Tibetan
དོན་དམ་པའི་བདེན་པ ར་སོན་པའི་འོད་གསལ་གྱི་ཡེ་ཤེས་སོ་འོ་། །མཐར་འོད་གསལ་དུ་འགྲོ་བ་དེ་ཉིད་ནི་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་འདའ་བར་མི་བྱ་བ་ཡིན་པས་དམ་ཚིག་གོ །དེ་རིལ་བོར་འཛིན་པ་དང་རྗེས་སུ་འབྱེད་པའི་བསམ་གཏན་གཉིས་གྱི་རིམ་གྱིས་དྲན་པས་ན་རྗེས་སུ་དྲན་པའོ། །དེ་ཉིད་ལ་རྒྱུན་མི་འཆད་བར་སློབ་པས་ན་སྒོམ་པའོ། །རང་བཞིན་གྱིས་ནི་འོད་གསལ་བ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་ཐམས་ཅད་ནི་ཀུན་ཏུ་སྣང་བ་ལ་སོགས་པ་སྣང་བ་གསུམ་པོ། །འདོད་ཆགས་ལ་སོགས་པ་རང་བཞིན་བརྒྱ་དྲུག་ཅུ་དང་བཅས་པ་རྣམས་ནི་རང་བཞིན་གྱིས་འོད་གསལ་བ་སྟེ་ཐམས་ཅད་སྟོང་པའི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཀྱི་ངོ་བོ་ཡིན་པས་ན་དྲི་མ་མེད་པ་སྟེ། རང་བཞིན་རྣམ་དག་གོ་འོ་། །འོད་གསལ་གཉིས་ལས་སྒྱུ་མ་ ལྟ་བུའི་ལུས་ལེན་པས་ན་ཡང་སྲིད་ཕྱི་མར་མ་སྐྱེས་པའོ། །དོན་གྱི་འོད་གསལ་གྱི་དོར་གཉིས་སུ་སྣང་བ་མེད་པས་ན་ཟག་པ་མེད་པའོ། །བྱང་ཆུབ་ནི་འབྲས་བུ་ཟུང་འཇུག་གོ་འོ་། །མངོན་པར་རྟོགས་པ་ནི་དེ་ཐོབ་པར་བྱེད་པའི་རྒྱུ་འོད་གསལ་སྟེ། འོད་ཟུང་ཐ་དད་དུ་མངོན་པར་ཞེན་པའི་རྟོག་པ་གཉིས་པོ་དེ་དག་ནི་ཟུང་འཇུག་གི་སྐབས་དེ་ན་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །ཁམས་ཀྱི་སྐད་དོད་དྷཱ་ཏུ་ལ། དྷ་ར་ནི། འཛིན་པར་བྱེད་པས་ཁམས་ཏེ་གནས་ནི་སྣོད་དོ་སོ་། །དེ་ལ་བརྟེན་ནས་འབྱུང་བར་འགྱུར་བས་འབྱུང་བ་སྟེ་གནས་པ་བཅུད་དོ་འོ་། །གནས་དང་གནས་པ་གཉིས་པོ་དེ་དག་ཀྱང་འོད་གསལ་བ་ལ་འཇུག་པ་དེ་ན་དམིགས་པར་མི་འགྱུར་ཏེ། དགོངས་པ་མ་ཡིན་པས་བཤད་པའོ། །ད་ནི་ཟུང་དུ་འཇུག་པའི་རིམ་པ་ཉིད་ཀྱིས་ལྡང་བ་སྟེ། བཞེངས་པའི་སྤྲུལ་བ འི་གནས་བསྟན་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར། དེ་ལ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། མ་སྐྱེས་པ་ནི་འཛིན་པའི་ཡན་ལག་གོ །དེའི་རྗེས་ཐོགས་ལ་དྲན་པ་ལྡང་བ་ནི་དྲན་པ་ཞེས་བྱ་ལ། དེ་སྒོམ་པ་ནི་བདེན་པ་གཉིས་ཀྱི་བདག་ཉིད་ཅན་རྡོ་རྗེ་འཆང་ཆེན་པོའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཏོ། །དེ་ཇི་ལྟ་བུ་ཞེ་ན། རང་བཞིན་གྱིས་ནི་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། དེ་ནས་ཞེས་པ་ནི་འགྱུར་གསར་རྙིང་ཀུན་ལས་འབྱུང་ཡང༌། རྩ་རྒྱུད་དུ་དེ་ནས་ཀྱི་སྒྲ་མ་བྱུང་ངོ༌། །འོན་ཀྱང་འགྲེལ་པ་དང་བསྟུན་ན་ཐམས་ཅད་ཅེས་པ་མེད་པར། དེ་ནས་རང་བཞིན་འོད་གསལ་བ། ཞེས་པ་ཡོད་པར་གསལ་ ལོ། །ཞེས་བྱ་བའི་སྒྲ་ནི་ཐ་མི་དད་པ་ནི་བར་མ་ཆད་པའི་རིམ་པ་སྟེ། དེ་ནས་ཏེ་འཛིན་པའི་ཡན་ལག་འོད་གསལ་གྱི་གི་འོག་ཏུ་བར་མ་ཆད་པར་རང་བཞིན་གྱིས་འོད་གསལ་བ་ཞེས་བྱ་བར་སྦྱར་ཏེ། རང་བཞིན་ནི་ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་བདེན་པ་དག་པའི་སྒྱུ་མའི་སྐུ། །འོད་གསལ་བ་ནི་དོན་དམ་པའི་བདེན་པ་དང་རོ་གཅིག་ཏུ་ཞུགས་པའི་ཡེ་ཤེས་སྟེ། རང་བཞིན་དང་ལྡན་པའི་འོད་གསལ་བ་ནི་རང་བཞིན་གྱིས་འོད་གསལ་བ་ཞེས་བྱའོ། །དེ་གང་ཡིན་ཞེ་ན། གཉིས་སུ་མེད་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་བདག་ཉིད་ཅན་རྡོ་རྗེ་འཆང་ཆེན་པོའི་སྐུའོ། །དེ་ཇི་ལྟ་བུ་ཞེ་ན། ནམ་མཁའ་བཞིན་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། ནམ་མཁའི་སྒྲས་ནི་དེ་ན་གནས་པའི་འཇའ་ཚོན་གྱི་དངོས་པོ་ཉེ་བར་མཚོན་ཏེ་དེ་དང་མཉམ་པ་སྟེ་འདྲ་བ ས་ནམ་མཁའོ། །རྒྱུ་དང་འབྲས་བུ་འོད་ཟུང་གཉིས་ངོ་བོ་ཐ་དད་པ་གཉིས་སུ་མེད་པས་ན་མཚན་མ་མེད་པའོ། །འཇིག་ཅིང་ཟད་པས་ན་འགྱུར་པའོ། །ཟད་པ་དེ་ལས་གཞན་པས་ན་མི་འགྱུར་པ་སྟེ། མི་ཟད་པའོ་དེ་ལས་བྱུང་བས་ན་མི་འགྱུར་བ་སྟེ། ལས་ཉོན་གྱི་དབང་གིས་སྐྱེ་བ་དང་འགག་པ་སྟེ་ཟད་པ་དང་བྲལ་བ་ཞེས་བྱ་བའི་བར་དུའོ། །གཉིས་མེད་གཉིས་སུ་མེད་མིན་ཞི་ཞེས་བྱ་བ་ནི། བདེན་པ་གཉིས་ཏེ་འོད་ཟུང་གཉིས་ངོ་བོ་དབྱེར་མེད་པའི་རོ་གཅིག་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་གཉིས་སུ་མེད་པའོ། །ཡ་གཉིས་ཟུང་དུ་འཇུག་པའི་བདག་ཉིད་ཅན་ཡིན་པས་ན་གཉིས་སུ་སྟེ་གཉིས་མེད་པའང་མིན་ནོ། །སྡུག་བསྔལ་ཐམས་ཅད་ཉེ་བར་ཞི་ བའི་མཚན་ཉིད་ཅན་ཡིན་པས་ན་ཞི་བའོ། །ཟག་པ་མེད་པས་ན་ཤིན་ཏུ་དྲི་མ་མེད་པའོ། །ལུས་ཀྱིས་རེག་པར་བྱ་བ འི་ཡུལ་མ་ཡིན་པས་ན་ནམ་མཁའི་བཞིན་ཏེ། དགོངས་པས་བཤད་པའོ། ༈ །དེ་ལྟར་ཟུང་འཇུག་པའི་ཆོས་ཀྱི་སྐུ་འོད་གསལ་དང་ལོངས་སྤྱོད་རྫོགས་པའི་སྐུ་གཉིས་སུ་མེད་པའི་མཚན་ཉིད་ཅན་དུ་ངེས་པར་བྱས་པ་སྟེ། གཏན་ལ་ཕབ་ནས། དེ་ནི་སྤྲུལ་པའི་སྐུའི་གཞི་རྣམ་པར་དགོད་པའི་ཕྱིར། དེ་ལ་ཞེ་སྡང་གི་རིགས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། ཞེ་སྡང་ནི་མི་བསྐྱོད་པ་སྟེ་ཐུགས་རྡོ་རྗེའོ། །དེའི་རིགས་ནི་རྒྱུད་ཀྱི་སྟོན་པ་རང་གི་བདག་ཉིད་ལས་ངེས་པར་བྱུང་བའི་ལྷ་རྣམས་ཀྱི་འཁོར་ལོ་བུད་མེད་ཀྱི་གཟུགས་སུ་མངོན་པར་སྤྲུལ་ནས། བཅོམ་ལྡན་འདས་རྣམ་པར་སྣང་མཛད་ཀྱི་སྐུ་ལས་འཐོན་པ་སྟེ་མངོན་པར་བྱུང་བར་གྱུར་ཏོ། །ཞེས་འདི་ཉིད་ལས་གསུངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །རྩ་རྒྱུད་འདི་ཉིད་ཀྱི་ལེའུ་དང་པོ་ལས། རྣམ་སྣང་ལ་སོགས་པའི་ལྷ་ཕོ་རྣམས་ཀྱང་བུད་མེད་དུ་སྤྲུལ་པར་གསུངས་པའི་ཕྱིར་ན། རྗེས་འཇུག་ལ་ཡང་མི་བསྐྱོད་པ་ལ་སོགས་པའི་རིགས་ཀྱི་སྒྲུབ་པ་པོས། རང་གི་ཕྱག་རྒྱ་ལ་བརྟེན་ནས་བདེ་བ་ཆེན་པོས་མཆོད་དགོས་ལ། དེས་ན་རང་གི་སྟོན་པ་ལ་བདེ་ཆེན་བསྐྱེད་
Chinese
已证悟胜义谛的光明智慧啊！最终趋入光明，是所有众生都不可逾越的，故为誓言。以完整执持和随之辨别的两种禅定次第忆念，故为随念。于彼不间断地修习，故为修习。自性光明之名为一切，即普光明等三种光明。贪欲等一百六十种自性，皆为自性光明，即一切皆为空性的真如之体性，故为无垢，即自性清净啊！由二光明中取如幻之身，故不生于后有。于义光明之界，无二显现，故为无漏。菩提即果位双运啊！现证即获得彼之因光明，显现二光各异之执着分别二者，于双运之时皆不存在。界之梵语为驮都（梵文天城体：धातु，梵文罗马拟音：dhātu，汉语字面意思：界）。陀罗尼（梵文天城体：धारणि，梵文罗马拟音：dhāraṇi，汉语字面意思：总持），执持故为界，即处所为容器。依彼而生起，故为生起，即处所为精华。处所与生起二者，于趋入光明之时，亦不成为对境，因非密意故说。现在以双运之次第而起，为显示起立之化身处所之故。彼处说“彼”等，未生者为执持之支分。彼之后忆念生起，名为忆念。彼修习者，即具二谛之大金刚持之等持。彼为何如？说“自性”等。所谓“之后”，于新旧译本中皆有出现，然于根本续中未出现“之后”之语。然若与注释相符，则无“一切”之语，而有“之后自性光明”之语，甚明了。所谓“之”字，即无差别，即无间断之次第，即于执持之支分光明之“之”下，无间断地连接“自性光明”之名，自性即...
English
