮中央的火轮上，说是做诛业的正行相矛盾，因此，将所要成就的事业置于心间，是做一种柔和的事业。那么金刚的真言是字母ཧཱུྃ（藏文，梵文天城体hūṃ，梵文罗马拟音hūṃ，汉语字面意思：吽）啊。因为用它来追求意义并折磨，如果这样想就矛盾了。不矛盾，因为其意义是慈悲足所说，折磨，是ཧཱུྃ（藏文，梵文天城体hūṃ，梵文罗马拟音hūṃ，汉语字面意思：吽）字和由此产生的喜悦和收摄，不是焚烧。因为是这样说的缘故。那么此处展示的是做不动佛的事业，下面说，金刚虚空法面前。说的是此处所放置的不动佛
English
B: Then what precedes, that is, where to go, that is to go before the Dharma, that is, to accomplish something meaningful. It is good to say so. What is in front, that is, directly present, is the Dharma in front, that is, to accomplish something meaningful. Accomplishing meaning is also generated from above the wind wheel, from HĀ (Tibetan, Devanagari ha, Romanized Sanskrit ha, Chinese literal meaning: Ha) and the sword. The image is Vajra space and Dharma in front, which are Akshobhya and Siddhi, before practicing the samadhi of the Great Seal, first do the other two, how to do it at the time of supreme accomplishment? That is, from those, in the heart of Siddhi, that is, in the heart chakra, here the object to be accomplished is placed in the heart, according to the old translation and the incomplete translation, it is done in the heart of Siddhi, not in the heart of Akshobhya. In the translation of Patsab, it says, in the heart of those two, Akshobhya and Siddhi. It is said that the object to be accomplished is placed in the heart of those two. The inconsistency between the two is not a translation error, but it shows that there are two different versions in the Indian Sanskrit text. Here, it is clearly explained that Vairochana and others perform peaceful and other actions. Previously, those with the wheel of wisdom, meditate on the wheel in the center of the heart, reside in the center of the clear mandala, meditate on the meaning of the wheel in the center. And so on, it is said that one transforms oneself into the wisdom sattva of the five families, and places the object to be accomplished in its heart, which is a detailed explanation of those follow-ups. Therefore, at this time, it is necessary to show a method of performing actions by placing the object to be accomplished in the heart of Akshobhya. If performing wrathful actions, it contradicts the previous statement that the object of the action is placed on the fire wheel in the center of the wind wheel, which is said to be the main practice of wrathful actions. Therefore, placing the object to be accomplished in the heart is to perform a gentle action. Then the Vajra mantra is the letter HŪṂ (Tibetan, Devanagari hūṃ, Romanized Sanskrit hūṃ, Chinese literal meaning: Hum). Because it is used to pursue meaning and torment, it seems contradictory if you think so. It is not contradictory, because its meaning is as said by the compassionate feet, torment, is the letter HŪṂ (Tibetan, Devanagari hūṃ, Romanized Sanskrit hūṃ, Chinese literal meaning: Hum) and the joy and contraction arising from it, not burning. Because that's how it is said. Then here it shows the action of doing Akshobhya, below it says, Vajra space Dharma in front. It refers to Akshobhya placed here.
