Tibetan
རབ་ཀྱི་མིག་གིས་ངེས་པར་དཔྱད་པ་ལས་ཡང་དག་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་སྣང་བ་སྐྱེས་པ་ན་ཆོས་རྣམས་ཐམས་ཅད་མ་མཐོང་བའོ། །དེའི་ཕྱིར་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཀྱི་རྣལ་འབྱོར་པ་སྤྱོད་ལམ་ཐམས་ཅད་ལ་གནས་པ་རྣམས་ཀྱིས་ཆོས་རྣམས་ཐམས་ཅད་མཐོང་ཡང་མཐོང་བ་མེད་པའོ། །འདི་འདྲ་བ་ཁོ་ན་མཐོང་བ་མེད་པར་མངོན་པར་དགོངས་ཀྱི་གཉིད་ལོག་པ་དང་མིག་བཙུམ་པ་དག་གིས་བཞིན་དུ་གང་ཡིད་ལ་མི་བྱེད་པས་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །ཐེ་ཚོམ་གྱི་ས་བོན་དང་བྲལ་བ་ཁོ་ན་ལས་གཟུགས་ལ་སོགས་པར་མངོན་པར་ཞེན་པ་བསལ་བར་བྱའི་ཚེར་མ་འདོན་པར་བྱ་བ་བཞིན་དུ་ནི་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་པ་ངེས་པའོ། །ཞེས་སོ་སོར་རྟོག་པའི་ཤེས་རབ་ཀྱིས་དཔྱད་ནས་སྤྲོས་པའི་ཆོས་ཅི་ཡང་མ་རྙེད་པའི་དོན་ལ་འཇོག་པ་དགོས་ཀྱི་ཡིད་བྱེད་བསྡུས་པའི་མི་རྟོག་པ་ཙམ་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་སྒོམ་པ་མིན་པ་དང༌། བློའི་སྐྱོན་ལྡོག་པ་ནི། ཕྱིའི་ཚེར་མ་འདོན་པ་བཞིན་བྱར་མེད་ཀྱི་འཛིན་སྟངས་ཀྱི་བཟློག་ཕྱོགས་བཟུངས་པས་སྒྲོ་འདོགས་དང་ཐེ་ཚོམ་ལྡོག་དགོས་པར་བཤད་དོ། །སྒོམ་རིམ་དུ་ཀ་མ་ལ་ཤཱི་ལས་གསུངས་པ་དེ་དང་ཁྱད་མེད་དོ། །དེས་ན་སྔགས་ཀྱི་གདུལ་བྱ་དང་ཕར་ཕྱིན་གྱི་ཐེག་པའི་གདུལ་བྱ་ལ་འཁོར་བར་འཆིང་བའི་རྒྱུ་སོ་སོ་བ་མེད་ལ་འཆིང་བྱེད་ཀྱི་གཙོ་བོ་བདག་འཛིན་ཡང་བཟློག་ཕྱོགས་ བདག་མེད་བཟུངས་པའི་སྒོ་ནས་ལྡོག་དགོས་ཏེ། རིགས་པའི་རྒྱལ་པོས། འདི་ཡུལ་སུན་ཕྱུང་མེད་པར་ནི། །དེ་སྤོང་བར་ནི་ནུས་མ་ཡིན། །ཡོན་ཏན་སྐྱོན་དང་རྗེས་འབྲེལ་བའི། །འདོད་དང་སྡང་སོགས་སྤོང་བ་ནི། །དེ་དག་ཡུལ་ལ་མ་མཐོང་བས། །ཡིན་གྱི་ཕྱི་ཚུལ་དག་གིས་མིན། །ཞེས་དང་འཕགས་པ་ལྷས། ཡུལ་ལ་བདག་མེད་མཐོང་ན་ནི། །སྲིད་པའི་ས་བོན་འགག་པར་འགྱུར། །ཞེས་གསུངས་སོ། །འོ་ན་ཁ་སྦྱོར་ལས། སྟོང་པ་བསྒོམ་པར་མི་བྱ་སྟེ། །སྟོང་མིན་བསྒོམ་པར་མི་བྱའོ། །སྟོང་པ་མི་སྤང་རྣལ་འབྱོར་པས། །སྟོང་མིན་ཡོངས་སུ་མི་སྤང་ངོ༌། །སྟོང་དང་སྟོང་མིན་བཟུངས་པ་ལ། །རྟོག་པ་ཉུང་མིན་སྐྱེ་བར་འགྱུར། །ཞེས་དང༌། བྱང་ཆུབ་སེམས་འགྲེལ་ལས། སྐྱེ་མེད་དང་ནི་སྟོང་ཉིད་དང༌། །བདག་ཅེས་བྱ་བར་སྟོང་པ་ཉིད། །བདག་ཉིད་དམན་པར་གང་སྒོམ་པ། །ད་དེ་སྒོམ་པར་བྱེད་པ་མིན། །ཞེས་སྟོང་མི་སྟོང་གང་དུ་ཡང་མི་འཛིན་པར་གསུངས་པ་ཇི་ལྟར་ཡིན་སྙམ་ན། སྐྱོན་མེད་དེ་ལུང་སྔ་མ་ནི། ཀུན་རྫོབ་ཏུ་ཡང་མ་གྲུབ་པའི་ཆད་སྟོང་དང་དོན་དམ་པར་མི་སྟོང་པའི་རྟག་པ་གཉིས་སྒོམ་པ་བཀག་པ་ཡིན་གྱི་རང་བཞིན་མེད་པའི་སྟོང་ཉི
Chinese