The clear light wisdom that has realized the ultimate truth! Ultimately, going into the clear light is something that all sentient beings cannot surpass, therefore it is a vow. Because of remembering through the sequence of two meditations, holding completely and then distinguishing, it is called recollection. Because of continuously practicing that, it is called meditation. The name of self-nature clear light is everything, that is, the three lights such as the all-illuminating. The one hundred and sixty self-natures such as desire are all self-nature clear light, that is, everything is the nature of emptiness, therefore it is stainless, that is, self-nature is pure! Because of taking an illusory body from the two clear lights, one is not born in the next existence. In the realm of the clear light of meaning, there is no dual appearance, therefore it is without outflows. Enlightenment is the union of the two fruits! Manifest realization is the cause of obtaining that, the clear light. The two conceptualizations that cling to the appearance of the two lights as different do not exist at the time of union. The Sanskrit word for realm is dhātu (梵文天城体：धातु，梵文罗马拟音：dhātu，汉语字面意思：界). Dharani (梵文天城体：धारणि，梵文罗马拟音：dhāraṇi，汉语字面意思：总持), because of holding, it is called realm, that is, the place is the container. Because it arises depending on that, it is called arising, that is, the place is the essence. Those two, the place and the arising, also do not become objects of focus when entering the clear light, because it is not the secret intention, therefore it is said. Now, it arises from the sequence of union, for the purpose of showing the place of the emanation that arises. In that place, "that" etc. are said, the unborn is the limb of holding. After that, the arising of memory is called memory. That meditation is the samadhi of the great Vajradhara who possesses the two truths. What is that like? "Self-nature" etc. are said. The so-called "after that" appears in all the new and old translations, but the word "after that" does not appear in the root tantra. However, if it is in accordance with the commentary, then there is no word "everything", but the words "after that self-nature clear light" are clear. The so-called word "of" is non-different, that is, the uninterrupted sequence, that is, under the "of" of the clear light of the limb of holding, the name "self-nature clear light" is connected without interruption, self-nature is...