Tibetan
འདིར་མི་བསྐྱོད་པའི་ལས་སྒྲུབ་པ་བཞག་པར་བཤད་པ་དང་འགལ་ལོ་སྙམ་ན། སྐྱོན་མེད་དེ། བཞག་པ་ནི་ལས་གཞན་མིན་གྱི། དྲག་ལས་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །འདོད་པ་སྟེ་སྐྱེ་བོ་ཐམས་ཅད་དབང་དུ་བྱ་བ་བཞག་ལ།ཞེས་པ་ནི། སྤྱིར་དབང་གི་ལས་བྱེད་པ་ལ་གཉིས་ཡོད་དེ། སྒྲུབ་པ་པོ་རང་དང༌། གང་ཟག་གཞན་གྱི་དབང་དུ་སྡུད་པ་གཉིས་ལས་འདིར་ཕྱི་མ་དང༌། དེ་ལ་ཡང་གང་ཟག་དེ་དང་དེས་དབང་དུ་བསྡུ་རྒྱུ་གཉིས་ལས། འདིར་གང་ཟག་ གཞན་དེ་སྙིང་གར་འཇོག་པ་ཡིན་པས་རྒྱས་པའི་ལས་སུ་འཆད་པ་གཞུང་དོན་མ་ཡིན་ནོ། །སངས་རྒྱས་ཏེ་རྣམ་པར་སྣང་མཛད་ལ་སོགས་པ་དང༌། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་སྟེ་བྱམས་པ་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ཀྱིས། རང་གི་ཕྱག་རྒྱ་དང་བཅས་པས་ནམ་མཁའི་དཀྱིལ་འཁོར་ཡོངས་སུ་གང་བར་བསམས་ལ། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ལྔའི་སྐུ་མདོག་གི་བྱེ་བྲག་གིས་གཟི་བརྗིད་སྟེ། བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་རྣམ་པ་ལྔའི་རྒྱུན་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་དེ་ལ་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པས་དབབ་པར་བྱའོ། །དེ་རྣམས་ཀྱི་དོན་ནི། རང་གི་ཏིང་ངེ་འཛིན་སེམས་དཔའི་འོད་ཟེར་གྱིས། ལྷ་སོ་གཉིས་པོ་ཐམས་ཅད་ཡབ་ཡུམ་གྱི་རྣམ་པ་ཅན་དུ་ནམ་མཁའ་གང་བ་སྤྱན་དྲངས། སྙོམས་པར་ཞུགས་པ་ཐམས་ཅད་ཞུ་བ་རྣམས་རིགས་ལྔའི་ཁ་དོག་དང་འདྲ་བ་ལྔར་གྱུར་པ། རང་གི་སྤྱི་བོ་ནས་ཞུགས་པས་ཐུགས་ཀའི་བསྒྲུབ་བྱ་ལ་སྤྱི་བོ་ནས་འབེབས་པའོ། །ལྷའི་ཁ་དོག་ནི་རྣམ་སྣང་རིན་འབྱུང་སྣང་མཐའ་གསུམ་གྱི་སྐབས་སུ་བདུད་རྩི་ཁ་དོག་རེ་རེ་དབབ་པར་བཤད་ཅིང༌། འདིར་བདུད་རྩི་ཁ་དོག་སྣ་ལྔ་དབབ་པར་གསུངས་ལ། ལྗང་གུ་ནི་ལས་ཐམས་ཅད་པ་ཡིན་པས་གཉིས་ཀ་ལྗང་གུར་བྱའོ། །དེ་ལྟ་བུའི་:པ་ཚབ་ཆག:བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ སྒྲུབ་པ་པོ་དེ་ནི་དེ་མ་ཐག་ཏུ་སྟེ་རིང་པོ་མི་ཐོགས་པར་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཐམས་ཅད་གྱི་ཐུགས་སུ་བྱོན་པར་འགྱུར་ཞིང་འཇམ་དཔལ་དང་འདྲ་བར་ཡང་དག་པར་སྣང་ཞིང་འབར་བས་ན་མདོག་འདྲ་བའོ། །གནས་ནི་རྒྱལ་པོ་ལ་སོགས་པའོ། །དེར་ལས་བྱེད་པ་ནི་རྒྱལ་པོ་ལ་སོགས་པའི་བྱ་བ་བྱེད་པ་སྟེ་དེ་ལྟ་བུའི་ལས་ཐབས་བྱེད་པར་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་དེ་འགྱུར་བའོ། །སྙིང་གའི་བསྒྲུབ་བྱ་དབང་བསྐུར་བ་དེ་སྔ་མ་རྣམ་སྣང་ གི་སྐབས་སུ་བཤད་པ་བཞིན་དུ་སྙིང་ག་ནས་ཕྱིར་ཕྱུང་སྟེ་རང་གི་མདུན་དུ་རྡོ་རྗེ་དང་སྣ་ཚོགས་རྡོ་རྗེའི་གདན་ལ་འདུག་པ་ལ་བདུད་རྩིའི་རྒྱུན་རྡོ་རྗེར་ཞུགས་པ་རྣམས་པདྨར་སྤྲོས་ཏེ་སྔར་བཤད་པ་ལྟ་བུའི་ལྷ་དཔག་མེད་དུ་གྱུར་པ་དགྱེས་པའི་བདག་ཉིད་ཅན་ཏེ་དགའ་བའི་ཐུགས་ཅན་གྱི་རི
Chinese
如果有人认为，这里所说的寂怒本尊的事业修法，与之前所说相违背，则没有过失。因为这里所说的“安置”，并非其他事业，而是属于猛厉事业。所谓的“欲求，即是使一切众生皆为己所用”，一般来说，怀业有两种，一是修行者自己，二是将其他人置于自己的掌控之下，这里指的是后者。后者又分为将某个人置于掌控之下，以及用某种方式去掌控，这里是将其他人置于心间，因此将其解释为增业，是不符合经文原意的。诸佛，即毗卢遮那佛等，以及诸菩萨，即慈氏菩萨等，以各自的手印充满整个虚空，观想五部如来的身色光辉灿烂，为了成就五种菩提心相续，修行者应当进行灌顶。这些的意义是：以自己的禅定心之光芒，迎请三十二尊本尊，化为父母双运之相，充满虚空。所有入定者融化为五种颜色，与五部佛的颜色相同，从自己的顶轮进入，从顶轮灌注到位于心间的所修本尊处。本尊的颜色，在毗卢遮那佛、宝生佛、无量光佛三种情况下，分别描述了降下一种甘露色，而这里说的是降下五种甘露色，绿色代表一切事业，所以两种情况都用绿色。如是之:པ་ཚབ་ཆག:所修之本尊，修行者会立即，不会拖延很久，进入一切如来的心中，如同文殊菩萨一般显现，因为光明炽盛，所以颜色相同。处所指的是国王等。在那里行事，指的是做国王等的事情，即以这种方式来成就所修之事。心间的所修本尊灌顶，如前在毗卢遮那佛的部分所说，从心间取出，置于自己面前的金刚和杂色金刚座上，甘露之流融入金刚，化为莲花，如前所说，化为无量本尊，成为欢喜之自性，即心怀喜悦的种