以智慧之眼 निश्चित रूप से 观察， जब सही ज्ञान का उदय होता है, तो सभी धर्म नहीं देखे जाते हैं। इसलिए, जो योगी सभी आचरणों में स्थित हैं, वे सभी धर्मों को देखते हुए भी नहीं देखते हैं। केवल इस प्रकार के अदृश्य होने पर ही विचार किया जाना चाहिए, न कि सोने या आँखें मूंदने वालों की तरह, जो कुछ भी मन में नहीं लाते हैं। यह निश्चित है कि संदेह के बीज से रहित होने पर ही रूप आदि के प्रति आसक्ति को दूर किया जाना चाहिए, जैसे काँटे को निकालना। इस प्रकार, प्रत्येक को समझने वाली बुद्धि से विचार करने के बाद, यह आवश्यक है कि इसे उस अर्थ में स्थापित किया जाए जहाँ कोई प्रपंच धर्म नहीं पाया जाता है, और केवल मन को समेटने वाली गैर-कल्पना ही परमार्थ का ध्यान नहीं है। और मन की त्रुटि को दूर करना, बाहरी काँटे को निकालने की तरह, कुछ भी करने के लिए नहीं है, क्योंकि गैर-अस्तित्व की धारणा के विपरीत को पकड़ने से आरोपण और संदेह को दूर किया जाना चाहिए। ध्यान क्रम में, कमलशील ने जो कहा है, उससे कोई अंतर नहीं है। इसलिए, मंत्र के शिष्य और पारमिता के यान के शिष्य के लिए, संसार में बाँधने का कारण अलग-अलग नहीं है, और बाँधने वाला मुख्य कारक आत्म-धारणा भी विपरीत है। आत्म-शून्यता को पकड़ने के माध्यम से दूर किया जाना चाहिए। तर्क के राजा ने कहा: जब तक इस क्षेत्र को पराजित नहीं किया जाता है, तब तक इसे त्यागने में सक्षम नहीं है। गुण दोष और परिणाम से संबंधित इच्छा और घृणा आदि को त्यागना, क्योंकि वे उन क्षेत्रों में नहीं देखे जाते हैं, यह बाहरी तरीकों से नहीं है। और आर्य देव ने कहा: यदि क्षेत्र में अनात्म को देखा जाता है, तो अस्तित्व का बीज समाप्त हो जाएगा। ऐसा कहा गया है। तो, संयोग में: शून्यता का ध्यान नहीं करना चाहिए, गैर-शून्यता का ध्यान नहीं करना चाहिए। योगी को शून्यता को नहीं त्यागना चाहिए, गैर-शून्यता को पूरी तरह से नहीं त्यागना चाहिए। शून्यता और गैर-शून्यता को पकड़ने पर, कम नहीं, कल्पना उत्पन्न होगी। और बोधिचित्त व्याख्या में: अनुत्पाद और शून्यता और आत्म कहे जाने वाले में शून्यता ही है। जो स्वयं को हीन समझकर ध्यान करता है, वह ध्यान नहीं कर रहा है। इस प्रकार, यह कैसे है कि शून्यता और गैर-शून्यता में से किसी को भी नहीं पकड़ने के लिए कहा गया है? कोई दोष नहीं है, पहले का कथन, सापेक्ष रूप से भी सिद्ध नहीं होने वाली उच्छेद शून्यता और परमार्थ रूप से गैर-शून्य नित्यत्व दोनों का ध्यान करने से रोका गया है, न कि स्वभाव से रहित शून्यता का।
English