Chinese
世俗谛清净的幻化身，光明是胜义谛与本体无二无别融入的智慧，具有自性的光明称为自性光明。那是什么呢？是具有无二智慧体性的金刚持大尊之身。那是怎样的呢？如虚空一般等等，以虚空之语近似表示存在于其中的彩虹之物，与此相同相似即是虚空。原因和结果光明双运二者体性各异，因为无二所以无相。因为坏灭穷尽所以是变化的。因为与穷尽不同所以是不变的，是不穷尽的，由此产生所以是不变的，由于业和烦恼的控制，生和灭即是直到穷尽和分离之间的过程。无二，非无二，寂静，名为二者，二谛即光明双运二者体性无别，是为一体，因此是无二的。因为是双运的体性，所以是二，也不是无二。因为是所有痛苦完全寂灭的特征，所以是寂静的。因为无漏所以是极其无垢的。因为身体不是可以触及的对境，所以如虚空一般，这是从密意上说的。因此，确定了双运的法身光明和报身是无二的特征，从而确定下来。这是为了分别阐述化身的基础。因此说了“对于它的嗔恨之族”等等。嗔恨是不动佛，即是意金刚。它的族是传承的导师，从自己的体性中必定产生的诸佛的坛城，显现幻化成女子的形象，从薄伽梵毗卢遮那佛的身中出现，即是显现出来。因为就是这样说的。因为在此根本续的第一品中，也说了毗卢遮那佛等诸佛也幻化成女子的形象。因此，对于后来的修行者，也要依靠不动佛等本尊的修法者，依靠自己的手印以大乐来供养，因此要对自己的本师生起大乐。
English
The illusory body of pure conventional truth, luminosity is the wisdom that merges into one taste with the ultimate truth. Luminosity endowed with its own nature is called self-luminous by nature. What is that? It is the body of the Great Vajradhara, the embodiment of non-dual wisdom. What is it like? Like the sky, etc. The word 'sky' closely represents the rainbow-like object existing within it, being equal and similar to it, it is the sky. Cause and effect, the two lights, are distinct in nature, but because they are non-dual, they are without characteristics. Because it decays and ends, it is changing. Because it is different from ending, it is unchanging, it is inexhaustible, and because it arises from it, it is unchanging. Due to the control of karma and afflictions, birth and cessation are the process until exhaustion and separation. Non-dual, not non-dual, peaceful, called the two. The two truths, the two lights, are inseparable in nature, being of one taste, therefore they are non-dual. Because it is the nature of uniting two, it is two, and it is not non-dual either. Because it is the characteristic of complete pacification of all suffering, it is peaceful. Because it is without outflows, it is extremely immaculate. Because the body is not an object to be touched, it is like the sky, this is said from the intended meaning. Thus, it is determined that the Dharmakaya luminosity of union and the Sambhogakaya are non-dual in nature, and thus it is determined. This is to explain the basis of the Nirmanakaya separately. Therefore, it is said, "For its family of hatred," and so on. Hatred is Akshobhya, which is the mind vajra. Its family is the lineage's teacher, the mandala of deities that necessarily arises from one's own nature, manifesting and transforming into the form of a woman, emerging from the body of the Bhagavan Vairochana, that is, manifesting. Because it is said so in this very text. Because in the first chapter of this root tantra, it is also said that Buddhas such as Vairochana also transform into the form of women. Therefore, for later practitioners, those who practice the deities such as Akshobhya should rely on their own mudra to offer with great bliss, therefore, they should generate great bliss for their own guru.