English
If someone thinks that the activity practice of the peaceful and wrathful deities mentioned here contradicts what was said before, there is no fault. Because the "placement" mentioned here is not another activity, but belongs to the fierce activity. The so-called "desire, that is, to make all beings for one's own use," generally speaking, there are two kinds of subjugation, one is the practitioner himself, and the other is to place other people under one's control, here refers to the latter. The latter is also divided into placing a certain person under control, and controlling in some way. Here, other people are placed in the heart, so interpreting it as an increasing activity is not in accordance with the original meaning of the scripture. The Buddhas, that is, Vairochana Buddha and so on, and the Bodhisattvas, that is, Maitreya Bodhisattva and so on, with their respective mudras, fill the entire void, visualizing the radiant splendor of the five Tathagatas' body colors. In order to accomplish the continuity of the five kinds of Bodhicitta, the practitioner should perform the initiation. The meaning of these is: with the light of one's own samadhi mind, invite the thirty-two deities, transform them into the form of father and mother in union, filling the void. All those in samadhi melt into five colors, the same as the colors of the five Buddhas, entering from one's own crown chakra, pouring from the crown chakra to the deity being practiced in the heart. The color of the deity, in the case of Vairochana Buddha, Ratnasambhava Buddha, and Amitabha Buddha, respectively describes the descent of one kind of nectar color, while here it says that five kinds of nectar colors are descended. Green represents all activities, so both cases use green. Such a:པ་ཚབ་ཆག:deity to be practiced, the practitioner will immediately, without much delay, enter the hearts of all the Tathagatas, appearing like Manjushri, because of the blazing light, so the colors are the same. The place refers to the king and so on. Acting there refers to doing the things of the king and so on, that is, accomplishing the practice in this way. The initiation of the deity to be practiced in the heart, as mentioned before in the part of Vairochana Buddha, is taken out from the heart and placed on the vajra and variegated vajra seat in front of oneself. The stream of nectar merges into the vajra, transforming into lotuses, as mentioned before, transforming into immeasurable deities, becoming the nature of joy, that is, the kind with a joyful heart.