When the appearance of correct wisdom arises from definitely examining with the eye of wisdom, all phenomena are not seen. Therefore, those yogis who abide in all conduct, even though they see all phenomena, are without seeing. Only this kind of not seeing should be manifestly contemplated, not like those who are asleep or have their eyes closed, who do not bring anything to mind. It is certain that only when one is free from the seed of doubt should attachment to form and so forth be eliminated, like removing a thorn. Thus, it is necessary to establish it in the meaning where no phenomena of elaboration are found after examining with discriminating wisdom, and merely non-conceptualization that gathers the mind is not the meditation of suchness. And reversing the fault of the mind is not like removing an external thorn, because by grasping the opposite of the clinging to non-existence, imputation and doubt must be reversed. In the Stages of Meditation, there is no difference from what Kamalaśīla said. Therefore, for the disciples of mantra and the disciples of the vehicle of pāramitā, the cause of being bound in saṃsāra is not different, and the main factor that binds, self-grasping, must also be reversed by means of grasping the opposite, selflessness. The King of Reasoning said: Without refuting this object, one is not able to abandon it. Abandoning desire and hatred, etc., which are related to qualities, faults, and consequences, is not by external means, because they are not seen in those objects. And Āryadeva said: If selflessness is seen in the object, the seed of existence will be stopped. It has been said. So, in the Union: Emptiness should not be meditated upon, non-emptiness should not be meditated upon. The yogi should not abandon emptiness, non-emptiness should not be completely abandoned. Upon grasping emptiness and non-emptiness, not a little, conceptualization will arise. And in the Bodhicitta Explanation: Unborn and emptiness and emptiness in what is called self. Whoever meditates on himself as inferior is not meditating. Thus, how is it that it is said not to grasp either emptiness or non-emptiness? There is no fault, the former statement is a prohibition against meditating on both annihilation emptiness, which is not even established conventionally, and eternalism, which is non-empty ultimately, not emptiness devoid of inherent existence.
Tibetan
ད་དུ་ཡང་གཟུང་དུ་མི་རུང་བར་སྟོན་པ་མིན་ཏེ། ལུང་དེའི་གོང་ཉིད་དུ། ཆོས་དབྱིངས་ཤིན་ཏུ་མཉམ་པ་ཉིད། །ཆུ་ཤིང་ལྟ་བུར་ཡོངས་སུ་གཟུང༌། །ཞེས་སྙིང་པོའམ་རང་བཞིན་མེད་པ་ཉིད་དུ་གཟུང་བར་གསུངས་པའི་ཕྱིར་དང་དེའི་འགྲེལ་པ་ལས་ཀྱང༌། ཆུ་ཤིང་ལྟ་བུར་ཞེས་པ་མ་རིག་པས་སྒྲོ་བཏགས་པའི་དོན་དམ་པར་ཡོད་པའི་རང་བཞིན་མེད་པའི་ཕྱིར་སྙིང་པོ་མེད་པ་ཉིད་དུ་རྟོགས་ཀྱི་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་ཡང་མེད་པར་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན་གང་གི་ཕྱིར་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་དང་རང་བཞིན་མེད་པ་ཉིད་དུ་མཉམ་ཞིང་མཚུངས་པའི་རང་གི་ངོ་བོ་ཅན་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ཏེ། དེ་རྣམས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་ཐ་དད་པ་དངོས་པོ་བ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །མི་མཉམ་པ་རྣམས་ཀྱང་སྟེ། ཀུན་རྫོབ་ཏུ་སོ་སོར་ཐ་དད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་ཆད་པ་དང་རྟག་པའི་རང་གི་ངོ་བོ་དག་དང་མི་ལྡན་པའི་ཕྱིར་སྟོང་པ་དང་མི་སྟོང་པར་སྒོམ་པ་བཀག་སྟེ། ཞེས་བཤད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཀུན་རྫོབ་ཏུ་མེད་པ་དང་དོན་དམ་དུ་ཡོད་པར་རྟག་ཆད་གཉིས་བསྒོམ་བྱ་ཡིན་པ་བཀག་པ་ན་དོན་དམ་པར་རང་བཞིན་མེད་པའི་སྟོང་པ་དང༌། དེ་ཉིད་ཐ་སྙད་དུ་གཟུགས་ལ་སོགས་པར་ཡོད་པའི་མི་སྟོང་པ་གཉིས་མི་སྤོང་བ་ཡིན་ཏེ། མན་སྙེ་ལས། དོན་དམ་པར་རང་བཞིན་མེད་པ་དེ་ཉིད་ཁོ་ན་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་ཡོད་པའི་གཟུགས་ལ་སོགས་པའི་རང་བཞིན་ཞེས་པས་སྟོང་པ་དང་མི་སྟོང་པའི་རང་གི་ངོ་བོ་སྤོང་པ་རིགས་པ་མ་ཡིན་ནོ། །ཞེས་བཤད་དེ་རྣམ་རྟོག་མང་པོ་སྐྱེ་བར་འགྱུར་བའི་སྟོང་པ་དང་སྟོང་མིན་དུ་གཟུངས་པ་ནི། རྟག་ཆད་ཀྱི་མཐར་འཛིན་པའི་རྣམ་རྟོག་ཡིན་པས་རྣམ་རྟོག་གང་ཡིན་ཐམས་ཅད་ལ་བྱེད་པ་མིན་ནོ། །དེ་ལྟ་མ་ཡིན་པར་སྟོང་པ་མི་སྒོམ་ཞེས་པའི་ཚིག་ཙམ་ལ་བརྟེན་ནས་སྨྲ་ན་ནི། རྒྱུད་དེ་དང་རྒྱུད་གཞན་དུ་ སྟོང་ཉིད་སྒོམ་པ་དུ་མ་ཞིག་གསུངས་པ་དང་འགལ་བར་འགྱུར་ལ་རྫོགས་རིམ་གྱི་མཐོན་པོའི་སྐབས་སུ་ཡང་བསམ་གཏན་གཉིས་ཀྱི་སྒོ་ནས་རྟོག་པའི་སྤྲོ་བསྡུ་དུ་མ་ཞིག་བྱས་ནས་འོད་གསལ་དུ་འཇུག་པར་མགོན་པོ་ཀླུ་སྒྲུབ་སོགས་དུ་མས་གསུངས་པ་དང་ཡང་འགལ་བར་འགྱུར་ཏེ། ཁྱེད་ལྟར་ན་སོ་སོར་རྟོག་པའི་སྒོམ་ཐམས་ཅད་འོད་གསལ་མངོན་དུ་བྱེད་པའི་གེགས་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །ལུང་གཉིས་པའི་དོན་ནི། འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པར་བསྟོད་པ་ལས། ཀུན་རྟོག་ཐམས་ཅད་བསལ་བའི་ཕྱིར། །སྟོང་ཉིད་བདུད་རྩི་སྟོན་མཛད་ན། །གང་ཞིག་དེ་ལ་ཞེན་གྱུར་བ། །དེ་ཉིད་ཁྱོད་ཀྱིས་ཤིན་ཏུ་སྨད། །ཅེས་གསུས་པ་ལྟ
Chinese
這並非表示任何時候都不應執取。因為在該論的上方說：「法界極為平等性，如水樹般完全執取。」因此說應執取為無實質或無自性。並且在它的注釋中也說：「如水樹般，意指由於無有由無明所增益的勝義諦中存在的自性，所以應了悟為無實質，但並非在世俗諦中也不存在。為何呢？因為法的界與無自性中平等且相同的自性之色等，它們的各別特徵並非實有。不平等者也是，因為在世俗諦中是各自分別的。因此，遮止了修習斷滅和常有的自性，因為不具備這些，所以遮止了修習空與不空。」因為說了這些。當遮止了在世俗諦中不存在和在勝義諦中存在的常斷二邊的修習時，就不會捨棄在勝義諦中無自性的空性，以及在名言中色等存在的非空性。如《曼涅》中說：「在勝義諦中無自性，那僅僅是在世俗諦中存在的色等的自性，因此捨棄空與非空的自性是不合理的。」這樣說了，執取為空與非空會產生許多分別念，因為這是執持常斷二邊的分別念，所以並非對所有分別念都起作用。如果不是這樣，僅僅依賴於『不修空性』這句話來宣說，那麼就會與該續部和其他續部中宣說的眾多修習空性相違背，並且也會與在圓滿次第的最高階段，透過兩種禪定的方式進行眾多分別念的開合，從而進入光明，眾多如龍樹菩薩等所說的相違背。因為按照你的說法，所有的個別分別的修習都是顯現光明的障礙。第二個教證的意義是，在《讚歎超世間》中說：「為了遣除一切分別念，您開示了空性甘露，誰若執著於此，您將極其呵責。」就像這樣說的。
English
This does not mean that it should not be grasped at any time. Because in the same text, it says, "The realm of phenomena is extremely equal, grasp it completely like a water tree." Therefore, it is said that it should be grasped as without essence or without inherent existence. And in its commentary, it also says, "Like a water tree, it means that because there is no inherent existence in the ultimate truth that is fabricated by ignorance, it should be realized as without essence, but it is not that it does not exist in the conventional truth either. Why? Because the realm of phenomena and the self-nature of equality and sameness in the absence of self-nature, such as form, etc., their distinct characteristics are not substantial. Those that are not equal are also, because they are separately distinct in the conventional truth. Therefore, the meditation on emptiness and non-emptiness is prohibited because it does not possess the self-nature of annihilation and permanence. " Because it is said. When the meditation on the two extremes of permanence and annihilation, which do not exist in the conventional truth and exist in the ultimate truth, is prohibited, then the emptiness of selflessness in the ultimate truth and the non-emptiness of form, etc., which exist in name, are not abandoned. As it is said in Man Nye, "The selflessness in the ultimate truth is only the nature of form, etc., which exists in the conventional truth, so it is not reasonable to abandon the self-nature of emptiness and non-emptiness." It is said that grasping emptiness and non-emptiness will generate many conceptual thoughts, because it is a conceptual thought that holds onto the extremes of permanence and annihilation, so it does not act on all conceptual thoughts. If it is not like that, if you speak only relying on the words 'do not meditate on emptiness', then it will contradict the many meditations on emptiness that are spoken of in that tantra and other tantras, and it will also contradict the fact that in the highest stage of the completion stage, many conceptual expansions and contractions are made through the two meditations, and thus entering into luminosity, as said by many such as Lord Nagarjuna. Because according to you, all the meditations of individual discrimination are obstacles to manifesting luminosity. The meaning of the second quote is, in the Praise of the Transcendent, it says, "In order to eliminate all conceptual thoughts, you showed the nectar of emptiness, whoever clings to it, you will greatly condemn it." It's like that.